ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี - บทที่ 874 เว็บจงเตี่ยนจงเหวินซื้อลิขสิทธิ์ผลงาน

เผยเชียนกับเหออันไปกนิข้าวเที่ยงที่ภัตตาคารบ้านหมิงฝู่ของบอสหลี่ สาเหตุที่ไม่ไปภัตตาคารไร้ชื่อหลักๆ ก็เพราะถ้าไม่จองไว้ก็ไปกินไม่ได้ แต่เผยเชียนก็จองเหมาห้องส่วนตัวที่ใหญ่ที่สุดในร้านไว้ทุกวันหยุดสุดสัปดาห์เพื่อ

จัดงานเลี้ยง เขาสามารถพาเหออันไปกินเลี้ยงอีกรอบในวันนั้นได้ เหออันรู้ว่าบอสเผยงานยุ่งและอยากกลับไปพักผ่อนหลังกินข้าวเที่ยงเสร็จ ทั้งสอง ตกลงกันว่าจะไปกินอาหารเย็นที่ภัตตาคารไร้ชื่อด้วยกันตอนวันหยุดสุดสัปดาห์ จากนั้นก็บอกลากัน เห็นได้ชัดว่าเหออันสงสัยมากว่าเกม Mission & Choice จะประสบความสําเร็จ ได้ยังไง แต่พอเห็นว่าบอสเผยมั่นใจและปิดปากเงียบขนาดไหน เขาก็รู้ว่าคงไม่ได้ ข้อมูลเพิ่มแน่จึงได้แต่ข่มความสงสัยและอดทนรอให้ถึงวันเปดิตัวเกม หลังกินข้าวเสร็จเผยเชยีนมองนาฬิกาแล้วพบว่ายังไม่บ่ายสามโมงเลย ตอนนี้คือบ่ายวันศุกร์ ยังพอมีเวลาจัดการกจิการอื่นอยู่ วันพรุ่งนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ นอกจากกิจการอย่างนี่เฟิงโลจิสติกส์แล้วกิจการ ส่วนใหญ่หยุดงานหมด ดังนั้นการเตรียมการสําหรับกิจการอื่นๆ จึงต้องรอให้ถึงวัน จันทร์

“จัดการกิจการไหนดี

“อืม… เว็บจงเตี่ยนจงเหวินอยู่ใกล้สุด จัดการให้เรียบร้อยก่อนแล้วกัน” ตอนแรกเผยเชียนตั้งใจว่าจะแวะไปโฮสเทลเขย่าขวัญ แต่ก็อยู่ค่อนข้างไกลจากใจ กลางเมืองและเดินทางไปลําบากเล็กน้อย เขาไม่อยากวุ่นวายมากเกินไปเลยตัดสินใจ ไปวันจันทร์แทน วันนี้ขอจัดการกับเว็บจงเตี่ยนจงเหวินก่อนแล้วกัน ออฟฟิศเว็บจงเตี่ยนจงเหวินอยู่เหนือฝ่ายเกมเถิงต๋าหนึ่งชั้น ถึงจะขึ้นลิฟต์ไปแค่

สองชั้น แต่เผยเชียนก็ไม่ไดแ้วะไปออฟฟิศเว็บจงเตี่ยนจงเหวินมานานมากแล้ว เพราะไปแล้วก็ไม่มีอะไรใหดู้ ถึงเว็บจงเตี่ยนจงเหวินจะทํากําไรได้ แต่กําไรก็ไม่ได้สูงเหมือนกิจการอื่นๆ แถม

รายได้ยังมั่นคง ไม่เคยมีรายได้พุ่งพรวดพราดกะทันหนั เผยเชียนรู้สึกมาตลอดว่าเว็บจงเต่ียนจงเหวินไม่ได้ใกล้ชิดกันขนาดนั้น กิจการนี้ เป็นเหมือนซี่โครงไก่ที่แทบไม่มีเนื้อให้กินแต่ก็ไม่กล้าทิ้ง เขาจึงไม่ได้สนใจกิจการนี้ ตลอดหลายเดือนที่ผา่นมา แต่พอเมื่อเช้าเห็นว่ารายได้ของเว็บจงเตี่ยนจงเหวินเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อย่างต่อเนื่อง

