ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี - บทที่ 1112 เปาซวี่คือคนที่มอบจิตวิญญาณให้ตลาดร้านข้างทาง!

บทที่ 1112 เปาซวี่คือคนที่มอบจิตวิญญาณให้ตลาดร้านข้างทาง!

เหลียงชิงฟานพูดต่อ “เปาซวี่เป็นพนักงานคนแรกๆ ของเถิงต๋าที่บอสเผยเลือกมา กับมือ หลายคนที่เข้ามาทํางานในฝ่ายเกมทีหลังได้เลื่อนขั้นไปเป็นหัวหน้าฝ่าย ออกแบบหรือย้ายไปเป็นผู้จัดการกิจการอื่น มีแค่เปาซวี่ที่ยังเป็นพนักงานธรรมดาคน หนึ่งในฝ่ายเกม

“เป็นเพราะเขาทํางานได้แย่เหรอ ไม่ใช่เลย! ถ้าเขาทํางานได้ไม่ดีจริงๆ เขาคง ไม่ได้เป็นพนักงานดีเด่นอันดับสองอยู่บ่อยๆ

“ดังนั้นถ้าเปาซวี่อยากเป็นผู้จัดการ เขาคงเป็นไปนานแล้ว เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ สนใจชื่อเสียงและความมั่งคั่ง

“ครั้งนี้เขาทุ่มเทกับตลาดร้านข้างทางมาก แต่เคยเห็นเขาพยายามแย่งความดี ความชอบบ้างมั้ย ไม่เลยใช่มั้ยล่ะ เห็นได้ชัดว่าเขาอยากปิดทองหลังพระ และยกความ ดีความชอบให้เราสองคน เพราะงั้นเขาเลยตั้งใจไม่มาวันนี้” จางหยาฮุยพยักหน้าเข้าใจ

“เป็นแบบนี้นี่เอง

“พี่เปาช่างมีจิตใจสูงส่งจริงๆ

“เถิงต๋าเป็นบริษัทที่น่าทึ่งมาก ทุกกิจการทํางานร่วมกันโดยไม่แบ่งฝักฝ่าย พนักงานทุกคนพร้อมให้ความช่วยเหลือกิจการอื่น แม้จะไม่ใช่งานของพวกเขา แต่ พวกเขาก็ตั้งใจทําไม่ต่างจากงานตวัเอง

“ผมขอบคุณพวกคุณสองคนมากๆ สําหรับความสําเร็จของตลาดร้านข้างทางใน ครั้งนี้! ไว้บอสเผยมาถึงเมื่อไหร่ ผมจะบอกบอสว่าพวกคุณช่วยผมไว้ยังไงบ้าง” เหลียงชิงฟานโบกมือ “ไม่เป็นไร พวกเราทุกคนต่างทํางานเพื่อบอสเผย! “คุณไม่ต้องพูดถึงผมหรอก บอสเผยรู้อยู่แล้วว่าผมดูแลเรื่องการปรับปรุงตลาด แถมผมก็มี อพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อยและกิจการอ่ืนๆ โอกาสแสดงฝีมือให้บอสเห็น มีอีกเพียบ ถึงไม่บอก บอสเผยก็รู้ว่าผมทําอะไรบ้าง “ผมคิดวา่เราควรเล่าเรื่องเปาซวี่มากกว่า!

“นอกจากจะมอบวิญญาณให้ตลาดร้านข้างทาง และเสนอไอเดียน่าสนใจมากมาย เขายังไม่คิดจะอวดอ้างความดีความชอบ ถ้าเราไม่บอก บอสเผยก็ไม่มีทางรู้แน่

“ถึงเปาซวี่จะไม่สนเรื่องชื่อเสียงและเงินทอง แต่ในเมื่อเขายอมสละเวลามาช่วยเรา ขนาดนี้ ทุกคนก็ควรได้รู้ว่าเขาทําอะไรบ้าง คงไม่ดีถ้าเราจะปล่อยให้เขาช่วยงานเปล่าๆ โดยไม่ได้อะไรตอบแทน” จางหยาฮุยพยักหน้าทันที “คุณพูดถูก! เราเล่าเรื่องพี่เปาให้บอสฟังกันดีกว่า!” ทั้งสองได้ข้อสรุปอย่างรวดเร็ว

