จักรพรรดิเชียนตกสวรรค์ - บทที่ 1509 หญิงชรา
“การมาครั้งนี้ของฉัน ก็เพื่อมาแจ้งเรื่องนี้ให้พวกคุณรับรู้!”
“เพื่อให้ทุกท่านได้เตรียมตัวรับมือเรื่องนี้!”
ชายชรารีบพูดทันที “คุณชายหลินหยุน ฉันขอเป็นตัวแทนลูกหลานทั้งหมดจากดาวบรรพะที่อาศัยอยู่ตรงนี้ อยากจะขอให้คุณชายหลินหยุนช่วยเหลือพวกเราด้วย ถ้าในอนาคตข้างหน้าคุณชายหลินหยุนสามารถปลดผนึกสายเลือดได้จริงๆ ขอให้คุณชายช่วยพวกเราปลดผนึกสายเลือดด้วย!”
หลินหยุนพูด “ถ้าฉันมีพลังที่แข็งแกร่งมากพอ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องยากเลย!”
เมื่อได้ยินหลินหยุนรับปากเรื่องนี้ ชายชราสามคนก็โค้งคำนับหลินหยุนอีกครั้ง
หลังจากนั้น ชายชราก็เอ่ยปากพูด “คุณชายหลิน ฉันมีเรื่องหนึ่งที่อยากจะขอร้องคุณ!”
หลินหยุนพยักหน้าและพูด “คุณพูดออกมาได้เลย!”
ชายชราพยักหน้าทันที จากนั้นก็มองไปที่ประตูทางเข้า
ผ่านไปชั่วครู่ มีคนรับใช้คนหนึ่งพาเด็กผู้หญิงอายุสิบสองปีกว่าๆเดินเข้ามา
เด็กผู้หญิงคนนี้ดูเป็นคนขี้อายและขี้กลัว สายตาอันน่ารักของเธอมองไปที่หลินหยุนทันที
เมื่อเธอเข้ามาแล้วก็โค้งคำนับให้ชายชราสามคน เธอมีมารยาทมากๆ จากนั้นเธอก็ยืนอยู่ข้างๆทันที
ชายชราที่เป็นผู้นำรีบพูดทันที “คุณชายหลินหยุน ฉันหวังว่าคุณชายหลินหยุนจะช่วยปลดผนึกสายเลือดของเด็กผู้หญิงคนนี้ และอยากให้คุณพาเด็กผู้หญิงคนนี้ออกจากแดนเหมันต์!”
“ถ้าคุณชายหลินหยุนไม่รังเกียจ ก็ให้เด็กผู้หญิงคนนี้อยู่ข้างๆกายคุณ พวกเราจะซาบซึ้งใจมากๆ!”
หลินหยุนมองไปที่เด็กผู้หญิงคนนั้น บนตัวของเด็กผู้หญิงคนนี้มีผนึกสายเลือดที่เด่นชัดมากๆ
แต่ดูเหมือนว่าผนึกสายเลือดนี้ยังนิ่งสงบอยู่
และเขาก็สัมผัสได้อย่างชัดเจน พลังผนึกสายเลือดที่อยู่บนตัวของเธอแข็งแกร่งกว่าคนอื่นมากๆ
หลินหยุนมองหน้าชายชราและพูด “เด็กผู้หญิงคนนี้……ก็ได้ ฉันยอมรับปากเรื่องนี้!”
เดิมทีเขาอยากจะถามฐานะที่แท้จริงของเด็กผู้หญิงคนนี้
แต่ขณะที่กำลังจะเอ่ยปากพูดนั้น เขาเลือกที่จะไม่ถามเรื่องนี้ ไม่ต้องถามก็สามารถคาดเดาได้
ฐานะของเด็กผู้หญิงคนนี้ต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน เมื่อมองเห็นหลินหยุนรับปาก ชายชราก็พูดขอบคุณอีกครั้ง !
จากนั้นเขาก็หันหน้ากลับไปพูดกับเด็กผู้หญิงทันที “ซินเอ๋อ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เธอก็ตามอยู่ข้างๆพี่หลินหยุนก็แล้วกัน”
เด็กผู้หญิงไม่ได้พูดปฏิเสธเลย เธอมองหน้าหลินหยุนอย่างจริงจัง จากนั้นก็พยักหน้าทันที
จากนั้นเธอก็เดินไปอยู่ข้างๆหลินหยุนทันที
หลินหยุนทำความเคารพชายชราสามคน และพาเด็กผู้หญิงจากไปทันที
เมื่อเดินออกมา เขาก็มองเห็นชายวัยรุ่นที่พาฉินหลันกับโม่หยู่มาถึงที่นี่ ตอนนี้เขายืนอยู่ด้านนอก
หลังจากได้รับคำสั่งของชายชรา วัยรุ่นคนนั้นก็รีบพูดกับหลินหยุนทันที “คุณชายหลินหยุน เชิญมาฉันมาเลย พวกเราจะเดินอีกเส้นทางหนึ่ง!”
