ทรราชตัวน้อย ไม่อยากพบจุดจบแบบ BAD END - บทที่ 571: ทําให้แค่เธอ (1)

ในห้องน้ำที่ว่างเปล่า โรเอล แอสคาร์ดแช่อยู่ในอ่างอาบน้ำ พลาง จ้องไปยังน้ำเพื่อล้างสมองของเขาให้เกลี้ยง แล้วนึกถึงประโยชน์ของ การอาบน้ำเย็น

การอาบน้ำเย็นนั้นอาจฟังดูหุนหัน แต่ตราบใดที่เตรียมตัวมาดีแล้ว ผลประโยชน์ของมันก็มีอยู่ เหมือนกับการว่ายน้ำในฤดูหนาว มัน สามารถทําให้ร่างกายแข็งแกร่งขึ้น ทําให้ระบบประสาทตื่นตัว ทําให้ จิตใจสงบ เพิ่มการไหลเวียนของเลือด และกระทั่งช่วยย่อยอาหาร

ถ้าต้องการให้อธิบายลึกขึ้นอีก ประโยชน์อื่นๆ นั้นก็มากมาย แต่ สําหรับโรเอลในตอนนี้ ประโยชน์สูงสุดมีเพียงหนึ่งเดียว นั่นคือความ เย็นเฉียบของน้ำใส่น้ำแข็งสามารถช่วยเด็กหนุ่มในการข่มกายข่มใจ รวมไปถึงเพลิงมารในใจของเด็กหนุ่มได้

ร่างกายของผู้มีพลังเหนือธรรมชาตินั้นต่างจากคนทั่วไป หลังจาก เลื่อนขึ้นเป็นผู้มีพลังธรรมชาติระดับสูงแล้ว ร่างกายของเขาก็จะกลาย พันธุ์ไป พวกเขาจะมีคุณสมบัติบางอย่างเช่นต้านทานความร้อนความ เย็น และเนื่องมาจากความสามารถที่เขาได้รับเมื่อปลุกสายเลือด ตระกูลแอสคาร์ด โรเอลนั้นจะทนต่อความหนาวเย็นมากกว่า ในขณะที่ การต้านทานการถูกแช่แข็งนั้นไม่ได้สูงอะไรมาก

เพราะเช่นนี้ น้ำใส่น้ำแข็งของโรเอลจึงค่อนข้างพิเศษ มีน้ำแข็ง ลอยเป็นแพอยู่ครึ่งหนึ่ง แต่ถึงแม้มันจะเหมือนกับการแช่ในถังน้ำแข็ง แต่ใจของโรเอลก็ยังรุ่มร้อนและความคิดก็ยังเต็มไปหมด

หลังจากประสบกับเหตุการณ์วันนี้ โรเอลก็ต้องยอมรับหนึ่งอย่าง นั่นคืออลิเซียโตแล้วจริงๆ แม้ว่าการเปลี่ยนแปลงของรูปร่างจะยังไม่ ชัดเจนนัก แต่ความเยาว์วัยของเด็กสาวนั้นเริ่มแสดงออกมาแล้ว และ มันแรงกล้าเสียจนอาจตายได้

ทันทีที่เขาระลึกถึงภาพที่เด็กสาวผมสีเงินดูจะรอคอยการถูก ลงโทษนั้น โรเอลก็รู้สึกว่ากองไฟในตัวเขาลุกโชนขึ้นอีกครั้ง ใน ขณะเดียวกัน มันดูเหมือนจะเป็นผลมาจากน้ำลายของอลิเซีย สติของ โรเอลก็เบลอไปเล็กน้อย เขายังคงต้องการแช่น้ำเย็นเพื่อเรียกสติอีกสัก พัก

มองห้องน้ำที่เย็นเฉียบแล้วโรเอลก็ถอนหายใจโล่งอก เขารู้สึกว่า คืนนี้มันเกินกว่าปกติจริงๆ แต่โชคดีที่อลิเซียดูจะสูญเสียความสามารถ ในการขยับตัวหลังจากเธอเมา ไม่อย่างนั้นประตูไม้บางๆ นี้คงไม่อาจกั้น เธอออกไปจากเขาได้

เด็กสาวผมสีเงินไม่ได้ขยับตัว นี่เป็นสิ่งที่ดีที่สุดสําหรับเด็กหนุ่มใน ขณะนี้ และมันได้ให้โอกาสโรเอลในการคิดทบทวนความสัมพันธ์ ระหว่างทั้งสอง

