ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี - บทที่ 895 งานหลังการถ่ายทํา

เช้าวันอังคาร มือถือของเผยเชียนดังขึ้นตอนที่เขากําลังหลับปุ๋ยอยู่ เขาลืมตางัวเงียขึ้นมาดเูบอร์ที่โทรเข้ามาแล้วพบว่าเป็นหวงซื่อป๋ัว เผยเชียนรับสาย “ว่าไง” เสียงตื่นเต้นเล็กน้อยของหวงซื่อปั๋วดังขึ้นจากปลายสาย “บอสเผยครับ ผมมีข่า วดีมารายงานครับ! หนังคัตซีนเกม Mission & Choice ถ่ายเสร็จเรียบร้อยแล้ว เรา เพิ่งถ่ายทําฉากสุดท้ายเสร็จเมื่อเช้าครับ!” เผยเชียนยังงงอยู่ “หืม?” แต่เขาก็ตอบสนองในวนิาทีถัดมา หนังถ่ายเสร็จแล้ว!

ถึงจะไม่ได้ตั้งตาคอยแต่วนันี้ก็มาถึงแล้ว เผยเชียนไม่ได้ใส่ใจโปรเจ็กต์ Mission & Choice ที่เป็นการรวมกันระหว่างเกม

และหนังมากนัก เหตุผลค่อนข้างซับซ้อน ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเผยเชียนกลัวว่าถ้าใส่ใจมากเกินไปจะ กลายเป็นการสําแดง ‘พลังสังเกตการณ์’ ได้ หรือคําแนะนําที่บอกออกไปโดยไม่รู้ตัว อาจส่งผลดีเกินความคาดหมายและย้อนกลับมาทําร้ายตัวเอง อีกส่วนเป็นเพราะโป รเจ็กต์นี้กินเวลาสองรอบบัญชีและเผยเชียนมีโปรเจ็กต์สําคัญกว่าต้องจัดการ แน่นอนว่าหนึ่งในเหตุผลหลักคือเผยเชียนคิดว่าตัวเองเตรียมการไว้มากพอแล้ว สําหรับโปรเจ็กต์นี้ เกม Mission & Choice รวบรวมต้นเหตุความล้มเหลวทั้งหมด เอาไว้ที่เดียว ดังนั้นเผยเชียนจึงมั่นใจในโปรเจก็ต์นี้มาก เผยเชียนเพิ่งคิดอยากแวะไปดูความคืบหน้าการค้นคว้าและพัฒนาเกม Mission

& Choice ก็ตอนที่บังเอิญเจอเหออันก่อนหน้านี้ ส่วนเรื่องหนังเผยเชียนไม่เคยแวะไปสตูดิโอเลย แม้แต่โครงเรื่องก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ํา สิ่งเดียวที่เผยเชียนรู้คือเซ็ตติ้งเนื้อเรื่องของเกม Mission & Choice ที่เขาเป็น

คนตัดสินใจ ซึ่งน่าจะเกี่ยวกับสงครามระหว่างมนุษย์กับเซิร์ก เพราะเกม Mission & Choice ที่รู้จักกันในนาม ‘ความอัปยศของวงการเกม จีน’ เมื่อหลายสิบปีก่อนก็ใช้เซ็ตต้ิงนี้ เผยเชียนจึงบอกให้ผู้กํากับจูเสี่ยวเช่อใช้เซ็ตติ้งนี้ ด้วย และผู้กํากับจูเสี่ยวเชอ่ก็น่าจะทําตาม เขาไม่รู้ว่าหลังจากเริ่มถ่ายทําแล้วหนังออกมาเป็นยังไงบา้ง คิดได้แบบนั้นเผยเชียนก็ลุกขึ้นนั่งบนเตียง

“เยี่ยมเลยที่ถ่ายทํากันเสร็จแล้ว แบบนี้ต้องฉลอง!

“เอางี้เป็นไง เดี๋ยววันนี้เราไปกินข้าวเที่ยงกันที่ภัตตาคารบ้านหมิงฝู่ ผมเลี้ยงเอง!