เขาก็ตื่นตัวขึ้นมาทันทีและคิดวา่ปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้ ในเมื่อตอนนี้ว่างแล้วก็ต้องจัดการสักหน่อย เผยเชียนขึ้นไปออฟฟิศเว็บจงเตี่ยนจงเหวินแล้วไล่สายตามองสภาพการทํางาน

ของทุกคน

อืม ก็โอเค อย่างน้อยก็ดีกว่าฝ่ายเกมเถิงต๋า ตอนที่แวะไปฝ่ายเกมเถิงต๋ามีพนักงานกลุ่มหนึ่งจองหน้าจอเขม็งและรัวนิ้วบน คีย์บอร์ดด้วยมือทั้งสองข้าง หรือไม่ก็ขมวดคิ้วใช้หัวคิดอย่างหนัก เห็นได้ชัดว่าทุกคน ต่างมีสมาธิกับการทํางาน แต่พนักงานทุกคนของเว็บจงเต่ียนจงเหวินดูผ่อนคลายกว่า บางคนกําลังอ่าน นิยายบนมือถือขณะที่คนอื่นๆ เลื่อนดูข้อมูลต่างๆ บนเว็บไซต์ไปเรื่อยเปื่อย สรุปคือ ทํางานกันแบบค่อนข้างปล่อยใจ ถึงจะไม่เห็นสัญญาณอู้งานอย่างชัดเจน แต่ก็ดีกว่าสภาพการทํางานที่ฝ่ายเกมเถิง

ต๋าอย่างเห็นได้ชัด เผยเชียนรู้สึกพอใจมาก จูซิงอันซึ่งเป็นหัวหน้าบรรณาธิการคนปัจจุบันของเว็บจงเตี่ยนจงเหวินเห็นบอสเผย

ก็รีบลุกไปต้อนรับ “บอสเผยแวะมามีอะไรรึเปล่าครับ” จูซิงอันแปลกใจเล็กน้อยเพราะบอสเผยไม่ได้แวะมาที่นี่เป็นปีแล้วและไม่เคยให้

แนวทางอะไรกับเว็บจงเต่ียนจงเหวินเลย พนักงานหลายคนคิดว่าบอสเผยลืมเว็บจงเตี่ยนจงเหวินไปแล้ว แต่ตอนนี้บอสเผยแวะมาหมายความว่าบอสเผยยังไม่ลืมเว็บจงเตี่ยนจงเหวิน!

จูซิงอันดีใจมาก เผยเชียนยิ้ม “ไม่มีอะไร ผมแค่แวะมาดูเฉยๆ หม่าอี้ฉวินล่ะ” จูซิงอันตอบ “อยู่ในห้องทํางานครับ” เผยเชียนพยักหน้า เดินไปห้องทํางานหม่าอี้ฉวินแล้วเคาะประตูเบาๆ หม่าอี้ฉวินแปลกใจมากที่เห็นบอสเผย “บอสเผยทําไมมาอยู่ที่นี่ได้ครับเนี่ย เชิญ

นั่งก่อนครับ” เผยเชียนนั่งลงบนโซฟาในห้องทํางาน หม่าอี้ฉวินรินชาให้เผยเชียน “บอสเผยแวะมาวันนี้มีงานอะไรให้พวกเราทํารึเปล่า

ครับ”

เผยเชียนพูดขึ้นด้วยน้ําเสียงสบายๆ ระหว่างยกชาจิบ “ผมเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าไม่ได้

แวะมาที่นี่นานแล้วก็เลยแวะมาดู เว็บไซต์เป็นยังไงบ้าง คอร์สอบรมยังจัดอยู่รึเปล่า” หม่าอี้ฉวินตอบตามความจริง “เว็บไซต์กําลังไปได้สวยเลยครับ รายได้เพิ่มขึ้น

อย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะนักเขียนมีเพิ่มขึ้นเยอะเลยครับ

“นิยายยอดนิยมชุดหนึ่งลงบนเว็บไซต์เรา ยอดกดสมัครติดตามนิยายยอดนิยม เหล่านี้เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้เรายังให้ส่วนแบ่งกับนักเขียนสูงกว่าเว็บไซต์ อื่นๆ เว็บของเราจึงเป็นที่นิยมในหมู่นักเขียนมากขึ้นเรื่อยๆ ครับ

“แถมเว็บไซต์ของเรายังไม่เคยมีปัญหาเรื่องค้างชําระหรือหักค่าธรรมเนียม ต้นฉบับโดยไม่มีเหตุผล ข้อมูลทั้งหมดเปิดเผยอย่างโปร่งใส นี่ถือเป็นหนึ่งในข้อ ได้เปรียบของเราครับ

“นักเขียนหลายคนลองมาเสี่ยงดวงในเว็บไซต์ของเรา ชื่อเสียงของเว็บไซต์จึงดีขึ้น เรื่อยๆ ในวงการนิยาย!

