ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี - บทที่ 877 ตอนจบของ ‘ภารกิจและทางเลือก’ (2)

บทที่ 877 ตอนจบของ ‘ภารกิจและทางเลือก’ (2)

จู่ๆ เขาก็นึกอะไรขึ้นได้ ฉินอี้ออกคําสั่งผ่านคอนโซลควบคุมให้หยุดการต่อสู้ชั่วคราวและถอยทัพทั้งหมด

จากการต่อสู้อันดุเดือด!

กองทัพมนุษย์ในสงครามอันคุกรุ่นไม่ปฏิบัติตามคําสั่งทันทีเพราะสงครามใกล้ถึง จุดตัดสินแล้ว สายตาทุกคนแดงก่ําจากการเข่นฆ่า มนุษย์และเซิร์กเข้าสู่สภาวะเป็น ตายเท่ากนั ฉินอี้รีบสั่งการผ่านคอนโซลควบคุมออกคําสั่งให้กําลังพลทั้งหมดหยุดการต่อสู้

และถอยทัพชั่วคราวซ้ําๆ!

ในที่สุดคําสั่งของเขาก็มีผล ยานรบบางลําเริ่มล่าถอย ถึงจะพร้อมไล่ล่าแต่เซิร์กก็

ไม่ได้ไล่ตามมา พวกมันหยุดโจมตีเหมือนกัน ไม่นานความสงบอันน่าประหลาดก็เข้าปกคลุมสนามรบกว้างใหญ่ กองทัพมนุษย์

กับเซิร์กล่าถอยจากแนวหน้า การสู้รบติดชะงัก แม้แต่ AEEIS ก็เงียบไป ทั้งมันและเหล่าทหารมนุษย์ต่างก็ไม่สามารถอธิบายได้ว่า

ทําไม มนุษย์กับเซิร์ก สองเผ่าพันธุ์ที่สื่อสารกันไม่ได้พักการรบได้อย่างน่าแปลก

ประหลาด

สีหน้าของฉินอี้ราบเรียบ แต่ครู่ต่อมาเขาก็เริ่มควบคุมคอนโซลอีกครั้ง! กองกําลังหลักของมนุษย์ที่เผชิญหน้ากับเซิร์กเข้าสู่ช่วงติดชะงัก สนามรบตกอยู่ใน

ความเงียบ แต่กองกําลังเสริมของมนุษย์ที่สแตนด์บายรออยู่บนน่านฟ้าที่เต็มไปด้วยหมู่ดาว

กลับพุ่งไปยังตําแหน่งท่ีซ่อนอยู่ด้านหลังดาวเคราะห์ทันที!

ฉินอี้รู้สึกได้ถึงการเคลื่อนพลของฝูงแมลง กองกําลังที่ประกอบไปด้วยยานรบ จํานวนหนึ่งหยุดอยู่กับที่เมื่อบินไปถึงด้านหลังดาวเคราะห์ ขณะที่ยานขนาดเล็กจํานวน มากกําลังเคลื่อนที่ไปยังตําแหน่งของราชินีเซิร์กอย่างรวดเร็ว!

ผ่านไปไม่กี่นาทีฝูงแมลงที่อยู่เบื้องหน้าก็เริ่มปั่นปว่น! เห็นได้ชัดว่าราชินีแมลงเพิ่งคน้พบทีมลอบโจมตีนี้!

ฉินอี้ได้รับผลกระทบจากจิตใต้สํานึกรังและรู้สึกโกรธเกินจะพรรณนา มันเป็นความโกรธจากการถูกหลอกลวงและถูกหักหลัง แต่สีหน้าของฉินอี้กลับไม่ได้เปลี่ยนไปเลย เขายังควบคุมคอนโซลส่ังการให้กอง

ทหารทั้งหมดเข้าโจมตี!

