ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี - บทที่ 994 วิธีปั้นคนของบอสเผย

ช่วงบ่าย เฉียวเหลียงนั่งแท็กซี่ไปเฟยหวงสตูดิโอเพื่อพบหวงซื่อปั๋ว

“อาจารย์เฉียว ยินดีที่ได้เจอครับ!”

ทั้งสองจับมือกันอย่างอบอุ่นและถามไถ่สารทุกข์สุกดิบกันพักใหญ่ ว่ากันตามตรง หวงซื่อปั๋วเป็นหัวหน้าฝ่ายออกแบบแค่ตอนพัฒนาเกมฐานทัพกลางทะเล ส่วนเฉียวเหลียงก็ไม่ได้ทำคลิปเกี่ยวกับเกมฐานทัพกลางทะเล ดังนั้นทั้งสองจึงไม่มีจุดเชื่อมโยงกันมากนัก หลังจากคุยกันเล็กน้อยในห้องประชุม ทั้งสองก็เข้าประเด็น

เฉียวเหลียงเข้าเรื่องทันที “พูดตามตรงเลยนะครับ ผมเพิ่งปล่อยคลิปตีความ Mission & Choice ออกมา แต่ไม่คิดว่าจะทำให้เกิดกระแสถกเถียงมากขนาดนี้ ในคลิปผมบอกไปว่าเกมนี้สร้างขึ้นโดยใช้โมเดลอุตสาหกรรมหนัก ซึ่งเห็นได้ชัดว่าแตกต่างจากเกมก่อนๆ แต่ผู้ชมหลายคนไม่เห็นด้วย คุณคิดว่ายังไงครับ”

เฉียวเหลียงค่อนข้างกังวลเมื่อถามคำถามนี้ออกไป เขากลัวว่าหวงซื่อปั๋วจะตอบตรงๆ ว่า ‘ไม่ใช่แบบนั้นเลย’ ซึ่งก็หมายความว่าเขาจะไม่มีทางแก้ต่างได้ เขาอุตส่าห์ศึกษาทฤษฎีการออกแบบเกมและวิเคราะห์ Mission & Choice แบบลงลึก ถ้าการวิเคราะห์ของเขาไม่ถูกต้องก็น่าขายหน้ากันพอดีสิ

หวงซื่อปั๋วยกชาขึ้นจิบ “ผมดูคลิปแล้ว และเห็นด้วยกับเนื้อหาบางส่วน แต่… ผมไม่กล้ายอมรับเรื่อง ‘ก้าวสำคัญ’ ถึงเกมนี้จะสร้างขึ้นมาด้วยเจตนาที่จะลบล้างความอับอายของวงการเกมจีน แต่ก็ต้องใช้เวลาอีกหลายปีถึงจะตัดสินได้ว่ามันถือเป็นก้าวสำคัญหรือเปล่า”

“เรื่อง ‘โมเดลอุตสาหกรรมหนัก’ ผมให้คำตอบที่ชัดเจนไม่ได้ เพราะในวงการเกมไม่มีข้อสรุปเรื่องแนวคิดนี้ แต่ก็ถือเป็นแนวคิดที่สมเหตุสมผล”

เฉียวเหลียงผิดหวังเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าหวงซื่อปั๋วมีนิสัยเหมือนบอสเผย เขาถ่อมตัวมากและไม่ยกความดีความชอบให้ตัวเองสุ่มสี่สุ่มห้า ถึงความถ่อมตัวจะเป็นคุณสมบัติที่ดี แต่ก็อาจหมายความว่าวันนี้เฉียวเหลียงจะต้องกลับไปมือเปล่า

“แต่…” หวงซื่อปั๋วเปลี่ยนเรื่อง “ถึงผมจะให้คำตอบคุณโดยตรงไม่ได้ แต่ผมเล่าเรื่องราวบางอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างการพัฒนาเกมและหนังได้ ผมคิดว่าน่าจะเป็นแรงบันดาลใจให้คุณได้”

เฉียวเหลียงตาเป็นประกายขึ้นมา “เชิญเล่าเลยครับ!”