“คอร์สอบรมนักเขียนเว็บโนเวลยังจัดอยู่ครับ ผลลัพธ์เห็นได้ชัดเจน ตอนนี้ รายชื่อคนเข้าร่วมคอร์สไม่ใช้ระบบสมัครใจอีกแล้วเพราะทุกคนอยากร่วมคอร์สกัน หมดจนมีที่ว่างไม่พอ เราต้องคัดเลือกนักเขียนหน้าใหม่ที่ทําผลงานได้ประมาณหนึ่ง แทน ตามหลักแล้วคนที่เคยเข้าอบรมก่อนหนา้นี้จะไม่สามารถลงคอร์สได้อีก

“แต่ถึงอย่างนั้นนักเขียนก็ยังแห่แหนกันเข้ามาสมัคร ฝั่งนักอ่านเองก็บ่นทุกวันว่า อยากส่งนักเขียนไปร่วมคอร์สจะได้โดนขงัในคุกมืดและลงนิยายอย่างจริงจังสักที

“ไม่ว่าจะเป็นคนที่เขียนงานช้า คนที่ขาดแรงบันดาลใจ หรือคนที่ขาดทักษะใน การเขียน ทุกคนต่างก็มีพัฒนาการอย่างเห็นได้ชัดหลังเข้าร่วมคอร์สของเราครับ! พอ เกิดบรรยากาศแบบนี้ขึ้นควบคู่ไปกับรูปแบบเก่าและใหม่ คอร์สอบรมก็ปั้นนักเขียน ฝีมือเยี่ยมออกมาแล้วหลายรุ่น นิยายบนเว็บไซต์ก็มีเนื้อหาที่สมบูรณ์และน่าตื่นเต้น ยิ่งขึ้น”

เผยเชียนจิบชา ยิ่งฟังเขาก็ยิ่งรู้สึกหดหู่ สถานการณ์ฟังดูไมด่ีเลย!

เห็นได้ชัดว่าเว็บจงเตี่ยนจงเหวินเข้าสู่วงจรประเสริฐแล้ว รายได้ของนักเขียน เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ไฟในการเขียนลุกโชนเต็มที่ ทักษะการเขียนก็พัฒนาขึ้นด้วยความ ช่วยเหลือจากนักเขียนคนอื่นๆ ขณะเดียวกันนักอ่านก็ติดเว็บไซต์มากขึ้นเพราะมี ผลงานดีๆ เพิ่มขึ้นมาก ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปผลลัพธ์ออกมาไม่ดแีน่!

ตอนนี้ถึงส่วนแบ่งการตลาดของเว็บจงเตี่ยนจงเหวินจะไม่เยอะเท่าเว็บไซต์ใหญ่ อย่างอู๋เซียนจงเหวิน แต่ก็นั่งแท่นสามอันดับเว็บไซต์ยอดนิยมในใจของนักเขียนเพราะ ให้ส่วนแบ่งสูงและสิทธิประโยชน์ที่ดีมากๆ พอเว็บไซต์เติบโตขึ้นก็ต้องพัฒนาต่อไปเร่ือยๆ อย่างมั่นคง ขอแค่ผู้จัดการ

เว็บไซต์ไม่สมองเพี้ยนหรือทําอะไรบ้าๆ ยังไงก็เป็นไปได้ยากที่เว็บไซต์จะตกต่ําลง เผยเชียนหรี่ตามองหมา่อี้ฉวินแล้วรู้สึกว่าอีกฝ่ายไม่น่าจะสมองเพี้ยน ถ้าเป็นอย่างนั้นการพัฒนาของเว็บจงเตี่ยนจงเหวินต่อไปในอนาคตจะเป็นไปใน

ทิศทางที่ดีขึ้นเรื่อยๆ ปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้ ต้องหาทางทําอะไรสักอยา่ง!

