คู่มือเศรษฐีของหมอหญิงบ้านนา - ตอนที่ 815 น้ำแกงถอนพิษโซวเฟิง / ตอนที่ 816 นักโทษล้วนถูกพิษ
ตอนที่ 815 น้ำแกงถอนพิษโซวเฟิง
คิดๆ ดูแล้วก็ช่างเถอะ ใช้สูตรยาโบราณดีกว่า แม้จะเห็นผลช้า แต่อย่างไรเสียก็รักษาหายได้เหมือนกัน
มือของหมอหลวงสวี่สั่นเล็กน้อยขณะถือใบสั่งยา “สูตรยาเพียงเท่านี้ก็รักษาโรคแผลริมแข็งแล้วหรือ” สมุนไพรในสูตรยาล้วนเป็นสมุนไพรที่หาได้ทั่วไป ไม่ได้แปลกพิสดารอะไร แม้แต่สมุ นไพรที่พิเศษ หายาก และราคาแพงก็ไม่ใช้ สูตรยาเช่นนี้จะรักษาโรคแผลริมแข็งได้จริงๆ หรือนี่
ไป๋จื่อพยักหน้า “ใช่แล้วเจ้าค่ะ สูตรยานี้จะไม่เห็นผลทันที อย่างน้อยต้องใช้เวลาครึ่งเดือนถึงจะเริ่มดีขึ้น รีบร้อนไม่ได้”
“โชคดีที่เขาเพิ่งเริ่มเป็นฝี ไม่ได้มีเลือดหรือน้ำหนองไหล ไม่เช่นนั้นก็ต้องใช้ยาทาภายนอกด้วย”
หมอหลวงสวี่นึกถึงคุณชายหลี่ที่เขาได้เจอในวันนี้ จึงถาม “หากมีเลือดหรือน้ำหนองไหลแล้ว ต้องใช้ยาทาภายนอกอะไรหรือ”
“ใช้น้ำยาทำความสะอาดแผลธรรมดาก็ใช้ได้ แต่ต้องเปลี่ยนยาและทำความสะอาดบ่อยๆ ผิวหนังแห้งและสะอาดสำคัญที่สุดเจ้าค่ะ”
หมอหลวงสวี่จดจำไว้ ก่อนจะถามอีกว่า “หากอาหารหนักขึ้นกว่านั้น เช่นถึงขั้นที่เลือดและน้ำหนองไหลแล้ว ยากินก็เป็นสูตรเดียวกันนี้ใช่หรือไม่ จำเป็นต้องเพิ่มหรือลดตรงส่วนใดบ้ าง”
“หากยังไม่หนักข้อถึงขั้นเจ็บปวดกระดูก หรือบวมไปทั่วทั้งร่างกาย เช่นนั้นก็ไม่ต้องปรับสูตรยาเจ้าค่ะ” ไป๋จื่อตอบ
“หากมีอาการเช่นนั้นต้องปรับสูตรยาอย่างไร” หมอหลวงสวี่ถามไม่หยุด
ไป๋จื่อกล่าวตอบทันใด “พิษแฝงเร้นอยู่ภายในมานาน ลึกลงไปถึงกระดูก แผ่จากข้างในมาสู่ข้างนอก ไม่ได้ปรากฏแค่ผิวหนังเท่านั้น อาหารหลักคือเจ็บปวดกล้ามเนื้อและกระดูก อาการน้อยในตอน นกลางวัน อาการหนักข้อในตอนกลางคืน มีตุ่มนูนไปทั่วร่างกาย ก่อนพุพองจะมีสีแดงเข้ม หลังพุพองแล้วน้ำหนองสีเหลืองจะส่งกลิ่นเหม็นเน่า กระหายน้ำ เซื่องซึม ลิ้นเหลือง หากมีอาการเช่นนี้ ก็ต้องใช้นำแกงถอนพิษโซวเฟิง ส่วนประกอบของน้ำแกงจะมี โถวฮก[1] ลูกเดือย บักทง[2]สามจิน อิ๋นฮวา[3] ฝางเฟิง[4] มะละกอ แปะเสียงพ้วย[5] จ้าวเจี่ยวซื่อ[6] ตังกุย[7]สองจิน โสม และกันเ เฉ่า[8]หนึ่งจิน”
