ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี - บทที่ 1113 ลดราคา!

บทที่ 1113 ลดราคา!

จางหยาฮุยพูดด้วยความประหลาดใจ “โห บอสเผยสายตาเฉียบคมมากครับ มองแค่แวบเดียวก็บอกได้เลย!

“ใช่ครับ ทั้งหมดนี้เป็นไอเดียของพี่เปา พวกเราสองคนคงคิดอะไรแบบนั้นไม่ได้

“พี่เปานําประสบการณ์ด้านการออกแบบที่สั่งสมในฝ่ายเกมมานานมาประยุกต์ใช้ และมอบจิตวิญญาณให้กบัตลาดร้านข้างทางครับ!” เผยเชียน “…” เยี่ยม เปาซวี่อีกแล้ว ถ้านายแค่บังเอิญผ่านมาและแนะนําให้ใช้สไตล์ไซเบอร์พังก์เฉยๆ ก็คงไม่เป็นไร

ฉันยังมองว่านายไมไ่ด้ตั้งใจได้ แต่นายจะอธิบายสถานการณ์นี้ยังไง!

เห็นได้ชัดว่าการออกแบบทั้งหมดไม่ใช่เกิดจาก ‘ไอเดียที่จู่ๆ ก็แวบขึ้นมา’ แต่ ต้องผ่านการตรวจสอบ เตรียมการ และสื่อสารกับเหลียงชิงฟานอย่างต่อเนื่องระหว่าง ขั้นตอนการออกแบบ เพื่อให้มั่นใจว่าโครงสร้างและแผนผังของร้านค้าจะตรงกับแผน ที่วางไว้ เจ้าเปาซวี่มีความผิดเพิ่มขึ้นอีก!

จางหยาฮุยเดินต่อไปข้างหน้าและมาถึงแผนขายของกินแผงหนึ่ง เนื่องจากวันนี้ยังไม่ได้เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการ จึงมีเจ้าของร้านแวะมาแค่

ไม่กี่คน

วันนี้เจ้าของร้านคนอื่นๆ แวะเวียนมาเตรียมตัวและซ้อมมือ แต่ไม่ได้เข้ามาเป็น

กลุ่ม

“การสั่งอาหารและจ่ายเงินทําได้โดยการสแกน QR โค้ดบนแผงด้วยแอปชีวิตเถิง ต๋า ซึ่งลูกค้าไม่ต้องรอต่อคิว สามารถเดินเล่นรอบๆ แล้วค่อยกลับมาเอาตอนทําเสร็จ แล้วได้

“ลูกค้าสามารถตรวจสอบสถานะอาหารและจํานวนออเดอร์ก่อนหน้าได้ตลอดในแ อปครับ”

QR โค้ดบนแผงแสดงอยู่บนหน้าจอที่ตกแต่งด้วยสไตล์ไซเบอร์พังก์ ซึ่งจะรีเฟรช ใหม่ทุกๆ สองสามนาที นอกจากนั้นหน้าจอยงัขึ้นภาพอาหารและขนมยอดนิยมของร้าน รวมถึงจํานวนคิว เหตุผลที่ QR โค้ดต้องรีเฟรชใหม่บ่อยๆ ก็เพื่อป้องกันไม่ให้ถ่ายรูป QR โค้ดเก็บ ไว้แล้วสั่งอาหารแซงคิวจากที่อื่น หรือมีออเดอร์ตกค้างและไม่สามารถมารับได้ในเวลา ที่กําหนดเยอะเกินไป แต่ละร้านจะมีโซนนั่งรอและโซนรับประทานอาหารเป็นของตัวเอง ถึงจะมีที่นั่งไม่ มากและค่อนข้างแออัด แต่อย่างน้อยก็มีที่ให้ลูกค้าได้นั่งพัก แถมโต๊ะและเก้าอี้สไตล์ ไซเบอร์พังก์ยังช่วยเพิ่มความอินได้อีกด้วย

‘เครื่องปั๊มแสตมป์’ ดูล้ําสมัยตั้งอยู่กลางโซนน่ังรอ กลไกไม่มีอะไรซับซ้อน แค่ กางสมุดลงบนเครื่องและกดส่วนบนของเครื่องก็จะปั๊มแสตมป์อัตโนมัติ แค่รูปลักษณ์ ภายนอกดูเท่เฉยๆ จางหยาฮุยแนะนาํต่อ “เครื่องปั๊มแสตมป์มีไว้ใช้เช็กอิน

