ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี - บทที่ 767 ส้มหล่นอีกแล้ว!

บทที่ 767 ส้มหล่นอีกแล้ว!

วันศุกร์ที่ 2 ธันวาคม เผยเชียนจิบกาแฟพลางอ่านรายงานประจําสัปดาห์ที่กิจการต่างๆ ส่งมาอยู่ในร้าน

อินเทอร์เน็ตโมหยู ไม่รู้ทําไม เขารู้สึกเหมือนกําลังนั่งตรวจเอกสารราชการ เขาเข้าใจแล้วว่าทําไมพวกจักรพรรดิไร้ความสามารถสมัยก่อนถึงไม่ชอบไปออกว่า ราชการหรือตรวจเอกสาร เพราะมันเป็นเรื่องยุ่งยากวุ่นวายจริงๆ ไม่เหมือนทําตัวอี เรื่อยเฉื่อยแฉะกับเล่นสนุกไปวนัๆ!

ตอนนี้เถิงต๋ามีกิจการในหลายวงการ คงจะวุ่นวายน่าดูถ้าให้ผู้จัดการทุกกิจการเข้า มารายงานความคืบหน้าตลอด เผยเชียนเองก็ไม่อยากทําแบบนั้นด้วย เพราะต้องการ อิสระ ดังนั้นเผยเชียนจึงมวีิธีการกํากับดูแลกิจการต่างๆ ของเถิงต๋าอยู่หลักๆ สองวิธี วิธีแรกคือให้กิจการต่างๆ ส่งรายงานประจําสัปดาห์ พวกเขาจะย่อสถานการณ์การ ทํางานในสัปดาห์นั้นๆ ให้เหลือไม่กี่สิบคํา ทําแบบนี้เผยเชียนก็จะรู้คร่าวๆ ว่ากิจการ เหล่านี้กําลงัวางแผนอะไรอยู่และเตรียมตัวล่วงหนา้ได้ วิธีที่สองคือให้ผู้ปัดงานฝึกผลาญรายงานสถานการณ์ทุกสองสัปดาห์ การประชุมนี้ จะลงรายละเอียดลึกกว่า และสามารถยืนยันความถูกต้องของข้อมูลในรายงานประจํา สัปดาห์ของกิจการต่างๆ ได้ด้วย เผยเชียนเปิดดูรายงานประจําสัปดาห์ของกิจการต่างๆ แล้วหยุดที่ฉางหยางเกมส์

“หืม? DLC เกมโดดเดี่ยวเดียวดายกลางทะเลทรายกับนักออกแบบเกมวางขาย

ตั้งแต่เมื่อวานแล้วเหรอ

“เป็นเรื่องที่ดี

“…ฉันไม่ใช่คนสุดท้ายที่รู้เรื่องนี้ใช่มั้ย”

สองสามวันที่ผ่านมา นอกจากเข้าเรียนแล้ว เผยเชียนก็หมดเวลาไปกับการ

ทบทวนตํารา สัปดาห์สอบจะเริ่มเดือนหน้า หลักสูตรปีสามนั้นยากกว่าหลักสูตรปีหนึ่งและปีสอง

แถมยังมีวิชาต้องเข้าสอบเยอะกว่า เผยเชียนรู้สึกขายหน้ามากที่เอาชนะหม่าหยางจอมอึนในการสอบรอบที่แล้วไม่ได้ รอบนี้เขาน่าจะกู้ศักดิ์ศรีคืนมาได้ ช่วงนี้หม่าหยางยุ่งมาก นอกจากต้อง ‘ไลฟ์ด่าของ’ แล้ว เขาต้องแจกเงินบนเว่ย ป๋อด้วย แถมยังเป็นคนที่ดังที่สุดในมหาวิทยาลัยอีก ถึงขั้นเดินตามถนนอาจจะมีคนจํา ได้ นักศึกษาหลายคนเรียกหมอนั่นว่าบอสหม่าด้วยความยกย่องทุกครั้งที่เห็นหน้า ใหญ่ยาวของเขา ไอ้หม่าถึงขั้นต้องแบ่งเวลามาทบทวนตําราและเตรียมตัวสอบ ส่วนเผยเชียน ถึงทุกคนในเถิงต๋าคอร์เปอเรชันจะคิดว่าบอสเผยยุ่งกว่าบอสหม่า

