ข้ามเวลามาเป็นภรรยาของสามีขาพิการ ตระกูลหาน - ตอนที่ 137 ศึกชี้ชะตา ตอนต้น

ผู้คนโดยรอบเมื่อเห็นสัตว์อสูรระดับจอมอสูรต่างตกตะลึง ไม่ว่าผู้ฝึกปราณ
คนไหนย่อมต้องการครอบครองสัตว์อสูรระดับสูงกันทั้งนั้น ทว่าสัตว์อสูรระดับ
จอมอสูรหาใช่คิดอยากจะครอบครองก็จะได้มาครอบครอง มีผู้ฝึกปราณนับ
หมื่นนับแสนคนที่ชั่วชีวิตไม่เคยได้เห็นสัตว์อสูรระดับสูงเลย
การได้เห็นพร้อมกันสามตนยิ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ยากยิ่ง
หมิงต้วนมองสัตว์อสูรระดับจอมอสูรด้วยความรู้สึกขนลุก ในจุดที่ตนมอง
ไม่เห็นเหลนสาวคนนี้ได้ก้าวนำหน้าตนไปแล้ว
สัตว์อสูรระดับจอมอสูรไม่ต่างจากผู้ฝึกปราณขั้นตำนานเลย ตอนนี้เขาเป็น
ถึงผู้ฝึกปราณขั้นตำนานระดับต้นแล้ว ทว่าเมื่อมองไปยังมังกรทั้งสองตน กลับ
สัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่มากกว่า
มังกรสองตนนี้มีขั้นฝึกปราณสูงกว่าอย่างไม่ต้องสงสัย
“อ่า…เจ้าก้าวมาถึงขั้นนี้แล้ว” ชายหนุ่มยกสองมือขึ้นยื่นไปตรงหน้า มอง
ความงดงามของสัตว์อสูรทั้งสองตน ดวงตาเต็มไปด้วยประกายหลงใหล กลิ่น
อายน่าเกรงขามของสิ่งมีชีวิตอันสูงส่ง กระตุ้นความต้องการอยากครอบครอง
“นายน้อย จะทำเช่นไรต่อดีขอรับ” พ่อบ้านชราขยับมายืนข้างกาย
“ข้าจะต้องนำนางมาให้ได้ สั่งการคนของเราให้พร้อม ชิงตัวนางมาแม้จะไร้
ซึ่งลมหายใจก็ตาม”
“ขอรับ”
สิ่งที่นางทำส่งผลให้ผู้คนโดยรอบหยุดชะงัก หมิงโจวฮ่าวมองเห็นโอกาส
หลบผ่านท่านปู่เข้าไปหาเยว่ฉี แต่ถึงจะผ่านไปได้ก็ไม่สามารถก้าวไปถึงตัว
เป้าหมายอยู่ดี
หมิงต้วนใช้มือดึงคอเสื้ออีกฝ่าย เหวี่ยงกลับออกไปไกล
“ท่านเลือกจะปกป้องนางหรือ? นางที่ฆ่าลูกสาวข้า!!” หมิงโจวฮ่าวคล้าย
ไม่ได้รับความเป็นธรรม เอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ
“ในเมื่อท่านเลือกเช่นนี้ก็อย่าได้หาว่าข้าอกตัญญู!!” หมิงโจวฮ่าวพุ่งเข้าใส่
อีกครั้ง ครั้งนี้คนที่หยุดเขาไม่ใช่หมิงต้วน แต่เป็นหานลั่วอี้
ชายหนุ่มใช้ก้าวสายลมเคลื่อนที่มาตรงหน้า ประทับฝ่ามือเข้าที่ท้องทำให้ห
มิงโจวฮ่าวลอยหวือกลับไปด้านหลัง หานลั่วอี้เตะเท้าตามไปติด ๆ จับมือข้าง
หนึ่งดึงเข้าหาตัวแล้วแทงเข่าเข้าใส่ ก่อนจะฟาดอีกคนลงพื้น
คนกระทำพุ่งตัวตามลงไป ซัดเท้าเข้าใส่ท้องอีกหมิงโจวฮ่าวรีบยกมือขึ้นมา
ขัดขวางการโจมตีแต่แรงที่ต่างกันทำให้การโจมตีนี้ปะทะเข้าที่ท้องอย่างจัง
ร่างกายหล่นลงพื้น เกิดเสียงดังสะนั่นขึ้นพร้อมหลุมลึกกว่าหนึ่งจั้ง
