ข้ามเวลามาเป็นภรรยาของสามีขาพิการ ตระกูลหาน - ตอนที่ 18 เพิ่มระดับการรักษา

“ลั่วอี้ร่างกายของท่านเป็นเช่นไรบ้าง” ถึงจะเป็นคำถามไร้ที่มาแต่หานลั่วอี้
กลับเข้าใจ มองภรรยาก่อนเอ่ย
“ดีขึ้นมากแล้ว”
“เช่นนั้นก็ดีแล้ว สิ่งที่ข้ามอบให้ท่านทุกวันดีหรือไม่”
“ดียิ่ง ข้ารู้สึกได้ว่าเส้นลมปราณที่เคยเสียหายดีขึ้นไม่น้อย แต่ยังไม่แน่ใจว่า
จะสามารถรักษาให้หายและกลับมาฝึกปราณต่อได้หรือไม่”
เขาไม่เอ่ยถามแต่เลือกที่จะเปรยออกไปในคำตอบ บอกเป็นนัยว่า
สิ่งที่เจ้าให้มาดีต่อข้า ถึงเข้าจะไม่สามารถบอกข้าได้ ข้าก็จะรอจนถึงวันที่
เจ้าพร้อม
เยว่ฉียิ้ม เป็นรอยยิ้มที่จริงใจมากที่สุดตั้งแต่ได้อาศัยอยู่ด้วยกัน
เขาไม่เอ่ยถามความสงสัยมากมายในตัวนาง ยื่นมือออกมาช่วยเหลือยาม
หวาดกลัว โอบกอดเอาไว้ให้รู้สึกปลอดภัย
เขาผู้นี้ไม่รู้ว่าเชื่อใจนางมากแค่ไหน ถึงได้ยอมดื่มน้ำประหลาดเพียงเพราะ
นางหยิบยื่นให้ กระทั่งที่มาที่ไปมาจากใดก็ไม่เอ่ยถาม
‘ร่างกายสามีเจ้าเพิ่มปริมาณความเข้มข้นของน้ำแห่งชีวิตได้แล้ว จากนี้เพิ่ม
ปริมาณเป็นสี่หยดไม่เจือจาง’
เสียงผู้อาวุโสหมิงดังขึ้นในหัว ถึงจะออกมาโลกภายนอกไม่ได้แต่ก็สามารถ
มองโลกภายนอกผ่านสายตาเยว่ฉี เขาจึงสามารถตรวจสอบร่างกายหานลั่วอี้
และบอกได้ว่าแข็งแรงขึ้นมากน้อยแค่ไหน
เขามักจะพูดขึ้นมาไม่ให้นางได้ตั้งตัว ดีที่ตอนนี้คุ้นชินขึ้นบ้างแล้ว การ
แสดงออกว่าตกใจจึงลดน้อยลงไปมาก
แต่นั่นก็แค่ในความคิดของนาง ตอนที่ผู้อาวุโสหมิงพูดนางยังมีอาการสะดุ้ง
อยู่
และการแสดงออกนี้ก็อยู่ในสายตาชายหนุ่ม
“ลั่วอี้หากต้องเพิ่มความเข้มของน้ำที่ข้าให้ ท่านว่าร่างกายจะรับไหว
หรือไม่?” ถึงผู้อาวุโสจะบอกว่าไม่เป็นไรแต่นางก็อดเป็นกังวลไม่ได้
แต่คำพูดของนางกลับสร้างความประหลาดใจให้เขา
คำพูดของนางหมายความว่า น้ำที่ได้รับถูกเจือจางมาแล้วเช่นนั้นหรือ?
