ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 2103 ก่อนค ่ำคืนแห่งควำมจริง

ในขณะที่จ้ำวอู่เจียงอีกคนที่แสนประหลำดก ำลังจะถูกกระชำก ออกมำจนหมด เทพแห่งห้วงอวกำศก็พลันชะงักงันไป จ้ำวอู่เจียงใน สำยตำของเขำได้กลำยเป็นเส้นสำยหลำกสีสันพัวพันกันไปหมด เส้น แต่ละเส้นทอดยำวออกไปทุกทิศทำง และมีเส้นหนึ่งที่เชื่อมต่ออยู่กับ ร่ำงกำยของเขำเอง

จ้ำวอู่เจียงในยำมนี้เปรียบเสมือนตุ๊กตำเชิดที่พันธนำกำรด้วย เส้นด้ำยหลำกสี

“เจ้ำ!” มือของเทพแห่งห้วงอวกำศที่ยื่นไปยังจ้ำวอู่เจียงสั่นเทำ ดู เหมือนเขำจะได้เห็นภำพเหตุกำรณ์ที่ท ำให้ต้องหวำดกลัวจนขวัญ หนีดีฝ่อ เขำทรุดเข่ำลงกับพื้นและพยำยำมเค้นเสียงวิงวอนขอชีวิต อย่ำงยำกล ำบำก

“สรวงสวรรค์… ผู้ยิ่งใหญ่… ข้ำผิดไปแล้ว! ข้ำ…ผิด…”

ในขณะเดียวกัน หลุมวนสีด ำทมิฬพลันปรำกฏขึ้นที่กลำงฝ่ำมือ ของเทพแห่งห้วงอวกำศ มันขยำยตัวกลำยเป็นหลุมด ำและกลืนกิน เขำลงไปอย่ำงรวดเร็ว

“ไม่!” เทพแห่งห้วงอวกำศกรีดร้องอย่ำงโหยหวนและสิ้นหวัง

“ไม่! ท ำไมกัน! ข้เป็นคนที่…จงรักภักดีที่สุดของท่ำน…”

จ้ำวอู่เจียงมองดูภำพตรงหน้ำด้วยควำมไม่อยำกจะเชื่อ ผมรู้สึก ว่ำเหตุกำรณ์นี้มันแปลกประหลำดจนบอกไม่ถูก และอยู่นอกเหนือ กำรคำดกำรณ์ของผมไปโดยสิ้นเชิง

หมำยควำมว่ำยังไง? หลุมด ำนั่นคือสรวงสวรรค์งั้นเหรอ? แต่ กลิ่นอำยบนหลุมด ำนี้ ผมเคยสัมผัสได้จำกตัว A1!

A1 เป็นคนของสรวงสวรรค์? หรือว่ำเป็นบุตรแห่งสรวงสวรรค์กัน แน่?

พลังของเทพแห่งห้วงอวกำศก ำลังแตกสลำยลงอย่ำงต่อเนื่อง ทันใดนั้นผมก็รู้สึกเจ็บแปลบที่หน้ำอก และพบว่ำที่หน้ำอกมีรอยแยก เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่ทรำบ ภำยในรอยแยกนั้นคือหลุมวนสีด ำ สนิทที่หมุนวนอยู่ตลอดเวลำ

หลุมวนนั้นหมุนวนรำวกับหลุมด ำ มันกระชำกหลุมด ำที่ก ำลัง กลืนกินเทพแห่งห้วงอวกำศเข้ำมำหำ และเขมือบมันลงไปในค ำเดียว

พลังของผมพุ่งทะยำนขึ้นอย่ำงต่อเนื่อง ผลแห่งมรรคำลูกที่สอง ควบแน่นออกมำในชั่วพริบตำ และพลังยังคงเพิ่มขึ้นไม่หยุดจนกระทั่ง ผลแห่งมรรคำลูกที่สำมก่อตัวขึ้นโดยสมบูรณ์ พลังของเทพแห่งห้วง อวกำศจึงถูกเผำผลำญจนหมดสิ้น

และในตอนนี้ ผมก็สำมำรถมองเห็นเส้นสำยอันรุ่งโรจน์ที่

พันธนำกำรอยู่รอบกำยได้อย่ำงชัดเจน

เส้นสำยเหล่ำนี้ทอดยำวไปยังทุกทิศทำง โดยไม่อำจล่วงรู้ได้ว่ำ ปลำยทำงของพวกมันอยู่ที่ใด

“เส้นแห่งเหตุและผล?”

