จากร้านโอสถสู่จ้าวหมื่นภพ - ตอนที่ 48 : งานประมูลหมื่นสมบัติ
ยามค่ำคืนของนครหลวงชิงหยุน
แสงไฟนับหมื่นดวงส่องประกายดุจหมู่ดาวบนพื้นพิภพ
แต่สถานที่ที่สว่างไสวและคึกคักที่สุดในคืนนี้ ไม่ใช่พระราชวัง ไม่ใช่สภาโอสถ และไม่ใช่สำนักศึกษา
หากเป็นอาคารสูงตระหง่านใจกลางนครหลวง
หอประมูลหมื่นสมบัติ
สถานที่ซึ่งรวบรวมสมบัติล้ำค่าจากทั่วทั้งแคว้น
และในบางครั้ง
แม้แต่สมบัติจากดินแดนภายนอกก็ยังปรากฏขึ้นที่นี่
คืนนี้คือวันเปิดงานประมูลประจำปี
ผู้คนจากทุกสารทิศหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย
ยอดฝีมือจากตระกูลใหญ่
ผู้อาวุโสจากสำนักต่าง ๆ
นักปรุงโอสถชื่อดัง
รวมถึงอัจฉริยะรุ่นเยาว์แห่งยุค
ทุกคนต่างมารวมตัวกันอยู่ที่นี่
เพราะข่าวลือที่แพร่สะพัดไปทั่วนครหลวงในช่วงเช้า
มรดกโบราณชิ้นหนึ่งกำลังจะถูกนำออกประมูล
แม้จะไม่มีใครรู้แน่ชัดว่าคืออะไร
แต่เพียงเท่านี้ก็เพียงพอที่จะดึงดูดผู้คนมากมายแล้ว
…
ภายในห้องรับรองพิเศษชั้นบนสุด
หลินเย่ยืนอยู่หน้าหน้าต่าง
มองลงไปยังผู้คนที่กำลังหลั่งไหลเข้าสู่หอประมูล
ด้านหลังของเขา
มู่ชิงเสวี่ยกำลังนั่งเงียบ ๆ
ดวงตาคู่งดงามจับจ้องไปยังถ้วยชาในมือ
ส่วนหลัวเฟิงกำลังรายงานข้อมูลล่าสุด
“นายท่าน”
“ข่าวเรื่องแผ่นหยกแพร่กระจายไปทั่วแล้ว”
“ตระกูลใหญ่ทั้งหก”
“สำนักหลักทั้งสี่”
“รวมถึงราชสำนัก”
“ต่างส่งคนมาเข้าร่วมประมูล”
หลินเย่พยักหน้าเบา ๆ
เรื่องนี้ไม่เหนือความคาดหมาย
หากแผ่นหยกส่วนที่สี่ถูกเปิดเผยจริง
ย่อมไม่มีใครยอมปล่อยผ่าน
…
“หอเงาทมิฬล่ะ”
หลินเย่ถาม
หลัวเฟิงเงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“คนของเราไม่พบร่องรอย”
“แต่ข้าเชื่อว่าพวกมันต้องมาแน่นอน”
หลินเย่หัวเราะเบา ๆ
“แน่นอนอยู่แล้ว”
“สมบัติที่เกี่ยวข้องกับมรดกโอสถนิรันดร์ พวกมันไม่มีทางปล่อยไป”
…
เวลาผ่านไปไม่นาน
เสียงระฆังขนาดใหญ่ก็ดังขึ้นทั่วอาคาร
ก้องงงงง!
งานประมูลเริ่มต้นแล้ว
…
ภายในห้องโถงหลัก
ที่นั่งหลายหมื่นที่เต็มไปด้วยผู้คน
บรรยากาศคึกคักอย่างยิ่ง
ตรงกลางห้อง
เวทีประมูลขนาดใหญ่ถูกสร้างขึ้นจากหินวิญญาณชั้นสูง
เปล่งแสงสีทองอ่อน ๆ
สร้างความรู้สึกหรูหราและสง่างาม
ไม่นานนัก
หญิงสาวในชุดสีแดงก็เดินขึ้นเวที
นางมีรูปร่างงดงาม
ใบหน้ายิ้มแย้ม
และมีน้ำเสียงชวนฟัง
“ยินดีต้อนรับทุกท่านสู่งานประมูลหมื่นสมบัติประจำปี”
“ข้า เหม่ยหลาน จะเป็นผู้ดำเนินการประมูลในคืนนี้”
เสียงปรบมือดังขึ้นทั่วห้อง
…
การประมูลเริ่มต้นขึ้นอย่างรวดเร็ว
สมบัติชิ้นแล้วชิ้นเล่าถูกนำออกมา
อาวุธวิญญาณ
คัมภีร์ฝึกตน
โอสถหายาก
แกนอสูรระดับสูง
ทุกชิ้นล้วนมีมูลค่ามหาศาล
เสียงเสนอราคาดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง
…
แต่หลินเย่ไม่ได้สนใจ
สายตาของเขาจับจ้องไปยังเวทีอย่างสงบ
รอคอยสิ่งที่ต้องการจริง ๆ
…
หนึ่งชั่วยามผ่านไป
ในที่สุด
เหม่ยหลานก็เผยรอยยิ้มลึกลับ
“ต่อไป”
“จะเป็นสมบัติชิ้นพิเศษของค่ำคืนนี้”
ทันทีที่คำพูดนั้นดังขึ้น
ทั้งห้องพลันเงียบลง
…