เป็นคำถามที่ไม่อาจเอ่ยออกมาได้
“ข้าไม่อาจบอกได้ แต่จากสภาพร่างกายข้าตอนนี้แข็งแรงขึ้นกว่าตอนย้าย
มาที่หมู่บ้านวันแรก”
“เช่นนั้นเข้าไปในบ้านเถิด วันนี้ข้ายังไม่ได้มอบขวดหยกให้ท่าน ข้าจะให้
ท่านดื่มตอนที่ข้าอยู่ด้วย”
เยว่ฉีปั้นแป้งเสร็จแล้วจึงลุกขึ้นนำของไปเก็บในเพิง ใช้ไม้ไผ่สานเป็นวงกลม
ขนาดใหญ่ประมาณสิบชุ่นปิดแป้งไว้ไม่ให้แห้ง ก่อนจะกลับมาผลักรถเข็นเข้าไป
ในบ้าน
ภายในห้องนอนของทั้งคู่ เยว่ฉีหยิบขวดหยกออกมาจากอกเสื้อยื่นให้สามี
เขารับไปดื่มไม่เอ่ยถาม
พลังสายหนึ่งพลันแล่นไปทั่วร่าง ของเหลวที่ลงคอไปครั้งนี้ให้พลังวิญญาณ
ที่รุนแรงมากกว่าครั้งไหน ๆ ร่างกายเริ่มร้อนรุ่ม เส้นลมปราณค่อย ๆ ประสาน
เข้าด้วยกันอย่างรวดเร็ว
พลังแล่นพล่านไปทั่วร่าง ร่างกายรู้สึกเจ็บจนต้องขมวดคิ้วเข้าหากัน
หานลั่วอี้หายใจเข้าลึก ๆ หลับตาค่อย ๆ ใช้พลังที่มีนำทางพลังวิญญาณซึ่ง
กระจัดกระจายไปทั่วเคลื่อนตัวไปตามจุดเส้นลมปราณทั่วร่าง
ผลของพิษที่ทำให้ขาทั้งสองข้างไม่สามารถใช้งานได้ถูกความพลุ่งพล่านใน
ครั้งนี้สลายผลของมันลงไปเล็กน้อย
เม็ดเหงื่อผุดผายตามใบหน้าหล่อเหลา คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน เม้มปากแน่น
ท่าทางเจ็บปวด สองมือกำที่พักแขนรถเข็นเอาไว้แน่น ร่างกายแข็งเกร็ง ข้อ
แขนซึ่งโผล่พ้นผ้าเนื้อดีออกมาปรากฏเส้นเลือดให้เห็นอย่างชัดเจน
เยว่ฉีได้แต่เชื่อมั่นในความสามารถของสามีพร้อมทั้งเชื่อใจในตัวผู้อาวุโส
เขาออกจะดีใจที่ได้พบหานลั่วอี้ทั้งยังต้องการรับเป็นลูกศิษย์ไม่มีทางที่ท่าน
จะทำร้ายเขา
ผ่านไปหนึ่งชั่วยามคนที่นั่งหลับตาแน่นมาตลอดก็ลืมตาขึ้นมา พร้อมกับ
พลังวิญญาณบางเบาสายหนึ่งสะท้อนออกมาจากร่าง สร้างสายลมเล็ก ๆ ขึ้นใน
ห้องนอนปิดสนิท
“เป็นเช่นไรบ้าง” เยว่ฉีไม่กล้าเข้าไปรบกวนยามเขาพยายามดูดกลืนพลัง
วิญญาณ มาตอนนี้เห็นสามีลืมตาขึ้นมาแล้วจึงกล้าจะเดินเข้าไปใกล้
มือเรียวสวยหยิบผ้าเช็ดหน้าในอกเสื้อออกมาบรรจงเช็ดหน้าให้
ลมหายใจหานลั่วอี้ยังคงหนักหน่วงอยู่บ้าง หลังย่อยพลังวิญญาณทั้งหมด
ให้กลายเป็นพลังของตนได้แล้ว ร่างกายก็คล้ายเหนื่อยอ่อนเล็กน้อย
หากไม่ใช่ว่าเจ็บป่วยการดื่มน้ำแห่งชีวิตร่างกายจะสดชื่นไม่ใช่อ่อนเพลีย
เช่นนี้
“ข้าไม่เป็นไร สิ่งนี้ที่เจ้ามอบให้ข้าผลลัพธ์ของวันนี้ดีกว่าหลายวันที่ผ่านมา
มากนัก”
“เช่นนั้นก็ดีแล้ว” เยว่ฉีบรรจงเช็ดเหงื่อบนใบหน้าสามี เวลาที่ผ้าเช็ดหน้า
สัมผัสใบหน้านางก็เอาแต่มอง ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้ม เห็นสันกรามชัดเจน
ดวงตาสีรัติกาลทรงเสน่ห์ที่พอสบตาก็คล้ายจะถูกดึงให้จมลงไปในห้วงลึก
ของมหาสมุทร ยากจะถอนตัว
หานลั่วอี้มองสบตา มองใบหน้างดงามสายตาจริงจังยามผ้าเช็ดหน้ากระทบ
แก้ม
ตอนที่นางถอนมือออกจากใบหน้า กำลังจะผละถอยห่าง หานลั่วอี้ก็โอบ
เอวคนเข้าหา กระชากมือเข้ามาใกล้ ทำให้ภรรยาโถมตัวเข้าหากึ่งนั่งกึ่งยืนบน
ตัก มือข้างหนึ่งวางอยู่บนหน้าขาแกร่ง
ใบหน้าใกล้ชิดจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจกันและกัน หานลั่วอี้จ้องตาภรรยา
ในระยะใกล้ก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปมอบจุมพิตแผ่วเบาทว่าอ่อนโยน
จูบนี้เกิดขึ้นไม่นาน ไม่ถึงขั้นเรียกได้ว่าลึกซึ้งแต่กับทำให้ใบหน้าสวยแดงระ
เรื่อ ซุกซบใบหน้ากับอกสามีแก้เขิน
ส่วนคนถูกซบอก ก้มหน้าลงใช้สายตามองกลุ่มผมนุ่มนิ่มพร้อมมุมปากโค้ง
ขึ้น แขนแข็งแกร่งโอบกอดร่างภรรยาเอาไว้ ก่อนจะก้มลงจุมพิตกลางศีรษะอีก
ครั้ง