ข้ามเวลามาเป็นภรรยาของสามีขาพิการ ตระกูลหาน - ตอนที่ 63 เก็บเกี่ยวผลประโยชน์

มีผลประโยชน์อยู่ตรงหน้ามีหรือที่เยว่ฉีจะปล่อยโอกาสนี้ไป
หญิงสาวสัมผัสพลังงานภายในหินมากมายเหล่านี้ได้ตั้งแต่เริ่มกระจายพลัง
จิตออกไปสำรวจ ทั้งยังรู้ว่ามีหินหลายก้อนซึ่งด้านในไม่มีอะไรเลย
รอยยิ้มกรุ้มกริ่มปรากฏบนใบหน้างดงาม หานลั่วอี้เข้าใจว่าภรรยาคงเอา
จริงเรื่องการเสี่ยงดวง ถึงแม้ความจริงภรรยาจะไม่ได้เสี่ยงดวงแต่ใช้
ความสามารถก็ตาม
“เยว่ฉีเจ้าดูให้ข้าสักร้อยก้อนได้หรือไม่? ขอดี ๆ นะ” เสียงประจบประแจง
จากเสินเทียนทำคนฟังถึงกับขนลุก
“เป้าหมายที่แท้จริงของเจ้าออกมาแล้วสินะ” แม้จะถูกพูดใส่เสินเทียนก็ไม่
สลด เพราะที่หญิงสาวพูดออกมาคือเรื่องจริง
“เจ้าสามารถคิดค่าเหนื่อยได้”
“ถือว่าตอบแทนที่เจ้าให้ที่พักข้าแล้วกัน” หินเพียงร้อยก้อนนางดูให้ได้อยู่
แล้ว
ว่าแล้วทั้งเยว่ฉีก็เริ่มมองหาหินที่ต้องการ หญิงสาวเดินเลือกซื้อหินไม่ไกล
จากหานลั่วซานมากนัก หากเยว่ฉีเลือกซื้อร้านที่หนึ่งหานลั่วซานก็จะเลือกซื้อ
ร้านที่สองเป็นเช่นนี้เสมอ
“แม่นางไม่ทราบว่าต้องการหินมากน้อยเพียงใด” เถ้าแก่ร้านเดินยิ้มหน้า
บานเข้ามาหา นางกวาดตามองเยว่ฉีและคนข้างกาย
พอเห็นว่าเป็นใครสายตานางพลันเปลี่ยนเป้าไปทางเสินเทียน ยิ้มเอียงอาย
“คุณชายเสินไม่คิดว่าจะได้พบท่านที่นี่?”
เยว่ฉียิ้มบาง ถูกภาพลักษณ์ผู้ดีตกไปอีกหนึ่ง
ทว่านางไม่ได้มีเวลามาชมคนจีบกัน จึงกระแอมไอก่อนเอ่ย
“หินในร้านท่านสามารถใช้มือสัมผัสดูได้ใช่หรือไม่”
คนถูกขัดจังหวะรู้สึกตัว ละสายตากลับมา “แน่นอนว่าสามารถทำได้ และ
หากเผลอทำหินแตกท่านต้องจ่ายราคาหินก่อนนั้น ๆ”
“เข้าใจแล้ว” เพราะของที่เสียหายไม่สามารถขายได้ ต้องจ่ายค่าเสียหาย
ในทางร้านย่อมเป็นเรื่องสมควร
“ข้าเห็นว่ามีหินหลากหลายราคา ไม่ทราบว่าแยกแยะเช่นไร ในเมื่อก้อน
หินทุกก้อนล้วนหน้าตาคล้ายคลึงกัน” เถ้าแก่ร้านยิ้มกว้างขึ้น สายตามองมายัง
เยว่ฉี ในหัวของนางคิดว่า แม้สตรีผู้นี้จะมากับคุณชายเสิน แต่คงไม่ได้รู้เรื่อง
อะไรมากนัก อาจจะกลายเป็นลูกค้ารายใหญ่ น้ำเสียงยามพูดคุยจึงดีขึ้นหลาย
ส่วน
