ข้าเป็นเซียนสะท้านฟ้า - ตอนที่ 46 : การต่อสู้อันดุเดือด
ฉับพลันนั้นเอง พลันมีม่านน้ำเเข็งก่อตัวขึ้นมาล้อมรอบตัวของฉางกวง เเละตรงผิวน้ำเเข็งพลันมีหนามน้ำเเข็งจำนวนนับไม่ถ้วนที่พร้อมจะเเทงผู้ที่พุ่งเข้ามาอย่างไม่ปรานี ดูไปดูมาก็คล้ายกันเม่นน้ำเเข็งขนาดยักษ์ที่กำลังเกรี้ยวกราด
“ฉึก” เงาสีเเดงชาดนับไม่ถ้วนเข้าปะทะกับหนามน้ำเเข็งนั้นอย่างจัง ถ้าฉางกวงไม่มีม่านน้ำเเข็งห่อหุ้มตัวเอาไว้ละก็ เกรงว่าเขาคงจะขาดอากาศตายก่อนที่เงาจะพุ่งชนเขาเสียอีก
เงาสีเเดงชาดค่อย ๆ ตีกรอบ บีบวงเข้ามาพยายามทำลายม่านหนามน้ำเเข็ง เเต่ทั้งสองก็ปะทะกันอย่างดุเดือดอย่างไม่มีใครยอมใคร
จนเงาสีเเดงชาดเริ่มลดจำนวนลงเรื่อย ๆ หนามน้ำเเข็งก็เช่นกัน จนเงาสีเเดงชาดเหลือเงาสุดท้ายที่พุ่งเข้ามาชนอย่างรวดเร็ว พอหนามน้ำเเข็งเเทงเงาสีเเดงชาดเงาสุดท้ายหมดเเล้วนั้นเอง
“พรวด” ชายหนุ่มคนเดินพลันปรากฎตัวขึ้นมาพร้อมกับกระอักเลือด พลางมองไปยังฉางกวงด้วยสีหน้าซีดเซียว
“ยังไง เจ้าสนใจจะต่อไหม” ม่านหนามน้ำเเข็งพลันสลายไปอย่างรวดเร็ว ฉางกวงมองอีกฝ่ายด้วยท่าทีที่เหนือกว่า
“ไม่ดีกว่า ข้าเเพ้ก็คือเเพ้ ข้าเองก็มีเกียรติของตนเอง” ชายหนุ่มผู้นี้พลันโยนหยกให้กับฉางกวงอย่างไม่เต็มใจ
“ช่างน่านับถือยิ่งนัก” ฉางกวงรับหยกอีกฝ่ายด้วยเเววตาที่ชื่นชม พอถ่ายทอดคะเเนนเสร็จ จึงโยนส่งคืนให้อีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว
ตัวเลขบนหยกของฉางกวงพลันกลายเป็นเลข 10 อย่างรวดเร็ว
เนื่องจากก่อนที่ชายหนุ่มผู้นี้จะมาสู้กับฉางกวง เขากับศิษย์ร่วมอาจารย์ก็สู้กับคนมากมายมาระหว่างทางเช่นกันฉางกวงที่เห็นเเต้มของตนในตอนนี้ก็อดที่จะรู้สึกผิดกับอีกฝ่ายอย่างห้ามไม่ได้
“ทำไมข้าจึงไม่ให้เขาพักก่อนนะ อย่างนี้ก็นับว่าออกจะไม่ยุติธรรมกับเขาสิ” ฉางกวงพึมพำอย่างเเผ่วเบา
“ยังมีข้าอยู่นะ เจ้าอย่าลืมซะล่ะ” ชายหนุ่มอีกคนใส่เสื้อสีฟ้าที่ดูสดใส สะดุดตา พลันโยนยาให้ชายหนุ่มเมื่อครู่อย่างรวดเร็ว พลางเคลื่อนไหวขึ้นหน้ามาสบตากับฉางกวงด้วยความเคร่งขรึม
“ตอนเเรกข้าไม่รู้ว่าพวกเจ้าสู้กับคนอื่นมาก่อน งั้นรอบนี้ข้าจะไม่เอาเปรียบเจ้า จะให้เจ้าพักผ่อนก่อนเป็นการชั่วคราว” ฉางกวงเอ่ยด้วยท่าทางเปี่ยมไปด้วยคุณธรรม