ฝูงเซิร์กเบื้องหน้าตกอยู่ในความโกลาหล สถานการณ์ชะงักงันบนสนามรบพังลง ทันที ฝูงแมลงล่าถอยออกไปเรื่อยๆ เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีอันดุดันของมนุษย์ ฉินอี้ระดมกาํลังพลโจมตีราชินีเซิร์กเพิ่มอย่างฉับพลัน! ขณะเดียวกันฉินอี้ก็ระดมกําลังพลอีกกลุ่มไปโจมตีจุดอื่นๆ บนดาวเคราะห์ เขา

สัมผัสได้รางๆ ว่าบริเวณนั้นคือรังของราชินีรอง เมื่อราชินีเซิร์กตายราชินีตัวใหม่จะสุ่มเกิดจากราชินีรองเหล่านี้ แต่รอบนี้ฉินอี้

ตัดสินใจกวาดล้างให้หมดไมป่ล่อยให้เหลือรอดแม้แต่ตัวเดียว เหล่าเซิร์กในสนามรบหลักเหมือนจะเริ่มบ้าคลั่ง ความสิ้นหวังและความโกรธ

เกรี้ยวกระจายไปในจิตใตส้ํานึกของรังและส่งต่อมาถึงฉินอี้อย่างรวดเร็ว เซิร์กนับไม่ถ้วนละทิ้งกองทัพมนุษย์ที่กําลังต่อสู้อย่างดุเดือด พวกมันไม่มีเวลา กลับไปปกป้องราชินีเซิร์ก จึงพุ่งตรงไปยังยานบัญชาการของฉินอี้โดยไม่สนใจอะไร ทั้งนั้น!

เหล่าเซิร์กที่พุ่งออกจากดาวเคราะห์เริ่มโจมตียานบัญชาการของฉินอี้อย่าง

สะเปะสะปะ!

ฉินอี้หลอกพวกเซิร์ก ราชินีเซิร์กตัวก่อนฝังเมล็ดพันธุ์แห่งจิตใต้สํานึกรังไว้ในจิตใจของฉินอี้ผ่านการ เชื่อมโยงทางสภาพจิตใจ เมล็ดพันธุ์หยั่งรากและงอกเงยขึ้นจนส่งผลกระทบต่อจิตใต้ สํานึกของฉินอี้ ราชินีเซิร์กตัวใหม่ให้ฉินอี้เห็นภาพเหตุการณ์บางส่วนผ่านจิตใต้สํานึกรังเพื่อให้ฉิน

อี้เปลี่ยนมาอยู่ฝั่งเซิร์กโดยไม่รู้ตัว ฉินอี้ทําตามที่ราชินีเซิร์กคาดไว้ เขาสั่งให้กองกําลังมนุษย์ทั้งหมดหยุดการโจมตี

ชั่วคราว แต่จริงๆ แล้วนั่นเป็นเพียงภาพลวงตา ในเบื้องหน้าฉินอี้ตั้งใจจะหยุดสงครามกับ พวกเซิร์ก แต่จริงๆ แล้วเขาพบตําแหน่งของราชินีเซิร์กและราชินีรองทั้งหมดผ่านจิตใต้ สํานึกรัง จึงแอบส่งกองพลไปกวาดล้างให้ราบคาบ!

ฉินอี้ยังคงไม่แสดงอาการใดๆ แม้ฝูงแมลงบ้าคลั่งจะพุ่งเข้าใส่ยานบัญชาการ เขา

สั่งยานบัญชาการและยานคุ้มกันรอบๆ ให้ล่าถอยอย่างเร่งด่วน ที่ผ่านมาการที่ผู้บัญชาการมนุษย์ต้องใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อเพื่อปฏิบัติการล่าตัด