“ทางเราล้วนแยกแยะตามลักษณะด้านนอกของหินเจ้าค่ะ หินที่มีความ
งดงาม ด้านในก็จะพบของดีมากกว่าหินที่ดินนอกมีร่องรอย ปูดโปน ดูไม่
สวยงาม” เยว่ฉีพยัก กวาดตามองโดยรอบ มีหลายคนเข้าหากองหินราคาสูง
เพราะคิดเพียงว่าของมีราคาย่อมพบเจอของดีมากกว่าหินราคาถูก
ทั้งที่ความจริงไม่ว่าจะราคาถูกหรือแพงหากเลือกผิดผลลัพธ์ล้วนไม่ต่างกัน
ทว่าความเชื่อของคนเราไม่มีสิ่งใดขวางกั้นได้ เยว่ฉีสอบถามอีกสองสาม
ประโยคก็ขอตัวมาเลือกหิน
สิ่งที่นางต้องการยืนยันมีเพียงข้อเดียว คือ สัมผัสหินได้หรือไม่
สรุปแล้วราคาหินแตกต่างกันเพราะรูปร่าง หากด้านนอกสวยโอกาสจะผ่า
ได้ของมีค่าจะมากกว่าหินรูปร่างไม่สวย ทั้งที่ในความเป็นจริงไม่ว่าจะรูปร่าง
สวยหรือไม่สวยหากด้านในไม่มีของไม่ว่าจะซื้อหินสวยมากเพียงใดก็ไม่ได้ของ!!
หานลั่วอี้เดินตามภรรยาไม่ห่าง คอยดูว่าแววตางดงามคู่นี้จะแสดงอารมณ์
ตื่นเต้น ยินดี หรือประหลาดใจแบบใดออกมา หลังพบเห็นของดีภายในก้อนหิน
มากมายเหล่านี้
ส่วนเสินเทียนกำลังคิดคำนวณในใจว่าตนจะได้รับของดีมากน้อยเพียงใด
ราคาหินแต่ละก้อนเริ่มต้นที่หนึ่งตำลึงไปจนถึงหลายพันตำลึง แต่กลับไม่มี
ใครคัดค้าน เพราะหากโชคดีของด้านในอาจจะราคามากกว่าหินที่ซื้อหลายสิบ
เท่า
แถมมนุษย์ยังชื่นชอบเรื่องตื่นเต้น และสุดท้ายก็ตกเป็นทาสการพนัน
เพราะความโลภอยากได้มากเกินไป
สตรีท่าทางมีเงินเดินไปหยุดหน้ากองหินราคาต่ำสุดในร้านเถ้าแก่ร้านเห็น
แล้วถึงกับหน้าเปลี่ยนสี นางหรือก็อุตส่าห์พูดไปตั้งมากมาย ไม่อยากจะเชื่อว่า
หินก้อนแรกที่แม่นางผู้นี้เดินไปหยิบจะเป็นหนึ่งในบรรดาหินราคาต่ำสุด
นางไม่สนใจสายตาเถ้าแก่ร้าน ขยายพลังตรวจสอบให้มีขนาดตามที่
ต้องการ เพื่อลดภาระการใช้พลังมากเกินไป หยิบหินก้อนที่คิดว่าใช่ออกมา
ในบรรดาหินเหล่านี้เยว่ฉีสามารถมองเห็นสีด้านในได้ชัดเจนขึ้นกว่า
เมื่อก่อน ต้องขอบคุณการอบรมสั่งสอนของอาจารย์รวมถึงตัวนางที่สามารถ
ก้าวขึ้นมาเป็นนักหลอมโอสถขั้นสี่ ทำให้ความสามารถในการค้นหาของดี
เพิ่มขึ้นมาก
“เสินเทียนข้าจะเลือกรวมกัน ที่เหลือเจ้าไปเลือกเองที่ตระกูล จะได้ของดี
หรือไม่ขึ้นอยู่กับเจ้าแล้ว!”