พูดตามตรง โรเอลคืนนี้นับว่าหวั่นไหวมาก ภายใต้ผลสองทางของ คาถาเวทเผ่าเลือดจากอลิเซียและชุดเดรสบางๆ ของเธอ เด็กหนุ่มแทบ คุมตัวเองไม่ได้ แต่สิ่งหนึ่งที่ทําให้เด็กหนุ่มยังคงบรรทัดฐานของตัวเอง ไว้ได้ นั่นคืออายุ

แม้ว่าอลิเซียไม่ได้มีปัญหาทางกายภาพ แต่เธอยังอายุต้ำกว่า เกณฑ์ นี่คือสิ่งที่โรเอลไม่มีวันผ่อนปรน นี่ก็ยังเป็นหนึ่งในข้ออ้างหลัก ของเด็กหนุ่มเพื่อปฏิเสธเด็กสาวอีกด้วย แต่ต้องพูดว่าภายใต้เวลาที่เดิน ไป ข้ออ้างนี้จะยังใช้ได้แค่ไม่กี่เดือนเท่านั้น

“โอ้ กี่เดือนกันนะ?”

เด็กหนุ่มครุ่นคิดขณะพิงศีรษะของเขากับขอบอ่าง เขาสับสนอยู่ สักพักแล้วระลึกถึงเมื่อไม่กี่ปีก่อน เด็กหนุ่มปฏิบัติกับอลิเซียแบบ ครอบครัวจริงๆ แต่เขาไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่พวกเขาเริ่มสัมผัสกันแบบ นี้ มันให้ความรู้สึกเหมือนความรู้สึกนั้นค่อยๆ เสื่อมสภาพลง

อิทธิพลที่มองไม่เห็นจากเด็กสาวผมสีเงินทําให้โรเอลหาร่องรอย ไม่ได้ แต่ชัดเจนว่าตอนนี้โรเอลไม่สามารถปฏิบัติกับอลิเซียแบบ น้องสาวได้อีกต่อไป และกระทั่งนานๆ ครั้้ง อลิเซียก็ทําให้โรเอลหวั่น ไหวไปกับความรู้สึกที่แท้จริงและความงามของเธอ

นึกถึงจุดนี้โรเอลก็รู้สึกว่าสมองของเขาร้อนขึ้นอีกแล้ว แล้วรีบวัก น้ำขึ้นมาลูบแก้มของเขา เด็กหนุ่มผมดําถอนหายใจโล่งอก ไม่ว่า อย่างไร ตอนนี้ก็มีเพียงสิ่งเดียวที่เขาทําได้ นั่นคือควบคุมตัวเองแล้วรอ ให้เช้า

————————–

เมื่อโรเอลเช็ดตัวจนแห้งแล้วเดินออกจากห้องน้ำในตอนเช้าตรู่ ท้องฟ้าข้างนอกสว่างขึ้นเล็กน้อย และแสงอรุณลอดผ่านช่องของม่าน หนาหนักเข้ามากระทบแก้มของเด็กสาวที่นอนอยู่บนเตียง เธอดูเยือก เย็น นุ่มนวลและงดงาม

หลังจากสงบใจมาทั้งคืน เด็กหนุ่มผมดําก็ผ่านวิกฤตจากนิสัยสกิน ชิปของอลิเซียไปได้ แต่หลังจากการรอนแรมมาสองสามเดือนแล้ว อาบน้ำเย็นในคืนแรก จึงไม่แปลกถ้าเขาจะอ่อนเพลีย โชคดีที่อลิเซียยัง ไม่ตื่น ซึ่งนั่นทําให้เขายังพอมีเวลาพัก

มองจากร่องรอยบนเตียง หลังจากโรเอลผละออกไปเมื่อคืนที่ผ่าน มา ดูเหมือนอลิเซียไม่ได้ลุกจากเตียงเลย แต่หลับไปคาที่ นี่แสดงให้เห็น ว่าเมื่อคืนนี้เธอเมาแค่ไหน

“เลือดของฉันมันชวนให้เมาขนาดนั้นเลย?”