“แล้วจากนั้นคุณก็จัดให้ทุกคนได้เที่ยวเล่นกันในจิงโจวสักหน่อย วันจันทร์หน้า วันที่ 20 เดี๋ยวผมเลี้ยงอีกรอบที่ภัตตาคารไร้ชื่อ!” ก่อนหน้านี้ตอนที่วันพรุ่งนี้ที่สดใสถ่ายทําเสร็จก็ได้รับการปฏิบัติแบบนี้ คือกิน เลี้ยงมื้ออาหารสุดหรูสองมื้อกับท่องเที่ยวในจิงโจวหนึ่งสัปดาห์ สําหรับเผยเชียนเรื่องที่ ต้องใช้เงินแบบนี้ต้องทําเพิ่มไม่ใช่ลดลง เขาจะใช้เงินน้อยกว่าเดิมไม่ได้แม้แต่หยวน เดียว

หวงซื่อปั๋วดีใจมาก “ได้เลยครับบอสเผย!”

…

ตอนบ่าย ที่ภัตตาคารบ้านหม่ิงฝู วันนี้เป็นวันอังคาร ปกติก็มีลูกค้าไม่เยอะอยู่แล้วและเผยเชียนก็โทรมาจองเหมา

ร้านไว้ก่อน ดังนั้นทั้งร้านจึงมีแค่พนักงานในร้าน หวงซื่อปั๋ว จูเสี่ยวเช่อ ลู่จือเหยา ตากล้อง ทีมงานในกองถ่าย ทีมตัดต่อ และทีม

ดูแลขั้นตอนหลังการผลิตต่างมากันพร้อมหน้า ว่ากันตามตรงตอนนี้น่าจะเป็นช่วงที่ยุ่งที่สุดของทีมตัดต่อและทีมดูแลขั้นตอนหลัง การผลิต แต่ Mission & Choice แบ่งถ่ายเป็นตอนๆ พวกเขาตัดต่อและใส่เอ ฟเฟ็กต์คร่าวๆ ทุกครั้งที่ถ่ายทําแต่ละตอนไว้ก่อนแล้ว ดังนั้นความกดดันในขั้นตอน การตัดตอนและขั้นตอนดูแลหลังการผลิตจึงไม่หนักหน่วงมาก นอกจากนั้นไม่ว่าพวกเขาจะยุ่งกันขนาดไหน ถ้าบอสเผยเป็นคนเลี้ยงยังไงก็ต้อง

มากินดื่มกัน!

ทุกคนรู้ว่าบอสเผยไม่ได้มีพิธีรีตองมากนักเวลากินเลี้ยง ดังนั้นพวกเขาจึงนั่งคุย

กันตามสบายรอบอสเผยมาถึง หวงซื่อปั๋ว จูเสี่ยวเช่อ ลู่จือเหยา และคนอื่นๆ นั่งรอบอสเผยอยู่บนโต๊ะเดียวกัน

“มาแล้วๆ!”

“ทางนี้ครับบอสเผย!” หวงซื่อปั๋วลุกขึ้นโบกมอืให้เผยเชียน เผยเชียนบอกพนักงานเสิร์ฟทันที “รออะไรกัน ยกอาหารเครื่องดื่มมาเลย เอาที่

แพงที่สุดเลยนะ ให้ไวเลย”

จากนั้นเขาก็ไปนั่งที่โต๊ะของจเูสี่ยวเช่อ เผยเชียนเพิ่งจะได้พบกับทีมงาน หลังจากมองไปรอบๆ สายตาของเขาก็หยุดอยู่ที่ลู่จือเหยา โอเค เอาลู่จือเหยามาเล่นอีกแล้ว เผยเชียนเตรียมใจเอาไว้แล้ว เพราะลู่จือเหยากับเฟยหวงสตูดิโอสนิทชิดเชื้อกันดี

พวกเขาร่วมงานกันไดด้ีจึงไม่แปลกที่จะกลับมาร่วมงานกันอีกครั้ง ก่อนหน้านี้ตอนที่คุยกันเรื่องนักแสดงเผยเชียนกําหนดว่าให้จ้างนักแสดงหลักแค่ คนเดียวเท่านั้น คนอื่นเป็นได้แค่ตัวประกอบ ตัวเอกจะเอาใครมาแสดงก็ได้ จะดัง หรือไม่ดังก็ไม่สําคัญ ขอแค่ไม่แสดงออกทางสีหน้ามากเกินไปก็พอ ถึงลู่จือเหยาจะมีทักษะการแสดงดี แต่ถ้าไม่ให้แสดงออกทางสีหน้าเลยจะ

แสดงออกมาให้ดีได้ยงัไง ดังนั้นเผยเชียนจึงไม่ได้โกรธแต่ยอมรับอย่างสงบใจแทน กรณีดีที่สุดคือหนังเจ๊งและเสียเงินที่หามาอย่างยากลําบากไปหมด ลู่จือเหยา กลายเป็น ‘พิษร้ายของวงการหนัง’ อีกครั้งและตัดโอกาสทํางานร่วมกันในอนาคตทิ้ง หมด พวกเขาจะได้ปล่อยมอืกันสักที!