“ได้ เชิญเจ้าเลือก”
เพราะไม่ว่าข้าจะเลือกก้อนใดก็ล้วนมีของดีอยู่ข้างใน ประโยคนี้ชายหนุ่ม
ไม่ได้พูดออกไป ปล่อยให้เยว่ฉีเลือกหินไปเรื่อย ๆ
นิ้วเรียวสวยยื่นไปจับหินก้อนหนึ่งซึ่งมีลักษณะไม่สวยเลยสักนิด ทว่าสีที่
เปล่งออกมากลับแปลกตา มันเป็นสีน้ำตาลเข้ม เยว่ฉีจึงหยิบขึ้นมาใส่ตะกร้า
ข้างกาย
ทางร้านขายจะมีตะกร้าใส่หินสำหรับลูกค้าแจกจ่ายให้ แต่หลังซื้อต้องคืน
ตะกร้า หรือจะซื้อตะกร้ากลับด้วยก็ได้
เยว่ฉียังคงเลือกหินไปเรื่อย ๆ มีหลายคนมองมายังหญิงสาว รวมถึงหันไป
กระซิบกระซาบ ทว่าก็ไม่ได้ทำให้นางสนใจ
หนึ่งตะกร้าผ่านไป นางยังคงเลือกหินใส่ตะกร้ามากขึ้นเรื่อย ๆ เถ้าแก่ร้าน
ที่ตอนแรกคิดว่านางคงซื้อไม่มากเริ่มมีสีหน้าดีขึ้น
ผ่านไปสองเค่อ ดวงตาเรียบเฉยมีประกายบางอย่างวาบผ่าน พอเห็นว่าแวว
ตาภรรยาเปลี่ยนไปเล็กคนชายหนุ่มจึงขยับเข้าไปใกล้
“สนุกหรือไม่?”
“สนุกมาก ตื่นเต้นสุด ๆ ” คนได้ฟังต่างพากันคิดว่า ลูกผู้ดีพึ่งเคยลองมา
ตลาดค้าหินครั้งแรกสินะ
“เจ้าสนุกเป็นพอ” เยว่ฉีพยักหน้ายิ้ม ๆ หันไปเลือกหินต่อ เสินเทียนทำ
หน้าที่คอยดูตะกร้าหินใบที่เต็มแล้ว
หญิงสาวมีความสุขทุกครั้ง หลังได้รู้ว่ามีสิ่งใดบ้างอยู่ด้านใน พอเลื่อนขั้น
เป็นนักหลอมโอสถขั้นสี่แล้ว เยว่ฉีมักจะสัมผัสหยกวิญญาณได้ง่ายขึ้น เห็นสี
ด้านในได้ชัดขึ้นแม้ครั้งนี้จะมีหินบางก้อนสะท้อนสีไม่คุ้นเคยก็ไม่ยอมปล่อยผ่าน
เพราะถึงแม้สีจะแตกต่างจากที่เคยเห็น แต่ยังสัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณ
“เสินเทียนตะกร้านี้ของข้า” เยว่ฉีเอ่ยบอกยิ้ม ๆ หญิงสาวหยิบหินสีดำลง
ในตะกร้าหลายก้อน รวมไปถึงหินซึ่งไม่รู้ว่าของด้านในคืออะไร รู้เพียงว่าไม่ใช่
หยกวิญญาณแต่มีพลังวิญญาณ
“ได้ เช่นนั้นข้าขอตะกร้าแรกได้หรือไม่” เยว่ฉีพยักหน้า พอได้รับอนุญาต
ชายหนุ่มก็รีบนำไปจ่ายเงินทันที
รีบขนาดนี้คงไม่ได้กลัวว่านางจะเปลี่ยใจใช่ไหม?
