ทรราชตัวน้อย ไม่อยากพบจุดจบแบบ BAD END - บทที่ 575: บุคคลสูญหาย (1)

บทที่ 575: บุคคลสูญหาย (1)

ในค�าคืนฤดูร้อน ดวงดาวสุกสกาวเหนือทุ่งนาหนาทึบ ข้างถนนที่ นําไปสู่เมืองแห่งการค้าโรซ่า มีเด็กหนุ่มผมดําพักผ่อนอยู่ และห่างจาก เขาไม่ไกลนัก กลุ่มผู้คุ้มกันในชุดเกราะก็กําลังตั้งเต็นท์

สามวันแล้วที่เด็กหนุ่มออกจากสถาบันการศึกษาเซนต์เฟรย่าเพื่อ ไล่ตามกองคาราวานของโซโรฟยา เพราะเด็กหนุ่มผมดํากําลังกังวล โร เอลและพวกจึงแทบไม่ได้พักเลยตลอดสามวันและห้อตะบึงไปตาม ถนนทั้งวันทั้งคืน ทว่าโรเอลก็ต้องประหลาดใจที่การไล่ตามเช่นนี้ของ เขายังตามสายธารแห่งอัญมณีของชาร์ล็อตไม่ได้

แม้ว่าชาร์ล็อตจะนั่งรถม้าล่วงหน้าไปก่อนโรเอลสองวัน แต่ด้วย ความที่พวกโรเอลเป็นกองอัศวินบนหลังม้า พวกเขาควรจะตาม คาราวานของโซโรฟยาทันในอย่างน้อยสามวัน แต่ทว่าข้อเท็จจริงคือ พวกเขาไม่เห็นสายธารแห่งอัญมณีของตระกูลโซโรฟยาแม้แต่เงา

สําหรับสายธารแห่งอัญมณีนั้น โรเอลซึ่งเคยใช้ชีวิตกับพวกเขา รู้จักมันเป็นอย่างดี ปราสาทเคลื่อนที่ที่สร้างจากมนตร์มิตินั้นปกติแล้ว จะเชื่องช้ากว่ารถม้าทั่วไป วัตถุประสงค์หลักของมันคือความ สะดวกสบาย มันจึงคงเป็นไปได้ยากที่จู่ๆ จะมีการพัฒนาทางวิทยาการ จนทําให้มันวิ่งเร็วขึ้นโผล่มาจนมันหายไปอย่างไร้ร่องรอยได้ และมี เพียงเหตุผลเดียวที่โรเอลจะคิดได้

นั่นคือ พวกชาร์ล็อตก็เหมือนกับพวกโรเอล พวกเธอก็เดินทางทั้ง วันทั้งคืนเหมือนกัน

เด็กหนุ่มผมดําอดขมวดคิ้วไม่ได้เมื่อนึกถึงประเด็นนี้ ถ้าก่อนหน้านี้ โรเอลคาดการณ์ ถ้าเช่นนั้นตอนนี้เขาก็แน่ใจแล้วว่ามีบางอย่างเกิด ขึ้นกับชาร์ล็อต

ช่วงท้ายของการประชุมสหประชาชาติของบรรดาอาณาจักรนั้น ต่างจากจักรวรรดิเซนต์เมซิทที่กําลังสะบักสะบอม เมืองโรซ่าที่ร�ารวย นั้นไม่มีสถานการ์ฉุกเฉินใดๆ ปกติแล้วไม่น่าจะต้องรีบร้อน ดังนั้นเธอ จะต้องกําลังหลบเลี่ยงบางอย่างอยู่

ศัตรูเหรอ? ไม่ เป็นไปไม่ได้ ไม่ว่าอย่างไรนี่ก็คือถนนที่ตรงไปยัง อาณาจักรแห่งการศึกษาโบรเนล จะมีการไล่ฆ่ากันเกิดขึ้นในที่แบบนี้ได้ อย่างไร? ขนาดผู้ร่วงหล่นที่ทรงพลังอย่างนักบวชเทรนท์ยังต้องล่อพวก โรเอลเข้าไปในป่าในเขาก่อนเลย

นี่ไม่ใช่การตามล่าของศัตรู ถ้าเช่นนั้น อะไรที่ควรค่าให้ชาร์ล็อตทํา เรื่องแบบนี้กัน จะบอกว่าเธอ… ซ่อนตัวจากเราอยู่เหรอ?