หมอหลวงสวี่ใช้พู่กันบันทึกรายชื่อสมุนไพรอย่างรวดเร็ว ครั้นเขียนเสร็จแล้วก็ทวนให้ไป๋จื่อฟังรอบหนึ่ง
ไป๋จื่อยิ้มว่า “หากหมอทุกคนตั้งใจเรียนเช่นหมอหลวงสวี่ได้ มีจิตใจใฝ่คุณธรรม โลกใบนี้จะต้องงดงามขึ้นเป็นแน่”
หมอหลวงสวี่รู้สึกขวยเขิน เพราะเขาคิดว่าตนเองไม่ได้มีคุณธรรมสูงส่งเช่นที่ไป๋จื่อว่า
ไป๋จื่อกล่าวกับเขาว่า “ข้าบอกวิธีการรักษาให้ท่านไปหมดแล้ว ต่อไปก็ฝากคุณชายรองเคอไว้กับท่านด้วย หากมีอาการน่าสงสัยอะไรค่อยไปหาข้าก็ยังไม่สาย”
หมอหลวงสวี่รับปากด้วยความยินดี สำหรับเขาแล้ว โอกาสนี้ถือว่าล้ำค่าอย่างยิ่ง เพราะเขาจะได้เห็นคนที่เป็นโรคแผลริมแข็งรอดตายเป็นคนแรกในแคว้นฉู่
…
ไป๋จื่อเพิ่งกลับถึงคฤหาสน์ตงฟางไม่นาน สกุลเคอก็ส่งรถม้าที่เต็มไปด้วยของขวัญมาถึง
ตงฟางมู่ปฏิเสธที่จะรับของขวัญ ยืนกรานให้พวกเขานำกลับไป
แม้จะบอกว่าส่งข้าวของพวกนี้มาให้ไป๋จื่อ แต่ถึงอย่างไรเสียตอนนี้ไป๋จื่อก็อาศัยอยู่ที่สกุลตงฟาง หากคนนอกเห็นว่าขุนนางใหญ่ของราชสำนักส่งของขวัญมาให้ ทั้งยังขนเข้าไปในคฤหาสน น์กล่องแล้วกล่องเล่า คงต้องเล่ากันไปว่าเขารับสินบนเป็นแน่
เมื่อได้ยินว่าตงฟางมู่ให้คนส่งของขวัญจากสกุลเคอกลับไปแล้ว ไป๋จื่อก็ไม่พอใจอย่างมาก “ท่านตา นั่นเป็นค่ารักษาที่ข้าควรจะได้รับนะเจ้าคะ ท่านปฏิเสธแทนข้าตามใจชอบได้อย่างไร ”
ตงฟางมู่ส่ายหน้า “นั่นก็แค่ค่ารักษาเพียงเล็กน้อย ตาของเจ้ามีชีวิตสุขสบายเสมอ จะมาติดคุกตอนแก่เพราะค่ารักษาของเจ้าไม่ได้”
จริง! เขาพูดมีเหตุผล!
ไป๋จื่อถอนใจเสียงหนึ่ง “เช่นนั้นท่านต้องชดเชยให้ข้า”
ตงฟางมู่ยินดีนัก เขาชี้ไปยังโกดัง “ของในโกดังมีมากมาย เจ้าไปเลือกเองได้เลย ชอบอะไรก็หยิบสิ่งนั้น ไม่ต้องเกรงใจ”
ไป๋จื่ออยากเห็นว่าสถานที่เก็บข้าวของของคนรวยในสมัยโบราณเป็นอย่างไรมาโดยตลอด นางอยากรู้ว่ามันจะที่เห็นในโทรทัศน์หรือไม่ ที่ภายในห้องหนึ่งจะมีลิ้นชักมากมาย และภายในแต่ละลิ้ นชักก็ใส่ข้าวของมีค่าไว้มหาศาล
……….
ตอนที่ 816 นักโทษล้วนถูกพิษ
“ท่านอ๋อง เกิดเรื่องใหญ่แล้วขอรับ!”