ชายหนุ่มไม่ได้หยุดเพียงเท่านี้ พุ่งตัวลงไปยืนข้างคนที่นอนอยู่บนพื้นยกเท้า
ขึ้นฟาดลงไป
กลุ่มควันลอยโขมงพร้อมกลิ่นเลือดคละคลุ้ง
หมิงโจวฮ่าวกระอักเลือดออกมา สายตาจดจ้องหานลั่วอี้
“พึงระลึกเอาไว้เถิดว่า สิ่งที่ทำกับผู้อื่นสักวันจะย้อนกลับคืนมา” ชายหนุ่ม
ยกมือขึ้น ดาบสายลมปรากฏขึ้นด้านหลัง
เขาบังคับให้มันพุ่งใส่เป้าหมาย ทว่าก่อนที่ปลายดาบจะถึงตัวอีกฝ่าย เงา
สายหนึ่งพลันพาตัวเขาหายไป
หานลั่วอี้หันสายตากลับไปด้านหลัง บนนั้นบุรุษภายใต้ผ้าคลุมกำลังแย้มยิ้ม
ในมือเขาจับคอเสื้อหมิงโจวฮ่าวที่สภาพร่อแร่
“ข้าไม่อนุญาต เจ้าก็ไม่มีสิทธิ์ฆ่าบุรุษผู้นี้” ชายผู้นั้นกล่าวพร้อมยัดโอสถเข้า
ไปในปากน้องชายหมิงโจวเยว่
หมิงโจวฮ่าวร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด สิ่งที่ถูกยัดเข้าไปในปากคือโอสถ
ระเบิดพลัง
ผลของโอสถจะดึงเอาพลังปราณในร่างกายทั้งหมดออกมาใช้ในช่วงเวลา
สั้น ๆ ทำให้พลังเพิ่มขึ้นมหาศาล แต่ผลเสียของโอสถชนิดนี้คือ หากไม่มีการ
เติมพลังปราณเข้าไปหลังผลของโอสถหมดไป คนคนนั้นจะต้องตายเพราะ
ปราณกำเนิดแห้งเหือด
ดวงตาชายสูงวัยแดงชาดร่างกายแดงระเรื่อเพราะการระเบิดพลัง เขาตวัด
สายตาไปหาเยว่ฉีแล้วพุ่งเข้าใส่ทันที
หญิงสาวจ้องมองเขาอยู่ก่อนแล้ว บังคับคาถาที่ร่ายไว้ตั้งแต่ต้นใส่เป้าหมาย
เปลวเพลิงขนาดใหญ่หลายสิบก้อนหล่นลงจากฝากฟ้า ผ่านกลุ่มก้อนเมฆลงมา
ร่วงหล่นลงใส่เป้าหมาย
หมิงโจวฮ่าวหยุดชะงักเงยหน้ามองก้อนไฟด้านบน ชายสูงวัยตวัดสายตา
กลับมามองเป้าหมาย ไม่สนใจลูกบอลไฟขนาดใหญ่ที่ร่วงลงมา
“ก่อนข้าจะตาย ข้าขอสังหารเจ้าให้ได้ก่อน!!” พลังอีกฝ่ายเพิ่มขึ้นอีกครั้ง
จากผู้ฝึกปราณขั้นเซียนระดับสูงพุ่งขึ้นไปถึงผู้ฝึกปราณขั้นเทพระดับสูง
“ท่านไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าถึงข้า” น้ำเสียงและสีหน้านางเรียบเฉยยกมือ
ขึ้นสั่งการมังกรทอง
มังกรทองมองเป้าหมาย ขยับกายก่อนขู่คำรามออกมา พลังคำรามของมัน
ส่งผลให้อีกฝ่ายหยุดชะงัก จากนั้นมังกรตัวใหญ่ก็ปลดปล่อยพลังออกจากปาก
พุ่งเข้าใส่ศัตรู
ร่างหมิงโจวฮ่าวถูกเผาไหม้จากการโจมตีนี้ ไม่เหลือแม้กระทั่งขี้เถ้า
ก่อนชายสูงวัยจะสิ้นใจ แวบหนึ่งในห้วงความคิดเขารู้สึกหวาดกลัวความ
ตายขึ้นมา ภาพสุดท้ายก่อนตายคือมุมปากหยักโค้งของเยว่ฉี
“ม้ายยยย!!!” หวังเฉินอ้ายกรีดร้อง เมื่อเห็นสามีถูกสังหารไปต่อหน้าต่อตา
