ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของตัวร้าย - ตอนที่ 480 อบรมลูกให้เป็นคนมีความสามารถ

ตอนที่ 480 อบรมลูกให้เป็นคนมีความสามารถ

มือปราบจ้าวได้ฟังเซี่ยอวิ๋นจิ่นก็พยักหน้า “เมื่อคืนวานนี้คนจากหอยาเป่าเหอช่วยจัดการบาดแผลให้ ซย่าซื่อเรียบร้อยแล้ว และยังให้นางกินยาบำรุงไปชุดหนึ่ง ปรากฏนางตื่นขึ้นมาก็เอาแต่ด่าทอวาจายากรับฟัง ด่าทุกคนไปเสียยกใหญ่ ด่ามาตลอดทั้งคืนจนฟ้าใกล้สาง ตอนฟ้าใกล้สางนางก็เอาหัวโขกประตูคุกตาย”

มือปราบจ้าวไม่ได้เล่าว่าก่อนที่ซย่าซื่อจะตาย ยังกล่าวอาฆาตไว้ว่า แม้ตายไปก็จะกลายเป็นผีอาฆาต มาคอยรังควานเซี่ยอวิ๋นจิ่น ให้เขาชาตินี้ไม่มีทางสงบสุขตลอดไป

แน่นอนว่ามือปราบจ้าวไม่มีทางบอกต่อวาจาเช่นนี้ รังแต่จะทำให้ไม่สบายใจ มือปราบจ้าวเองไม่เชื่อเรื่องงมงายพวกนี้ หากกลายเป็นผีมาทำร้ายคนได้จริง โลกนี้คนที่คับแค้นตายไปล้วนมาแก้แค้นได้คงสนุกพิลึก

เซี่ยอวิ๋นจิ่นกับลู่เจียวได้ฟังมือปราบจ้าวก็มีสีหน้าผิดหวัง เดิมพวกเขายังคิดควานหาตัวคนบงการจากปากซย่าซื่อ คิดไม่ถึงว่าซย่าซื่อถึงจะตายไปแล้ว

“คนตายแล้วก็แล้วไป มือปราบจ้าวช่วยหาคนนำศพนางไปฝังก็พอ”

“ข้าทราบแล้ว”

เขากล่าวจบก็คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวว่า “พวกเจ้าวางใจ ข้าจะช่วยพวกเจ้าสืบดูว่าก่อนหน้านี้ซย่าซื่อเกี่ยวข้องกับผู้ใดบ้าง”

“ได้ รบกวนท่านอาจ้าวแล้ว”

มือปราบจ้าวอมยิ้มมองเซี่ยอวิ๋นจิ่น “เจ้าเกรงใจอันใดกับข้า จ้าวหงบุตรชายข้าสอบซิ่วไฉได้ ก็เพราะเจ้า”

เซี่ยอวิ๋นจิ่นเอ่ยตอบน้ำเสียงนิ่งเรียบ “ล้วนเป็นเพราะจ้าวหงพยายามทุ่มเทด้วยตนเอง”

“แต่ก็ไม่อาจทำได้หากไร้การชี้แนะจากอวิ๋นจิ่น ดังนั้นวันหน้าบ้านพวกเจ้ามีเรื่องอันใดก็มาหาข้าได้ อย่าได้เกรงใจข้า”

เซี่ยอวิ๋นจิ่นรู้ว่ามือปราบจ้าวจริงใจเช่นนี้ก็ไม่เกรงใจเขาอีก

“ข้าทราบแล้ว วันหน้าหากมีเรื่องอันใดรบกวนท่านอาจ้าวอีก ก็จะไม่เกรงใจแล้ว”

“เช่นนี้ก็ดีๆ ข้าไปทำงานก่อน”

มือปราบจ้าวหันหลังออกไป

เจ้าหนูน้อยทั้งสี่ส่งเสียงดังขึ้นแทบจะพร้อมกัน

“ท่านพ่อ มีคนเลวมาทำร้ายท่านพ่ออีกแล้วหรือ”

ต้าเป่าสีหน้าเคร่งขรึม เจ้าหนูที่เหลืออีกสามคนก็สีหน้าเคร่งขรึม ใบหน้าเปี่ยมความสุขก่อนหน้านี้กลายเป็นใบหน้าเคร่งขรึมมองเซี่ยอวิ๋นจิ่นกับลู่เจียว

เซี่ยอวิ๋นจิ่นมิได้ปิดบังพวกเขา “มีคนมาหาเรื่องพ่อ แต่ไม่ใช่บุคคลร้ายกาจอะไร พ่อ รับมือได้ ดังนั้นพวกเจ้าไม่จำเป็นต้องเป็นห่วง”

เซี่ยอวิ๋นจิ่นยังถือโอกาสอบรมบุตรชาย

“คนเราเกิดมาบนโลกนี้ย่อมพบเจอกับความยุ่งยากต่างๆ นานา ทุกคนล้วนเป็นเช่นนี้ ตอนนี้พวกเจ้ามีท่านพ่อท่านแม่คอยปกป้อง ดังนั้นความยุ่งยากจึงไม่มาถึงตัวพวกเจ้า วันใดออกจากบ้านไปย่อมต้องพบเจอกับเรื่องยุ่งยากต่างๆ มากมาย”

“ดังนั้นนับแต่นี้เป็นต้นไป พวกเจ้าไม่เพียงแต่ต้องเรียนรู้ความสามารถต่างๆ ยังต้องรู้จักแยกแยะถูกผิด ต้องรู้จักจำแนกคนข้างกาย ว่าผู้ใดเป็นคนดี ผู้ใดเป็นคนเลว ผู้ใดดีกับพวกเรา ผู้ใดคิดทำร้ายพวกเรา”

ลู่เจียวถือโอกาสสำทับอีกหนึ่งประโยคว่า “บนโลกใบนี้นอกจากบิดามารดาของตนเองแล้ว ไม่ว่ากับผู้ใดล้วนต้องมีจิตใจระแวดระวัง คนเราไม่อาจมีจิตคิดร้ายผู้อื่น แต่ก็ไม่อาจขาดจิตระวังผู้อื่นเช่นกัน หากตนเองไม่ระวังถูกคนข้างกายทำร้าย ก็ไม่อาจไปโทษผู้ใดได้ แต่ต้องโทษตัวเองที่โง่เขลาเกินไป รู้หรือไม่”

เจ้าหนูน้อยทั้งสี่ผ่านการอบรมสั่งสอนมาครึ่งปีกว่า ตอนนี้พอจะฟังคำพูดของเซี่ยอวิ๋นจิ่นกับลู่เจียวเข้าใจแล้ว

ทั้งสี่คนนั่งตัวตรงขึ้นทันที รับคำท่าทีขึงขังว่า “พวกเรารู้แล้ว จะจดจำคำของท่านพ่อกับท่านแม่เอาไว้”

“อืม ดีมาก”

เซี่ยอวิ๋นจิ่นกับลู่เจียวยิ้มพลางลูบศีรษะพวกเขา จากนั้นเซี่ยอวิ๋นจิ่นก็ลุกขึ้นคิดจะไปสำนักศึกษา

เจ้าหนูน้อยทั้งสี่ยังคงเป็นห่วงบิดาตนเอง เห็นเซี่ยอวิ๋นจิ่นจะไปสำนักศึกษาก็ไถลตัวลงจากโต๊ะอาหาร ออกไปส่งเซี่ยอวิ๋นจิ่นขึ้นรถม้า ยังไม่ลืมกำชับบิดาตนเอง

“ท่านพ่อต้องระวังตัวนะ”

“หากพบเจอคนเลวอีก พวกเราไม่ต้องเกรงใจพวกเขา ให้ท่านอาโจวกับพี่หร่วนจัดการพวกเขาให้หนัก”

“พวกเราจะต้องพยายามฝึกยุทธ์ วันหน้าจะได้ปกป้องตนเองและท่านพ่อกับท่านแม่”

เดิมมีแต่เอ้อร์เป่าคนเดียวที่สนใจในการฝึกยุทธ์ แต่ตั้งแต่ครอบครัวตนเองเกิดเรื่องราวต่างๆ นานาติดต่อกันไม่หยุด

เจ้าหนูน้อยทั้งสี่ก็เริ่มรู้สึกได้ว่าคนเรามีวิทยายุทธ์เป็นเรื่องสำคัญ ดังนั้นแม้ไม่ค่อยชอบฝึกยุทธ์สักเท่าไร แต่ต้าเป่าก็พยายามฝืนตนเองตื่นเช้าขึ้นมาฝึกกับเอ้อร์เป่าทุกวัน

เรื่องนี้ทำให้เอ้อร์เป่าดีใจอย่างมาก เดิมมีเพียงแต่เขาคนเดียวที่ชอบฝึกยุทธ์ ตอนนี้แต่ละคนก็ชอบฝึกยุทธ์เช่นกัน เป็นเรื่องดีมากจริงๆ

เพราะซย่าซื่อไม่ได้เปิดเผยตัวคนบงการเบื้องหลัง

เซี่ยอวิ๋นจิ่นกับลู่เจียวก็เริ่มระวังตัวอย่างมาก ครั้งนี้คนบงการซย่าซื่อไม่อาจทำการได้สำเร็จ ย่อมต้องมีครั้งหน้า