นับตั้งแต่จ้ำวอู่เจียงมำถึงดินแดนพันดำรำ เขำเคยพยำยำมใช้ เส้นแห่งเหตุและผลเพื่อตำมหำรำกเหง้ำของสิ่งต่ำง ๆ แต่กลับไม่ สำมำรถมองเห็นเส้นแห่งเหตุและผลได้อีกเลย

ทว่ำตอนนี้พลังชนิดนี้กลับคืนมำแล้ว?

มันกลับมำได้อย่ำงไร?

เรื่องรำวทั้งหมดมันเป็นยังไงกันแน่?

ในขณะเดียวกัน…

A1 ก ำลังเดินทอดน่องอยู่ภำยในดำวเครำะห์ดวงหนึ่งของมรรคำ ตะวันตกที่ล่มสลำยไปแล้ว ทุกหนแห่งเต็มไปด้วยซำกปรักหักพัง ดวงตำของเขำแหงนมองท้องนภำที่ปกคลุมด้วยเมฆครึ้มซ้อนทับกัน แววตำของเขำพยำยำมจะปัดเป่ำเมฆหมอกเพื่อมองหำแสงตะวัน

เขำรออยู่นำนแสนนำน แต่สุดท้ำยก็ไม่มีใครลงมือโจมตีเขำเลย

ลมร้อนแห่งควำมตำยที่สำมำรถเป่ำดับไฟชีวิตของสิ่งมีชีวิตได้ พัดผ่ำนร่ำงของเขำไป แต่มันกลับท ำได้เพียงลื่นไถลผ่ำนชุดรัดรูปที่

สั่งท ำพิเศษของเขำเท่ำนั้น

เขำหลุดยิ้มออกมำบำง ๆ พร้อมกับกลิ่นอำยควำมชั่วร้ำยที่

แผ่ซ่ำน

กำรเดิมพันครั้งสุดท้ำยได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว และเขำ… จะต้องเป็นผู้ ชนะอย่ำงแน่นอน

……

จำงมู่โจวใช้เวลำเดินทำงยำวนำนถึงหนึ่งยุคสมัยเต็ม ๆ เพื่อสร้ำง ตั๋วเรือขึ้นมำไม่ถึงสิบใบ และในวันนี้ เขำได้โปรยตั๋วเรือแปดใบออก ไปสู่จักรวำลอันกว้ำงใหญ่ไพศำล

ทุกคนสำมำรถแย่งชิงตั๋วเรือของเขำ เพื่อมุ่งหน้ำไปสู่อนำคต

สำยตำของเขำจ้องมองผ่ำนห้วงอวกำศอันไร้ขอบเขต เห็นถึง ควำมงุนงงสับสนของจ้ำวอู่เจียง เขำขยับงอบบนศีรษะเล็กน้อย พลำง เผยรอยยิ้มที่หำได้ยำกยิ่งออกมำที่มุมปำก

“จ้ำวอู่เจียง นำยจะไม่ท ำให้ฉันผิดหวัง”

……

ในขณะเดียวกัน ณ ภำยนอกดินแดนพันดำรำ ในเขตดวงดำว ส่วนอื่นที่พังทลำยไปแล้ว หรือแม้แต่ชำยขอบจักรวำลอันไกลโพ้น เหล่ำยอดฝีมือที่เร้นกำยมำเนิ่นนำนต่ำงพำกันออกไล่ล่ำตั๋วเรือ เหล่ำนั้น

ยังมีคนผู้หนึ่งใช้ดำวเครำะห์ที่ดับสูญแทนตัวเรือ มุ่งหน้ำ ขับเคลื่อนตรงมำยังดินแดนพันดำรำ