หลินหยุนพยักหน้าทันที เขาไม่ได้พูดอะไรอีก หลังจากผ่านไปยี่สิบวัน
ในที่สุดหลินหยุนและคนอื่นๆก็ออกจากแดนเหมันต์แล้ว
ในขณะที่เขากำลังเข้าสู่หนองน้ำใหญ่นั้น มีพลังที่แข็งแกร่งมากๆจากหลายๆคน ค่อยๆปรากฏตัวด้านหน้าของเขา
สีหน้าของหลินหยุนเปลี่ยนไปทันที เขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและหลบหนีทันที
และในเวลานี้ ยอดฝีมือพวกนั้นก็พบเห็นหลินหยุนแล้ว และไล่ตามหลินหยุนอย่างบ้าคลั่ง
ถ้ามีหลินหยุนเพียงคนเดียว ถึงแม้อีกฝ่ายจะแข็งแกร่งกว่าตัวเอง ถ้าอีกฝ่ายอยากจะไล่ตามหลินหยุนให้ทัน มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้
แต่ในเวลานี้ เขาพาคนสามคนมาด้วย ทำให้การเคลื่อนไหวของเขาไม่ได้รวดเร็วมากนัก
ภายในชั่วพริบตา มียอดฝีมือหลายๆก็มาถึงด้านหน้าของหลินหยุนแล้ว
ในกลุ่มคนพวกนี้ มีสองคนเป็นยอดฝีมือแดนจิตปฐม ทั้งสองคนต่างเป็นยอดฝีมือแดนจิตปฐมตอนกลาง
ส่วนคนที่เหลือนั้นยังวัยรุ่นอยู่ พวกเขาเป็นยอดฝีมือแดนยาทองระดับเก้า
เมื่อมองเห็นหลินหยุนและผู้หญิงสามคนที่หลินหยุนพามาด้วย
หญิงชราหลังค่อมพูดอย่างเย็นชาทันที “พวกกากเดนจากดาวไกอา ยังคิดจะหนีอีกเหรอ?”
สีหน้าของหลินหยุนเคร่งขรึมทันที เขาพูดกับโม่หยู่ทันที “คุณพาพวกเธอสองคนออกไปไกลๆหน่อย!”
โม่หยู่พยักหน้าด้วยความประหม่า เธอพาเด็กผู้หญิงและฉินหลันถอยหลังทันที
หลินหยุนพูดเบาๆ “พวกคุณเป็นนักบำเพ็ญเซียนจากนิกายวิญญาณบริสุทธิ์ใช่ไหม?”
หญิงชราหัวเราะอย่างเย็นชาและพูด “คุณพูดถูกแล้ว! ดูเหมือนซากเดนอย่างพวกคุณ น่าจะเกิดปัญหาอะไรขึ้นใช่ไหม! ไม่แปลกใจเลยที่เหล่าจู่สามารถรับรู้เรื่องนี้ได้!”
เมื่อหญิงชราพูดจบ ชายวัยรุ่นที่อยู่ด้านหลังก็พูดอย่างเคร่งขรึม “อาจารย์อา ฆ่าไก่ทำไมต้องใช้มีดวัวด้วย? อาจารย์อาทั้งสองคนดูอยู่เฉยๆ ฉันจะไปจับตัวมันมาเอง!”
ขณะพูด ชายวัยรุ่นคนนั้นก็เคลื่อนไหวร่างกายทันทีและปรากฏตัวที่ด้านหน้าของหลินหยุน
กระบี่ยาวสีขาวที่อยู่ในมือก็ถูกดึงออกมาทันที จากนั้นก็มีรังสีกระบี่นับหมื่นปรากฏขึ้นมาและโจมตีใส่หลินหยุนทันที
รังสีกระบี่จำนวนมากราวกับหลุมดำที่กำลังจะกลืนกินหลินหยุนเข้าไป อย่างไรก็ตาม คนๆนี้ก็เป็นยอดฝีมือแดนยาทองเหมือนกัน
ถึงแม้เขากำลังจะเข้าสู่แดนจิตปฐม แต่ระยะห่างของเขากับหลินหยุนนั้น มันต่างกันราวฟ้ากับเหว
เมื่อมองเห็นหลุมดำที่กำลังจะกลืนกินตัวเอง หลินหยุนก็เปล่งเสียงไม่พอใจออกมา
จากนั้นหลินหยุนก็ชี้นิ้วออกมา มีพลังที่มองไม่เห็นปะทุออกมาทันที ทำให้หลุมดำอันใหญ่นั้นแตกสลายอย่างรวดเร็ว
ชายวัยรุ่นคนนั้นโดนพลังนิ้วของหลินหยุนโจมตี ทำให้เขาบาดเจ็บสาหัสและกระอักเลือดออกมาทันที
ชายวัยรุ่นกระเด็นออกไปทันที
แม้แต่ร่างกายของเขา ก็ต้านรับพลังได้เพียงแค่ชั่วครู่เท่านั้น จากนั้นร่างกายก็แตกสลายทันที
แม้แต่ยาทองของอีกฝ่าย ก็แตกสลายเช่นกัน ชายวัยรุ่นเสียชีวิตทันที
เมื่อมองเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น หญิงชราก็โกรธทันที “เด็กหนุ่ม แกอยากตายใช่ไหม!”