หลังจากคิดแล้ว โรเอลก็คิดขึ้นมาเช่นนั้น ยิ่งเขาคิดเรื่องนี้ก็ยิ่ง แน่ใจว่าเป็นไปได้ แต่ในขณะเดียวกันก็มีข้อสงสัยในใจมากมายด้วย

ทําไมถึงหลบเขาล่ะ? ถ้ามีปัญหาเกิดขึ้นในความสัมพันธ์ระหว่าง ทั้งสอง การหลบหน้าก็ไม่ได้ช่วยอะไรใช่ไหม? การที่เธอกลับไปโดยไม่ ลานั่นหมายความว่าเธอมีบางอย่างที่ไม่อยากบอกเขาเหรอ?

สังหรณ์ร้ายในใจเขารุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนเด็กหนุ่มต้องนวดหว่าง คิ้วของเขา จากนั้นก็มองไปที่กลุ่มนักรบนอกรีตที่กําลังยุ่งแล้วสูดหายใจ เพื่อสงบสติ

อย่างไรก็ตาม หลังจากไล่กวดมาสามวัน พวกของโรเอลก็ไปต่อไม่ ไหวแล้ว เด็กหนุ่มจึงถือโอกาสใช้เวลาสั้นๆ ในการวิเคราะห์เบาะแส อย่างจริงจัง

จากมุมมองของเด็กสาว หากเกิดอะไรขึ้นกับชาร์ล็อตในครั้งนี้ อะไรคือต้นตอของสาเหตุ? นายหญิงใหญ่ที่เพิ่งกลับมาจากการประชุม สหประชาชาติไม่น่ามีปัญหาด้านความปลอดภัย หรือว่านี่คือเรื่อง ภายในกันนะ?

หลังจากเขตการปกครองแอสคาร์ดและเมืองโรซ่าฟื้ นฟู ความสัมพันธ์ด้านความร่วมมือทางการค้าแล้ว หน่วยรบที่นําโดยยูจีนก็ ได้กลายมาเป็นผู้สนับสนุนรายใหญ่ของทั้งสอง มันจินตนาการได้ยาก ถึงการรวมกันของบรูซและกองทัพ จะนําความยุ่งเหยิงอะไรมาสู่เมือง ได้… เดี๋ยว! บรูซ!

เมื่อชื่อนี้ปรากฏขึ้นในใจของเด็กหนุ่ม เด็กหนุ่มผมดําก็พลันเบิกตา กว้าง นึกไปถึงเหตุที่ทําให้เขาได้พบกับชาร์ล็อต นั่นคือตะเกียงที่เขา ขายให้กับบรูซ ในขณะเดียวกัน โรคประหลาดของชายผู้นั้นก็ไหลเข้า มาในใจของโรเอลด้วย

โรเอลเคยได้เห็นสภาพร่างกายของบรูซเมื่อไม่กี่ปีก่อน เนื่องจาก ของส่วนใหญ่ในร้านค้าของระบบนั้นมีชิ้นเดียว โรเอลจึงหาอะไรที่มีผล ใกล้เคียงกับตะเกียงนั้นไม่ได้อีก แต่โชคดีที่แม้ว่าน�ามันในตะเกียงจะ หมดลงแล้ว ผลของมันก็ยังไม่ได้หายไปเสียทั้งหมด

แม้ว่าสุขภาพเขาจะย�าแย่ลง แต่ด้วยตะเกียงน�ามันแล้ว สถานการณ์ของบรูซก็พูดได้ว่าทรงตัว หรือจะเป็นเพราะว่ามีบางอย่าง เกิดขึ้นในครั้งนี้แล้วทําให้บิดาของชาร์ล็อตล้มป่วยลงอีกกันนะ?

นึกถึงความเป็นไปได้นี้แล้ว โรเอลก็รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย แม้จะพูดได้ ยาก แต่ที่จริงแล้ว ขอแค่ให้อุบัติเหตุที่เมืองโรซ่านั้นไม่ได้เกิดกับชาร์ ล็อต เด็กหนุ่มก็จะไม่ลนลานมากนัก ต่อให้บรูซล้มป่วยหนัก ก็ยังมีมาร์ค วิสคาร์เตอร์ที่พึ่งพาได้

โรเอลผู้เกือบจมในเรื่องส่วนตัวของตนเองส่ายหัวให้กับความคิด นั้น แล้วเงยหน้ามองท้องฟ้าอันพร่างดาวแล้วปล่อยใจให้ลอยไปไกลลิบ

—————————

“นายหญิง จะเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้วนะคะ”

ภายในสายธารแห่งอัญมณี สาวใช้ผมดํามองไปที่เด็กสาวที่ตื่นมา แต่เช้าด้วยสีหน้าเศร้าหมอง ตรงหน้าของเธอ ชาร์ล็อตที่เพิ่งจะอาการดี ขึ้นเมื่อวานนี้ ไม่ควรจะอาการทรุดลงไปอีก

มันไม่มีสัญญาณใดๆ และไม่มีหนทางป้องกัน สิ่งเดียวที่ทําได้คือใช้ จิตวิญญาณแห่งทองคําสะกดมันเอาไว้ในระดับหนึ่ง โรคที่ไม่รู้จักของ ชาร์ล็อตนี้ราวกับภูตผีที่จับต้องไม่ได้ และเกรซก็ไม่อาจทนเห็นเด็กสาว ที่อาการทรุดลงในเวลาอันสั้นนี้ได้อีก

“นายหญิงคะ ดิฉันต้องรายงานนายท่านโรเอลเรื่องนี้ โปรดยกโทษ ให้ดิฉันด้วยนะคะ”

“เกรซ! ไม่ใช่ว่าข้าสั่งไม่ให้…”

“นายหญิงคะ ถึงดิฉันจะเป็นสาวใช้ แต่ดิฉันก็เป็นผู้คุ้มกันของนาย หญิงด้วยนะคะ หนึ่งในงานของดิฉันคือต้องทําให้นายหญิงปลอดภัย ดิฉันคิดว่าสถานการณ์ปัจจุบันไม่ค่อยดีนัก ดังนั้นดิฉันต้องหาพันธมิตร เพื่อสนับสนุน นั่นคือตระกูลแอสคาร์ดค่ะ โปรดอย่าดื้อดึงต่อไปเลยนะ คะ”

สาวใช้ผมสีดําขัดคําสั่งห้ามอย่างเคร่งครัดของชาร์ล็อตเป็นครั้ง แรกและยืนกรานตามความคิดเห็นของเธอเอง ทําให้เด็กสาวผมสีแดง บนเตียงหรูซึ่งได้เห็นสีหน้าเคร่งเครียดราวกับนักรบของเกรซผงะไป

“เกรซ… เจ้าทําเรื่องวุ่นวายไปแล้ว เรื่องมันไม่จริงจังอย่างที่เธอคิด หรอก โรคนี้จะดีขึ้นตอนกลางคืน ช่วงเช้ามันจะทําให้คนดูแย่กว่าความ เป็นจริงเท่านั้นเอง เป็นอาการที่เกิดขึ้นกับผู้ใหญ่ เจ้าน่าจะคุ้นเคยกับ มันนะ”

“…”

มองไปที่สาวใช้ที่มีสีหน้าหนักแน่นแล้ว เด็กสาวผมสีแดงจึงลดท่าที ของเธอลงแล้วเปลี่ยนมาเกลี้ยกล่อมเกรซให้ล้มเลิกความคิดแทน ทว่า มันไม่ได้ผลกับสาวใช้ผู้ติดตามชาร์ล็อตมาตั้งแต่สมัยเด็กที่อยู่ตรงหน้า เธอเลย

“ก็จริงนะคะ ดิฉันเคยได้ยินเสียงอาการที่ทรุดลงของท่านบรูซ ในช่วงเช้า แต่นายหญิงคะ อย่าเพิ่งพูดถึงอาการของโรคนี้เลย แต่ทั้ง ความถี่และช่วงเวลาที่แสดงอาการของนายหญิงเพิ่มขึ้นเยอะมากเลย นะคะ”

“…”

เด็กสาวบนเตียงพูดไม่ออกไปเมื่อเกรซจี้ที่ต้นตอของปัญหา โดยตรง เธอไม่รู้จะเถียงอย่างไร

จริงอย่างที่เกรซพูด อาการป่วยของชาร์ล็อตเริ่มด้วยความรู้สึกไม่ สบายตัวนิดหน่อยที่กินเวลาแค่ไม่กี่วินาที และเกิดขึ้นเพียงราวๆ ทุก ครึ่งเดือน มันถึงกับถูกจัดว่าเป็นอาการหลอนจากความเหนื่อยล้าและ ความเครียดไปด้วยซ�า ทว่าเมื่อเวลาผ่านไป ไม่เพียงแค่ความถี่กลายมา เป็นทุกๆ สองสามวัน แต่ระยะเวลาที่ป่วยนั้นก็ยืดออกไปด้วย