กล่องหยกสีดำถูกนำขึ้นมาบนเวที
ค่ายกลป้องกันหลายชั้นล้อมรอบเอาไว้
เพียงเท่านี้ก็เพียงพอให้ทุกคนตระหนักถึงคุณค่าของสิ่งที่อยู่ภายใน
…
เหม่ยหลานเปิดกล่องอย่างช้า ๆ
ทันทีที่ฝาถูกเปิดออก
แสงสีทองอ่อน ๆ ก็ส่องประกายออกมา
ภายในกล่อง
มีแผ่นหยกโบราณขนาดเท่าฝ่ามือวางอยู่
เต็มไปด้วยอักขระที่ไม่มีใครเข้าใจ
…
ในห้องรับรอง
หัวใจของหลินเย่เต้นแรงขึ้นทันที
แผ่นหยกภายในมิติของเขาสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
…
มู่ชิงเสวี่ยเองก็ลุกขึ้นยืน
สีหน้าเปลี่ยนไป
“ใช่มันจริง ๆ”
นางกล่าวเสียงเบา
…
ระบบภายในจิตสำนึกของหลินเย่ส่งเสียงขึ้นทันที
[ตรวจพบมรดกโอสถนิรันดร์ส่วนที่สี่]
[ระดับความสมบูรณ์ของมรดก : 33%]
…
ดวงตาของหลินเย่เปล่งประกาย
ไม่มีข้อสงสัยอีกแล้ว
แผ่นหยกบนเวทีคือของจริง
…
ขณะเดียวกัน
ภายในห้องรับรองอีกแห่งหนึ่ง
ชายหนุ่มในชุดทองกำลังมองแผ่นหยกด้วยแววตาแปลกประหลาด
เขาคือจ้าวเทียนอวี่
อัจฉริยะอันดับหนึ่งของสำนักศึกษาชิงหยุน
แม้จะไม่รู้ความลับที่แท้จริง
แต่สัญชาตญาณกลับบอกเขาว่า
สมบัติชิ้นนี้ไม่ธรรมดา
…
ส่วนอีกด้านหนึ่งของหอประมูล
ชายชุดดำสามคนกำลังนั่งเงียบ ๆ
ไม่มีใครสังเกตเห็นพวกเขา
เพราะค่ายกลพรางตัวปกคลุมร่างเอาไว้
…
“เป้าหมายยืนยันแล้ว”
หนึ่งในนั้นกล่าว
“มรดกอยู่ที่นี่”
…
ชายตรงกลางเผยรอยยิ้มเย็นชา
“ดี”
“คืนนี้เราจะเก็บทุกอย่างกลับไป”
…
แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ออกมาเพียงชั่วขณะ
ก่อนจะหายไปอย่างรวดเร็ว
…
บนเวที
เหม่ยหลานเริ่มประกาศราคา
“ราคาเริ่มต้น”
“หนึ่งล้านหินวิญญาณ!”
ทันทีที่สิ้นเสียง
ทั้งห้องก็ระเบิดความคึกคักขึ้นทันที
…
“หนึ่งล้านสองแสน!”
“หนึ่งล้านห้าแสน!”
“สองล้าน!”
“สามล้าน!”
…
ราคาเพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
ภายในเวลาไม่กี่ลมหายใจ
ก็ทะลุห้าล้านหินวิญญาณไปแล้ว
…
หลินเย่ยังคงนั่งนิ่ง
เขารู้ดีว่าเกมเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น
…
ไม่นานนัก
ราคาเพิ่มขึ้นถึงสิบล้านหินวิญญาณ
ผู้ประมูลจำนวนมากเริ่มถอนตัว
เหลือเพียงตระกูลใหญ่และสำนักระดับสูง
…
“สิบสองล้าน”
เสียงหนึ่งดังขึ้นจากห้องรับรองชั้นสอง
…
“สิบห้าล้าน”
อีกฝ่ายเสนอทันที
…
บรรยากาศเริ่มตึงเครียด
ทุกคนสัมผัสได้ว่าการแข่งขันกำลังเข้าสู่จุดเดือด
…
ทันใดนั้น
หลินเย่ก็เปิดปากเป็นครั้งแรก
“ยี่สิบล้าน”
เสียงของเขาดังออกไปอย่างสงบ
แต่กลับทำให้ทั้งห้องเงียบลงทันที
…
ยี่สิบล้านหินวิญญาณ!
…
ผู้คนจำนวนมากหันมามองห้องรับรองของเขา
ด้วยความตกตะลึง
…
เหม่ยหลานเองยังชะงักไปเล็กน้อย
ก่อนรีบกล่าว
“ยี่สิบล้านครั้งที่หนึ่ง!”
…
แต่ก่อนที่นางจะพูดต่อ
เสียงเย็นเยียบเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากอีกฟากของห้องโถง
…
“สามสิบล้าน”
…
ทันทีที่เสียงนั้นดังขึ้น
ดวงตาของหลินเย่ก็หรี่ลง
เพราะเขาจำเสียงนี้ได้
…
หอเงาทมิฬ!
…
ศึกชิงมรดกที่แท้จริง
กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว