ข้าเป็นเซียนสะท้านฟ้า - ตอนที่ 11 : ตัวเต็ง 2
พอรอมาได้ครึ่งชั่วยาม ฉางกวงจึงได้เข้าไปถึงยังจุดลงทะเบียน หันมองซ้ายมองขาว เห็นชายหนุ่มหน้าตาดีผู้หนึ่ง รูปร่าง ผอม ค่อนข้างสูง เเต่งตัวดูมีภูมิฐาน คล้ายกับบัณฑิตเเก่เรียน ผมมัดจุกไว้ด้านหลัง
“หมอนี่ คือ ซ่งหยวนสินะ” ฉางกวงจ้องไปยังซ่งหยวน ซ่งหยวนเห็นดังนั้นจึงยิ้มตอบด้วยมารยาท
ฉางกวงพลันหันไปอีกทาง เห็นหญิงสาวผู้หนึ่ง หน้าตาสะสวย ผิวดุจน้ำนม ผมยาวสยาย รูปร่างค่อนข้างไปทางเล็กราวหญิงอายุ 14 15 มีหญิงรับใช้ยืนคั่นสาวผู้นั่นอยู่ระหว่างกลาง คล้ายถ้ามีใครมาก่อกวนเจ้านายตนจะออกหน้ามาจัดการคนผู้นั้นทันที
พอเห็นฉางกวงมองมา คุณหนูผู้นั้นก็จ้องมองฉางกวงตอบกลับอย่างเรียบเฉย คล้ายชินชา พบเจอเรื่องเเบบนี้มานับไม่ถ้วน
ฉางกวงรู้สึกได้ดังนั้นจึงยิ้มให้ตามมารยาท เเล้วก็หันหน้ามองไปยังอีกคนหนึ่ง ก็คือร่างที่ไม่อาจระบุได้ว่าเป็นชายหรือหญิง สวมผ้าคลุมสีน้ำตาลอ่อนๆ ปิดไว้ทั่วลำตัว ดูเเล้วส่วนสูงประมาณชายวัย 20 ทั่วๆไป
พอหันมาสบตากันซักพัก ชายผู้นี้เเผ่รังสีอำมหิตออกมาส่วนหนึ่ง สายตาไม่แยแส ฉางกวงเห็นดังนั้นจึงหันกลับมาด้านหน้ารอลงทะเบียนเข้าสนามประลอง พลางคิดในใจ ‘“ซ่งหยวนนั่นยิ้มดูดี น่าเข้าหาเป็นสหาย เเต่ก็ต้องระวังไว้”
“ส่วนคุณหนูจินนางนั้นกับเจ้าผ้าคลุมนับว่าเย็นชาเกินไปเเล้ว”
พลันจึงได้ยินผู้ดูเเลเรียกชื่อ เขาก็เดินไปยังโต๊ะที่ผู้ดูเเลยืนอยู่ “ท่านฉางกวงใช่ไหมขอรับ ขอเช็คหยกลงทะเบียนหน่อยขอรับ”
ผู้ดูแลมองมายัง ฉางกวง แบมือ น้ำเสียงเรียบเฉย
“ทำไมต้องมีไอ้หยก ยุ่งยากนี้ด้วยนะ”
“เเล้วผู้ดูเเลทุกคนต้องเป็นอย่างงี้ทุกคนเลยรึไง”
คิดก็ส่วนคิด เขาจึงหยิบหยกสีเขียวออกมาจากสาบเสื้อ ที่ตอนนี้มีคำสลักว่า ‘ฉางกวง’
“ช้าสลักมัน ใช้เวลาตั้ง 1 ก้านธูปเลยนะ คงต้องมีคนอิจฉาข้าเเน่ๆ…”
หันซ้ายหันขวาสังเกตท่าทีผู้เข้าประลอง ก็ปกติ ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง สีหน้าเขาเลยดูหัวเราะก็ไม่ได้ร้องไห้ก็ไม่ออก ยื่นให้ยังผู้ดูเเล พอเห็นดังนั้นผู้ดูเเลก็พยักหน้ารับกล่าวต่อว่า
“ท่างฉางขอรับ เชิญเข้าห้องพักนักสู้ก่อนนะขอรับ ถ้าถึงรอบของท่านจะมีประกาศเรียกชื่อท่าน” พูดจบพลางให้ผู้คุ้มกัน 2 คนที่เอาหอกพาดกันขวางทางไว้ให้เปิดออก พอเห็นดังนั้นฉางกวงจึงเดินผ่านหน้าประตูเข้าไปยังห้องพักนั่งรออย่างสบายใจ
ลานประลองของโรงเตี๊ยมมหาวารีนั้น มีเวทีใหญ่อยู่ 1 เวที ห่างออกมาซักเล็กน้อยจะมีที่นั่งผู้ชมล้อมรอบสนามประลองเป็นวงกลม ที่นั่งผู้ชมจะสูงเเละมีส่วนพื้นยื่นออกมาเล็กน้อย พื้นที่ด้านใต้ที่นั่งผู้ชม จะเเบ่งเป็นห้องๆ เป็นห้องขนาดเล็กมีหน้าต่างหันมาทางลานประลองพอดิบพอดี ฉะนั้นเวลาผู้เข้าประลองเวลานั่งรอเวลาจึงมองเห็นเวทีได้อย่างชัดเจน ผู้ชมก็เช่นกันเเต่ก็ไม่ควรอยู่ด้านหลังเกินไปเพราะอาจมองเห็นไม่ชัดได้
ผ่านไป1จิบชา คู่เเรกก็เริ่มประลองกันขึ้น พอเริ่มประลอง หอกพลันเสียดเเทงเข้าหาคู่ตัวสู้ อีกฝ่ายฟันดาบใหญ่เเนวข้างลำตัวมาต้านรับ เสียงเคร้ง ดังขึ้นเป็นระยะๆ ปะทะกันได้ราวสิบกระบวนท่า ฝ่ายดาบใหญ่จึงขอยอมเเพ้ อย่างไม่เต็มใจ พอจบการประลองคู่เเรก ก็จัดคู่ต่อไปเรื่อยๆ จนมาถึงคู่ล่าสุด
“คู่ต่อไป ซ่งหยวนประลองสินะ ข้าขอเห็นฝีมือเจ้าหน่อย” ฉางกวงคิดในใจ พลางจับจ้องไปที่สนามประลอง
YOU MAY ALSO LIKE
