ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี - บทที่ 875 คอร์สสร้างแรงบันดาลใจนักเขียนเว็บโนเวล

เผยเชียนยกชาขึ้นจิบแล้วพูดต่อ “เราจะเสนอซื้อลิขสิทธิ์กับนักเขียนตัวท็อปของ

เว็บไซต์เราเท่านั้น

“เพราะเงื่อนไขของสัญญานี้ดีกว่า เทียบเท่ากับเป็นการมอบสิทธิประโยชน์ให้กับ นักเขียนในเว็บของเรา เราจะไม่มอบสิทธิ์ประโยชน์นี้ให้จนกว่านักเขียนคนอื่นๆ จะ พิสูจน์ความสามารถของพวกเขาให้เราเห็น

“จํานวนคําต่อเรื่องในการซื้อลิขสิทธิ์ต้องอยู่ระหว่างหนึ่งแสนถึงห้าแสนคํา เกินห้า แสนคําไม่ได้

“ค่าลิขสิทธิ์จะคํานวณจากสามเท่าของรายได้ของนิยายเรื่องก่อน ตัวอย่างเช่น ส่วนแบ่งรายได้ของนิยายเรื่องก่อนหน้านี้ของนักเขียนอยู่ที่ประมาณหนึ่งพันหยวนต่อ

หนึ่งพันคํา ค่าลิขสิทธิ์ของนิยายเรื่องนี้ก็จะเท่ากับสามพันหยวนต่อหน่ึงพันคํา

“ไม่มีข้อกําหนดขั้นต่ําในการลงนิยายรายวัน อยากเขียนเท่าไหร่ก็เขียน ยิ่งเขียน

ช้าก็ยิ่งพิถีพิถนั

“และเราจะไม่รับงานออริจินอล จะรับแค่ผลงานที่เขียนตามที่กําหนดโดยเราจะ เป็นคนกําหนด IP ให้นักเขียน” เผยเชียนอดประทับใจความฉลาดของตัวเองข้ึนมาไม่ได้หลังพูดจบ ซื้อลิขสิทธิ์+กําหนดงานเขียน แบบนี้ก็กวาดล้างนักเขียนชื่อดังของเว็บจงเตี่ยนจง

เหวินและทําให้เป็นหมันกันทั้งหมดได้เลยสิ คนที่อ่านเว็บโนเวลบ่อยๆ จะรู้ว่าการซื้อลิขสิทธิ์และการเขียนงานตามกําหนดคือ

ทางที่ง่ายที่สุดในการผลิตผลงานขยะ เพราะเงื่อนไขแรกของการสร้างผลงานดีๆ ขึ้นมาคือความเป็นอิสระ นักเขียนจะรังสรรค์ผลงานยอดเยี่ยมได้ก็ต่อเมื่อสามารถเขียนถึงประเด็นที่ตัวเอง

เชี่ยวชาญและสนใจได้อย่างอิสระ ถ้านักเขียนที่ถนัดนิยายแนวไซไฟต้องไปเขียนนิยายแนวโรแมนติก ผลงานที่

ออกมาต้องแย่แน่นอน กลับกันงานเขียนตามกําหนดมักเป็นงานที่ลูกค้าต้องการผลลัพธ์การ ประชาสัมพันธ์ในระดับหนึ่ง เมื่อเป็นแบบนั้นจินตนาการของผู้เขียนก็จะโดนจํากัดโดย ลูกค้า ลูกค้าต้องแนะนําให้แก้ไขหรือเข้ามาแทรกแซงโครงเรื่องของนักเขียนเพื่อให้งาน ออกมาตรงตามความต้องการแน่นอน กลับกันนักเขียนก็ไม่สามารถเขียนงานได้ตาม ไอเดียของตัวเอง ทัศนคติของพวกเขาก็จะเปลี่ยนไป เป็นไปไม่ได้เลยที่รังสรรค์ ผลงานแบบ 120% ได้

เพราะเป้าหมายแรกของงานเขียนกําหนดเองคือลูกค้า ไม่ใช่นักอ่าน ดังนั้นจึงมี

โอกาสสูงมากที่นักอ่านจะไม่ชอบผลงานที่ออกมา นอกจากข้อจํากัดต่างๆ ในการเขียนงานตามกําหนดแล้ว การเซ็นสัญญาซื้อ ลิขสิทธิ์จะย่ิงทําให้ความกระตือรือร้นในการรังสรรค์งานของผู้เขียนลดลงไปอีก เพราะการเซ็นสัญญาซื้อลิขสิทธิ์หมายความว่าจะมีรายได้ที่มั่นคง ค่าตอบแทนการ เขียนงานตามกําหนดก็สูงมาก นักเขียนแค่ต้องใช้หัวเล็กน้อยเขียนงานออกมาให้ได้สัก หกสิบคะแนนเพื่อทําตามความต้องการของลูกค้า ไม่จําเป็นต้องพยายามอย่างหนัก เขียนงานให้ได้แปดสิบหรือแม้แต่ร้อยคะแนน ถึงจะอยากเขียนงานให้ได้ร้อยคะแนนเต็มก็ทําไม่ได้อยู่ดีเพราะมีอิสระในการ