“ขนาดของแสตมป์ใกล้เคียงกับช่องพิมพ์นูนในหนังสือ แค่วางให้ตรงตําแหน่งก็ สามารถปั๊มแสตมป์ได้ตรงเป๊ะ ถือเป็นข่าวดีสําหรับคนที่เป็นโรคย้ําคิดย้ําทํา “ถ้ารวบรวมแสตมป์จากทุกร้านได้ครบ เราจะมีของรางวัลพิเศษมอบให้ ซึ่งก็คือ โมเดลแขนจักรกลขนาดเล็ก แต่ของยังไม่มาครับ กําลังอยู่ในช่วงจัดซื้อ

“รายละเอียดพวกนี้พี่เปาเป็นคนคิดครับ พี่เขายึดหลักการมุ่งเน้นความเป็นเลิศ ของฝ่ายเกมเถิงต๋า ผมรู้สึกว่าตัวเองเทียบกับพี่เขาไม่ตดิเลยครับ” เผยเชียน “…” เดี๋ยวก่อนๆ! เปาซวี่ แกกําลังเย้ยฟ้าท้าดนิ!

นี่แกหมกตัวอยู่แต่ตลาดร้านข้างทางตั้งแต่กลับมาจากออกทริปกับเหลียงชิงฟาน

อย่างนั้นเหรอ ดูจากผลงานของแกแล้ว ท่าทางจะทํางานเต็มที่ทุกวันเลยสิท่า ฉันไม่เคยมีเรื่องผิดใจกับแก ทําไมแกต้องทํากับฉันแบบนี้ด้วย!

เผยเชียนหมดคําจะพูด เขาสับสนไปหมด จางหยาฮุยถามขึ้น “บอสเผยครับ วันนี้มีพ่อค้าแม่ค้าแวะมาบางส่วน บอสอยา

กลองชิมฝีมือพวกเขาไหมครับ” เผยเชียนส่ายหน้า “ไม่เป็นไร น่าจะอร่อยอยู่แล้วแหละ” พ่อค้าแม่ค้าพวกนี้คัดเลือกมาจากทั่วประเทศ พวกเขาขายของกินท่ีตัวเองถนัด

ยังไงก็ต้องออกมาอร่อยแน่นอน แถมตอนนี้เผยเชียนยังรู้สึกหนักใจมากจนไม่อยากกินอะไร ในหัวของเขาตอนนี้มีเพียงความคิดเดียวคือ ต้องคิดหาทางบอกต่อคุณความดี

ของเปาซวี่ ป่าวประกาศให้ทั้งเถิงต๋าไดรู้้ถึงคุณความดีที่อีกฝ่ายทํา! พอทุกคนรู้สึกประทับใจกับคุณงามความดีของเปาซวี่ พวกเขาก็จะโหวตให้ได้

ตําแหน่งพนักงานดเีด่นอันดับสอง เพื่อสานต่อตํานานการเดินทางทั่วหล้าต่อไป!

เปาซวี่ แกบังคับให้ฉันต้องทาํแบบนี้ ในเมื่อแกแว้งกัดฉันก่อน ก็อย่ามากล่าวหาว่าฉันไร้ความเมตตา!

จางหยาฮุยพยักหน้า เขาถือว่าประโยคเมื่อกี้เป็นคําชม

“ถ้างั้น…บอสเผยมีคําแนะนําอะไรไหมครับ เรากําลังจะเปิดให้บริการแล้ว มีจุด ไหนที่ควรปรับปรุงหรือเปล่า” เผยเชียนเงียบไป มีจุดไหนควรปรับปรุงมั้ยเหรอ ถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้ปรับปรุงท้ังหมดเลย! จะดีมากถ้ารื้อการตกแต่งทั้งหมดนี้ทิ้งได้!

แต่ก็คงเป็นไปไม่ได้ การออกแบบทั้งหมดผสมผสานเข้าด้วยกันอย่างลงตัว ไม่มีจุดบกพร่องสักจุด ไม่

มีช่องทางให้เขาทําอะไรได้เลย ตอนที่กําลังรู้สึกอับจนหนทาง สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นราคาอาหาร คิดออกแล้ว!