แม้ว่าทั้งสามจะมีหน้าท่ีรับผิดชอบเป็นของตัวเอง และบอกได้ยากว่าใครมีส่วน ร่วมมากที่สุด แต่จางหยาฮุยกับเหลียงชิงฟานต่างก็เป็นผู้จัดการ พวกเขามีโอกาส แสดงผลงานให้บอสเผยได้ตลอด แต่เปาซวี่ไม่ได้เป็นแบบนั้น เขามาจากฝ่ายเกมเพื่อช่วยโดยสมัครใจ เขาไม่ใช่

ผู้จัดการ แถมยังไม่คิดจะมาอวดอ้างความดีความชอบต่อหน้าบอสเผย ถ้าจางหยาฮุยกับเหลียงชิงฟานไม่บอก คงไม่มีใครรู้ว่าเปาซวี่มีส่วนช่วยตลาดร้าน

ข้างทางมากขนาดไหน ตามหลักแล้วบอสเผยควรได้รู้ว่าเปาซวี่ช่วยงานอะไรบ้าง!

บอสเผยมาถึงตอนที่พวกเขาคุยกันเสร็จพอดี จางหยาฮุยกับเหลียงชิงฟานรีบเข้าไปทักทายทันที “สวัสดีครับบอสเผย! เป็นไง

บ้างครับ พอใจกับงานของพวกเราไหม” เผยเชียนแค่นหัวเราะ

พอใจสิ พอใจโคตรๆ เลย พอใจมากจนอยากจองตั๋วไปไซบีเรียให้พวกนายเลย! “ใครเป็นคนเสนอให้ใช้สไตล์ไซเบอร์พังก์” สิ่งหนึ่งที่ตราตรึงใจเผยเชียนมากที่สุดคือสไตล์ไซเบอร์พังก์ ก่อนจะมาที่นี่เขาคาดเดาไปต่างๆ นานาว่าตลาดร้านข้างทางจะเป็นยังไง ไม่ว่าจะ

ทําออกมาสวยขนาดไหน ยังไงมันก็เป็นแค่ตลาดขายของกิน แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าจะใชส้ไตล์ไซเบอร์พังก์ แบบนี้ใครจะต้านไหว!

จางหยาฮุยกับเหลียงชิงฟานสบตากันและยิ้มอย่างรู้กัน บอสเผยยิงคําถามมาเองเลยเหรอ จังหวะเหมาะมาก! กําลังคิดไม่ตกอยู่พอดีว่าจะพูดเรื่องพี่เปาตอนไหนดี!

ถ้าบอสเผยไม่ได้ถามแล้วพวกเขานําเสนอผลงานของเปาซวี่ขึ้นมาเอง ก็จะดูจงใจ และไม่เป็นธรรมชาติ พฤติกรรมแบบนั้นไม่พึงกระทําในเถิงต๋า เพราะบอสเผยเกลียด การอวดอ้างความดคีวามชอบ ถึงจะเป็นการอวดอ้างความดีความชอบให้ผู้อื่น แต่ก็เสี่ยงอยู่ดี อาจจะทําให้บอส

เผยไม่พอใจได้ แต่ในเมื่อบอสเผยถามมาเองแบบน้ี พวกเขาก็แค่ตอบไปตามตรง! เหลียงชิงฟานตอบ “ผมเป็นคนออกแบบ แต่เปาซวี่เป็นคนเสนอไอเดียครับ! เปา ซวี่ช่วยหาคอนเซปต์อาร์ตและภาพอ้างอิงให้เยอะมาก มีส่วนช่วยในการออกแบบเยอะ เลยครับ” เผยเชียนตกตะลึง มุมปากของเขากระตุกเล็กน้อยด้วยความโกรธ เปาซวี่เหรอ ทําไมไม่ไปเที่ยว มายุ่งกับตลาดร้านข้างทางทําไม โปรเจ็กต์นี้เกี่ยวอะไรกับแก ฮะ เกี่ยวอะไร เผยเชียนขมวดคิ้วและถามขึ้น “ทําไมเปาซวี่ถึงเข้ามามีส่วนร่วมในการออกแบบ

ตลาดร้านข้างทางได้” เหลียงชิงฟานตอบ “เขาไปออกทริปกับผมมาครับ ตอนกลับถึงจีน จางหยาฮุยเข้า มาคุยกับผมเรื่องตลาดร้านข้างทาง ซึ่งเขาก็อยู่ด้วยพอดี พอฟังดูแล้วเขาก็สนใจมาก เลยขอฝ่ายเกมมาช่วยงานพวกผมตลอดช่วงที่ผ่านมา” เผยเชียนพูดอะไรไม่ออก ฝ่ายเกมเป็นบ้าอะไรเนี่ย ทําไมถึงปล่อยหมอนั่นไปแบบนั้น! ทําไมไม่ใช้เขาทํางาน