สิบเท่า แต่เขาก็รู้ดีว่าตัวเองทํางานจริงๆ แค่สองชั่วโมงต่อวัน เขาจะยุ่งจริงๆ ก็ตอนหนึ่งเดือนก่อนปิดบัญชี ดังนั้นเผยเชียนจึงรู้สึกว่าไม่สมเหตุสมผลเลยถ้าเขาเอาชนะไอ้หม่าไม่ได้ใน

สถานการณ์นี้ เขาไปขอยืมโน้ตจากสาวๆ ในห้องที่เรียนเก่งมาด้วย เรียกได้ว่าเตรียมตัวมาดี

ทีเดียว

เผยเชียนพิจารณาอย่างจริงจังว่าทําไมถึงแพ้ไอ้หม่าในการสอบรอบก่อน แต่คิดอยู่

พักหนึ่ง เขาก็รู้สึกว่าหลักๆ น่าจะเป็นเพราะวิธีการอ่านหนังสือของเขาไม่ถูกต้อง ยืมโน้ตไอ้หม่ามาอ่านก็ชว่ยให้กระเตื้องขึ้นมาเท่าระดับไอ้หมา่ จะไปชนะได้ยังไง ถ้าเกณฑ์สูงสุดของโน้ตไอ้หม่าคือเจ็ดสิบคะแนน ไม่ว่าจะอ่านหนักขนาดไหน

ยังไงก็ทําคะแนนเกินเจด็สิบไม่ได้! เพราะงั้น รอบนี้เขาเลยแอบไปยืมโน้ตคนอื่นมาอ่านด้วยความหวังว่าจะแซงโค้งทํา

คะแนนชนะไอ้หม่าได้ในการสอบ ถ้าแพ้ให้กับไอ้หม่าจอมอึนในทุกการสอบก็คงน่าอายเกินทน! เพราะจะดูเหมือน

เผยเชียนแทบไม่เข้าใจด้วยซ้ําว่าตวัเองกําลังทําอะไรอยู่ เผยเชียนมัวแต่คร่ําเคร่งกับการทวนหนังสือมาตลอดสองวันจนไม่ได้สนใจเรื่อง DLC ของเกมเก่าสองเกมเลย เพิ่งมารู้วันถัดมาหลังจากฉางหยางเกมส์ปล่อย DLC “ไหนดูยอดขายซิ…

“เกมกากสองเกมนี้ปล่อยมาตั้งนานแล้ว ทุกคนคงจะเบื่อกันหมด จะมีใครซื้อ

DLC ด้วยเหรอ ไม่มีทางหรอกใช่มั้ยล่ะ

“เชี่ย! อะไรวะเนี่ย”

พอเปิดหน้าหลังบ้านข้ึนมา เผยเชียนก็เสียอาการทันที

DLC สองเกมที่ปล่อยออกมาเมื่อวาน ของเกมโดดเดี่ยวเดียวดายกลางทะเลทราย ขายไปได้สองแสนห้าหมื่นก๊อบปี้ ส่วนของเกมนักออกแบบเกมขายได้หนึ่งแสนสาม หมื่นก๊อบปี้!

DLC วางราคาไว้ที่ห้าหยวนกับสิบแปดหยวน หลังจากหักส่วนแบ่งและหักภาษี แล้ว รายได้สุทธิวันแรกท่ี DLC ทั้งสองทําเถิงต๋านั้นสูงว่าสองล้านหยวน!