หลังจากทักทายเล็กๆ น้อยๆ พนักงานก็เริ่มยกอาหารมาเสริ์ฟ เผยเชียนมองไปรอบๆ แล้วตระหนักถึงปัญหาหนึ่งทันที แปลกๆ แฮะ ทําไมลู่จือเหยามาคนเดียว แล้วนักแสดงคนอื่นๆ ล่ะ ก่อนหน้านี้เผยเชียนบอกหวงซื่อปั๋วกับจูเสี่ยวเช่อแค่ว่ามีนักแสดงหลักได้แค่คน

เดียวเท่านั้น ที่เหลือรับบทตัวประกอบได้ แล้วพวกตัวประกอบล่ะ หรือเพราะเป็นตัวประกอบเล็กๆ เลยไม่ยอมเรียกมาเลี้ยงข้าวด้วย บ้าไปแล้ว! ไม่สอดคล้องกับจิตวิญญาณเถิงต๋าเลย!

เผยเชียนหันไปมองหวงซื่อปั๋วด้วยสีหน้าจริงจัง “ทําไมพวกตัวประกอบไม่เห็นมา

เลย ในเมื่อเป็นงานเลี้ยงก็ต้องมากันให้ครบห้ามขาดแม้แต่คนเดียวสิ!” หวงซื่อปั๋วผงะไปครู่หนึ่งก่อนจะรีบอธิบาย “อ๋อ บอสเผยครับ ทุกคนในทีมโปร

ดักชันมากนัครบหมดเลยรวมถึงทีมงานจิปาถะด้วย

“เราไม่มีนักแสดงตัวประกอบเพราะไม่ได้จ้างเลยสักคนครับ ลู่จือเหยาเป็น นักแสดงแค่คนเดียว” เผยเชียน “?”

เจ้าหวงซื่อปั๋วทําได้เหนือกว่าที่กําหนดไว้อีกเหรอ เผยเชียนกําหนดให้พวกเขามีนักแสดงหลักได้แค่คนเดียว ส่วนที่เหลือเป็นบทตัว

ประกอบ กลายเป็นว่าหวงซื่อปั๋วไม่ใช้ตัวประกอบเลยแม้แต่คนเดียว!

หนังทั้งเร่ืองใช้แค่ลู่จือเหยาคนเดียวเหรอ ฟังดูไม่น่าเชื่อถือสุดๆ มีโอกาสสูงมากที่จะทําเงินไม่ได้เลย! เผยเชียนอดไม่ได้ที่จะยกน้ิวให้ “เยี่ยมมาก! ทําได้ดีเลย!” หวงซื่อปั๋วกับจูเสี่ยวเช่อหันมองหน้าแล้วยิ้มให้กัน ทั้งสองเห็นความภาคภูมิใจใน

สายตาอีกฝ่าย สมแล้วที่เป็นบอสเผย บอสเดาออกได้ทันทีว่าบทละครฉายเดี่ยวของเรายอดเยี่ยม ขนาดไหนและกล่าวชมทันที

รู้ใจกันจริงๆ!

เผยเชียนหันไปหาลู่จือเหยา “รู้สึกยังไงกับการแสดงของตัวเองบ้างครับ” ลู่จือเหยายิ้มด้วยความรู้สึกผิด “เอาตรงๆ เลยนะครับบอสเผย ผมรู้สึกไม่ค่อยดี

เท่าไหร่

“ตลอดทั้งเรื่องเป็นการแสดงฉายเดี่ยวหมด ยากมากๆ เลยครับสําหรับผม!

“แถมผู้กํากับจูก็บอกผมไม่ให้แสดงอารมณ์มากจนเกินไป กล้ามเนื้อใบหน้าต้อง เปลี่ยนแปลงให้น้อยที่สุด ผมรู้สึกอึดอัดจนเหมือนจะเป็นบ้าเลยครับ…” เผยเชียนดีใจมาก อืม ไม่เลวเลย!

เป็นการแสดงฉายเดี่ยวทั้งเรื่องและนักแสดงหลักไม่ได้แสดงฝีมือการแสดงอย่าง

เต็มที่ ถือเป็นการบอกเปน็ลางว่าหนังห่วยแน่นอน ไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้!

เผยเชียนอยากขอบทจากจูเสี่ยวเช่อ แต่พอคิดดูอีกทีหนังห่วยแบบนี้บทจะไปมี

อะไรดี แถมพวกเขาก็ถ่ายหนังกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ข้าวหุงสุกแล้ว ถึงจะเอาบทมาดู ตอนนี้ก็ถ่ายทําใหม่ไม่ได้อยู่ดี ไม่งั้นถ้าปล่อยหนังไม่ทันเวลาก็จะกระทบกับการสรุป บัญชี ดังนั้นเผยเชียนจึงไม่อยากทําอะไรให้ยุ่งยากตัวเอง เขายกแก้วพร้อมกับพูดขึ้น “หลายเดือนมานี้ทุกคนทํางานกันหนักมาก! กินกันให้เต็มที่แล้วก็เที่ยวจิงโจวกันต่อให้ สนุก เดี๋ยวผมเลี้ยงข้าวทกุคนอีกทีวันที่ 20 ที่ภัตตาคารไร้ชื่อ!” ทุกคนโห่เชียร์กันทันที

ปกติแล้วภัตตาคารไร้ชื่อไม่ได้จองไปกินกันได้ง่ายๆ ทุกคนยุ่งกับงานและรอกิน

เลี้ยงที่นั่นมาเป็นเดือนๆ จะไม่ให้ตื่นเต้นได้ไงไหว พอถ่ายทําเสร็จอย่างเป็นทางการทุกคนก็ผ่อนคลายกันได้ พวกเขาเพลิดเพลินกับ

อาหารเลิศระหว่างพดูคุยหัวร่อต่อกระซิก บรรยากาศเป็นไปอย่างสรวลเสเฮฮา

…

หลังจากกินจนอิ่มเผยเชียนก็ขอตัวกลับก่อนโดยบอกว่ามีงานต้องทํา ชัดเจนว่า

ทีมงานยังกินกันไม่อิ่ม บางคนถึงขั้นเริ่มดื่มระหว่างพูดคุย จูเสี่ยวเช่อกับหวงซื่อปั๋วคุยเรื่องขั้นตอนหลังการผลิตของ Mission & Choice

ต่อ ถึงตากล้อง ทีมถ่ายทํา และทีมงานประจํากองสามารถพักผ่อนได้แล้วเว้นแต่ว่า ต้องมีถ่ายแก้บางซีน แต่ฝั่งการตัดต่อและงานขั้นตอนหลังการผลิตยังมีปัญหาอยู่หลาย อย่าง จูเสี่ยวเช่อกับหวงซื่อปั๋วกไ็ม่สามารถพักผ่อนได้ ระหว่างที่กําลังคุยงานอยู่มอืถือของหวงซื่อปั๋วก็ดังขึ้น หวงซื่อปั๋วหยิบมาดูแล้วพบว่าเป็นสายจากรุ่ยยู่เฉิน

“หืม?” หวงซื่อปั๋วแปลกใจเล็กน้อยเพราะปกติงานของเขาไม่มีความเกี่ยวข้องกับรุ่ยยู่เฉิน รุ่ยยู่เฉินดูแลโมหยูเดลิเวอรี่ไม่ใช่เหรอ ทําไมโทรมาหาล่ะ หรือรุ่ยยู่เฉินอยากให้

โฆษณาโมหยูเดลิเวอรี่ในหนัง ถ้าเป็นแบบนั้นก็เป็นไปไม่ได้ Mission & Choice ใช้ตีมไซไฟ ใส่โฆษณาโมหยู