เล่นง่ายๆ ตรงๆ ไปเลยแล้วกัน พวกนายงัดกลเม็ดเด็ดเจ็ดย่านน้ํามาสู้กับฉันตลอด แต่ฉันทําได้แค่สวนกลับด้วย

กลยุทธ์เดิมๆ ซึ่งก็คือ การลดราคา! ตราบใดที่ลดราคาต่ํามากพอและกดกําไรให้ต่ําสุดๆ ไม่ว่าไอเดียพวกนายจะแจ่ม

จรัสขนาดไหน ยังไงก็ไม่มีทางทําเงินได้ แถมตลาดร้านข้างทางก็แตกต่างจากธุรกิจเกมหรือแฟรนไชส์ฟาสต์ฟู้ดที่ถ้าตั้ง ราคาต่ําและกดกําไรลง ก็ยังมีโอกาสทําเงินได้เป็นกอบเป็นกํา เพราะพอราคาถูก ก็ยิ่ง ขายได้เยอะ แต่ตลาดร้านข้างทางมีขนาดใหญ่แค่น้ี จํานวนลูกค้าที่รองรับได้ต่อวันมีจํากัด จํานวนลูกค้าในจิงโจวเองก็มีเท่านี้ ถ้าลูกค้าจากที่อื่นอยากมากินก็ต้องจ่ายค่า

เดินทาง ค่าที่พัก และค่าใช้จ่ายอื่นๆ ถึงจะลดราคาลงก็ไม่น่าดึงดูดลูกค้าเพิ่มได้มาก นอนจากนั้นกระเพาะคนเรายังมีความจุจํากัด ถึงจะเปิดให้กินได้ไม่อั้น จะกินได้

เท่าไหร่กันเชียว ดังนั้นตราบใดที่ลดราคาลงต่ําพอ ตลาดร้านข้างทางก็จะทําเงินได้ไม่มาก!

เผยเชียนมองไปรอบๆ มีอาหารนานาชนิดจากทั่วทั้งประเทศ ถ้าจะให้ตั้งราคาทีละอย่างคงเป็นไปไม่ได้และไมจ่ําเป็น สิ่งที่เผยเชียนต้องทําตอนนี้คือกําหนดราคาอ้างอิง แล้วให้ลดราคาอาหารทั้งหมด

โดยอ้างอิงจากราคานี้ ใช้อะไรเป็นตัวกําหนดราคาอ้างอิงดี บะหมี่เย็นย่างแล้วกัน!

จะว่าไปบะหมี่เย็นย่างก็เป็นที่มาและจุดเริ่มตน้ของเรื่องราวทั้งหมด ถ้าเมิ่งชั่งไม่ได้สร้างโปรเจ็กต์สาวหน้านิ่งขึ้นมา ก็จะไม่มีการแข่งขันสตรีตฟู้ดใน ปักกิ่ง ถ้าไม่มีการแข่งขันสตรีตฟู้ด ก็จะไม่มีการคัดเลือกเจ้าของร้านฝีมือดี ไม่มีการ ถ่ายสารคดี และไม่มีตลาดร้านข้างทาง ผู้จัดการจางหยาฮุยบังเอิญเป็นคนที่เชี่ยวชาญด้านบะหมี่เย็นย่างพอดี ประจวบ

เหมาะสุดๆ เผยเชียนถามขึ้น “บะหมี่เย็นย่างในตลาดร้านข้างทางราคาเท่าไหร่” จางหยาฮุยผงะไป เขาไม่คิดว่าบอสเผยจะถามคําถามท่ีดูไม่เกี่ยวข้องอะไรขึ้นมา แต่เขาก็รีบตอบทันที “แต่ละร้านราคาแตกต่างกันนิดหน่อยครับ แต่โดยทั่วไปจะ

อยู่ที่ประมาณสิบหยวน” ราคาไม่แพงเลย ปัจจุบันราคาบะหมี่เย็นย่างของร้านข้างทางทั่วไปอยู่ที่ประมาณห้าหกหยวน วัตถุดิบสําหรับทําบะหมี่เย็นย่างในตลาดร้านข้างทางคัดสรรมาเป็นอย่างดี ไม่ว่าจะเป็น แป้ง น้ํามัน ไข่ และส่วนผสมอื่นๆ ราคาจึงแพงกว่าร้านข้างทางทั่วไป อีกทั้งยังมีเรื่อง รสชาติและทําเลที่ต่างกัน ฝีมือของเจ้าของร้านก็ต่างกัน… ในภาพรวมราคาสิบหยวน ไม่ถือว่าถูกเกินไปหรือแพงเกนิไป ตอนเมิ่งชั่งเปิดร้านสาวหน้านิ่ง เขาตั้งราคาบะหมี่เย็นย่างเวอร์ชันธรรมดาที่สิบสอง

หยวน และเวอร์ชันที่แพงกว่าที่ราคาสิบหกหยวน แต่บะหมี่เย็นย่างในตลาดร้านข้างทางอร่อยกว่าและถูกกว่าของสาวหน้านิ่ง ดังนั้น

ลูกค้าส่วนใหญ่จึงรับได้กบัราคา เผยเชียนเงียบไปครู่หนึ่ง “ลดราคาลง! ลดเหลือชุดละหกหยวน!” จางหยาฮุยตกใจ “หกหยวนเหรอครับ แบบนั้นก็แทบไม่ได้กําไรเลยนะครับ!

