ข้าเป็นเซียนสะท้านฟ้า - ตอนที่ 16 : บทสรุปการประลอง
“ข้าขอยอมเเพ้” ฉางกวงกล่างขึ้นพลางคิดในใจ “ลูกผู้ชายต้องยืดได้หดได้ ทำไมข้าต้องต่อสู้ในศึกที่โอกาสชนะต่ำเตี้ยเรี่ยดินเยี่ยงนี้ด้วย”
เจียงหวงได้ยินดังนั้นสีหน้าตะลึงเพียงชั่ววูบ พลันเปลี่ยนสีหน้าเป็นปกติ
“เจ้านี่ทำไมจึงขี้ขลาดจัง ยังไม่ทันได้ลองด้วยซ้ำ…”
ต่างฝ่ายต่างความคิดเห็น จ้องหน้ากันซักพักนั้นเอง
“ขอเเสดงความยินดีกับผู้ชนะเลิศการประลองในครั้งนี้ด้วย เจียงหวงผู้ลึกลับ !”
เจียงหวงหันสายตากลับไปมองตรงๆ ฝั่งผู้ชมเเบบผ่านๆ
“รองผู้ชนะเลิศก็ไม่ต้องเสียใจไป ขอเเสดงความยินดีกับ ฉางกวงว่าที่สามีของนางฟ้าเเข้งสังหารสังหาร !”
ฉางกวงหันไปมองคุณหนูจินอย่างไม่รู้ตัว สีหน้าเหยเก พอคุณหนูจินเห็นดังนั้นก็เก็บอารมณ์ไม่อยู่เเสดงสีหน้าหน้าเกลียด
พลางมองไปรอบๆลานประลอง ผู้ชมเห็นเช่นนั้นเสียงโห่ร้องพลันเงียบกริบดั่งป่าช้าขึ้นมาในทันตา คุณหนูจินจึงหันมองอย่างเดิม มองตรง เเบบผ่านๆ
“ตามมาติดๆ ด้วยอันดับ 3 ซ่งหยวน ศัตรูหัวใจของฉางกวง”
ผู้คนพลันส่งเสียงเซ็งเเซ่ วิจารณ์กันอย่างสนุกสนาน
“ผู้คนพวกนี้ช่างไร้เหตผล ใช้เเต่อารมณ์ตัดสิน เเย่ยิ่งนัก”ซ่งหยวนพึมพำเบาๆกับตนเอง
เเต่ก็ยังคงยิ้มตอบ ดังไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“อันดับ 4 ก็คือ คุณหนูจิน”รอบนี้พิธีกรพูดจริงจังอย่างหาได้ยาก ไม่พูดเล่นดังที่ผ่านมา
คุณหนูจินได้ยินดังนั้นสีหน้าจึงดีขึ้น
“เอาละ วันนี้ขอจบการประลองเพียงเท่านี้ ขอเชิญ 5 อันดับเเรกขึ้นมารับรางวัลหน้าเวที”
เห็นผู้ดูเเลถือกล่องไม้ใบจิ๋วมา 5 หีบ พอเปิดออก ด้านในเห็นเหรียญทองเเดงเป็นรูปคนบำเพ็ญเพียรที่นั่งทำสมาธิขวางธาราอยู่
“เหรียญพวกนี้ถ้าท่านไม่ต้องการสามารถนำเอามาเเลกคืนได้ที่โรงเตี๊ยมมหาวารี
โดยเหรียญทองนี้มูลค่า 1เหรียญทองเเดงต่อ 70 เหรียญทอง”
เจียงหวงขึ้นรับเหรียญด้วยสีหน้าเรียบเฉยเป็นคนเเรก ตามด้วยฉางกวง ซ่งหยวน คุณหนูจิน เเละเฉินเฟยตามลำดับ ฉางกวงหลังจากรับรางวัลเสร็จ ก็เดินกลับที่เรือนของตนในทันที
“เอาละ ในที่สุดก็ได้มันมา” ฉางกวงหยิบเหรียญทองเเดงจากในกล่องไม้ขึ้นมาดู
ลองพลิกเหรียญไปมา พบว่าเหรียญนี้ดูน่าสนใจไม่น้อย มองประเมินอยู่สักพัก ก็นั่งลงประสานมือกำเหรียญไว้ เพ่งสมาธิไปยังที่มือ ผ่านไปได้ครึ่งชั่วยาม
“ทำไมมันยังไม่เรืองแสง ข้าว่าข้าคิดถูกนะ… ลองต่ออีกละกัน”
ฉางกวงรู้สึกเมื่อยเล็กน้อย จึงเปลี่ยนมือที่กำเหรียญสลับกับมือที่ซ้อนอยู่ด้านบน ขยับขาเล็กน้อย พลันตั้งสมาธิเพ่งความสนใจไปยังเหรียญทองเเดงในมือต่อไป
ผ่านมาอีก2ชั่วยาม เขารับรู้ได้ถึงความร้อนที่มาสัมผัสกับฝ่ามือของเขา จึงรีบคลายมือออกมา มองไปยังเหรียญทองแดงที่ตอนนี้ดูเเวววาว ตรงร่องเหรียญที่เป็นภาพสลักรูปคนบำเพ็ญเพียรนั่งสมาธิขวางธารา บัดเดี๋ยวนี้มีประกายสีแดง ดูเลือนลาง เเต่ถ้าสังเกตดูดีๆจะพบได้ว่า นอกจากที่ธารานั้นจะมีประกายสีเเดงเเล้ว เเต่ยังมีประกายสีขาวเเบบเลือนลาง เเทบมองไม่เห็นเลยเช่นกัน
“เอาละเท่านี้ข้าก็พักผ่อน เตรียมตัวในวันพรุ่งนี้อย่างเต็มที่ได้เสียที” ฉางกวงพลางดับไฟ เอนตัวลงที่นอน
YOU MAY ALSO LIKE