หัวมีเหตุผลอยู่สองอยา่ง

ผู้บัญชาการมนุษย์ต้องกาํกับการรบผ่านระบบสื่อสารแอนซิเบิลในแนวหน้า ฝั่งเซิร์กมีข้อได้เปรียบสุดๆ ในแง่กําลังรบ ผู้บัญชาการมนุษย์จึงต้องใช้ตัวเองเป็น เหยื่อล่อเพ่ือลดความกดดันในสนามรบหลัก ทําแบบนี้โอกาสสําเร็จของทีมปฏิบัติการ ล่าตัดหัวก็จะสูงขึ้น เนื่องจากมนุษย์ไม่รู้ตําแหน่งที่แน่นอนของราชินีเซิร์ก พวกเขาจึงทําได้แค่ส่งทีม ปฏิบัติภารกิจจํานวนมากเข้าไปค้นหาแต่ละรัง พอต้องกระจายกองกําลังออกไปโอกาส ล้มเหลวก็สงูขึ้น พวกเขาต้องใช้วิธีการบางอย่างเพื่อกระจายกําลังรบของเซิร์ก แต่สถานการณ์ตอนนี้เปลี่ยนไปแล้ว

AEEIS สามารถสั่งการท้ังหมดต่อได้เมื่อรู้ตําแหน่งของราชินีเซิร์กและราชินีรองทุก ตัว ถึงฉินอี้จะไม่ได้ออกคําสั่งปฏบิัติการล่าตัดหัวก็สําเร็จอยู่ดี หลังจากรู้ตําแหน่งของราชินีเซิร์ก ความคล่องตัวสูงและอํานาจการยิงอันทรงพลัง

ก็สร้างข้อได้เปรียบได้อย่างเต็มที่ พวกเขาถือไพ่เหนือกว่าในสนามรบย่อย ตอนนี้พวกเขากุมชยัชนะไว้ได้แน่นอนแล้ว ฉินอี้ไม่จําเป็นต้องพลีชีพโง่ๆ อีก เขาสัมผัสได้ถึงความเดือดดาลและความแค้นเคืองจากจิตใต้สํานึกรัง ความรู้สึก เหมือนโดนค้อนหนักทุบเข้าที่ขมับไม่หยุดทําให้สภาพจิตใจของเขาที่ไม่มั่นคงอยู่แล้ว ยิ่งแย่ลงไปอีก แต่ฉินอี้ก็ไม่หวั่นไหวแมแ้ต่น้อย

“ฉันเป็นทหาร

“ฉันไม่มีเหตุผลที่จะต้องสงสารเผ่าพันธุ์อื่นที่เปน็ภัยคุกคามต่อมนุษยชาติ

“ฝ่ายเริ่มสงครามอาจเป็นมนุษย์ก็จริง

“แต่แล้วยังไง ฉันไม่สนใจหรอก “มนุษย์จะได้รับความสงบสุขอย่างแท้จริงก็ต่อเม่ือกําจัดเซิร์กไปได้อย่างสิ้นซาก” ฉินอี้เอนหลังพิงเบาะคอนโซล แม้ว่าจิตใจของเขาจะยังเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง

และโกรธเกรี้ยวของราชนิีเซิร์กจากจิตใต้สํานึกรัง แต่สภาพจิตใจของเขาก็สงบลงได้ ที่เป็นแบบนั้นก็เพราะเขารู้แล้วว่าชัยชนะเป็นของมนุษย์ ภารกิจของเขาในฐานะผู้

บัญชาการลุล่วงแล้ว ในไม่ช้าเขาจะสามารถเกษียณอย่างมีเกียรติและกลับสู่บลูสตาร์เพื่อใช้ชีวิตอย่าง

สงบสุข เสียงและรอยยิ้มของสมาชิกทีม AS-371-45 ปรากฏขึ้นในใจของเขาอีกครั้ง ไม่ แน่หลังกลับถึงบลูสตาร์เขาอาจจะไปเยี่ยมครอบครัวของเหล่าสมาชิก ตั้งศิลาหน้าหลุม ฝังศพให้พวกเขา และแวะไปไว้อาลัยทุกปี…

แต่ฉินอี้ก็พบว่ามีบางอย่างผิดปกติระหว่างที่กําลังหมกมุ่นกับอารมณ์อันวุ่นวาย

และผ่อนคลาย ดูเหมือนว่า AEEIS จะเงียบไปพักใหญ่แล้ว ฉินอี้หันไปมองภาพโฮโลแกรมรอบๆ และพบว่ายานบัญชาการที่เขาโดยสารอยู่ ไม่ได้ล่าถอยไปตามคําสั่ง แต่กําลังมุ่งหน้าเข้าไปหาฝูงแมลงบ้าดีเดอืดที่อยู่ถัดออกไป!

