ข้ามเวลามาเป็นภรรยาของสามีขาพิการ ตระกูลหาน - ตอนที่ 85 ช่วงเวลาของสองคนNC

เป็นเวลากว่าสองวันแล้วที่เยว่ฉีนอนหลับไป ลมหายใจคนบนเตียงยังคงเข้า
ออกสม่ำเสมอ ร่างกายทุกส่วนปกติ ไม่มีส่วนใดบาดเจ็บ มีเพียงเปลือกตา
เท่านั้นที่ไม่ยอมขยับ
ใบหน้าหล่อเหลา ดวงตาเศร้างหมอง
ตั้งแต่กลับมาถึงตระกูลเสิน หานลั่วอี้ไปพบน้องชายครั้งหนึ่งและบอกว่า
สองสามวันนี้อาจจะไม่ได้มาเล่นด้วย เพราะพี่สะใภ้ไม่สบาย เด็กชายตัวน้อย
เผยสีหน้าเศร้าสลดแต่ไม่นานก็หายไป ยอมพยักหน้ารับและอวยพรให้พี่สะใภ้
หายเร็ว ๆ
ทั้งยังบอกว่า เมื่อพี่สะใภ้หายแล้วให้มาเล่นกับตนบ้าง
เขาก็หวังให้นางตื่นขึ้นมาในเร็ววันไม่ต่างกัน
มือหนาประคองมือบอบบางกว่าขึ้นมาจุมพิตบนหลังมือ ก่อนจะแนบแก้ม
ลงใบ ดวงตาอ่อนล้าจ้องมองใบหน้างดงาม ขนตาเป็นแพยาว และเปลือกตาปิด
สนิท
รู้อยู่แก่ใจว่านางไม่ได้เป็นอะไร ร่างกายเพียงต้องการพักผ่อนเพื่อฟื้นฟูจาก
การเปลี่ยนถ่ายกระดูกเท่านั้น ทว่าทั้งที่เข้าใจแต่ความรู้สึกกลับไม่สามารถห้าม
ได้
“ภรรยา ตื่นขึ้นมาได้แล้ว” น้ำเสียงเขาเบาหวิวเหลือเกิน หานลั่วอี้ปล่อย
มือจากมือภรรยา โน้มมือไปอีกฝั่งขยับตัวขึ้นนั่งขอบเตียง ก้มหน้าลงจุมพิตบน
หน้าผากกลม
ดวงตาปิดสนิท จมูกเรียวสวย ก่อนจะจบที่ริมฝีปากอวบอิ่ม
หลังถอนใบหน้าออกมายืดตัวขึ้นมอง เสียงหนึ่งพลันดังขึ้นกลางห้อง เสียง
คุ้นเคยทว่าติดแหบแห้งเล็กน้อย
“ท่านมีนิสัยชอบลักหลับผู้อื่นหรือ?” หานลั่วอี้จ้องมองใบหน้าที่เขาเฝ้าฝัน
ให้ลืมตาตื่นขึ้นมาเสียที
ชายหนุ่มดึงตัวภรรยาขึ้นมากอดแน่น ซุกใบหน้าลงบนซอกคอ เอ่ยเสียงติด
สะอื้นไร้น้ำตา
“ภรรยาเจ้าฟื้นแล้ว” คนที่เมื่อสักครู่คิดจะแกล้งเขาพลันหยุดความคิด เมื่อ
เห็นว่าไหล่ทั้งสองข้างของเขาสั่นไหว
ยกแขนขึ้นโอบกอดเขา ตบมือเบา ๆ ลงบนแผ่นหลัง
“ลั่วอี้ข้าไม่เป็นอันใด เพียงหลับไป”
“ข้ารู้ ข้ารู้” พูดเพียงเท่านั้นก็เงียบไปอีกครั้ง
นางปวดใจเหลือเกิน ไม่คิดว่าเรื่องของนางจะทำให้เขาแสดงความอ่อนไหว
ออกมาได้มากมายถึงเพียงนี้
เยว่ฉีไร้ซึ่งคำพูดได้แต่กอดปลอบอีกคนเงียบ ๆ
ผ่านไปราวหนึ่งจิบชาถึงยอมถอยห่างจากภรรยา
“ดื่มน้ำหรือไม่” ดวงตาชายหนุ่มยังคงแดงก่ำ เยว่ฉียกมือขึ้นสัมผัสแก้ม
ชายหนุ่มถูไถใบหน้าบนฝ่ามือนุ่ม คล้ายต้องการยืนยันให้แน่ใจ
เยว่ฉีเผยรอยยิ้มอบอุ่น ขยับเข้าไปใกล้อีกนิด พร้อมฝ่ามืออีกข้างยกขึ้น
ประคองใบหน้าสามี