เผยเชียนเองก็เป็นนักอ่านของเว็บไซต์น้ีและพอรู้เรื่องเกี่ยวกับเว็บโนเวลบ้าง เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพบจุดเริ่มต้นที่ดีอย่างรวดเร็ว

“ตอนนี้เว็บไซต์ของเราใช้ระบบส่วนแบง่รายได้เป็นหลักใช่มั้ย” หม่าอี้ฉวินไม่รู้ว่าทําไมบอสเผยถึงถามเรื่องนี้แต่ก็พยักหน้า “ใช่ครับบอสเผย ตั้งแต่เปิดเว็บไซต์บอสก็ย้ํามาตลอดว่าให้ใช้ระบบส่วนแบ่งรายได้เป็นหลักและ หลีกเลี่ยงการซื้อลิขสิทธิ์” พอคิดดูดีๆ เผยเชียนก็ตระหนักว่าตัวเองตัดสินใจไปแบบนั้นจริงๆ เพราะตอนเว็บจงเตี่ยนจงเหวินเปิดตัวแรกๆ มีผู้ใช้งานไม่มาก เผยเชียนกลัวว่าหม่าอี้ฉวินจะไล่ซื้อลิขสิทธิ์งานเพื่อดึงตัวนักเขียนดังๆ จาก เว็บไซต์อื่นโดยเสนอเงินให้สูงเพื่อสร้างความนิยมและเรียกนักอ่านมาที่เว็บจงเตี่ยนจง เหวิน ดังนั้นเขาจึงย้ําว่าให้ใช้ระบบส่วนแบ่งรายได้เป็นหลักและหลีกเลี่ยงการซื้อ ลิขสิทธิ์

ถ้ามีนักอ่านไม่เยอะนักเขียนก็จะได้เงินจากการแบ่งรายได้ไม่มาก พอเห็นว่าเขียน

ให้เว็บนี้ได้เงินไม่เยอะนักเขียนก็ไม่มาลงงานให้ แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว พอเว็บจงเตี่ยนจงเหวินมีรากฐานที่มั่นคง ระบบส่วนแบ่งรายได้ก็เป็นระบบที่ สามารถจูงใจนักเขียนได้มากข้ึน เพราะยิ่งเขียนนิยายดีก็จะยิ่งมีคนสมัครติดตาม นิยายเยอะ ยอดส่วนแบ่งรายได้ก็จะเยอะตามไปด้วย ดังนั้นนักเขียนจึงพยายามขัด เกลาพล็อตและป่ันผลงานดีๆ ออกมาให้นักอ่าน เผยเชียนยกชาขึ้นจิบแล้วพูดขึ้น “เราต้องเปลี่ยนระบบใหม่ ต่อไปเราจะใช้ทั้ง ระบบส่วนแบ่งรายได้และระบบซื้อลิขสิทธิ์ แต่เราจะซื้อลิขสิทธิ์เฉพาะผลงานของ นักเขียนในเว็บไซต์เราเท่าน้ัน!” หม่าอี้ฉวินผงะไป “ซื้อลิขสิทธิ์เฉพาะผลงานของนักเขียนในเว็บไซต์เราเท่านั้น?” ว่ากันตามหลักการแล้วถ้าจะเอาระบบซื้อลิขสิทธิ์มาใช้ ทางที่ดีที่สุดคือเอาไว้ใช้ดึง

ตัวนักเขียนจากเว็บไซต์อื่น เพราะนักเขียนฝีมือเยี่ยมจะไม่มั่นใจว่าจะรักษารายได้ปัจจุบันไว้ได้หรือไม่ถ้าย้าย ไปเว็บไซต์อื่น พวกเขากังวลว่าจะไม่สามารถปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมจึง ระมัดระวังมากเม่ือมีคนมาดึงตัว ดังนั้นการซื้อลิขสิทธิ์จึงใชด้ึงตัวนักเขียนได้ง่ายกว่า ส่วนผลงานของนักเขียนในเว็บก็ไม่จําเป็นต้องซื้อลิขสิทธิ์ เพราะการซื้อลิขสิทธิ์ไม่ได้สร้างรายได้แบบไม่จํากัดและทางเว็บไซต์ก็ต้องมั่นใจ