แต่ยานคุ้มกันรอบๆ ยานบัญชาการกลับจุดสันดาปท้ายพุ่งตัวหนีออกไปไกล!

“AEEIS!!!” ฉินอี้กดคอนโซลควบคุมด้วยความตกใจระคนโกรธ แต่ดูเหมือนว่าคอนโซล ควบคุมจะใช้การไม่ได้ เขาไม่สามารถใช้มันส่งข้อความหรือคําสั่งไปยังโลกภายนอกได้ เลย

ขณะเดียวกันเขาก็ไม่สามารถควบคุมยานบัญชาการได้ ทําได้เพียงเฝ้ามองมัน เคลื่อนตัวเข้าหาฝูงแมลงที่อยู่ถัดออกไป…

ภาพของ AEEIS ปรากฏขึ้นอีกครั้ง เสียงของมันยังคงไร้ซึ่งอารมณ์เหมือนอย่าง

ทุกครั้ง แต่ไม่รู้ทําไมเสียงของ AEEIS ตอนนี้ฟังดูเย็นชาเป็นพิเศษ

“กัปตันฉินอี้ คุณปฏิบัติภารกิจของคณะกรรมการบริหารสูงสุดแห่งกองกําลัง สมาพันธ์ลุล่วงแล้ว มนุษย์กุมชัยชนะเหนือเซิร์กในสงครามนี้ได้อย่างสมบูรณ์ ราชินีเซิ ร์กและราชินีรองจะถูกกวาดล้างไม่ให้เหลือ เซิร์กทุกตัวบนดาวเคราะห์จะถูกกําจัดทิ้ง หมด

“มนุษย์จะสร้างอาณานิคมระหว่างดวงดาวบนดาวเคราะห์ดวงนี้ อีกหลายปีให้ หลังสนามรบนี้จะกลายเป็นบ้านอีกหลังของมนุษย์

“ต้องยอมรับเลยว่ามนุษย์อย่างคุณมีความสามารถในการสั่งการโดดเด่นที่สุด ถ้า ไม่ได้คําพูดและแผนตลบหลังครั้งสุดท้ายของคุณ มนุษย์ก็คงไม่ได้รับชัยชนะอย่าง สมบูรณ์เช่นนี้

“มนุษย์ไม่สามารถอยู่อย่างมีเหตุผลได้ตลอดไป แต่ก็เป็นเพราะความไร้เหตุผลนี้ เองที่ทําให้อนาคตของมนษุย์มีความเป็นไปได้อันไร้ที่สิ้นสุด

“กัปตันฉินอี้ ด้วยความเคารพในตัวคุณก่อนที่คุณจะหลับใหลไปในผืนอวกาศ ดวงดาวพร่างพราวน้ี ฉันจะบอกความจริงกับคุณ

“คณะกรรมการบริหารสูงสุดแห่งกองกําลังสมาพันธ์ลงความเห็นว่า ผู้บัญชาการที่ ดีที่สุดคือผู้ที่สละชีวิตอย่างหาญกล้าในสงครามเซิร์ก “คุณได้ถึงจุดสุดยอดแห่งศักดิ์ศรีในกองกําลังสมาพันธ์ และหัวหน้า คณะกรรมการบริหารสูงสุดแห่งกองกําลังสมาพันธ์ก็ไม่ต้องการให้คนอื่นมานั่งใน ตําแหน่งแทนที่เขา ขณะเดียวกันคุณก็มีสติสัมปชัญญะและสภาพจิตใจที่ไม่มั่นคง อย่างยิ่ง ไม่มีใครรู้ว่าคุณจะตกเป็นพวกเซิร์กเม่ือไหร่ มนุษย์ไม่สามารถไว้วางใจคุณได้ อีกต่อไป