ฉู่เยี่ยนมุ่นคิ้ว สะบัดแส้ให้ม้าที่กำลังห้อตะบึงหยุดลงทันที หันหน้าไปมองโจวกัง “เกิดอะไรขึ้น”
ใบหน้าของโจวกังคุกรุ่นไปด้วยไฟโทสะ เขากล่าวเสียงขรึมว่า “ท่านอ๋อง มีจารชนอยู่ในบรรดาคนของพวกเรา นักโทษทั้งหมดล้วนถูกพิษขอรับ”
“อะไรนะ” หูเฟิงหน้าเปลี่ยนสีทันควัน จากนั้นเขาก็หันหัวม้า ขี่ม้ากลับไปยังรถคุมขังนักโทษ
รถคุมขังนักโทษมีทั้งหมดสามคัน ทั้งหมดบรรจุนักโทษไว้หลายสิบคน ซึ่งบัดนี้ล้มนอนอยู่บนพื้นพร้อมฟองสีขาวคาปาก
ฉู่เยียนพิโรธหนัก “เกิดอะไรขึ้นกันแน่ พวกเขากินอะไรเข้าไป ใครให้พวกเขากิน”
โจวกังชี้ไปยังศพร่างหนึ่งที่อยู่อีกด้าน “คนผู้นั้นขอรับ เขากินยาพิษฆ่าตัวตายไปแล้ว”
“ไปดูว่ายังช่วยได้หรือไม่”
โจวกังส่ายหน้า “หมดลมหายใจไปแล้วขอรับ นักโทษพวกนี้ก็เช่นกัน ไม่รู้ว่าเป็นพิษอะไร ร้ายกาจยิ่งนัก”
ใกล้จะถึงเมืองหลวงอยู่แล้ว กลับเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นในเวลานี้ หลักฐานที่คิดว่ามัดตัวฉู่เฟิงได้แน่นหนา บัดนี้เป็นไปไม่ได้แล้ว
“ท่านอ๋อง ทำอย่างไรดีขอรับ”
ฉู่เยี่ยนส่ายหน้า “กลับไปก่อนค่อยว่ากัน” เรื่องที่ผ่านไปแล้วย่อมมีร่องรอย คดีนี้ยังคงดำเนินต่อไป ขอเพียงจับเบาะแสได้เพียงสักเล็กน้อย ก็ต้องมีวันที่ไขคดีนี้ได้แน่
…
จวนเซียวอ๋อง
“ท่านอ๋อง เรียบร้อยแล้วขอรับ”
องครักษ์มีสีหน้าเบิกบานใจ เขาวิ่งมารายงานเซียวอ๋องด้วยความตื่นเต้น
ฉู่เฟิงพยักหน้า “อืม เป็นอย่างที่คาดจริงๆ ฉู่เยี่ยนผู้นี้ไม่ได้จัดการง่ายเช่นที่พวกเราจินตนาการไว้ จับตาดูไว้หน่อย หากมีความเคลื่อนไหวอะไรให้มารายงานทันที”
เมื่อองครักษ์ออกไปแล้ว ฉู่เฟิงก็ลุกขึ้น แล้วหมุนกายไปเปลี่ยนชุดคลุมผ้าไหมที่งดงามน่ามองยิ่งกว่าเดิมในห้อง
สาวใช้ที่คอยเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ถามพร้อมกับหน้าแดง “ท่านอ๋องจะเข้าวังหรือเจ้าคะ”
ฉู่เฟิงกวาดสายตามองนางครั้งหนึ่ง หน้าตาของสตรีผู้นี้นับว่าโดดเด่นในหมู่สาวใช้ทั้งหมดของเขา เพียงแต่น่าเสียดายนัก ตอนนี้นางไม่เข้าตาเขาเลยสักนิด
เขายื่นมือไปดันร่างสาวใช้ออก ก่อนจะผูกผ้าผูกเอวเองและออกไป
สาวใช้มองเงาหลังเซียวอ๋องก้าวอาดๆ ออกไปด้วยความประหลาดใจ นัยน์ตาของนางแดงก่ำขึ้นเรื่อยๆ พลางกัดริมฝีปากสีดอกท้อ พยายามไม่ให้ตนเองร้องไห้ออกมา เซียวอ๋องเป็นอะไรไป เหตุใดเขา าถึงมีท่าทีเช่นนี้กับนาง ก่อนหน้านี้เขาอ่อนโยนกับนางเสมอ ไม่เคยแม้แต่จะมีการตะคอก นางคิดว่าไม่ช้าก็เร็วตนต้องได้เป็นสตรีของเซียวอ๋องแน่