ไร้ซึ่งคำพูด มีเพียงสายตาสองคู่สบประสานกัน…
จุมพิตแผ่วเบาแนบลงบนริมฝีปากหยัก ร่างกายเล็กกว่าขยับขึ้นไปนั่งบนตัก
อย่างรวดเร็ว พร้อมริมฝีปากที่บดเบียดลงบนริมฝีปากหนา
หานลั่วอี้เบิกตากว้างด้วยความตกใจ ทว่าไม่นานฝ่ามือหนาก็เปลี่ยนมายึด
ท้ายทอยภรรยา พร้อมมืออีกข้างที่ยกขึ้นสัมผัสเอวบาง
รสจูบยังคงดำเนินต่อไป ปลายลิ้นร้อนรุกล้ำเข้าไปในโพรงปากพันเกี่ยวลิ้น
ด้านในให้ได้ยินเสียงฉ่ำแฉะน่าอายและหยาดน้ำสีใสไหลรินออกมาที่มุมปาก
ร่างกายอรชรบดเบียดเข้าหาร่างกายใหญ่กว่า สัมผัสได้ถึงของแข็ง
บางอย่างซึ่งตั้งซูซันดันสะโพกนาง
นานเกือบสิ้นลมหายใจ ฝ่ายรุกล้ำถึงยอมถอนริมฝีปากออก ดวงตางดงามดู
เคลิ้มไหวเลื่อนลอย อารมรณ์ความรู้สึกมากมายตีวนอยู่ในอก
“ลั่วอี้” เสียงเรียกเบาหวิวทั้งยังกระเส่า ทำเอาชายหนุ่มถึงกับร่างกายสั่น
สะท้าน ผลักภรรยาลงบนเตียง แล้วบดจูบลงไปอีกครั้ง
ครั้งนี้นางไม่ได้เอ่ยห้าม เพียงส่งสัญญาณเล็กน้อย
“อย่ารุนแรง ช่วยอ่อนโยนกับข้า” น้ำเสียงออดอ้อนแกมเชิญชวนทำเอา
ชายหนุ่มเกือบขาดสติ ถึงกับเงยหน้ามองและเอ่ยถามเพื่อความแน่ใจ
“ภรรยา…จริงหรือ?”
ฝ่ามืองดงามยื่นไปสัมผัสแก้มใส “ข้าต้องการเป็นของท่านอย่างแท้จริง”
ชายผู้ไม่เคยหลั่งน้ำตาดวงตาแดงก่ำทว่าไม่ได้ร้องไห้ เขาเม้มปากข่มกลั้น
อารมณ์มากมายในอก โน้มตัวลงกอดภรรยา
“ขอบคุณเจ้า”
ไร้ซึ่งเสียงตอบรับมีเพียงอ้อมแขนที่โอบกอดเขาไว้ ยืนยันว่าสิ่งที่ได้ยินเมื่อ
ครู่นั้นเป็นความจริง
ความร่มร้อนถูกส่งผ่านริมฝีปาก สองร่างคลอเคลียกันไม่แยกจากกันไปไหน
หานลั่วอี้ประโคมจูบกลีบปากสวย บดเบียด คลอเคลียมอมเมาคนใต้ร่างให้
เคลิ้มไหว
ฝ่ามือเรียวสวยยกขึ้นกอดแผ่นหลังแกร่ง ร่างกายอรชรบิดเร้าไปมาตาม
ความรู้สึกเสียวกระสันที่ถูกมอบให้ ได้ยินเสียงหอบหายใจคลอเคล้าไปกับเสียง
ครางหวานดังผะแผ่วออกมาจากริมฝีปากที่ถูกยึดครอง
ไม่รู้ว่าอาภรณ์หายไปตั้งแต่เมื่อใด รู้ตัวอีกทีร่างกายก็เปลือยเปล่าเผยให้
เห็นหน้าอกอวบอั๋น เรือนกายขาวกระจ่างใส
ฝ่ามือหนาบีบขยำหน้าอกอวบสู้มือ ขณะเดียวกันริมฝีปากชายหนุ่มก็ทำ
หน้าที่ได้เป็นอย่างดี หลังผละออกจากริมฝีปากบวมเจ่อก็เปลี่ยนมาซุกไซ้ซอก
คอละหงส์พร้อมฝากร่องรอยสีหวานไว้ทุกจุดที่เคลื่อนผ่าน
เขาทำมันได้ดี จังหวะที่ริมฝีปากดูดเม้มไปทั่ว มือข้างหนึ่งก็ขยำหน้าอกเล่น
พร้อมใช้นิ้วเขี่ยยอดปทุมสีหวาน ทำคนใต้ร่างสั่นสะท้าน