หวงซื่อปั๋วจัดระเบียบความคิดพักหนึ่งแล้วพูดขึ้น “ผมไม่รู้ว่าคุณสังเกตรึเปล่าว่า ผู้ดูแลฝ่ายเกมเถิงต๋าเปลี่ยนคนบ่อยมาก ผมเป็นหัวหน้าฝ่ายออกแบบตอนทำเกมฐานทัพกลางทะเล ตอนทำเกมนักออกแบบเกม ลู่หมิงเหลียงขึ้นมารับตำแหน่งแทน หลังจากนั้นก็เป็นหลี่หย่าต๋า หูเสี้ยนปิน หมิ่งจิ้งเชา และคนอื่นๆ หายากมากที่นักออกแบบเกมหนึ่งคนจะได้รับผิดชอบสองเกม”

“ตอนนี้ผมดูแลเฟยหวงสตูดิโอ ลู่หมิงเหลียงดูแลนี่เฟิงโลจิสติกส์ แม้แต่เฉินคังทั่วและคนอื่นๆ ที่เคยอยู่ฝ่ายเกมมาก่อนก็ได้ย้ายไปดูแลโฮสเทลเขย่าขวัญ… นักออกแบบทุกคนที่สร้างผลงานได้ ต่างมีกิจการของตัวเองให้ดูแล รู้ไหมครับว่ามันหมายความว่ายังไง”

เฉียวเหลียงส่ายหน้าด้วยความงุนงง

หวงซื่อปั๋วอธิบายต่อ “ทุกครั้งที่เริ่มพัฒนาเกมใหม่ บอสเผยจะกระจายงานในลักษณะที่ต่างออกไป บางครั้งก็ให้ขอบเขตที่กว้างมากๆ เช่น ข้อกำหนดบางอย่างที่ดูไม่เกี่ยวข้องหรือแปลกประหลาด ปล่อยให้หัวหน้านักออกแบบคิดเกี่ยวกับการออกแบบด้วยตัวเอง แต่บางครั้งก็จะบอกรายละเอียดต่างๆ อย่างละเอียด และให้นักออกแบบนำไปปฏิบัติอย่างจริงจัง ทำไมถึงเป็นแบบนั้นคุณรู้ไหมครับ”

เฉียวเหลียงส่ายหน้า เขางงหนักยิ่งกว่าเดิม

หวงซื่อปั๋วพูดต่อ “ครั้งนี้ในการพัฒนา Mission & Choice ความยากที่บอสเผยเผยมอบให้เรียกได้ว่ายากอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ผมเลยเรียกรวมพลผู้กำกับจูเสี่ยวเช่อ ลู่หมิงเหลียง หลี่หย่าต๋า หูเสี้ยนปิน หมิ่งจิ้งเชา เปาซวี่ เยว่จือโจว หวังเสี่ยวปิน และทีมงานหลักคนอื่นๆ ในกิจการเกมของเถิงต๋า พวกเราร่วมมือกันจึงสรุปรายละเอียดการออกแบบ Mission & Choice ได้ในที่สุด ลองเชื่อมโยงเนื้อหาทั้งหมดที่ได้เข้าด้วยกัน คุณคิดว่ายังไงครับ”

เฉียวเหลียงขมวดคิ้วขณะเค้นหัวคิดอย่างเต็มที่ เขารู้สึกอย่างคลุมเครือว่าเหมือนจะมีเนื้อหาสำคัญซ่อนอยู่ แต่ก็รู้สึกว่ามันพร่ามัวเล็กน้อยและยากที่จะเข้าใจ ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็ฉายแสงขึ้น

“เข้าใจแล้วครับ! จริงๆ แล้ว บอสเผยกำลังปั้นพนักงานของเถิงต๋าในแบบของบอสเอง!”

“ฝ่ายเกมเถิงต๋าเป็นสถานที่ที่เหมาะกับการฝึกอบรมคนที่ที่สุด ดังนั้นทุกครั้งที่เริ่มโปรเจ็กต์ใหม่ บอสจะดันคนที่มีศักยภาพหน้าใหม่ให้มาเป็นหัวหน้าฝ่ายออกแบบ พอโปรเจ็กต์ประสบความสำเร็จ บอสเผยก็ย้ายพนักงานไปดูแลกิจการอื่น จากนั้นก็เดินหน้าปั้นพนักงานใหม่ต่อไป! ก็เลยเป็นเหตุผลว่าทำไมบุคลากรในฝ่ายเกมเถิงต๋าถึงเปลี่ยนไปมาอยู่บ่อยๆ และเป็นเหตุผลว่าทำไมจึงมีคำพูดที่ว่า ‘ทุกคนในฝ่ายเกมสามารถยืนหยัดได้ด้วยตัวเอง’”