ขณะพูด กระบี่ยาวที่อยู่ในมือก็ถูกดึงออกมาทันที กระบวนท่าของเธอเหมือนกับชายวัยรุ่นเมื่อสักครู่ รังสีกระบี่จำนวนมากกลายเป็นหลุมดำและกำลังจะกลืนหลินหยุนเข้าไป
แต่พลังของทั้งสองคน มันต่างกันราวฟ้ากับเหวจริงๆ ไม่สามารถเอามาเทียบกันได้เลย
สายตาของหลินหยุนเปล่งประกายทันที มือของเขาเกิดแสงสว่างขึ้นมา จากนั้นกระบี่เฮ่าเทียนก็ปรากฏตัวบนมือของหลินหยุนทันที
เพลงกระบี่พลังผกผันโจมตีออกไปทันที มีรังสีกระบี่อันหนึ่งพุ่งออกไปและโดนหลุมดำกลืนกินเข้าไปทันที
หลุมดำหายไปทันที รังสีกระบี่ของหลินหยุนก็หายไปเช่นกัน การโจมตีครั้งนี้ พลังของพวกเขาสูสีกันมากๆ
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทำให้หนังตาของหญิงชรากระตุกทันที เธอคาดคิดไม่ถึงจริงๆ
หญิงชราหายใจเข้าลึกๆและมองไปที่หลินหยุน และพูดอย่างเคร่งขรึม “เด็กหนุ่ม ทำไมแกถึงแข็งแกร่งขนาดนี้? กากเดนจากดาวไกอาอย่างพวกแก ไม่มีทางฝึกฝนถึงแดนจิตปฐมอยู่แล้ว!”
“แกทำได้ยังไง?”
“ถ้าแกยอมพูดความจริงทั้งหมดออกมา ฉันอาจจะไว้ชีวิตแกก็ได้!”
“อย่าคิดที่จะต่อต้านฉันอีก!”
“อย่าคิดว่าจะปิดปังความจริงทั้งหมดได้!”
“ฉันแค่ไม่อยากใช้วิชาเสาะขวัญกับแกเท่านั้น!”
เมื่อหลินหยุนได้ยินเรื่องนี้ เขาก็พูดเบาๆ “ถ้าคุณสามารถเอาชนะฉันได้ ฉันจะบอกเรื่องทุกอย่างที่คุณอยากรู้ออกมา! แต่น่าเสียดายจริงๆ คุณคงเอาชนะฉันไม่ได้หรอก!”
เมื่อหญิงชราได้ยินก็โกรธมากๆ เธอพูดอย่างเย็นชา “ใช่เหรอ? ในเมื่อแกอยากหาเรื่องตาย ฉันก็จะทำตามที่แกต้องการ! เด็กหนุ่ม ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกัน แกจะมีความสามารถแค่ไหนกันแน่!”
ขณะพูด เธอก็สะบัดกระบี่ทันที มีพลังที่แข็งแกร่งมากๆปะทุออกมาจากร่างกายของเธอ
“กระบี่วิญญาณปวงชน!”
หลังจากหญิงชราตะโกนด้วยความโกรธ เธอก็สะบัดกระบี่ มีพลังกระบี่ที่ทรงพลังมากๆปรากฏทันที
ภายในชั่วพริบตา มีหิมะที่เยือกเย็นมากๆ กลายเป็นร่างภูมิทันทีและล้อมหลินหยุนเอาไว้
สายตาของหลินหยุนเปล่งประกายและถอยหลังทันที
วิชาขอบเขตพลังแบบนี้ ทำให้หลินหยุนคาดคิดไม่ถึงจริงๆ
และรังสีกระบี่ที่กลายเป็นขอบเขตพลังแบบนี้ มันทำให้สิ่งของต่างๆในบริเวณโดยรอบกลายเป็นร่างภูมิทันที
มันเป็นเรื่องที่แปลกประหลาดมากๆ!
YOU MAY ALSO LIKE