เดลิเวอรี่เข้ามาต้องดไูม่เหมาะสมแน่นอน หวงซื่อปั๋วรับสายด้วยความสับสน หลังจากทักทายกันเล็กน้อยรุ่ยยู่เฉินก็อธิบายจุดประสงค์ที่โทรมา “คืองี้ครับพี่ หวง พี่รู้ใช่มั้ยครับว่าบอสเผยซื้อบริษัทชื่อสาวหน้านิ่งมา ผมคุยกับผู้จัดการบริษัทนั้น มาเมื่อสองวันก่อน แล้วรู้มาว่าพวกเขาอยากถ่ายสารคดีเด่ียวกับร้านอาหารข้างทาง

“ผมได้ยินมาว่าพวกพี่เคยถ่ายสารคดีมาก่อนเลยอยากติดต่อให้พวกพี่ทําให้ ไม่ใช่ว่าหาคนอื่นมาถ่ายไม่ได้ ประเด็นคือผมไม่รู้ว่าคนอื่นทํางานดีขนาดไหน กลัวว่า ผลลัพธ์จะออกมาไม่เป็นที่น่าพอใจ

“ปัญหาข้อเดียวคือก่อนหน้านี้พวกพี่ทําสารคดีเกี่ยวกับอีสปอร์ต ไม่รู้ว่าพี่จะทํา สารคดีเกี่ยวกับอาหารได้รึเปล่า” หวงซื่อปั๋วพูดขึ้น “แป๊บนะ พี่ถามผู้กํากับจูก่อน” เขาเล่าที่รุ่ยยู่เฉินบอกคร่าวๆ แล้วได้คําตอบยืนยันจากจูเสี่ยวเชอ่ หวงซื่อปั๋วตอบ “ได้ ผู้กํากับจูบอกว่าถ้าเราถ่ายหนังได้ สารคดีเกี่ยวกับอาหารก็

ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร!

“แต่ถ้าจะให้ได้ผลลัพธ์งานภาพที่ดีที่สุด เราอาจจะต้องเตรียมอุปกรณ์พิเศษ สําหรับถ่ายทําบางอย่าง ซึ่งก็ไม่มีอะไรยาก ยังไงสตูดิโอเราก็ต้องใช้ของพวกนี้อยู่แล้ว เพราะงั้นก็แค่ซื้อ

“พวกคุณเลือกจังหวะได้ดีเลย เราเพิ่งถ่ายทําหนังเสร็จกําลังว่างพอดี!” รุ่ยยู่เฉินดีใจ “จริงเหรอครับ บังเอิญมากเลย

“งั้นก็ตกลงเลยครับ! เดี๋ยวผมส่งรายละเอียดการติดต่อของผู้จัดการให้ พวกคุณ คุยกันเรื่องวิธีการถ่ายทําและงบประมาณที่ต้องการได้เลยครับ” หวงซื่อปั๋ว “ได้ๆ” ถ้าต้องร่วมงานกับบริษัทอื่นก็อาจจะมีเรื่องให้กังวลเยอะ

ตัวอย่างเช่น ถ้าอีกฝ่ายต่อราคาจะทํายังไง ถ้าอีกฝ่ายไม่พอใจกับผลงานที่ถ่ายทํา

ออกมาล่ะ ถ้ามีข้อโต้แย้งเรื่องค่าใช้จ่ายระหว่างการถ่ายทําต้องจัดการยังไง เรื่องพวกนี้น่าหงุดหงิดใจมาก แต่ถ้าทํางานกับกิจการภายในเถิงต๋าก็ไม่ต้องกังวลอะไรมาก ทุกคนได้รับเงินจาก บอสเผย เงินแค่ย้ายจากกระเป๋าซ้ายไปอยู่กระเป๋าขวาขึ้นอยู่กับว่าใครเป็นลูกค้า ใคร เป็นคนให้บริการ พวกเขาไม่ต้องห่วงว่าจะมีเรื่องไม่เขา้ท่าแบบนั้นเกิดขึ้น บังเอิญหนังเพิ่งถ่ายทําเสร็จพอดี หลายคนในทีมว่างและไม่มีอะไรทํา พวกเขาใช้ โอกาสน้ีถ่ายคลิปโปรโมตได้ งานไม่น่าจะเหนื่อยมากเพราะเป็นการถ่ายอาหารข้างทาง ถือว่าได้เปลี่ยนบรรยากาศ ดังนั้นหวงซื่อปั๋วเลยตอบตกลงทันที