เด็กหนุ่มกระซิบกับตนเอง แตะคอที่ถูกเด็กสาวกัดไปก่อนหน้านี้ แล้วพลันสงสัยว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขาเพิ่งดื่มมาแล้วถูกดูดเลือดต่อ แต่ ความสงสัยนี้ก็ถูกตัดออกไปหลังจากมองไปที่อลิเซียซึ่งยังหลับสนิท หลังจากคิดสักพัก โรเอลก็เดินไปที่เก้าอี้ที่อยู่ด้านข้าง นั่งกอดอกแล้ว หลับตาเพื่อพักผ่อน

เวลาผ่านไปในลักษณะนี้ท่ามกลางความเงียบ มีเพียงสายลมปลาย หน้าร้อนที่พัดเข้าใส่ผ้าม่านและหน้าต่างนานๆ ครั้งจนกระทั่งดวง อาทิตย์ขึ้นโดยสมบูรณ์ และเสียงกิจกรรมของมนุษย์เริ่มปรากฏขึ้นใน คฤหาสน์สีกรมท่า อลิเซียบนเตียงจึงเริ่มตื่นขึ้นอย่างเชื่องช้า

“หือ? นี่ นี่มัน…”

เด็กสาวผมสีเงินซึ่งเพิ่งจะตื่นดูจะยังจับต้นชนปลายไม่ถูก ดวงตาสี แดงของเธอมองไปรอบๆ ด้วยความงุนงง จนกระทั่งเมื่อเธอเห็นโรเอล อลิเซียจึงดูจะตื่นขึ้นนิดหน่อย แล้วความทรงจําของเด็กสาวก็ค่อยๆ กลับมาพร้อมดวงตาที่ค่อยๆ เบิกกว้าง แล้วเธอก็ลุกพรวดขึ้น

“ท ท่านพี่โรเอล!”

“หือ? โอ้ อลิเซีย เธอตื่นแล้ว”

โรเอลผู้พบว่าเด็กสาวตื่นแล้วขยี้ตาของเขา ลุกขึ้นแล้วยืดเส้นยืด สาย จากนั้นก็ปรับสีหน้าแล้วเดินไปที่เตียง เตรียมพร้อมจะสวดปรับ

ทัศนคติเด็กสาว แต่สิ่งที่เขาไม่นึกก็คือก่อนที่เขาจะทันไปถึง อลิเซียก็ หน้าแดงแปร๊ด แล้วเธอก็มุดเข้าไปในผ้าห่ม

“ด เดี๋ยวก่อนค่ะ ท่านพี่โรเอล อย่าเพิ่งมาทางนี้นะคะ!”

“เอ๊ะ?”

เห็นพฤติกรรมของอลิเซียแล้ว โรเอลก็ไม่รู้จะตอบสนองอย่างไร แต่ภายในผ้าห่มนั้น เด็กสาวผมสีเงินได้จมกับความเขินอายจนโงหัวไม่ ขึ้นแล้ว

เรื่องที่เกิดเมื่อคืนเป็นแผนของอลิเซีย แต่หลังจากดื่มเลือดของโร เอลเข้าไป แผนของเธอก็เริ่มเพี้ยนไป ที่จริงคือ อลิเซียเพิ่งจะมาจําได้ เอาตอนนี้ว่าเมื่อคืนเธอกล้าแค่ไหน และเพราะเช่นนี้ เธอจึงไม่กล้ามอง หน้าโรเอลขึ้นมานิดหน่อย

เด็กหนุ่มผมดําแต่แรกนั้นตกอยู่ในผลกระทบของการถูกดูดเลือด และทําให้เขาทําตัวสนิทสนมลึกซึ้งกับเด็กสาว แต่ภายใต้อิทธิพลของ เลือดของโรเอลซึ่งมีผลกระทบพิเศษทําให้อลิเซียแพ้ราบคาบเสียแทน จุดจบเช่นนี้ไม่เคยอยู่ในความคิดคาดฝันของเด็กสาวมาก่อน เธอจึงไม่รู้ จะทําอย่างไรกับมันไปชั่วขณะ

เด็กสาวที่แอบอยู่ใต้ผ้าห่มใช้มือปิดแก้มของเธอไว้แล้วย้อนคิดซ้ำๆ ถึงเรื่องเมื่อคืนนี้ในใจ เธออับอายจนน้ำตาไหล ในขณะเดียวกัน โรเอ ลที่มองก้อนผ้าห่มกลมๆ นั้นก็สับสนเล็กน้อยและพูดไม่ออก

จะว่าไป พฤติกรรมของอลิเซียเมื่อคืนนี้เกิดขึ้นเพราะเธอเมา ดังนั้นมันจึงเป็นการกระทําที่ไม่รู้ตัวและมาจากความมึนเมา ถ้าเป็น แบบนี้ เขาก็ดูจะไม่ควรเอาเรื่องเธอไปมากกว่านี้ใช่ไหม?