สร้างสรรค์ผลงานไม่เพียงพอและต้องแต่งแนวที่ตวัเองไม่ถนัด ดังนั้นเผยเชียนจึงใช้ไพ่ตายซื้อลิขสิทธิ์+กําหนดงานเขียนเพื่อ ‘เอาเงินฟาดหัว’

นักเขียนตัวท็อปในเว็บจงเตี่ยนจงเหวิน สําหรับนักเขียนตัวท็อปเหล่านี้ จะเขียนงานเพื่อขายลิขสิทธิ์หรือกินส่วนแบ่ง

รายได้ยังไงก็ได้เงินเหมือนกัน ขึ้นอยู่กับว่าทางไหนทําเงินได้มากกว่ากัน การเขียนงานตามกําหนดนั้นง่ายกว่า ค่าต้นฉบับตามจํานวนคําก็เพิ่มข้ึนเกือบสอง

เท่า เขียนเล่นๆ ขําๆ ทุกวันก็ทําเงินได้เหมือนที่ผ่านมา มีเหตุผลอะไรให้ไม่ทําด้วยล่ะ ถ้าส่วนแบ่งรายได้ที่ผ่านมาอยู่ที่หนึ่งพันหยวนต่อหนึ่งพันคํา นักเขียนก็จะได้เงิน สามแสนหยวนต่อเดือนจากการเขียนนิยายสามแสนคํา ตามเกณฑ์การซื้อลิขสิทธิ์ค่า ต้นฉบับจะเพิ่มเป็นสามเท่าเพราะงั้นเขียนแค่หน่ึงแสนคําต่อเดือนก็ได้เงินเท่าเดิมแล้ว แต่ภาระงานลดลงจากเดมิมาก!

ถึงระบบซื้อลิขสิทธิ์จะขึ้นอยู่กับความสมัครใจ ไม่ได้มัดมือชก แต่เผยเชียนก็คิด

ว่าคงไม่มีใครปฏิเสธข้อเสนอดีๆ แบบนี้หรอก มีใครบ้างที่จะไม่สนเงิน ทําแบบนี้รายได้ของนักเขียนก็จะไม่ได้รับผลกระทบและถ้าเว็บไซต์ขาดทุนเผย

เชียนก็บรรลเุป้าหมาย เห็นได้ชัดว่าหม่าอี้ฉวินก็รู้เรื่องนี้ดี เขาจึงตกใจมาก ไม่รู้ว่าบอสเผยต้องการจะทํา

อะไรกันแน่ ถึงจะขึ้นอยู่กับนักเขียนว่าอยากขายนิยายหรือไม่ แต่จากราคาที่เสนอให้ก็น่าจะมี

นักเขียนตัวท็อปแค่ไม่ก่ีคนที่ปฏิเสธ แน่นอนว่าเป็นเรื่องดีสําหรับนักเขียน แต่สําหรับเว็บไซต์ถือว่าเสี่ยงมาก ถ้าไม่

ระวังอาจขาดทุนครั้งใหญ่ได้

หม่าอี้ฉวินคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามออกไป “บอสเผยครับ สัญญาซื้อลิขสิทธิ์มี ข้อจํากัดเพิ่มเติมไหมครับ ถ้าไม่มีใครอ่านผลงานที่นักเขียนเขียนจะทํายังไงเหรอครับ ให้นักเขียนตัดจบก่อนกาํหนดหรือบังคับให้แก้งานได้ไหมครับ” เผยเชียนส่ายหน้า “ไม่มีข้อจํากัดอื่น แต่มีข้อจํากัดเรื่องจํานวนคํา แต่ละเรื่องต้อง มีจํานวนคําระหว่างหนึ่งแสนถึงห้าแสนคํา ถ้าเกินห้าแสนคําจะไม่ได้เงิน ต้องเปิดเรื่อง ใหม่” สาเหตุที่ต้องกําหนดจํานวนคําก็เพื่อสร้างความลําบากให้กับนักเขียนเหล่านี้ที่เคย