แอ่นหน้าขึ้นส่งเสียงครางหวาน พร้อมเรียวนิ้วที่สอดเข้าไปในกลุ่มผมดำ
สวย
“อ๊ะ !อื้มมม…” เสียงครางหวานคลอเคล้าไปกับเสียงหอบหายใจ ร่างกาย
ใต้อาณัติเกร็งกระตุกเป็นครั้งคราว พร้อมบดเบียดร่างกายส่วนล่างเข้าหาแก่น
กายแข็งขืน
ในจังหวะที่นางกำลังเคลิบเคลิ้ม นิ้วหนายาวก็เลื่อนลงไปเขี่ยช่องทางสี
หวานด้านล่างก่อนจะแทรกนิ้วเข้าไป
“อ๊ะ !!อื้อกระสัน” เยว่ฉีกัดริมฝีปากล่าง เสียงครางกระเส่าดังเล็ดลอด
ออกมา ช่องทางที่ไม่เคยมีใครได้รุกล้ำบีบรัดนิ้วหนาไม่ให้เข้าไปได้โดยง่าย
“ภรรยา…” เสียงเรียกเบาหวิว หานลั่วอี้เงยหน้ามองภรรยา เลื่อนตัวขึ้นไป
ประกบปากจูบอีกครั้ง พร้อมนิ้วหนาแทรกผ่านเข้าไปด้านใน
นิ้วแรกผ่านไปแล้ว…
เขาขยับนิ้วเข้าออกเนิบช้า ควานนิ้วไปมาภายในช่องทางอ่อนนุ่ม
เยว่ฉีสะดุ้งเล็กน้อย ทว่าไม่นานความสนใจทั้งหมดก็ถูกดึงกลับมาที่ริม
ฝีปาก เมื่อผู้ได้ชื่อว่าสามีเลื่อนริมฝีปากลงไปขบเม้มริมฝีปากล่าง ทำเอาเยว่ฉี
เสียวซ่านจนต้องระบายความรู้สึกวาบวามบริเวณท้องน้อยออกมาโดยการขยุ้ม
กลุ่มผมนุ่มลื่น
คนใต้ร่างแอ่นอกสู้มือแกร่งที่บีบขยำนวดคลึงหน้าอกสวย ริมฝีปากร้อนทั้ง
ยังซุกซนเปลี่ยนเป้าหมายจากริมฝีปากมาเป็นยอดอกสีหวาน หานลั่วอี้อ้าปาก
ครอบครองยอดอกใช้ลิ้นละเลงเลียจนได้ยินเสียงน่าอาย คนถูกกระทำถึงกับ
ใบหน้าเห่อร้อน ใบหูแดงทำ แต่กลับไม่คิดยอมแพ้เอ่ยเร่งรัดเสียงยั่วยวน
“ลั่วอี้ ข้าต้องการ อึก มากกว่านี้” น้ำเสียงแหบพร่าเชิงสั่งการ กระตุ้น
กลางกายที่ยังไม่ได้สัมผัสให้กระตุก ส่วนปลายมีน้ำข้นเหนียวหนืดล้นออกมา
“ภรรยา ข้ากลัวเจ้าเจ็บ”
ช่องทางสีหวานถูกทำให้คุ้นเคยกับนิ้วทั้งสามแล้ว แต่เมื่อเทียบกับสิ่งนั้น
ขนาดไม่ได้ใกล้เคียงกันเลย เขาจึงอยากจะขยายอีกนิด พอให้นางไม่ต้องเจ็บ
มาก
“ไม่ต้อง ข้าทนไม่ไหวแล้ว อยากได้ของท่าน” ภรรยาในยามนี้ ไม่ต่างจาก
ปีศาจร้ายชอบล่อลวงให้ผู้คนหลงมัวเมา ใบหน้าแดงซ่าน ดวงตาปรือปรอย ริม
ฝีปากบวมเจ่อ น้ำเสียงเร่งรัดหวานหู และสะโพกกลมกลึงที่กำลังบดเบียดหน้า
ขา
หานลั่วอี้ถึงกับกลืนน้ำลายลงคอ
เขาถอนนิ้วทั้งหมดออกมา จับแก่นกายจ่อช่องทางสีหวานฉ่ำแฉะ ค่อย ๆ
สอดส่วนหัวเข้าไปก่อน แผ่วเบา นุ่มนวล
ทว่าแก่นกายใหญ่โตก็ใช่ว่าจะเข้าไปได้โดยง่าย
“อ๊ะ !!อึก !!” คนเร่งรัดเกร็งกระตุก ทั้งที่พึ่งจะกลืนส่วนหัวเข้าไปเพียง
เล็กน้อย ช่องทางตอดรัดจนชายหนุ่มปวดหนึบ มือเรียวสวนจิกลงบนที่นอน
แน่น เชิดหน้าขึ้น เม้มปากกลั้นเสียงคราง