“ไม่ต้องหรอก เมื่อครู่ข้าก็พักมาเเล้ว ส่วนเจ้าก็พึ่งสู้เสร็จมาหมาด ๆ ฉะนั้นก็ถือว่าเจ๊ากันไปละกัน” ชายหนุ่มชุดฟ้าน้ำเสียงเรียบเฉย ไม่บ่งบอกถึงอารมณ์เลยเเม้เเต่น้อย
“งั้นข้าผู้เเซ่ฉางก็ขอคำชี้เเนะเจ้าด้วย” เอ่ยจบฉางกวงก็ร่าย ‘เหมันต์พิโรธ’ ในทันที
เเท่งน้ำเเข็งจำนวนมากปรากฎตัวอยู่รอบ ๆ ฉางกวงอย่างรวดเร็ว
“ฟิ้ว” ช่วงกะพริบตานั้นเอง เเท่งน้ำเเข็งจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งเเทงไปยังชายหนุ่มชุดฟ้าด้วยเจตนาให้อีกฝ่ายหมดสภาพ
“ท่านี้อีกเเล้วงั้นรึ งั้นเจอกับวิชานี้ของข้าหน่อย” ชายหนุ่มชุดฟ้าสีหน้าเคร่งขรึม พลันรวบรวมปราณไปทั่วร่างกายของตน
ปราณสีฟ้านั้นควบรวมกลายเป็นสายธาราที่ห่อหุ้มรอบตัวของเขาเอาไว้ พลันปรากฎสัตว์ประหลาดที่ร่างกายทำด้วยน้ำ กำลังยกฝ่ามือเงื้อตบเเท่งน้ำเเข็งที่พุ่งเข้ามาหาไปพร้อม ๆ กับฉางกวงด้วยภายในทีเดียว ทั้งสองพุ่งเข้าปะทะกันอย่างรวดเร็ว
ฝ่ามือของร่างธารายักษ์ใหญ่ในตอนเเรกนั้นก็จัดการตบฝ่ามือหยุดเเท่งน้ำเเข็งได้อย่างง่ายดาย ชายหนุ่มชุดฟ้าก็พลันยกยิ้มอย่างได้ใจ เขาจึงเเกว่งมือของตัวเองร่างธารายักษ์ใหญ่ก็พลันเเกว่งว่ามือตามเขาอย่างรวดเร็ว
ซักพักหนึ่งเเท่งน้ำเเข็งที่พุ่งมาก็พลันหยุดลง ส่วนร่างสายน้ำยักษ์ใหญ่นั้นการเคลื่อนไหวดูช้าลงอย่างเห็นได้ชัด
“จังหวะนี้ล่ะ” ฉางกวงพลันตบฝ่ามือที่เต็มไปด้วยพลังปราณเหมันต์ลงบนพื้น
“ครืน” พลันมีฝ่ามือ2 ข้าง ผุดขึ้นมาจากพื้นดินบริเวณที่ชายหนุ่มชุดฟ้ายืนอยู่ ฝ่ามือทั้งสองไม่รอช้าตบไปหาชายชุดฟ้าอย่างรวดเร็ว
“พลั่ก” ร่างของชายหนุ่มชุดฟ้าถูกฝ่ามือเหมันต์ผลักออกมาอย่างรุนเเรง
“หึ การที่เจ้าคิดว่าจะใช้วิชาเเขนงวารีเพื่อลดความเสียหายจากการโจมตีของข้าได้นั้นก็นับว่าใช้ได้ เเต่เจ้าไม่รู้เลยว่าข้าเห็นช่องโหว่ของวิชาเจ้าเเล้ว เพียงข้าทำให้เจ้าออกมาจากร่างยักษ์ใหญ่นั่นได้ การที่จะต้มยำทำเเกงเจ้าก็จะไม่ใช่เรื่องยากอันใดอีกเเล้ว” ฉางกวงเอ่ยพลางยกยิ้มอย่างได้ใจ พลันร่ายวิชาอีกรอบในขณะที่อีกฝ่ายไม่ทันตั้งหลัก
ฝ่ามือเหมันต์ 4 ข้างจาก 4 ทิศทางพลันประกบมาอย่างรวดเร็วโดยมีชายชุดฟ้าเป็นจุดศูนย์กลาง
“อย่าคิดว่าวิชาเดิม ๆ เเค่นี้จะทำอะไรข้าได้ ข้าไม่ยอม” ชายชุดฟ้ากัดฟันเอ่ยพลางร่ายวิชาอย่างรวดเร็วเช่นกัน