แถมนี่ยงัเป็นแค่รายได้วันเดียว ผ่านไปอีกสัปดาห์หรืออีกหน่ึงเดือน DLC พวกนี้จะทําเงินเพิ่มขึ้นอีก แถมพอเกิด

กระแสขึ้นในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ยอดขายก็จะมีสัญญาณพุ่งทะยานขึ้นมา!

เผยเชียนงงมาก เชี่ยไรวะเนี่ย!

เขาไม่เข้าใจสถานการณ์ในตอนนี้เลย สองเกมนี้ปล่อยมาตั้งนานโข ตอนนี้ควรจะ

ถูกเก็บลืมในคลังไปแล้วสิ จะขุดสองเกมบ้านี่ขึ้นมาเล่นอีกเพื่ออะไร ทําไมต้องซื้อ DLC ด้วย พวกแกบ้ารึ เปล่า!

เผยเชียนตัดสินใจทํา DLC เกมเก่าด้วยความตั้งใจสองอย่าง ความตั้งใจแรกคือ กระจายกําลังคนของฉางหยางเกมส์ เพื่อให้หวังเสี่ยวปินที่ไม่ ค่อยเชี่ยวชาญเรื่องเกมทํา DLC การบริหาร GOG เซิร์ฟเวอร์ต่างประเทศจะได้ล่าช้าลง

IOI จะได้มีช่องให้หายใจ ความตั้งใจที่สองคือ เขาคิดว่าคงไม่มีใครเล่นเกมเก่าอีกแล้ว การแอบปล่อย DLC

เกมพวกนี้จะผลาญเงนิได้โดยที่ทํายอดขายไม่ได้เลย ซึ่งเป็นเรื่องดีสุดๆ ผลกลายเป็นว่าเขามองสถานการณ์ผิดหมดเลย! ยอดขายสูงลิ่ว!

เผยเชียนรู้สึกสับสนและไปไม่ถกูแม้แต่น้อย ไหนว่าหวังเสี่ยวปินออกแบบเกมไม่เก่งไง ไหนว่าไม่มีใครเล่นเกมเก่ากันแล้วไง แล้วที่เกิดขึ้นตอนนี้มันคืออะไร เผยเชียนเลื่อนดูเว็บบอร์ดด้วยความงุนงงแล้วเห็นกระทู้อวยยศจากผู้เล่นคนหนึ่ง

“ฝ่ายเกมเถิงต๋า: ตัวอย่างที่สมบูรณ์แบบของความจริงใจในการสร้างสถานการณ์ ที่ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย!

“พอได้ยินว่าโดดเดี่ยวเดียวดายกลางทะเลทรายกับนักออกแบบเกมมี DLC ใหม่ ปล่อยออกมาเมื่อวาน ความรู้สึกแรกของผมคือไม่เชื่อ สองเกมนี้หมดกระแสไปนาน แล้ว แถมยังเปิดให้เล่นฟรีด้วย มีความจําเป็นอะไรให้สร้าง DLC จะทําเงินได้จริงๆ เหรอ

“ผมรู้สึกงงเล็กน้อย เถิงต๋ามี GOG ในมือและกําลังพัฒนาโปรเจ็กต์เกมสเกล ใหญ่ ทําไมถึงยังหาเวลามาทํา DLC ให้เกมเก่าที่บรรลุภารกิจของตัวเองไปนานแล้ว ด้วย

“แต่ผมเข้าใจแล้วว่าเถิงต๋าวางกลยุทธ์ไว้เต็มไปหมด!