ชินกับการเขียนนิยายยาวๆ ตอนนี้มาตรฐานจํานวนคําของเว็บโนเวลอยู่ที่สองถึงสามล้านคํา มีหลายคนที่

เขียนได้เกินห้าล้านคาํ ดังนั้นเวลานักเขียนวางโครงเรื่องพวกเขาจะคุ้นชินกับการวางโครงเรื่องยาวสอง ล้านคําขึ้นไป นักเขียนมากประสบการณ์สามารถรังสรรค์ผลงานยอดเยี่ยมท่ีมีความ ยาวประมาณนี้ได้สบายๆ เพราะเคยชินแล้ว แต่พอต้องบีบเนื้อเรื่องให้เหลือหนึ่งแสนถึงห้าแสนคําและแต่งเป็นเรื่องสั้น พวก

เขาก็ต้องรังสรรค์งานในแบบที่ตัวเองไม่ถนัด กลับกันนักอ่านเว็บโนเวลส่วนใหญ่ชอบอ่านผลงานยาวๆ และไม่สนใจเรื่องสั้น ทําแบบนี้โอกาสที่จะทําเงินได้จากนิยายเหล่านี้ก็จะลดลงไปอีก หม่าอี้ฉวินถามขึ้นอีก “เราสามารถบอกเลิกสัญญาในกรณีที่นักเขียนทําผลงานไม่

ดีออกมาติดต่อกันได้ไหมครับ” เผยเชียนอยากจะตอบว่าไม่ได้แต่ก็รู้สึกว่าไม่สมเหตุสมผล นักเขียนเข็นออกมา แต่ผลงานขยะแต่ทางเว็บไซต์กลับยังซื้องานในราคาสูงลิ่ว แบบนี้ดูไม่สมเหตุสมผล เกินไป

ดังนั้นหลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่งเขาก็ตัดสินใจใช้แผนที่ค่อนข้างประนีประนอม “ถ้า ผลงานออกมาไม่ดีติดต่อกันสองถึงสามเรื่องก็ให้กลับไปใช้ระบบส่วนแบ่งรายได้

เหมือนเดิม ถ้าผลงานกลับมาดเีมื่อไหร่ค่อยให้กลับมาใช้ระบบซื้อลิขสิทธิ์” ทําแบบนั้นนักเขียนที่อยากอู้ก็จะเขียนงานรับลิขสิทธิ์เพื่อโกงเอาเงินแล้วกลับไป เขียนงานรับส่วนแบ่งรายได้ กฎของเว็บไซต์แทบจะเป็นการประกาศว่า ‘มาโกงเงินฉัน เร็ว’ และ ‘ไอ้หน้าโง่นี่หลอกเอาเงินได้ง่ายๆ เลยนะพวก’ หม่าอี้ฉวินถามต่อ “งานเขียนตามกําหนดเป็นแบบไหนเหรอครับ “เรารับงานเขียนตามกําหนดจากบริษัทอื่นได้ไหมครับ” เผยเชียนส่ายหน้าทันที “ไม่ได้! เราให้เขียนได้แค่ IP ที่เถิงต๋าถืออยู่” หม่าอี้ฉวิน “…” ถ้ารับงานเขียนตามกาํหนดจากบริษัทอื่นก็อาจมีโอกาสทํากําไรได้ ตัวอย่างเช่นถ้าเกมออนไลน์ยอดนิยมอยากโปรโมตเกมตัวเอง หม่าอี้ฉวินก็จะ แนะนํานักเขียนฝีมือเยี่ยมให้กับบริษัทน้ัน ขอให้บริษัททุ่มเงินจ้างนักเขียนทําผลงาน ทําแบบนี้เว็บจงเตี่ยนจงเหวินก็จะได้ค่าโฆษณาก้อนโต แต่บอสเผยปฏิเสธความเป็นไปได้นี้ทนัที ข้อกําหนดของบอสเผยเรื่องผลงานตามกําหนดแปลกมาก ห้ามเป็นผลงานออริจินอลและห้ามเป็นงานตามกําหนดโดยบริษัทอื่น ต้องใช้ IP

ของเถิงต๋าเท่านั้น เถิงต๋าถือ IP อะไรอยู่บ้าง หม่าอี้ฉวินลองคิดดู ก็มีเกมต่างๆ ที่เถิงต๋าทําออกมาอย่างกลับใจคือฟากฝั่ง ฐาน ทัพกลางทะเล ดิ้นรน และอื่นๆ มีคลิปสั้นและหนังของเฟยหวงสตูดิโออย่างวันพรุ่งนี้ที่สดใสและหนังคัตซีนของ