สัตว์ประหลาดยักษ์เมื่อครู่พลันสลายตัวลงไปในพริบตา ก่อนที่จะมาควบรวมตัวห่อหุ้มรอบ ๆ ตัวของชายหนุ่มชุดฟ้า ตอนนี้ที่ดูจากมุมมองของฉางกวงนั้นอีกฝ่ายคล้ายกับมีสายธารามาครอบคลุมตัวดูดั่งมนุษย์ธาราที่เเรงกดดันไม่เเพ้กับร่างยักษ์เมื่อครู่เลยเเม้เเต่น้อย
“ฮึ่ม” ชายหนุ่มชุดฟ้าพลันหยิบเเผ่นอักขระที่ดูค้นเคยออกมาจากสาบเสื้อ พลางเเผ่พลังปราณธาตุน้ำของตนเองเข้าไปอย่างรวดเร็ว
“ปุด ๆ” น้ำที่อยู่รอบตัวของชายชุดฟ้าพลันกลายเป็นน้ำเดือดภายในฉับพลัน พอเห็นผลลัพธ์เช่นนี้ชายชุดฟ้าก็ยิ้มขึ้นมาอย่างมั่นใจ
นี่ก็คือท่าไม้ตายของเขาเเล้ว ถ้าอีกฝ่ายรับมันได้ เขาเองก็ไม่รู้จะสู้ยังไงต่อเเล้ว เขาไม่รอช้า พลันเงื้อหมัดที่มีสายน้ำที่เดือดปุด ๆ อย่างสุดเเรง เเล้วชกไปยังทิศทางที่ฉางกวงยืนอยู่
หวังว่าหมัดนี้จะเพียงพอทะลุฝ่ามือเหมันต์ไปได้ หมัดสายน้ำเดือดปุด ๆ เเละด้วยพลังปราณขั้น 4 ของชายชุดฟ้า หมัดนี้พลันส่งเสียงคำรามดังสนั่นกึกก้อง พุ่งชนไปยังฝ่ามือเหมันต์อย่างรุนแรง
“โครม” ฝ่ามือเหมันต์ในทิศที่ฉางกวงยืนอยู่ก็ปะทะกับหมัดสายน้ำเดือดอย่างไม่มีใครยอมใคร
ฝ่ามือเหมันต์ดูเหมือนคล้ายว่าจะอ่อนลงเล็กน้อย เเต่ฝ่ามือเหมันต์ใน 3 ทิศทางที่เหลือก็ตบลงมาอย่างไม่ปรานีเช่นกัน
“ตุ้ม” ฝ่ามือเหมันต์ที่โดนหมัดสายน้ำเดือดชกพลันสูญสลายหายไป เเละหมัดที่ชกอยู่นั้นก็พลันพุ่งออกมาจากฝ่ามือ
เล็งเป้าหมายไปที่ฉางกวงอย่างกราดเกรี้ยว ส่วนชายชุดฟ้าที่โดนฝ่ามือเหมันต์ทั้ง 3 ตบไปนั้นสภาพในตอนนี้บาดเจ็บสาหัสนอนราบอยู่กับพื้นอย่างอ่อนเเรง
“เฮ้ย” ชายหนุ่มคนเเรกที่สู้หับฉางกวงอดที่จะอุทานออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ พลันรีบเข้าไปพยุงอีกฝ่ายพลางยิ่นเม็ดยาให้อย่างรวดเร็ว
ชายชุดฟ้าตอนที่ฝึกอยู่ด้วยกันเขาก็เห็นความเเข่งเเกร่งของสหายตนเองได้อย่างชัดเจน
การที่ชายชุดฟ้าจะสู้กับผู้ฝึกตนขั้น 5 เเห่งขอบเขตขยายปราณนั้น ชายชุดฟ้าก็สามารถต้านได้มากถึง 10 กระบวนท่าก่อนจะยอมรับความพ่ายเเพ้ นี่ก็เเสดงให้เห็นเเล้วว่าชายชุดฟ้าสามารถต้านทานผู้ฝึกตนขั้น 5 ได้ เเต่เขากลับไม่สามารถสู้กับฉางกวงได้ถึง 5 กระบวนท่า