“การตายของคุณจะเป็นการจบสงครามอย่างสมบูรณ์แบบ “กัปตันฉินอี้ มนุษยชาติจะจดจําชื่อของคุณตลอดไป” หลังจาก AEEIS พูดจบแสงทั้งหมดในพื้นที่ก็หายไปทันที ขณะที่ยานบัญชาการ จุดสันดาปท้ายพ่นเปลวไฟยาวเหยียดเพื่อเร่งเครื่องเข้าหาฝูงแมลงหนาแน่นท่ีอยู่ถัด ออกไป!

ในอีกด้านหนึ่งของดาวเคราะห์ ยานรบของมนุษย์กําลังฝ่าฝูงแมลงหนาแน่นและ โจมตีรังราชินีเซิร์กอยู่!

พื้นผิวดาวเคราะห์แตกเป็นเสี่ยงๆ เซิร์กนับไม่ถ้วนถูกกวาดล้างด้วยอํานาจยิงอัน

ทรงพลัง แต่เซิร์กทั้งหมดในระยะใกล้เคียงก็ยังมารวมตัวในถ้ําเพื่อดิ้นรนครั้งสุดท้าย

ภายใต้ความประสงค์ของราชินี ตัดฉากกลับมา เซิร์กนับไม่ถ้วนปีนขึ้นมาบนยานบัญชาการของฉินอี้ในผืนอวกาศ

เรียบร้อยแล้ว คมเขี้ยวและกรงเล็บแหลมของเซิร์กฉีกกระชากส่วนที่เปราะบางที่สุดของยานรบ ให้เปิดออก เซิร์กขนาดเล็กมุดผ่านช่องว่างเข้ามาตามหาตําแหน่งของฉินอี้ซึ่งเป็นมนุษย์ เพียงคนเดียวบนยาน ฉินอี้ยังคงนั่งอยู่หน้าคอนโซลควบคุมราวกับรูปปั้นในความมืดมิด ในจังหวะนั้นผนังยานด้านข้างของเขาก็ถูกฉีกให้เปิดออก ก่อนที่นักรบเซิร์ก

จํานวนมากจะกรูกันเข้ามา! อสูรขนาดใหญ่ตัวหนึ่งลอยมาหยุดด้านข้างยานบัญชาการราวกับต้องการจะ

เขมือบยานทั้งลําเข้าไป ตัดสลับฉาก ทหารมนุษย์ระบายความแค้นใส่เหล่าเซิร์กเมื่อได้รับข่าวว่าผู้บัญชาการเสียชีวิต

แล้ว!

ทันใดนั้นเซิร์กที่อยู่ภาคพื้นดินก็ไม่ได้พุ่งเข้าใส่ทหารมนุษย์หรือยานรบ มันวิ่งไป

มาเหมือนไก่ไม่มีหัว เซิร์กบางชนิดที่มีสติปัญญาต่ําหยุดนิ่งอยู่กับที่ไม่ยอมขยับเขยื้อน การโจมตีของมนุษย์ดุดันยิ่งขึ้น พวกเขากวาดล้างเซิร์กทั้งหมดบนดาวเคราะห์ ราชินีรองในรังต่างๆ ถูกกวาดล้างในเวลาไม่นาน ราชินีรองเหล่านี้ไม่มีโอกาสรับ จิตใต้สํานึกรังจากราชินีตัวก่อน พวกมันระเบิดเป็นผุยผงด้วยอํานาจยิงทรงพลัง ไม่ เหลือแม้เศษซาก จุดแสงจํานวนมากส่องประกายจากด้านหลังดาวเคราะห์ไกลออกไป แสงเหล่านั้น

คือการระเบิดครั้งใหญ่ที่เกดิขึ้นหลังจากรังเซิร์กถูกมนุษย์ทําลายล้าง หลังการระเบิด รังแมลงเดิมกลายเป็นหลุมขนาดใหญ่ ทั่วทั้งดาวเคราะห์เต็มไป

ด้วยหลุมบ่อ ยานรบของมนุษย์ทะยานข้ึนไปบนอากาศราวกับจะประกาศชัยชนะของตัวเอง ในสถานีอวกาศไกลออกไป

สมาชิกหลายคนของคณะกรรมการบริหารสูงสุดแห่งกองกําลังสมาพันธ์กําลังจับ

ตาดูศึกครั้งสุดท้ายอยู่

“ทําไมล่ะ! เขาน่าจะหนีได้!”