เกม Mission & Choice ที่กําลังถ่ายทําอยู่ มี IP ต่างๆ ที่ซื้อมาทําฮีโร่เกม GOG และฮีโร่ออริจินอลของเกมอย่าง Modest

กับ Ruan

มีทีมซูเปอร์ฮีโร่จากค่าย Hurricane นอกจากนั้นนิยายดังๆ บางเรื่องบนเว็บจงเตี่ยนจงเหวินและยิบย่อยอื่นๆ ก็ถือว่า

เป็น IP ของเถิงต๋า ดูเหมือนจะเยอะ แต่ทําผลงานตามกําหนดด้วย IP พวกนี้จะได้อะไรขึ้นมา บทบาทเดียวคือการเติมเต็มเรื่องราวในคลัง ‘เถิงต๋ายูนิเวิร์ส’ แต่หลายๆ IP ก็ไม่ จําเป็นต้องเพิ่มเติมอะไรอีก เนื้อหาในผลงานดั้งเดิมก็นําเสนอได้อย่างชัดเจนและ ครบถ้วนแล้ว ทําไมต้องเอามาทําต่อด้วย ถ้านักเขียนพวกนี้ไม่ยอมเขียนอย่างจริงจังจะเขียนเรื่องราวเทียบเคียงกับต้นฉบับ ได้รึเปล่า หม่าอี้ฉวินคิดว่าไม่มีทางเพราะผลงานต้นฉบับหลายๆ ชิ้นเขียนขึ้นโดยบอส เผยเอง ถึงจะพยายามขนาดไหน เหล่านักเขียนก็ไม่มีทางเทียบชั้นได้ แถมเทียบกับเงินที่จ่ายเพื่อซื้อผลงานเหล่านี้แล้วก็ถือว่าขาดทุนมาก เพราะแผนการซื้อลิขสิทธิ์ไม่ได้พุ่งเป้าไปท่ีนักเขียนคนเดียวแต่เป็นนักเขียนตัวท็ อปของเว็บจงเตี่ยนจงเหวินทุกคน ถ้านักเขียนเหล่านี้ตั้งใจจะหลอกโกงเงิน เว็บจงเตี่ ยนจงเหวินก็จะเสียเงินก้อนโตไปกับขยะ การันตีผลประโยชน์ของเว็บไซต์ได้ยากมาก หม่าอี้ฉวินคิดอยู่นานแต่ก็ยังสับสนกับการตดัสินใจของบอสเผย แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกไปอีกเมื่อเหน็สีหน้ามั่นใจของบอสเผย เพราะยังไงการกระทําของบอสเผยก็ไม่เคยคาดเดาได้เลยสักครั้ง ไม่ว่าการ ตัดสินใจของบอสเผยจะแปลกประหลาดและบ้าขนาดไหนในตอนแรก สุดท้ายก็พิสูจน์ ให้เห็นว่ามีความคิดเบื้องลึกและประสบความสําเร็จสุดๆ หม่าอี้ฉวินจึงพยักหน้า “โอเคครับบอสเผย ผมจะรีบจัดการตามนี้” เผยเชียนพอใจกับทัศนคติของอีกฝ่ายมาก “อืม ดีมาก

“แล้วก็มีเรื่องคอร์สนักเขียนด้วย

“คอร์สนี้จัดมาได้พักใหญ่แล้ว ถึงเวลาต้องปรับปรุงกันสักหน่อย

“ผมคิดว่าจะทํา ‘คอร์สสร้างแรงบันดาลใจ’ โดยอ้างอิงจากคอร์สอบรมของเรา

“รวบรวมนักเขียนตัวท็อปโดยเฉพาะคนที่ตัดสินใจเขียนงานตามกําหนดมาร่วม คอร์สสร้างแรงบันดาลใจนี้

“ในคอร์สสร้างแรงบันดาลใจ เราจะเตรียมนิยาย หนัง และเกมมากมายไว้ให้ พวกเขารวบรวมข้อมูลทุกวัน จากนั้นจะให้แลกเปลี่ยนความรู้และเทคนิคการเขียน รวมถึงแนะนําเกมหรือหนังที่คิดว่าสนุกให้กันและกัน

“คอร์สสร้างแรงบันดาลใจนี้ต้องมีการลงทุนเบื้องต้น เช่น จอภาพต้องใหญ่ หูฟัง ต้องดี ที่นั่งต้องสบาย แหล่งข้อมูลต่างๆ ในคอร์สต้องซื้อแผ่น Blu-ray ความ ละเอียดสูงพิเศษของแท้ทั้งหมดเพื่อมอบประสบการณ์การรับชมที่ดีที่สดุกับทุกคน