คนผู้นี้เป็นชำยชรำ

เขำมีผมขำวโพลนทว่ำไม่รุ่งริ่ง เส้นผมสีขำวเหล่ำนั้นถูกถักเป็น เปียเล็ก ๆ หลำยเส้นทิ้งตัวลงไปที่ด้ำนหลัง

ใบหน้ำของเขำมักประดับด้วยรอยยิ้มอันอ่อนโยนอยู่เสมอ ใน วินำทีที่เขำลืมตำขึ้น ดวงตำมีรูม่ำนตำซ้อนกันสองชั้น มีภำพดวง อำทิตย์ ดวงจันทร์ และหมู่ดำวพินำศดับสูญ แผ่ซ่ำนกลิ่นอำยกดดัน ไปทั่วทุกทิศทำง

เขำยิ้มอย่ำงเมตตำ

“อำอู่ ได้เวลำตื่นแล้ว…”

ในทิศทำงอื่น ๆ ภำยนอกดินแดนพันดำรำ ก็มีคนก ำลังพุ่ง ทะยำนมุ่งหน้ำตรงมำยังดินแดนพันดำรำเช่นกัน

คนผู้นี้สวมชุดผ้ำกระสอบหยำบ ๆ รองเท้ำฟำง ในอ้อมแขนโอบ กอดกระบี่ไม้เล่มหนึ่ง เส้นผมยุ่งเหยิงรุงรัง ทั่วร่ำงแผ่ซ่ำนไปด้วย ปรำณกระบี่ที่บ้ำคลั่งดุดัน เขำแค่นเสียงหึออกมำค ำหนึ่ง น ้ำเสียงเต็ม ไปด้วยควำมรู้สึกโกรธระคนเสียดำย

“จ้ำวอู่เจียงนำยจะหลับต่อไปอีกถึงเมื่อไหร่?”

……

“บำงที… อำจจะมีคนเคยเตือนผมตั้งหลำยต่อหลำยครั้งแล้ว…”

ณ วิหำรเทพแห่งห้วงอวกำศ หนึ่งในสิบสองเทวสถำน ภำยในมิติ แห่งเรือโนอำห์

จ้ำวอู่เจียงจ้องมองเข้ำไปภำยในร่ำงกำยของตนเอง พลำงพึมพ ำ แผ่วเบำถึงเส้นแห่งเหตุและผลอันรุ่งโรจน์ที่ทอดยำวขยำยออกไปทุก ทิศทำง

เส้นแห่งเหตุและผล เดิมทีคือผลิตผลที่เกิดจำกกำรผสมผสำน ระหว่ำงวิชำเพ่งปรำณของส ำนักเต๋ำ และวิชำค ำนวณลิขิตชะตำ

ในควำมทรงจ ำของผม คนที่เล่นแร่แปรธำตุกับเรื่องเหตุและผล จนถึงขั้นเข้ำถึงมรรคำอันล ้ำลึก ย่อมต้องยกให้หลี่เว่ยยำงแห่ง ตระกูลหลี่ ทั้งวิถีแห่งเหตุและผล ตัวตนที่แท้จริง อัตตำแท้จริง และ อัตตำที่เหนือกว่ำ…

จ้ำวอู่เจียงในอดีตก็เคยมองเห็นเส้นแห่งเหตุและผลเช่นกัน แต่ ทว่ำนับตั้งแต่มำถึงอำณำเขตพันดำรำ พลังส่วนนี้ของผมกลับสูญ หำยไปอย่ำงประหลำด

ทว่ำในยำมนี้ เมื่อเขำย้อนนึกถึงทุกย่ำงก้ำวที่ผ่ำนมำในอำณำ เขตพันดำรำ เขำก็คล้ำยจะเริ่มเข้ำใจอะไรบำงอย่ำงขึ้นมำแล้ว

กำรที่เขำเคยปลอมตัวเป็นนักล่ำค่ำหัว จ้ำวเจียง ในตอนนั้น มัน ไปสอดคล้องกับตอนที่เขำเพิ่งไปถึงดินแดนคีรีสมุทรทำงใต้ แล้ว

ปลอมตัวเป็น อู๋เจียง ลูกชำยของอู๋ต้ำไห่ผู้อำวุโสแห่งส ำนักเทพปีศำจ ใช่หรือไม่?