กําไรต่ํามาก แทบจะเหมือนให้กินฟรี!” ราคาสิบหยวนก่อนหน้านี้ยังพอทํากําไรได้เล็กน้อย เรื่องนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับวัตถุดิบเพียงอย่างเดียว เจ้าของร้านก็ต้องหากําไรเหมือนกัน

ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะแหกขี้ตาตื่นมาเปิดร้านทําไมทุกวัน ถึงเถิงต๋าจะจ่ายเงินเดอืนตายตัวให้เจ้าของร้าน แต่ถ้าหาเงินได้เพิ่มก็ถือเป็นเรื่องดี เจ้าของรา้นต้องไม่พอใจแน่นอนถ้าโดนตัดกําไรส่วนหนึ่งออกโดยไม่มีเหตุผล เผยเชียนพูดขึ้น “ไม่ใช่แค่บะหมี่เย็นย่าง อาหารทุกอย่างต้องตั้งราคาโดยอ้างอิง

จากเกณฑ์นี้!

“แต่ตอนแบ่งรายได้ให้เจ้าของร้านให้คํานวณจากราคาดั้งเดิม ส่วนที่ขาดไปให้เอา รายได้จากช่องทางอ่ืนๆ ของตลาดร้านข้างทางมาโปะ ถ้ายังไม่พอบริษัทจะจ่ายเพิ่ม ให้” ถ้าขายราคาดั้งเดิมที่สิบหยวนจะได้กําไรไม่ถึงส่ีหยวน กําไรนี้ต้องนํามาแบ่งกัน

ระหว่างตลาดร้านข้างทางกบัเจ้าของร้าน แต่ตอนนี้บอสเผยลดราคาลงจนแทบทํากําไรไม่ได้ ซึ่งหมายความว่านอกจากเป็น การตัดส่วนแบ่งกําไรของตลาดร้านข้างทางทิ้งแล้ว ทางบริษัทต้องควักเงินมาจ่าย ชดเชยในส่วนของกําไรที่เจา้ของร้านควรจะได้ด้วย เท่ากับขาดทุนครั้งใหญ่!

แน่นอนว่าตลาดร้านข้างทางไม่ได้พึ่งพารายได้จากการขายอาหารเพียงอย่างเดียว

แต่ยังมีช่องทางทําเงินอื่นๆ เช่น การขายเมอร์แชนไดส์ แต่แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่เงินจากช่องทางเหล่านั้นจะนําไปโปะให้เจ้าของร้านได้ หมด

การลดราคาครั้งนี้เปลี่ยนสถานะตลาดร้านข้างทางจากโปรเจ็กต์ทําเงินไปเป็นโป

รเจ็กต์ขาดทุน

แต่เผยเชียนตัดสินใจแล้ว ถ้าระบบไม่ห้ามฉัน คนอื่นก็ไม่ต้องเสนอหน้ามาห้าม!

จางหยาฮุยได้แต่พยักหน้า “โอเคครับบอสเผย เดี๋ยวผมให้คนไปจัดการเรื่องการ

เปลี่ยนแปลงราคาอาหาร” เผยเชียนมองไปรอบๆ อีกครั้งและรู้สึกว่าน่าจะโอเคแล้ว ถึงตลาดร้านข้างทางเกือบจะพังไม่เป็นท่าเพราะเปาซวี่สร้างเรื่อง แต่โชคดีที่ฉัน ฉลาดพอ สามารถกอบกู้สถานการณ์ได้อย่างง่ายดายด้วยกลยุทธ์ง่ายๆ อย่างการลด ราคา!

ต่อไปก็แค่รอตลาดร้านข้างทางเปิดให้บริการ เผยเชียนตั้งใจว่าจะร่างประกาศยกย่องเชิดชูเกียรติทันทีที่กลับถึงห้อง จากนั้นก็ หาจังหวะเหมาะๆ ส่งให้พนักงานเถิงต๋าทุกคนผ่านทางอีเมลและโปรแกรมแชตภายใน องค์กร เขาอยากให้พนักงานทุกคนของเถิงตา๋รู้เรื่องคุณความดีของเปาซวี่ เปาซวี่นะเปาซวี่ แกเป็นคนเริ่มเรื่องนี้เอง อย่ามาโทษฉันแล้วกัน!