“ทุกคนรู้ว่าเกมโดดเดี่ยวเดียวดายกลางทะเลทรายกับนักออกแบบเกมเปิดให้เล่น ฟรีมาพักใหญ่แล้ว เพราะงั้นส่วนใหญ่ก็น่าจะโหลดมาเก็บไว้กัน

“ตอนแรกผมคิดว่ากลยุทธ์ปล่อยเกมให้เล่นฟรีก็เป็นกลยุทธ์ที่พบเห็นได้ทั่วไป เพราะเกมก็แทบจบวงจรชีวิตแล้ว คงทํายอดขายได้อีกไม่เท่าไหร่ ยอมแลกยอดขาย น้อยนิดกับการขยายอิทธิพลของเกมคือทางเลือกที่ดี

“แต่ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าการปล่อยตัวเกมหลักให้เล่นฟรีแล้วขาย DLC ก็เป็น ทางเลือกที่ดีเหมือนกัน! ถือเป็นกับดัก!

“ด้วยความที่สองเกมนี้เปิดให้เล่นฟรี ฐานผู้เล่นจึงขยายใหญ่กว่าเดิม พอปล่อย DLC ออกมา ยอดขายเลยพุ่งกระฉูด!

“ที่น่ายกย่องกว่านั้นคือเนื้อหาของ DLC มีการเพิ่มระบบออนไลน์จากระบบ พื้นฐานของเกมสแตนด์อโลน ซึ่งเป็นการรีดศักยภาพของเกมออกมา ผู้เล่นเก่าจึงได้ พบความบันเทิงใหม่! แถมใน DLC ยังมีอีสเตอร์เอ๊กของเกมใหม่ที่เถิงต๋ากําลังพัฒนา ด้วย ทําให้มีเหตุผลในการซื้อเพิ่มขึ้นอีก!

“เพราะงั้นผมเลยบอกว่าฝ่ายเกมเถิงต๋าเป็นแบบอย่างของความจริงใจในการสร้าง สถานการณ์ที่ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย

“ถ้าเป็นบริษัทอื่น เกมเก่าคงจะโดนปล่อยทิ้งตามบุญตามกรรม ผู้เล่นก็ไม่มี ทางเลือกอื่นนอกจากเก็บลืมเข้าคลัง

“แต่เถิงต๋าไม่ทําแบบนั้น พวกเขาเต็มใจอัปเดตเกมเก่าเรื่อยๆ ส่วนหนึ่งก็เพื่อ แสดงให้เห็นถึงความรับผิดชอบอันแรงกล้า เพื่อที่เกมเมอร์จะได้คิดว่าเถิงต๋าไม่มีทาง ทิ้งเกมตัวเอง อีกส่วนก็เพื่อใช้ระบบการเล่นและอีสเตอร์เอ๊กที่น่าสนใจเชื่อมเกมเก่า ทั้งหมดเข้าด้วยกัน แล้วเปลี่ยนเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรเกมเถิงต๋า พวกเขาปล่อย เกมให้เลน่ฟรีแล้วขาย DLC เพิ่ม ซึ่งสร้างยอดขายและกําไรได้เป็นกอบเป็นกํา

“พูดตรงๆ ความจริงใจแบบนี้ไม่ใช่เรื่องที่ทําได้ยาก แต่บริษัทส่วนใหญ่ไม่ยอมทํา เพราะคิดว่าไม่ได้กําไร แต่เถิงต๋าทําตรงข้าม แค่นี้ก็เห็นได้แล้วว่าบริษัทนี้ไม่เหมือน ใคร!

“แค่นี้แหละ ฉันไปซื้อ DLC สองตัวนี้ก่อนเพื่อแสดงความเคารพต่อบริษัท!” เผยเชียนอ่านรีวิวยาวยืดด้วยสีหน้าว่างเปล่า เปิดให้ดาวน์โหลดได้ฟรีเพื่อขาย DLC?

อย่ามาลอ้กันเล่นนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจให้เป็นแบบนั้นเลย!