ในฝ่ายเกมหนักๆ เอ๊ะ เปาซวี่เป็นพนักงานรุ่นใหญ่ คงไม่มีใครกล้าห้าม งั้นก็ไม่เป็นไร ถึงเขาจะโกรธมาก แต่ก็ทําอะไรไม่ได้แล้ว ถ้าเปาซวี่แค่เสนอให้ใช้ตีมไซเบอร์พังก์

เฉยๆ ก็ยังถือเป็นความผิดพลาดท่ีไม่ได้ตั้งใจและยอมให้อภัยได้ เหลียงชิงฟานพูดขึ้น “บอสเผย เชิญเข้าไปชมด้านในก่อนครับ!” เผยเชียนพยักหน้าและเดินตามทั้งสองเข้าไปข้างใน จางหยาฮุยนําเสนอ “บอสเผยครับ ตลาดร้านข้างทางของเราใหญ่มาก การวางผัง

ด้านในค่อนข้างซับซ้อน

“โดยเฉพาะในอนาคต ถนนทั้งเส้นอาจกลายเป็นสตรีตฟู้ด ดังนั้นเราจึงต้องมีวิธี ที่ดีกว่าในการแนะนําเส้นทางลูกค้า

“ในจุดนี้เราเตรียมการไว้สองอย่างครับ

“ก่อนอื่นเลย เราร่วมมือกับแอปชีวิตเถิงต๋าและเพิ่มแถบตลาดร้านข้างทางลงไป ในแอป โดยจะมีแผนที่สําหรับตลาดร้านข้างทางโดยเฉพาะ เมื่อเข้าสู่เขตตลาดร้านข้าง ทาง ลูกค้าสามารถใช้แผนที่นี้ระบุตําแหนง่ปัจจุบันแบบเรียลไทม์ได้

“หน้าอินเทอร์เฟซของแผนที่ใช้สไตล์ไซเบอร์พังก์ ผสมผสานองค์ประกอบความ เป็นเทคโนโลยีและเครื่องยนตก์ลไก มีความสวยงามและใช้งานได้จริงครับ

“นอกจากนั้นตัวแผนที่ยังมีฟังก์ชันการใช้งานท่ีมีประโยชน์อีกมาก

“ในตลาดร้านข้างทางมีภารกิจแบบอินเทอร์แอ็กทีฟมากมาย ร้านจํานวนหนึ่งจะ ผลัดกันสุ่มเป็นโซนครึ่งราคาหรือโซนกินฟรี ซึ่งจะปรากฏบนแผนที่

“ร้านแผงลอยจะแบ่งเป็นสี่ระดับ ได้แก่ บรอนซ์ ซิลเวอร์ โกลด์ และไดมอนด์ ยิ่งระดับสูงทําเลร้านก็ยิ่งดีและมีที่นั่งมากขึ้น ถ้าร้านไหนเลื่อนไประดับไดมอนด์ได้ ระยะหนึ่งก็จะมีสิทธิ์ย้ายออกไปมีร้านของตัวเองโดยเฉพาะบน ระดับของร้านค้า สามารถตรวจสอบได้บนแผนที่

“นอกจากนี้เวลาให้บริการของร้านค้าทั้งหมดยังจัดตารางให้สอดคล้องกัน เพราะ เจ้าของร้านต้องสับเปลี่ยนหมุนเวียนกันเปิดร้าน เวลาให้บริการและสถานะคิวของแต่ ละรา้นสามารถตรวจสอบได้ในแอป แต่จะต้องทําภารกิจอินเทอร์แอ็กทีฟเล็กๆ ก่อน “ทั้งหมดนี้กําหนดขึ้นเพื่อกระตุ้นการแข่งขันอย่างเป็นมิตร และเปิดโอกาสให้ ลูกค้าได้มีปฏิสัมพันธ์กับทางตลาด เพื่อให้พวกเขารู้สึกมีส่วนร่วม และสร้างความ ประหลาดใจให้ระหว่างลิ้มรสอาหารครับ” จางหยาฮุยเดินไปถึงร้านแผงลอยใกล้ทางเข้าระหว่างที่พูด ร้านแผงลอยที่นี่ตกแต่งในสไตล์ไซเบอร์พังก์ เพื่อส่งเสริมบรรยากาศและเพิ่ม ความอิน ร้านใกล้ๆ ทางเข้าจะไม่ใช่ร้านแผงลอยขายอาหาร แต่เป็นร้านขายโมเดลปืน ยา และอวัยวะจักรกลล้ําสมยั แน่นอนว่าหากเดนิต่อไปก็จะพบโซนขายของกิน ในตลาดร้านข้างทางมีร้านอยู่สองประเภท ประเภทแรกคือร้านขายเมอร์แชนไดส์ที่ อยู่ติดผนังรอบนอกของตลาดร้านข้างทาง ซึ่งมีขนาดค่อนข้างใหญ่ ทั้งผนังเป็นชั้นจัด วางสินค้า ประเภทที่สองคือร้านแผงลอยขายของกินซึ่งกระจายอยู่ด้านในตลาด ถัดจาก ‘ร้านขายปืน’ ซึ่งมีโมเดลปืนวางเรียงรายเป็นหน้าร้านโชห่วยขายของชิ้น