“ส่วนทำไมบอสเผยถึงมอบหมายงานให้แตกต่างกัน เหตุผลก็เพราะบอสต้องการสอนผู้เรียนตามความถนัด บางคนเก่งด้านการออกแบบ บอสเผยเลยแนะนำพวกเขาผ่านข้อกำหนดที่ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกัน เพื่อกระตุ้นให้ดึงความสามารถออกมาใช้ให้ได้มากที่สุด ส่วนคนที่จินตนาการไม่ค่อยโลดโผนก็จะได้ข้อกำหนดที่ละเอียดหน่อย เพื่อที่จะได้ดูเป็นแนวทางและเรียนรู้อย่างละเอียดรอบคอบระหว่างขั้นตอนการพัฒนา”

“การจัดแจงงานหลังจากนั้นพิสูจน์ให้เห็นว่าบอสเผยเป็นคนที่สอนผู้เรียนตามความถนัดจริงๆ ตัวอย่างเช่น พี่หวงเป็นนักออกแบบที่มีความคิดสร้างสรรค์และความรู้รอบด้าน บอสเผยเลยมอบหมายให้คุณดูแลเฟยหวงสตูดิโอ และคุมอุตสาหกรรมบันเทิงทั้งหมดของเถิงต๋า”

“ลู่หมิงเหลียงเป็นนักออกแบบที่ความสามารถในการดำเนินการแข็งแกร่ง บอสเผยเลยให้เขาดูแลนี่เฟิงโลจิสติกส์ หลี่หย่าต๋ากับเปาซวี่ไม่ได้มีความสามารถโดดเด่นนัก แต่ก็มีประสบการณ์สูงและพึ่งพาได้ บอสเลยให้ทั้งสองอยู่ฝ่ายเกมเถิงต๋าต่อไปในฐานะพนักงานเก่าแก่ เพื่อเป็นกองกำลังรักษาเสถียรภาพ…”

“ทำแบบนี้ พนักงานที่มีศักยภาพของเถิงต๋าก็จะเติบโตอย่างรวดเร็ว พวกเขาแยกกันไปดูแลกิจการต่างๆ ซึ่งจะทำให้พัฒนากิจการเหล่านั้นได้รวดเร็วและดีขึ้น ในขณะเดียวกันก็ทำให้มั่นใจว่าบอสเผยจะคุมกิจการต่างๆ ได้! สิ่งสำคัญที่สุดคือ เมื่อคนเหล่านี้กลับมารวมตัวกันหลังฝึกปรือฝีมือมามากพอแล้ว ศักยภาพอันน่าทึ่งก็จะระเบิดออกมา!”

“ดู Mission & Choice เป็นตัวอย่าง ถ้าขาดประสบการณ์ที่เฟยหวงสตูดิโอสั่งสมมา รวมถึงความสำเร็จของวันพรุ่งนี้ที่สุดใส ก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะสร้างชื่อให้ตัวเองทั้งในด้านภาพยนตร์และเกม!”

“ก่อนหน้านี้ผมงงนิดหน่อย Mission & Choice ดูไม่ใช่สไตล์ของบอสเผยเลย เพราะเกมที่บอสเผยออกแบบเองอย่างนักออกแบบเกม กลับใจคือฟากฝั่ง ดิ้นรน และอื่นๆ มีเอกลักษณ์โดดเด่นและมีจินตนาการที่หลุดโลกมาก ส่วนหนึ่งเป็นเพราะ Mission & Choice ขาดจินตนาการอันไร้ขีดจำกัด แต่มีความรู้สึกมั่นคงเพิ่มเข้ามา ปรากฏว่าเกมนี้เป็นผลจากความพยายามร่วมกันของพวกคุณทุกคนภายใต้คำแนะนำของบอสเผย!”

“พูดอีกอย่างคือ… การเอารูปแบบอุตสาหกรรมหนักมาอธิบาย Mission & Choice ไม่ถูกต้องสักเท่าไหร่ พูดให้ถูกคือ รูปแบบอุตสาหกรรมหนักของเถิงต๋าไม่ได้เกิดขึ้นตามธรรมชาติ แต่บอสเผยจงใจฝึกอบรมและแนะนำแนวทางให้พนักงานคนสำคัญๆ มาตลอด ทำให้เถิงต๋าล่วงหน้าสู่โมเดลอุตสาหกรรมหนักได้! ดูเหมือนผมจะไปในทิศทางที่ถูกต้องแล้ว แต่ยังไม่ตรงจุดเท่านั้นเอง!”