“มีใครไปช่วยได้ไหม”

“เปล่าประโยชน์ สายไปแล้ว ดูจากภาพเหตุการณ์ตอนนี้ยานบัญชาการโดนฝูง

แมลงบ้าคลั่งฉีกเป็นชิ้น เขาน่าจะ…”

คณะกรรมการดูปวดใจและหดหู่ ภาพของ AEEIS ปรากฏขึ้นกลางโต๊ะประชุม “กัปตันฉินอี้ตัดสินใจตาย นี่อาจ

เป็นจุดหมายปลายทางที่เขาวางแผนเอาไว้แล้ว

“ตัวเขาซึ่งโดนฝังจิตใต้สํานึกรังของเผ่าพันธุ์เซิร์กน่าจะตระหนักว่าการกลับคืนสู่ สังคมมนุษย์อีกครั้งเป็นเรื่องยากมาก อดีตสหายร่วมรบของเขาเสียชีวิตหมด เขาอ่อน ล้าทั้งร่างกายและจิตใจ ความตายในสนามรบจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสําหรับเขา

“นอกจากนั้น… การได้รับจิตใต้สํานึกรังหมายความว่าเขาจะมีความเห็นอกเห็นใจ ต่อเซิร์ก เขาหลอกลวงราชินีเซิร์กและกวาดล้างเผ่าพันธุ์เซิร์กจนหมดสิ้น เขาจึงน่าจะ รู้สึกผิดมาก

“กัปตันฉินอี้น่าจะตัดสินเช่นน้ันภายใต้อารมณ์ที่ซับซ้อนอย่างที่บอกไป” หัวหน้าคณะกรรมการบริหารสูงสุดถอนหายใจ

“น่าเสียดายจริงๆ เขาเป็นผู้บัญชาการที่เก่งกาจ ถ้าได้รับการฝึกฝนต่อไปน่าจะ ขึ้นมารับตําแหน่งแทนฉันได้เลย”

“มนุษย์สูญเสียอัจฉริยะไปแล้ว”

“ถ้าเราเจอสถานการณ์แบบนี้อีกล่ะ เราคงไม่โชคดีเจอฉินอี้คนต่อไปอีก”

“ไม่ต้องห่วง เซิร์กบนดาวเคราะห์นี้ถูกเรากวาดล้างหมดแล้ว มนุษย์ไม่น่าจะเจอ ศัตรูที่รับมือยากแบบนี้อีก”

“ช่างเถอะ คนตายไปแล้ว สงครามก็จบลงแล้ว คุยเรื่องนี้กันต่อไปก็ไม่ได้อะไร ขึ้นมา สร้างรูปปั้นให้เขาบนบลูสตาร์ มนุษยชาติจะจดจําเขาตลอดไป!”

ภาพของ AEEIS หายไปเงียบๆ ท่ามกลางเสียงถอนหายใจของคณะกรรมการ บริหารสูงสุด ฉากตัดสลับไปที่ผืนอวกาศหมู่ดาวพร่างพราว อสูรขนาดใหญ่เผ่าพันธุ์เซิร์กล่องลอยไปในอวกาศอย่างไร้จุดหมาย หลังสูญเสียราชินีเซิร์ก อสูรตัวนี้ก็สูญเสียสติปัญญาไปโดยสิ้นเชิงและทําได้เพียง