เล็กๆ อย่างเคสมือถือ ฟิกเกอร์ โมเดลยา และอื่นๆ จางหยาฮุยหยิบสมุดเล่มหนาและดูแข็งแรงที่วางอยู่ในร้านขึ้นมา “บอสเผยครับ

นี่คือแผนที่อันที่สองที่เราเตรียมไว้ให้ลูกค้านอกจากแผนท่ีอิเล็กทรอนิกส์ครับ

“ปกของสมุดไซเบอร์พังก์สั่งทําพิเศษเล่มนี้ทําด้วยไทเทเนียมอัลลอยชุบด้วย PVD สีเหลือง ส่วนตรงกลางเป็นคาร์บอนไฟเบอร์สีดํา ซึ่งเข้ากับสไตล์กับไซเบอร์ได้เป็น อย่างดี

“เนื้อหาด้านในแบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนแรกเป็นคอนเซ็ปต์อาร์ตและภาพร่าง ระหว่างกระบวนการออกแบบสตรีตฟู้ด ไซเบอร์พังก์ รวมถึงแผนที่ในแผนงานแต่ละ ช่วงของสตรีตฟู้ด ส่วนหลังจะเว้นว่างไว้ให้ลูกค้าเก็บแสตมป์เช็กอินตามร้านต่างๆ ครับ

“กระดาษที่ใช้ทําจากวัสดุพิเศษ ตัวกระดาษมีความแข็งแรงทนทาน ตกแต่ง ลวดลายสวยงามด้วยกรรมวิธีการพิมพ์ผิวนูน

“กรรมวิธีนี้ใช้บ่อยกับนามบัตร เพื่อเพิ่มคุณภาพด้วยลายพิมพ์ผิวนูนและการ จับคู่สี ซึ่งในสมุดของเราจะมีแบบนั้นอยู่ทุกหน้าครับ

“คอนเซ็ปต์อาร์ตในช่วงต้นมีความเป็นสามมิติมากขึ้นด้วยการพิมพ์ผิวนูน ส่วน ครึ่งหลังใช้ทําเป็นช่องสําหรับป๊ัมแสตมป์ ทําให้ถึงจะมือสั่น ตําแหน่งของแสตมป์ก็จะ ไม่เบี้ยว ซึ่งดูสวยงาม

“แต่ละร้านจะมีแสตมป์พิเศษ ลวดลายบนแสตมป์ออกแบบตามประเภทของ อาหารที่ขายและความชอบของเจ้าของร้าน ซึ่งแม้จะดูมีความเป็นจีน แต่ก็จะ ผสมผสานสไตล์ไซเบอร์พังก์เข้าไป

“สมุดเล่มนี้เตรียมไว้ให้ลูกค้าที่ชอบเช็กอิน จะซื้อหรือไม่ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบกับ ประสบการณ์ที่ได้รับ

“หากใช้งานควบคู่กับแผนที่อิเล็กทรอนิกส์ก็จะทําให้ลูกค้าเข้าใจผังของตลาดร้าน ข้างทางมากขึ้น ซึ่งสอดคล้องกับแนวคิด ‘ชีวิตแบบสมาร์ต’ ของแอปชีวิตเถิงต๋า” เผยเชียนเงียบไปอีกครั้ง พระเจ้าช่วย ตลาดขายของกินโง่ๆ มันเว่อร์วังได้ขนาดนั้นเลยเหรอ มีระบบสุ่มโซน เช็กอิน แผนที่… มีกระทั่งภารกิจประจําวันให้ทํา จางหยาฮุยกับเหลียงชิงฟานไม่น่าจะคิดไอเดียแบบนี้ได้ หรือว่า…

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เผยเชียนก็ถามขึ้น “ทั้งหมดนี่เปาซวี่เป็นคนออกแบบ เหรอ”