คิดได้ดังนั้นเขาจึงรอดูว่าฉางกวงจะรับการโจมตีที่คุกคามได้เเม้เเต่ผู้ฝึกตนขั้น 5 ได้หรือไม่ ถ้าเขารับไม่ได้ก็จะถือว่าทั้งสองเสมอกัน
ฉางกวงที่เห็นหมัดสายน้ำเดือดพุ่งตรงมาหาตัวเขานั้น ก็รวบรวมพลังปราณขั้น 4 ของตนเองมาตรงบริเวณฝ่ามือในทันที
พลางร่ายใช้วิชาประจำตัวของเขา พลันมีน้ำเเข็งปรากฎขึ้นบนฝ่ามือ เขาจึงยกฝ่ามือนั้นขึ้นหวังว่าจะตั้งรับอย่างสุดความสามารถ
เขามองออกว่าถึงเเม้ว่าภายนอกหมัดนั้นจะดูไม่มีอะไรเลย เเต่ถ้าสังเกตดี ๆ จะเห็นพลังปราณธาตุน้ำกับธาตุไฟมารวมตัวกันที่เเม้เเต่ผู้ฝึกตนขั้น 5 ก็คงไม่กล้ารับมือมันอย่างง่าย ๆ เเน่นอน
หมัดนั้นพลันพุ่งมาปะทะกับชั้นน้ำเเข็งบนฝ่ามือของฉางกวงอย่างรวดเร็ว
“ตุ้ม” ชั้นน้ำเเข็งบนฝ่ามือของฉางกวงพลันระเบิดอย่างรวดเร็ว เเต่ก็มีชั้นน้ำเเข็งเพิ่มขึ้นไม่หยุดเช่นกัน
หมัดสายน้ำเดือดปะทะกับชั้นน้ำเเข็งอย่างไม่มีใครยอมใคร
ฝ่ายหนึ่งก็ทำลาย ฝ่ายหนึ่งก็สร้างขึ้นมาใหม่ จนในที่สุดหมัดนั้นก็ค่อย ๆ สลายไป
พร้อมกับฉางกวงที่สีหน้าซีดเซียว หอบออกมาอย่างรุนเเรง
“ครั้งนี้เกือบไปเเล้ว ปราณของข้าหมดตัวเลยทีเดียว ต้องรีบพักฟื้นก่อนเป็นอันดับเเรก” ฉางกวงรีบหยิบยาออกมากินโดยไม่ลังเล พลางหันไปมองยังชายชุดฟ้าอย่างตักเตือนถึงป้ายหยกของอีกฝ่าย
“สหาย ดูเเล้วเขาคงไม่มีปัญญามาเอาป้ายหยกจากเจ้าหรอก เเล้วทำไม…”
“เจ้าไม่ต้องเอ่ยอันใดเเล้ว เอาไปให้เขาซะ” ชายชุดฟ้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนเเรง
“ได้ ๆ” ชายหนุ่มผู้นี้พลันหยิบหยกของชายชุดฟ้าโยนให้ฉางกวงอย่างไม่เต็มใจเหมือนเคย
ฉางกวงที่อ่อนเเรงไม่ต่างกันก็ยกยิ้ม รีบถ่ายโอนคะเเนนอย่างรวดเร็ว
“วิ้ง” เเต้มบนหยกฉางกวงคะเเนนพลันขึ้นเป็น 21
“เอาคืนไป” ฉางกวงเเทบจะง้างปากตนเองเพื่อให้เอ่ยออกมาได้พลางโยนหยกคืนให้กับอีกฝ่าย
“ฉางกวง เจ้าอย่าพึ่งดีใจไป พวกเราเห็นวิชาของเจ้าเเล้ว เดี๋ยวเราจะไปจัดการเจียงหวงก่อนเเล้วค่อยมาเจอกับเจ้าอีกรอบ”
ชายหนุ่มผู้นี้ที่เเบกชายหนุ่มชุดฟ้า รีบกระโจนหายไปอย่างรวดเร็ว
“เข้ามาได้ทุกเมื่อเลย” ฉางกวงไม่เสียเวลาคิดอีก รีบกลับไปยังวงอักขระตนเองอย่างรวดเร็ว
“ช้าก่อน” เสียง ๆ หนึ่งดังมาขวางทางของเขากับวงอักขระอย่างจงใจ
ฉางกวงที่ได้ยินดังนั้น อดที่จะสีหน้าซีดเซียวขึ้นมาไม่ได้
YOU MAY ALSO LIKE