ท่องไปในจักรวาลอย่างไร้จุดหมาย แต่ภายในร่างของอสูรยักษ์มีบ่อฟักไข่ขนาดใหญ่อยู่ บ่อฟักไข่นี้เต็มไปด้วยเมือกใสน่าขยะแขยง ตัวอ่อนซึ่งยังไม่โตเต็มที่นับไม่ถ้วน

ลอยไปมาในเมือก พวกมันก็ปราศจากสติสัมปชัญญะเช่นกัน ในบรรดาตัวอ่อนมากมาย ฉินอี้ลอยตัวขึ้นลงโดยที่ไม่รู้ว่ายังมีชีวิตอยู่หรือตายไป

แล้ว ตัวเขาไม่ได้โดนเมือกใสของเซิร์กกัดกร่อน แต่กลับสร้างเคราตินสีเทาเข้มขึ้นแทน ทันใดนั้นฉินอี้ก็ลืมตา!

ความคิดของเขาเหมือนจะเชื่อมต่อเข้ากับเครือข่ายขนาดใหญ่และขยายไปถึง

จักรวาลอันไกลโพน้ทันที! หลังจากราชินีรองทั้งหมดในบริเวณใกล้เคียงตาย ฉินอี้ก็กลายเป็นร่างที่มีชีวิต

เพียงร่างเดียวที่มีจิตใต้สํานึกรัง ในจังหวะนั้นตัวอ่อนทั้งหมดในบ่อฟักตัวก็ตื่นขึ้น ตัวอ่อนเหล่านี้ที่ยังไม่มีกรงเล็บ

และก้ามงอกออกมารายล้อมรอบตัวฉินอี้ราวกับเป็นส่วนขยายจิตใต้สํานึกของเขา อสูรยักษ์ที่ล่องลอยอย่างไร้จุดหมายลืมตาขึ้นในทันใด ก่อนจะเร่งความเร็ว

ทะยานข้ามผืนอวกาศซึ่งเต็มไปด้วยหมู่ดาวไร้ท่ีสิ้นสุด!

…

บทของ Mission & Choice จบลงตรงนี้

ลู่จือเหยาอ่านบททั้งหมดจบ “วางแผนจะสร้างภาคต่อรึเปล่าเนี่ย” บทสงครามระหวา่งมนุษย์และเซิร์กจบลงด้วยชัยชนะโดยสมบูรณ์ของมนุษย์ แต่ตอนจบก็ทิ้งข้อสงสัยไว้มากมาย

ตัวอย่างเช่น คณะกรรมการบริหารสูงสุดไม่ได้บังคับให้ฉินอี้พลีชีพแต่เป็น AEEIS AEEIS ควบคุมการสั่งการกองกําลังทั้งหมดและโกหกคณะกรรมการบริหารสูงสุดว่าฉิน อี้ตัดสินใจสละชีพเอง หมายความว่าปัญญาประดิษฐ์ AEEIS มีการตระหนักรู้ในตัวเอง และวางแผนจะ ก่อตั้งกองทัพปัญญาประดิษฐ์เหรอ เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้บัญชาการฝีมือเยี่ยมอย่างฉินอี้ ขัดขวางแผน มันจึงตัดสินใจตัดไฟตั้งแต่ต้นลมรึเปล่า แต่นอกจากฉินอี้จะไม่ตายแล้ว เขายังกลายเป็นผู้ปกครองคนใหม่ของเผ่าพันธุ์เซิ ร์กเพราะมีจิตใต้สํานึกรัง ฉินอี้โกรธแค้นคณะกรรมการบริหารสูงสุดขนาดนั้น เขาจะ กลับมาแก้แค้นรึเปล่า สิ่งเหล่านี้คือข้อสงสัยท่ีทิ้งไว้ในหนัง ดูเหมือนว่าทุกคนต้องรอภาคต่อไปเพื่อ

ติดตามเนื้อเรื่องต่อ ลู่จือเหยาเงียบไปเป็นเวลานาน

“เชี่ยเอ๊ย! จบค้างคาจัง!”