สตรีสูงวัยถีบตัวพุ่งเข้าใส่กลุ่มเยว่ฉีทันที
แต่กลับมีใครคนหนึ่งมาขวางนางเอาไว้
“ข้าไม่ได้ต้องการฆ่าเจ้า จงรู้สึกเจ็บปวดจากทุกสิ่งที่เจ้ากระทำเถิด” หวัง
หรูอี้เคลื่อนตัวเข้ามาประมือกับน้องสาว
นางไม่เคยหวังให้ทั้งคู่ญาติดีสนิทสนมกัน เช่นเดียวกับที่ไม่เคยคิดว่าวัน
หนึ่งจะต้องมาเข่นฆ่ากัน
แต่โชคชะตามักเล่นตลกกับชีวิตคน สุดท้ายแล้วนางกับน้องสาวก็ไม่อาจอยู่
ร่วมกันได้จริง ๆ
ระหว่างที่หวังหรูอี้ต่อสู้กับผู้เป็นน้องสาว เยว่ฉีได้หันไปให้ความสนใจชาย
ใต้ผ้าคลุม
“หากเจ้าคิดจะพาข้าไป คงต้องใช้ชีวิตเป็นเดิมพัน” ดวงตาหญิงสาวแน่ว
แน่ จ้องมองไปยังคนตรงหน้า
อีกฝ่ายหยักยิ้มเอ่ย “ข้าคิดไว้แล้วว่าคงไม่มีทางพาตัวเจ้าไปได้โดยง่าย ใน
เมื่อเรื่องทุกอย่างมาถึงขั้นนี้แล้ว คงต้องใช้กำลังพาไปเท่านั้น” เขากล่าวพร้อม
ยกมือขึ้นกระดิกนิ้วเป็นเชิงบอกให้ลูกน้องทั้งหมดโจมตี
คนใต้ผ้าคลุมนับพันกรูเข้าหากลุ่มเยว่ฉีสุดชีวิต ในเมื่อสิ่งนี้คือความต้องการ
ของเจ้านาย เช่นนั้นก็ถือว่าเป็นความต้องการของพวกเขา
หานลั่วอี้กลับมายืนข้างกายภรรยาแล้ว ชายหนุ่มจับมือนางขึ้นมาจูบหลัง
มือครั้งหนึ่ง ก่อนเอ่ย
“อีกไม่นานทุกอย่างจะจบลง”
“ใช่ อีกไม่นานทุกอย่างจะจบแล้ว” นางดึงเขาเข้ามากอดอีกครั้ง ก่อนผละ
ออกอย่างรวดเร็ว พวกเขาหันมาจดจ่องสิ่งที่เกิดตรงหน้าก่อนหานลั่วอี้จะพุ่งตัว
ออกไป
เยว่ฉีขยายพลังจิตของตนออกไป เชื่อมต่อเข้ากับพรรคพวกของตน มังกร
ทองลอยอยู่เหนือศีรษะ คอยปกป้องผู้เป็นเจ้านายพร้อมกับสัตว์อสูรในพันธ
สัญญาตนอื่น ๆ
ส่วนมังกรดินพุ่งเข้าใส่ศัตรูพร้อมหานลั่วอี้
หมิงต้วนมองเหตุกาณ์ความวุ่นวายตรงหน้า ในที่สุดชายชราก็เลือกได้แล้ว
เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว การช่วยเหลือเหลนสาวย่อมส่งผลดีต่อตระกูลอย่าง
แน่นอน เขาสลัดความคิดไร้สาระออกไปจนหมดตะโกนขึ้นมาว่า
“ศิษย์ตระกูลหมิงจงฟัง เข้าร่วมและช่วยเหลือหมิงเยว่ฉีจัดการชายผู้นั้น
เสีย!!!”
“รับทราบขอรับ!!” ศิษย์หลายคนไม่มีใครเห็นต่าง พวกเขายอมสยบต่อ
หญิงสาว ตั้งแต่ได้เห็นนางปล่อยสัตว์อสูรระดับจอมอสูรออกมาแล้ว
จอมอสูรเชียวนะ ทั้งยังมีถึงสามตน คนที่สามารถครอบครองพลังอัน
มหาศาลถึงเพียงนี้ อนาคตย่อมไม่อาจคาดเดาได้ แถมตัวนางยังเป็นถึงนัก
หลอมโอสถขั้นเซียน!!
เมื่อได้รับคำสั่ง ศิษย์ตระกูลหมิงจึงเข้าช่วยเหลือและร่วมต่อสู้
เกิดเป็นการต่อสู้ขนาดใหญ่ เหนือเกาะดินแดนระดับสูง