ถ้าระบบไม่ได้กําหนดไว้ว่าสินค้าใหม่ต้องมีการวางราคาขาย พวกแกจะเชื่อมั้ยว่า ฉันจะปล่อย DLC ให้ดาวน์โหลดได้ฟรีๆ เผยเชียนเคยคิดว่ากรณีแย่ที่สุดคือสร้างกระแสได้ประมาณหนึ่ง เขาไม่คิดเลยว่า

จะมีเกมเมอร์ยอมจา่ยเงินซื้อเยอะขนาดนี้ อันที่จริง สัดส่วนของผู้เล่นที่ยอมจ่ายเงินซื้อ DLC ต่อยอดขายรวมของตัวเกมนั้น ไม่ได้สูงมาก แต่ตอนนี้ทั้งสองเกมเปิดให้เล่นได้ฟรี มีหลายคนดาวน์โหลดไปเล่น ทํา ให้มีผู้เล่นจํานวนมากยอมจ่ายเงินซื้อ DLC เพื่อไปเล่นระบบเกมใหม่!

“มัวเสียเวลาไม่ได้แล้ว ต้องผลาญเงินให้ได้เร็วที่สุด

“แวะไปบริษัทลงทุนหยวนเม่ิงดีมั้ย” พอคิดว่าทําเงินได้อีกแล้ว เผยเชียนก็รู้สึกอึดอัดไปหมด ยังเหลือเวลาอีกสองเดือนก่อนจะถึงวันปิดบัญชี แต่ DLC สองตัวนี้จะทําเงิน

ต่อไปเรื่อยๆ เอาเงินกอ้นนี้ไปทําอะไรดี ต้องวางแผนล่วงหน้า คิดได้แบบนั้น เผยเชียนก็ตัดสินใจแวะไปบริษัทลงทุนหยวนเมิ่ง เขาน่าจะประเมินได้คร่าวๆ ว่าบริษัทกลุ่มแรกที่ลงทุนไปจะทํากําไรได้หรือเปล่า แล้วรีบขายบริษัทที่ทํากําไรได้ออกไปและลงทุนในบริษัทที่ไม่ทํากําไรเพิ่ม ทําแบบนี้ เขาก็จะผลาญเงินที่จู่ๆ ก็ได้มาไปจนหมดได้

…

บริษัทลงทุนหยวนเม่ิง ห้องประชุม เฮ่อเต๋อเซิ่งเริ่มรายงานการลงทุนรอบแรกให้บอสเผยฟัง “บอสเผยครับ เราลงทุนไปทั้งหมดสิบเอ็ดบริษัท สองบริษัทมีสัญญาณทํากําไร ชัดเจน หนึ่งบริษัทมีแนวโน้มทํากําไรได้ สามบริษัทสร้างกระแสได้ค่อนข้างดี เรียก ความสนใจจากนักลงทุนคนอื่นๆ ได้ อีกห้าบริษัทยังเงียบอยู่ แต่ก็ยังมีเงินเหลืออยู่ใน บัญชีบริษทั ตอนนี้เรายังไม่ขาดแคลนเงินทุนครับ

“นี่คือรายละเอียดของแต่ละบริษัท เชิญตรวจดูได้ครับ” เผยเชียนรับเอกสารมาแล้วพบว่าเต็มไปด้วยรายงานทางการเงินสุดซับซ้อน เห็น

แล้วทําเอาปวดหัวขึ้นมาทันที เขาวางข้อมูลไว้บนโต๊ะ “ผมจะไม่อ่านข้อมูลพวกนี้ ทําตามกฎที่ผมวางไว้ ขาย บริษัทที่ทํากําไรได้ทันที ห้ามลงทุนกับบริษัทที่มีสัญญาณทํากําไรเพิ่ม ทํากําไรได้ เมื่อไหร่ให้ขายทนัที จับตาดูบริษัทที่ไม่ทํากําไร ใช้เงินทุนหมดเมื่อไหร่ก็ให้เงินทุนเพิ่ม

“เอาเงินที่ได้จากการขายไปลงทุนกับบริษัทที่ต่อคิวรอทันที เรียกตัวผู้จัดการ การเงินที่ส่งไปประจําบริษัทกลับมาแล้วส่งไปบริษัทใหม่”