“ในคอร์สที่ผ่านมานักเขียนได้แค่เขียนงานและค้นหาข้อมูล ไม่ได้ทําอะไรอย่าง อื่น ในคอร์สสร้างแรงบันดาลใจนี้นักเขียนสามารถทํากิจกรรมที่เกี่ยวกับการสร้างแรง บันดาลใจเป็นเวลาแปดชั่วโมง และเขียนงานได้แค่สองชั่วโมงต่อวัน” หม่าอี้ฉวินผงะไป “ครับ? เอ่อ…” นี่ไม่ใช่คอร์สสร้างแรงบนัดาลใจแล้ว นี่มันคอร์สพากันอู้และเล่นสนุกชัดๆ! สาเหตุสําคัญที่สุดที่ทําให้คอร์สอบรมก่อนหน้าน้ีประสบความสําเร็จคือ ‘คุกมืด’ ซึ่งทําให้นักเขียนที่มีความสามารถในการควบคุมตัวเองต่ํามีสมาธิจดจ่อกับงานเขียน ภายใต้สภาพแวดล้อมนี้ได้ ผลงานยอดเยี่ยมมากมายจึงถือกําเนิดข้ึนมา แต่ตอนนี้ทุกคนสามารถดูหนังได้ตามใจชอบ เล่นเกมได้ตามใจอยาก นอกจากจะ

ไม่โดนขังในคุกมืดแล้วยังโดนจํากัดให้เขียนงานได้แคส่องชั่วโมงต่อวันอีก แบบนี้ไม่เท่ากับส่งเสริมให้พวกเขาอู้งานเหรอ แถมบอสเผยยังบอกว่าคอร์สสร้างแรงบันดาลใจนี้มีไส้สําหรับนักเขียนที่ตัดสินใจ เขียนงานตามกําหนดเป็นหลัก ข้อกําหนดการลงงานของคนกลุ่มนี้ต่ําเป็นทุนเดิมอยู่ แล้วและใช้ความคิดสร้างสรรค์ไม่สูงมาก นี่ยังจะจัดสภาพแวดล้อมที่เพลิดเพลินใจ และแสนสะดวกสบายให้อีก…

คนพวกนี้ติดเล่นจนใช้การไม่ได้แน่!

พวกเขาคือนักเขียนตัวท็อปและเสาหลักของเว็บจงเตี่ยนจงเหวิน ถ้ากลายเป็น นักเขียนใช้การไม่ได้ข้ึนมา นอกจากจะส่งผลกระทบกับรายได้ของเว็บไซต์แล้ว ยังส่ง ผลกระทบกับจํานวนผลงานขึ้นหิ้งและความคิดเห็นของนักอ่านบนเว็บไซต์ด้วย…

หม่าอี้ฉวินลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามออกไป “บอสเผยครับ สภาพแวดล้อม

แบบนี้จะไม่ผ่อนคลายเกินไปเหรอครับ” เผยเชียนยิ้ม “ใช่เลย!

“นักเขียนตัวท็อปพวกนี้ไม่ได้ขาดทักษะและความสามารถ ถ้าอยากให้พัฒนาก็ ต้องสร้างแรงบันดาลใจใหพ้วกเขาเยอะๆ พวกเขาต้องทํางานให้ช้าลงและพิถีพิถันขึ้น!

“ทุกวันนี้นิยายหลายเรื่องยาวหลักล้านคํา พวกเขาต้องลงงานหลายพันหรืออาจจะ เป็นหมื่นคําทุกวัน จะให้พวกเขาสร้างผลงานดีๆ ภายใต้ความกดดันแบบนั้นได้ยังไง

“บอกให้พวกเขาเขียนงานให้ช้าลงและขัดเกลางานให้ดขีึ้น!” หม่าอี้ฉวินอ้าปากอยากจะพูดอะไรสักอย่างแต่ก็พูดไม่ออก เห็นได้ชัดว่าความคิดของบอสเผยดูไม่อยู่บนหลักความเป็นจริงเลย เว็บโนเวลมี ไว้เพื่อความบันเทิง ถ้าทํางานให้ช้าลงและขัดเกลางานให้ดีจะเป็นยังไง จะสร้างผลงาน ชื่อเสียงโด่งดังได้เหรอ แต่ก็บอกไม่ได้ว่าความคิดของบอสเผยผิด เขาบอกได้แค่ว่าบอสเผยมีวิสัยทัศน์

สูงกว่าและมีเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวเอง หม่าอี้ฉวินลังเลอยู่ครู่แต่ก็พยักหน้าในที่สุด “โอเคครับบอสเผย เดี๋ยวผมจะ จัดการตามนี้ครับ!”