โรเอลซึ่งมีสีหน้าสับสนไม่รู้จะทําอย่างไร หลังจากครุ่นคิดสักพัก เขาก็ได้แต่เข้าไปใกล้เธออย่างเก้ๆ กังๆ แล้วถามเบาๆ

“อลิเซีย? เอ่อ… สบายดีใช่ไหม?” “…ท่านพี่โรเอล อย่ามองหนูนะคะ” “ไม่นี่ เธออยู่ในผ้าห่มไม่ใช่เหรอ?” “นั่นก็ไม่ได้ค่ะ ท่านพี่โรเอล อย่ามองหนูเลยค่ะ” “งั้นก็ได้”

โรเอลพยักหน้าเมื่อเด็กสาวผมสีเงินย้ำคําพูดของเธออีกครั้งแล้ว เบนหน้าไปมองประตู คนหนึ่งยืนข้างเตียงในขณะที่อีกคนมุดอยู่ในผ้า ห่ม จนผ่านไปนานอลิเซียถึงค่อยๆ โผล่หน้าของเธอออกมาแล้วถาม เบาๆ ขณะมองไปที่เตียง

“ท่านพี่โรเอล ยังอยู่หรือเปล่าคะ?”

“อืม”

เด็กหนุ่มผมดําตอบคําถามของอลิเซียอย่างใจเย็น ดูเหมือนว่า กิริยาของเด็กหนุ่มจะเป็นปกติ เด็กสาวผมสีเงินไม่ได้มุดกลับเข้าไปใน ผ้าห่มหลังจากสั่นเล็กน้อย แต่เธอก็ยังยืนกรานที่จะอธิบาย

“เอ่อ เมื่อวาน เมื่อคืนนี้ หนูไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนั้นนะคะ แต่ เลือดของท่านพี่โรเอลไม่รู้ทําไมทําให้หนู… ก็เลย…”

“อืม ไม่ต้องพูดหรอก ฉันเข้าใจ”

ก่อนที่เสียงที่ทั้งเขินอายและตื่นตัวของอลิเซียจะพูดจบ โรเอลก็ขัด คําพูดของเธอแล้วยอมรับออกมา

“จูเลียน่าก็เคยดื่มเลือดฉันมาก่อน ตอนนั้นเธอก็บอกว่าเลือดของ ฉันเหมือนกับไวน์ แต่ฉันไม่ได้สนใจอะไรตอนนั้น ฉันไม่นึกว่าจะ กลายเป็นเรื่องในตอนนี้”

“…ท่านพี่โรเอล”

“ไม่เป็นไรหรอก เธอแค่เมาเมื่อคืนนี้ ฉันไม่สนว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วก็ จําไม่ได้แล้วด้วย ดังนั้น คุณอลิเซียบนเตียงน่ะช่วยออกมาได้หรือยัง?”

หลังจากตัดพฤติกรรมผิดปกติของอลิเซียเมื่อคืนนี้ออกไป เด็ก หนุ่มผมดําก็ขยับศีรษะของเขาเล็กน้อยมาทางเตียง และเด็กสาวผมสี เงินที่ได้ยินเช่นนั้นก็หยุดการเคลื่อนไหวของเธอ

“ท่านพี่โรเอลไม่โกรธเหรอคะ?”

“จะว่าโกรธก็… มันเป็นอุบัติเหตุตั้งแต่แรกเพราะฉันหละหลวมเอง ดังนั้นไม่ต้องห่วงหรอก ฉันไม่โทษเธอ”

“จริงนะคะ?”

“แน่นอน แล้วก็… การลงโทษก็ทําไปแล้วด้วยนี่นะ”

“!”

ได้ยินคําพูดของโรเอล ร่างของเด็กสาวผมสีเงินก็สะท้าน ใบหน้า ของเธอแดงขึ้นเฉียบพลัน และแม้แต่ใบหูของเธอก็สีเปลี่ยน ทว่าอลิเซีย ไม่อาจปฏิเสธเรื่องที่ทําให้เธออับอายนี้ได้

นึกไปถึงบทลงโทษเมื่อคืนนี้ เด็กสาวผมสีเงินรู้สึกแปลกๆ ในตัว ของเธอ แล้วร่างเล็กๆ ก็หดลีบลง แต่เมื่อเธอได้ยินคําเชิญลงจากเตียง ของโรเอล อลิเซียก็อยากโต้ตอบอีกครั้ง ในความย้อนแย้งนี้เด็กสาว เดินหน้าหรือถอยหลังก็ไม่ได้สักอย่าง เธอจึงพูดไม่ออกไปพักใหญ่