หวงซื่อปั๋วจิบชายิ้มๆ ไม่ได้พูดอะไร เขาก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน คนที่เคยดูแลฝ่ายเกมเถิงต๋ามาก่อนจะเข้าใจว่าคำแนะนำของบอสเผยมีความสำคัญต่อความสำเร็จของเกมมากขนาดไหน ถ้าไม่ใช่เพราะบอสเผย หวงซื่อปั๋ว ลู่หมิงเหลียง และคนอื่นๆ อาจจะยังทำงานเป็นนักวางแผนทั่วไปในบริษัทเกมเล็กๆ ไม่มีทางประสบความสำเร็จได้ขนาดนี้ หลายครั้งที่ความสามารถของผู้คนเป็นแค่ปัจจัยหนึ่ง สิ่งสำคัญกว่านั้นคือการมีเวทีให้ได้แสดงความสามารถ

เหมือนที่มีคนถามในอินเทอร์เน็ตว่า ทำไมแม่ทัพและนักวางแผนผู้มีชื่อเสียงรวมถึงผู้ก่อตั้งราชวงศ์ฮั่นส่วนใหญ่ถึงมาจากบ้านเกิดเดียวกันกับหลิวปัง ทำไมคนเก่งหลายคนถึงมาจากเมืองเล็กๆ แบบนั้น จริงๆ แล้วเป็นเพราะคนกลุ่มนี้พัฒนาและเติบโตไปด้วยกันผ่านการพิชิตโลก พวกเขามีสถานที่และทรัพยากรให้ได้แสดงฝีมือ

เช่นเดียวกันกับเถิงต๋าคอร์เปอเรชัน ผู้ดูแลกิจการต่างๆ เก่งอย่างเดียวแล้วจะก้าวขึ้นไปอยู่จุดสูงสุดของอุตสาหกรรมได้ไหม ตอบได้เลยว่าไม่ ถ้าไม่มีเถิงต๋าเป็นเวทีให้ได้แสดงฝีมือ รวมถึงได้รับคำแนะนำจากบอสเผย พวกเขาก็คงไม่ประสบความสำเร็จอย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน

ดังนั้นถึงเนื้อหาส่วนใหญ่ของ Mission & Choice จะสรุปโดยหวงซื่อปั๋วและคนอื่นๆ แต่ก็ชัดเจนว่าวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดที่อยู่เบื้องหลังก็คือบอสเผย เพราะมีบอสเผยเตรียมเวทีนี้ขึ้นมา กำหนดแนวทางให้เถิงต๋าปั้นคนเหล่านี้ขึ้นมา และเป็นตัวอย่างที่ดีเยี่ยมให้กับพวกเขา Mission & Choice จึงถือกำเนิดขึ้นมาได้!

แต่ก็พูดออกมาชัดเจนไม่ได้ เพราะบอสเผยเน้นการปฏิบัติจริง ถึงสิ่งต่างๆ ที่เขาคิดอาจจะตรงบ้างไม่มากก็น้อย แต่ก็ต้องอาศัยการอนุมานเอา ดังนั้นจึงไม่สามารถอธิบายออกมาโดยตรงได้

เพราะอย่างนี้หวงซื่อปั๋วถึงได้อธิบายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างการพัฒนา Mission & Choice ออกมา เขาเข้าใจทุกอย่างแต่ก็ไม่สามารถอธิบายเพิ่มเติมได้มากนัก แต่ด้วยความสามารถของอาจารย์เฉียว ก็น่าจะเข้าใจได้ไม่ยาก

เฉียวเหลียงไม่ทำให้เขาผิดหวัง อีกฝ่ายเข้าใจความตั้งใจของเขาทันที!

เฉียวเหลียงพูดอย่างตื่นเต้น ”เข้าใจแล้วครับ! ขอบคุณมากครับ! ตอนนี้ผมยืนยันได้แล้วว่าเถิงต๋าไม่ใช่แค่ผู้บุกเบิกรูปแบบอุตสาหกรรมหนักเท่านั้น แต่ยังได้รับการแนะนำแนวทางอย่างจงใจจากบอสเผยโดยตรง ซึ่งผลลัพธ์ที่ออกมาก็ยอดเยี่ยมมาก! ผมจะรีบกลับไปบอกคนพวกนั้น! หลักฐานชัดเจนขนาดนี้ รับรองว่าพูดไม่ออกแน่นอน!”