ความจริงแล้วเกิดอะไรขึ้น เหตุใดจู่ๆ เซียวอ๋องถึงเปลี่ยนไปเช่นนี้
ตู้กงกง ขันทีน้อยผู้ติดตามเอ่ยถามฉู่เฟิงว่า “ท่านอ๋องจะเข้าวังหรือขอรับ”
ฉู่เฟิงมุ่นคิ้ว “ทำไม บนหน้าข้าเขียนเอาไว้ว่าจะเข้าวังหรือ พวกเจ้าเอาแต่ถามข้าเช่นนี้ เหตุใดถึงคิดว่าข้าจะเข้าวังกัน”
“ท่านอ๋องสวมชุดคลุมที่งดงามเช่นนี้ยามที่จะเข้าวังเท่านั้นขอรับ” ตู้กงกงยิ้มตอบ
ฉู่เฟิงก้มหน้ามองชุดคลุมผ้าไหมบนกายตนเอง มันมีสีม่วงอ่อน บริเวณเอวผูกด้วยแถบผ้าขนาดใหญ่ลายดอกไม้ เตะตามากเลยหรือ ปกติเขาก็แต่งกายเช่นนี้ไม่ใช่หรือไร
ปกติแล้วสาวใช้เป็นคนเตรียมเสื้อผ้าให้เขา เขาจึงไม่เคยสังเกต วันนี้เขาเลือกชุดนี้ด้วยตนเอง เพราะรู้สึกว่ามันมีสีสันสดใส
“เตะตาก็ถูกต้องแล้ว ข้าต้องการให้เตะตา!” เขายิ้มที่มุมปาก ก่อนจะกล่าวกับตู้กงกงว่า “เตรียมม้า ข้าจะไปงานชุมนุมน้ำชา”
งานชุมนุมน้ำชา? แต่ไหนแต่ไรเซียวอ๋องไม่เคยไปสถานที่เช่นนั้น เหตุใดวันนี้ถึงจะไป ทว่าตู้กงกงก็ไม่กล้าถามมาก เขารีบเรียกคนไปเตรียมม้า อีกอย่างหนึ่งที่น่าแปลกก็คือ ตั้งแต่เข้า าฤดูหนาวมา เซียวอ๋องออกไปขี่ม้าข้างนอกน้อยครั้งมาก ไม่ว่าจะไปที่ใดล้วนนั่งรถม้าออกไป ไฉนวันนี้จะไปงานชุมนุมน้ำชา กลับจะขี่ม้าออกไปเช่นนี้
[1] โถวฮก ช่วยขับความชื้น ดับพิษ ไล่ความร้อนที่ส่วนล่างของร่างกาย
[2] บักทง เป็นเถาแห้งของพืชชนิดหนึ่ง ช่วยให้เลือดไหลเวียนดี ขับน้ำนม
[3] อิ๋นฮวา มีรสหวาน เย็น เข้าสู่เส้นลมปราณปอด หัวใจ และกระเพาะอาหาร ขจัดความร้อนและขับพิษ กระจายลมร้อน
[4] ฝางเฟิง ออกฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรีย ต้านการอักเสบ ลดไข้ ลดปวด ระงับอาการชัก
[5] แปะเสียงพ้วย ขับความร้อนและชื้น ช่วยขับลมร้อน ขับพิษ มีรสขมเย็น
[6] จ้าวเจี่ยวซื่อ ช่วยลดอาการบวม ขับพิษ และกำจัดหนอง
[7] ตังกุย นิยมนำมาใช้เป็นยาบำรุงกำลัง ช่วยแก้ปวดเอว ปวดประจำเดือน ขับระดูของสตรี ปรับประจำเดือนให้เป็นปกติ แก้อาการร้อนวูบวาบในผู้หญิงสูงวัย นอกจากนี้ยังใช้รักษาเกี่ยวกับ อาการเลือดออกทุกชนิด
[8] กันเฉ่า มีรสหวาน ชุ่มคอ มีสรรพคุณบำรุงหัวใจให้ชุ่มชื้น แก้เสมหะเป็นพิษ (แก้ไอ) ทำให้ชุ่มคอ ใช้ปรุงแต่งรสยาให้รับประทานง่าย
YOU MAY ALSO LIKE