“อึก !!ภรรยาผ่อนคลาย ข้าเข้าไปไม่ได้” ช่องทางเล็กแคบตอดรัดบีบแน่น
จนเขาไม่สามารถสอดใส่เข้าไปได้ แค่ส่วนหัวหลุบเข้าไปก็แทบจะปลดปล่อย
ออกมา
“ข้า ต้องการ ตะ…แต่ว่ามันจุก อึก ของท่านใหญ่ ใหญ่เกินไปแล้ว” คำพูด
ของนางไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น กลับกันยิ่งกระตุ้นให้หานลั่วอี้น้อยขยายใหญ่
กว่าเดิม
ชายหนุ่มปวดหนึบยากทานทน
เขายื่นมือขึ้นไปบีบขยำหน้าอกอวบอั๋น สอดแขนเข้าไปใต้ข้อพับขาแล้วโน้ม
ตัวลงไปเล้าโลมภรรยาให้ผ่อนคลายอีกครั้ง ปรนเปรอให้เลิกสนใจการกระทำ
ด้านล่าง
พร้อมกับค่อย ๆ รุกล้ำแก่นกายเข้าไปภายใน
หน้าอกทั้งสองถูกบีบขยำ นวดคลึงและเขี่ยยอดอกชูชันเล่นเป็นครั้งคราว
เสียงครางอื้ออึงดังออกมาจากริมฝีปากได้รูป เยว่ฉีเสียวกระสันไปทั่วสรรพ
พรางกาย ยกมือขึ้นโอบกอดสามี
หลังผ่านความพยายามเนิ่นนานในที่สุดเขาก็สามารถแทรกผ่านช่องทางสี
หวานเข้าไปชิมความอ่อนนุ่มด้านใน
ช่องทางเล็กแคบตอดรัดแก่นกาย บีบรัดดูดดึงอย่างหวงแหน หานลั่วอี้แช่
กายอยู่อย่างนั้นรอให้ช่องทางผ่อนคลายลงเล็กน้อยจึงเริ่มขยับ
จังหวะการขยับไม่ได้รวดเร็วเร่งรัด แต่ค่อยเป็นค่อยไป เข้าออกเนิบช้าทว่า
หนักแน่น ทุกครั้งที่ส่วนหัวกระแทกเข้าใส่จะสัมผัสจุดเสียวภายในเสมอ
เยว่ฉีสติเริ่มเรือนร่าง สิ่งนั้นที่เข้ามาด้านในทำให้สติรับรู้ของนางลดน้อยลง
ร่างกายที่เคยเกร็งจากความไม่เคยผ่อนคลายลงไปมาก
หานลั่วอี้ยืดตัวขึ้น เสยผมที่ลงมาปรกหน้าออก สายตาจับจ้องใบหน้า
งดงามของภรรยา ซึ่งตอนนี้เต็มไปด้วยอารมณ์ราคะชวนให้กระทำหยาบช้า มือ
สองข้าดันหน้าขาภรรยาให้อ้าออกกว้าง เปลี่ยนจังหวะเนิบช้าให้เร็วขึ้นอีกนิด
สอดใส่เข้าออกตามแรงอารมณ์พลุ่งพล่าน ก่อนจะเปลี่ยนเป็นกระหน่ำกระแทก
หนักแน่นทว่าอ่อนโยน
แก่นกายใหญ่โตกระโจนเข้าหาช่องทางอ่อนนุ่มราวสัตว์ร้ายหิวกระหาย
เขาไม่ได้กระทำอย่างป่าเถื่อนเพียงแต่เน้นหนักทุกการเคลื่อนไหว ต้องมั่นใจว่า
ทุกครั้งที่สอดแทรกเข้าไปจะทำให้ภรรยาสุขสม
คนถูกปรนเปรอเริ่มไร้สติ ร่างเกายขยับขึ้นลงตามการขยับเขยื้อน ดวงตา
ปรือปรอยลืมขึ้นมองสามี ใบหน้าชื้นเหงื่อประดับรอยยิ้ม พร้อมเอ่ยเสียง
กระเส่า
“ลั่วอี้กอดข้าที มากกว่านี้ รักข้าให้มากกว่านี้” เสียงกระท่อนกระแท่นเชิง
สั่งการดังออกมา
ชายหนุ่มโน้มตัวกอดภรรยา ซุกไซ้ใบหน้าบนซอกคอ ขบเม้มลงไปด้วย
ความมันเขี้ยว เล่นเอาช่องทางเล็กแคบตอดรัดแน่นขึ้น