ด้วยว่าจะไม่ขาดทุน ทางเว็บไซต์จะประเมินส่วนแบ่งรายได้ที่นักเขียนได้รับจากยอดสมัครติดตาม

นิยาย จากนั้นก็จะซื้อลิขสิทธิ์ด้วยราคาท่ีสูงกว่าส่วนแบ่งรายได้เล็กน้อย ถ้านิยายของนักเขียนมีมูลค่าต่ํากว่ายอดสมัครติดตามนิยาย ทางเว็บไซต์ก็จะ ขาดทุน แต่ถ้านิยายของนักเขียนมีมูลค่าสูงกว่ายอดสมัครติดตามนิยาย ฝั่งนักเขียนก็ จะขาดทุน แต่สําหรับนักเขียนในเว็บไซต์นี้ ถ้าพวกเขาลงนิยายแล้วได้ยอดสมัครติดตาม เยอะและคิดว่าตัวเองน่าจะพัฒนาขึ้นไปได้อีก พวกเขาก็จะไม่มีทางขายลิขสิทธิ์ให้ แน่นอนเพราะจะทําลายไฟในการเขียนงานของตัวเอง กลับกันสําหรับนักเขียนบางคน ที่หาเงินจากยอดสมัครติดตามไม่ได้มากและไม่มีทักษะที่ดีพอ การขายลิขสิทธิ์จะไม่ กระตุ้นให้พวกเขาพยายามข้ึนอีก แต่จะส่งเสริมให้พวกเขาเขียนงานแบบส่งเดชแทน ดังนั้นการซื้อลิขสิทธิ์จึงช่วยดึงคนได้ง่ายกว่า แต่ถ้าเอามาใช้กับนักเขียนของ

ตัวเอง ทั้งนักเขียนและทางเว็บไซต์จะเสียผลประโยชน์เอง หม่าอี้ฉวินจึงงุนงงกับกลยุทธ์ของบอสเผย เผยเชียนเห็นสีหน้าสับสนของหมา่อี้ฉวินก็ยิ้มโดยไม่พูดอะไร งงไปเลยล่ะสิ

ใช่แล้ว! ฉันกําลังพยายามดับไฟการเขียนงานของนกัเขียน!

นักเขียนหลายคนรู้ดีว่าการขายลิขสิทธิ์จะดับไฟการเขยีนงานได้ง่ายๆ เพราะการซื้อลิขสิทธิ์มักคํานวณจากจํานวนคํา คุณภาพของงานไม่ส่งผลกระทบ กับรายได้ของนักเขียน ไม่ว่าจะเขียนงานออกมาทุเรศขนาดไหน ขอแค่ไม่ทําอะไรผิด สัญญาทางเว็บไซต์กจ็ะจ่ายเงินตามจํานวนคํา สําหรับนักเขียนแล้วถ้าเขียนดีและทําผลงานได้เกินราคา เงินที่ได้ก็ยังเท่าเดิม

เท่ากับว่าขาดทุน ทําให้หมดกําลังใจในการเขียนงานดีๆ ออกมา แน่นอนว่าเพื่อหลีกเล่ียงปัญหาเหล่านี้หลายเว็บไซต์จึงเพิ่มเงื่อนไขมากมายใน สัญญาซ้ือลิขสิทธิ์ ตัวอย่างเช่น เมื่อพบว่าเนื้อหาไม่ได้มาตรฐาน ทางบรรณาธิการมี สิทธิ์ขอให้นักเขียนปรับแก้หรือตัดจบนิยายก่อนกําหนด เมื่อความนิยมของนิยายพุ่ง สูงถึงระดับหนึ่ง นักเขียนสามารถขอให้ทางเว็บไซต์เปลี่ยนจากการซื้อลิขสิทธิ์ไปใช้ ระบบส่วนแบ่งรายได้แทน หรือเซ็นสัญญา ‘การันตีขั้นต่ํา’ โดยใช้ระบบซื้อลิขสิทธิ์ไป จนกว่ายอดสมัครติดตามนิยายจะถึงเกณฑ์ที่กําหนด จากนั้นค่อยเปลี่ยนไปใช้ระบบ ส่วนแบ่งรายได้ แต่ก็ชัดเจนว่าเผยเชียนไม่คิดจะใช้วิธีนี้