ควำมสัมพันธ์ชั่วครั้งชั่วครำวเหล่ำนั้นของเขำ มันก ำลังสอดรับ กับเรื่องรำวที่เคยเกิดขึ้นก่อนหน้ำนี้หรือเปล่ำ?

งำนประลองยุทธ์พันดำรำ แท้จริงแล้วมันสอดคล้องกับดินแดน ลับเต๋อเหลียนใช่ไหม?

กำรที่เขำตกเป็นเป้ำสำยตำของพวกสัตว์ประหลำดเฒ่ำกลุ่มหนึ่ง มันก็ช่ำงเหมือนกับเรื่องรำวในอดีตไม่มีผิดเพี้ยน?

แม้แต่เทพแห่งห้วงอวกำศที่กัดฟันเอำตัวรอดมำได้จนถึงทุกวันนี้

และคิดจะคัดลอกตัวเขำ นี่คือวิธีกำรชิงร่ำงเพื่อคืนชีพหรือเปล่ำ? และ มันไปสอดคล้องกับเหตุกำรณ์ของเผยจิ้งเฉิงที่สุสำนกระบี่ใน อำณำจักรต้ำเซี่ยในตอนนั้นใช่ไหม?

ควำมคิดของจ้ำวอู่เจียงไม่ได้สับสนวุ่นวำย แต่มันกลับโหม กระหน ่ำอย่ำงบ้ำคลั่ง ยิ่งเขำคิดทบทวนมำกเท่ำไหร่ เขำก็ยิ่งสำมำรถ หำจุดที่สอดคล้องกับชีวิตในอำณำเขตพันดำรำได้มำกขึ้นเท่ำนั้น

นั่นยิ่งพิสูจน์ให้เห็นถึงเรื่องหนึ่งว่ำ ตัวเขำ… ก ำลังติดอยู่ในควำม ฝัน…

หรืออำจจะมีอีกควำมเป็นไปได้หนึ่ง… จ้ำวอู่เจียงมองดูเส้นแห่ง เหตุและผลที่พันธนำกำรอยู่รอบกำย เส้นสำยเหล่ำนี้ที่สวมทับอยู่บน

ร่ำงท ำให้เขำดูเหมือนตุ๊กตำเชิด เขำนึกถึงวิชำเอกของตระกูลหลี่

แห่งหลี่เว่ยยำงขึ้นมำ นั่นคือวิชำหุ่นเชิดสำยด้ำย

บำงที อำจจะมีใครบำงคนก ำลังวำงแผนเล่นงำนเขำอยู่จริง ๆ

ใครกัน? A1 นั้นหนีไม่พ้นแน่ ๆ แต่จะมีแค่ A1 คนเดียวจริงหรือ?

“ฮี้ฮี้!” ทันใดนั้น เสียงร้องแหลมของเสี่ยวหงก็ดังขึ้น ปรำกฏ ตัวอย่ำงประหลำดในห้วงอวกำศแห่งนี้

จ้ำวอู่เจียงสะดุ้งตื่นจำกภวังค์ในทันที เขำผ่อนลมหำยใจออกมำ ลำกยำวก่อนจะดึงสติกลับมำ ตอนนี้ไม่ใช่เวลำที่จะมำนั่งจมดิ่งอยู่ใน ควำมคิด เขำควรจะก้ำวเดินต่อไป แล้วควำมจริงทุกอย่ำงจะเปิดเผย ออกมำเองโดยธรรมชำติ

เขำสังเกตส ำรวจพื้นที่ภำยในเรือโนอำห์แห่งนี้ เทพแห่งห้วง อวกำศถูกเขำช่วงชิงพลังไปจนหมดสิ้นแล้ว ในตอนนี้ระดับพลังของ เขำอยู่ในขอบเขตดำรำจักรใหญ่ ที่ควบแน่นผลแห่งมรรคำถึงสำมลูก และภำยในร่ำงกำยยังมีพลังอีกชนิดหนึ่งอยู่ด้วย