นางมองตามก่อนจะส่ายหัว
ท้ายที่สุดแล้วจากตอนแรกบอกว่าจะให้ไปเลือกที่บ้าน ก็เปลี่ยนเป็นเลือก
หินให้เสินเทียนจนครบ ก่อนจะเลือกให้ตนเอง
เยว่ฉีเลือกหินไปเรื่อย ๆ เริ่มจากร้านแรก มาร้านสอง ร้านสองไปร้านสาม
แต่ละร้านนางไม่ได้เลือกเพราะราคาถูก แต่เลือกจากสิ่งที่เห็น
ผู้คนโดยรอบเริ่มให้ความสนใจกลุ่มพวกเขา หลังเห็นว่าเลือกซื้อหินไป
มากมาย ถึงกระนั้นก็ไม่มีใครกล้าเข้ามุ่ง เรื่องนี้ต้องขอบคุณอำนาจของตระกูล
เสิน
ผ่านไปหนึ่งชั่วยามครึ่งจังหวะการเลือกหินเริ่มลดลง
“ภรรยาพอก่อนดีหรือไม่?”
“เลือกร้านนี้เสร็จก็จะกลับแล้ว เหนื่อยอยากนอนพัก”
“ดีเหมือนกัน เจ้าดูอิดโรยไม่น้อยเลย” หานลั่วอี้กล่าวพร้อมหยิบ
ผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดตามใบหน้าให้ แววตาชายหนุ่มสะท้อนความเป็นห่วง
ก่อนจะกลับนางจึงตั้งใจเลือกสิ่งที่คิดว่าดีที่สุดออกมาก่อน
หลังตัดสินใจได้แล้วก็เดินไปยังร้านด้านในสุด ซึ่งเป็นร้านที่ใหญ่ที่สุดบน
ถนนสายนี้ ภายในร้านมีหินกองโตวางไว้สูงเกือบเท่าภูเขาลูกเล็ก ๆ ลูกหนึ่ง
และเมื่อพลังจิตถูกแผ่ขยายออกไปดวงตางดงามพลันทอประกายเจิดจ้า
มากกว่าที่ผ่านมาก
เข้มข้น
เข้มข้นมากกว่าทุกครั้งที่ได้สัมผัส!!
เยว่ฉีฉีกยิ้มกว้างเดินดุ๊กดิ๊กเข้าไปด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม เถ้าแก่ร้านเห็นการ
ใช้เงินของนางมาตั้งนานแล้ว พอเห็นว่าเด็กสาวก้าวเข้ามาในร้านก็รีบเข้าไป
ต้อนรับทันที
“แม่นางเชิญเลือกได้ตามต้องการ หากซื้อเยอะข้ามีราคาเศษให้!!”
เข้าทางแล้ว หญิงสาวตอบกลับยิ้ม ๆ น้ำเสียงเป็นกันเอง
“เถ้าแก่ ท่านพูดได้ดี!!!”
พูดจบก็เดินผละออกไป มือเรียวสวยยื่นออกไปสัมผัสหินแต่ละก้อน ยิ่ง
สัมผัสดวงตาสดใสยิ่งทอประกายตื่นเต้น นางเริ่มหยิบหินลงตะกร้าเรื่อย ๆ ไม่
นานตะกร้าใบแรกก็เต็ม
ราคาหินในครั้งนี้ไม่ถูก หินแต่ละก้อนมีราคาไม่ต่ำกว่าหนึ่งร้อยตำลึงและ
นางก็วางใส่ตะกร้าไปแล้วกว่ายี่สิบก้อน
หานลั่วอี้เลิกคิ้วสงสัย ดูท่าร้านนี้จะสนองความต้องการของภรรยาได้
มากกว่าร้านอื่น ๆ
ชายหนุ่มทำหน้าที่หยิบยื่นตะกร้าให้ภรรยาได้เลือกซื้อตามใจ สนับสนุน
การกระทำของภรรยาทุกอย่าง
เยว่ฉีหันมายิ้มกว้างให้สามีก่อนขยับเข้าไปเอ่ยข้างใบหู
“สามี วันนี้ได้กำไรไม่น้อยเลย