เขาเกือบจะเสร็จไปแล้ว ยังดีที่ใช้พลังปราณหยุดเอาไว้ได้ทัน
“อึก อื้อออ!!” มือเรียวสวยระบายความเสียวกระสันอยากลงบนแผ่นหลัง
สะอาดตา อ้าปากระบายความอึดอัดบริเวณช่วงท้องลงบนลำคอแกร่ง
เสียว เสียวจะตายอยู่แล้ว ยิ่งเขาขยับเข้าออกเสียดสีช่องทางมากแค่ไหน
นางยิ่งเสียวมากขึ้นเท่านั้น ทำได้เพียงกรีดร้องออกมาอย่างน่าอาย
หานลั่วอี้ที่รอเวลานี้มาเนิ่นนานไม่ปล่อยให้บทรักจบเร็วนัก เขายังคง
กระแทกกระทั้นแก่นกายใหญ่โตเข้าออกช่องทางร้อนระอุ พร้อมโอบกอด
ภรรยาด้วยความรักและหวงแหน
พยายามไม่ให้นางต้องบาดเจ็บ แต่ในความพยายามนั้นนางจะต้องรู้สึกดี
และจดจำครั้งแรกนี้ไปตลอดกาล
“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ …อื้ม ลั่วอี้ ลั้วอี้”
“มีอันใดหรือภรรยา”
“ข้า อึก ข้าจะถึง สามีให้ข้าถึง อ๊ะ” เยว่ฉีเร่งรัด นางเริ่มไม่ไหวและต้องการ
ปลดปล่อยออกมา
“ตามที่ภรรยาต้องการ”
จังหวะเคลื่อนไหวดเปลี่ยนไปอีกครั้ง หานลั่วอี้ยืดตัวขึ้น จับภรรยานอนคว่ำ
หน้าลงบนเตียง ดึงสะโพกกลมขึ้นมา เขาคุกเข่าข้างหนึ่งบนเตียง การกระทำ
ทั้งหมดเกิดขึ้นทั้ง ๆ ที่ช่องทางยังเชื่อมต่อกันอยู่
ชายหนุ่มยึดสะโพกภรรยาไว้แน่น เร่งจังหวะขยับเข้าออกเป็นถี่กระชั้น
ต่อเนื่อง
คนด้านล่างไหวเอนไปตามการกระแทก ส่งเสียงครางหวานปะปนเสียง
หอบหนัก บดเบียดใบหน้ากับหมอน สองมือจิกเกร็งลงบนที่นอน
ชายหนุ่มโน้มตัวเข้าหาแผ่นหลังเนียน เร่งจังหวะกระแทกกระทั้นถี่ระรัว ไม่
นานความต้องการมากมายซึ่งอัดแน่นอยู่ด้านในก็ทะลักเข้าใส่ช่องทางสีหวาน
จนเต็ม
เขายังคงขยับกระแทกหนัก ๆ เข้าออกสองสามครั้ง คนใต้ร่างเกร็งกระตุก
และปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน
จากนั้นชายหนุ่มก็ล้มตัวลงนอนทับร่างภรรยา พลิงนางขึ้นมานอนบนอก
ทั้งที่ส่วนนั้นยังคงเชื่อมต่อกัน
ทั้งที่พึ่งปลดปล่อยไป ทว่าหานลั่วอี้น้อยยังสามารถคึกคักขึ้นมาได้อีกครั้ง
“ภรรยาข้าขออีกครั้งได้หรือไม่?”
คนสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ไม่เข้าใจว่าสามีพูดอะไร มือเรียวไร้แรงยกขึ้น
กอดเอวสอบ ถูไถใบหน้าบนหน้าอกแกร่ง
นางไม่รู้เลยว่าการกระทำที่เป็นไปตามธรรมชาติจะทำให้สามีเข้าใจผิด เขา
พลิกร่างภรรยาลงบนเตียงแล้วเริ่มบรรเลงบทเพลงรักสุดร้อนแรงอีกครั้ง
กว่าเยว่ฉีจะถูกปล่อย เวลาก็ล่วงเลยเข้าสู่วันใหม่
หลังจากนั้นคนโลภมากก็ถูกสายตาไม่พอใจจ้องมองหลายชั่วยาม