หากเขาลงมืออีกครั้ง จะมุ่งเป้าไปที่เซี่ยอวิ๋นจิ่นกับลู่เจียวหรือว่าเป็นเจ้าหนูน้อยทั้งสี่

เซี่ยอวิ๋นจิ่นกับลู่เจียวไม่รู้แน่ชัดว่าคนเบื้องหลังต้องการสิ่งใด ได้แต่ตั้งรับทุกอย่างให้ดีที่สุด

ในบ้านตระกูลเซี่ยมีพ่อบ้านเซียวซานคอยจับตา เซี่ยอวิ๋นจิ่นกับลู่เจียวก็ไม่ได้รู้สึกเป็นห่วงเจ้าหนูน้อยทั้งสี่ ขอเพียงไม่ออกไปนอกบ้าน ก็คงไม่เกิดเรื่อง

ตอนนี้คนที่อันตรายที่สุดก็คือเซี่ยอวิ๋นจิ่น ทุกวันเซี่ยอวิ๋นจิ่นออกไปอ่านตำราที่สำนักศึกษา ออกไปตอนเช้ากลับมาตอนค่ำ อันตรายอย่างมาก

แม้ว่าลู่เจียวออกไปข้างนอกบ้างเป็นบางครั้ง แต่ข้างกายก็มีเครื่องมือสังหารอย่างเช่นหร่วนจู๋ ไม่จำเป็นต้องเป็นห่วง

เพียงแต่หากพวกเขาต้องมาคอยระวังเช่นนี้ตลอดไป แล้วคนบงการไม่ปรากฎตัวเสียที ก็จะทำให้เซี่ยอวิ๋นจิ่นกับลู่เจียวเดาทางไม่ถูก

หรือว่าเบื้องหลังของซย่าซื่อไม่มีคนบงการ ล้วนเป็นซย่าซื่อทำเพียงคนเดียว พวกเขาประเมินความสามารถของซย่าซื่อต่ำเกินไป?

วันที่สิบสอง เดือนหนึ่ง ตระกูลเถียนจัดงานเลี้ยงเชิญพ่อค้าอำเภอชิงเหอมาร่วมงาน

เถียนจิ้นอานได้รับการรักษาจากลู่เจียว ในที่สุดก็ฟื้นคืนเป็นปกติ ไม่ได้เป็นเด็กปัญญาด้อยหกเจ็ดขวบเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว

ตระกูลเถียนดีใจอย่างมาก แทบจะประกาศให้ทุกคนได้รู้ว่าบุตรชายตระกูลพวกเขาหายดีแล้ว ไม่ได้เป็นเด็กด้อยปัญญาอีกต่อไปแล้ว

เพราะว่าลู่เจียวรักษาสมองของเถียนจิ้นอานที่ได้รับบาดเจ็บหาย ดังนั้นทุกคนในตระกูลเถียนจึงมาเชิญบ้านเซี่ยอวิ๋นจิ่นกับลู่เจียวทั้งครอบครัวมาร่วมงานเลี้ยงวันที่สิบสอง เดือนหนึ่ง

แม้ว่าเซี่ยอวิ๋นจิ่นกับลู่เจียวรู้ว่าคนบงการเบื้องหลังจับจ้องดูครอบครัวพวกเขาอยู่ แต่ก็ไม่อาจเพราะคนเหล่านี้จ้องมองพวกเขาอยู่จึงไม่ออกจากบ้านไปไหน สุดท้ายพวกเขาก็ยินยอมพาลูกๆ มาร่วมงานเลี้ยง

คนตระกูลเถียนกลับไปเตรียมงานอย่างดีอกดีใจ

บรรพชนตระกูลเถียนทำอาชีพสำนักคุ้มภัย พัฒนารุ่งเรืองมาถึงวันนี้จนมีชื่อเสียงในแคว้นต้าโจวได้ กิจการของตระกูลยังมีอีกหลายอย่าง ไม่ใช่เพียงแค่สำนักคุ้มภัยเพียงอย่างเดียว

ตระกูลเถียนนับว่าเป็นตระกูลร่ำรวยในอำเภอชิงเหอ ดังนั้นพวกเขาแจกบัตรเชิญ พ่อค้าอำเภอชิงเหอ ส่วนใหญ่ก็มากัน

ไม่เพียงแต่พ่อค้า นายอำเภอหูก็ให้เกียรติส่งบุตรชายและสะใภ้มาร่วมงาน

เช่นนี้จึงทำให้บรรยากาศในงานครึกครื้นอย่างมาก

ตอนเซี่ยอวิ๋นจิ่นกับลู่เจียวมาถึง หน้าประตูตระกูลเถียนก็แน่นขนัดไปหมดจนจอดรถม้าไม่ได้

แต่พอรถม้าตระกูลเซี่ยมาถึง คนรับใช้ตระกูลเถียนก็รีบไปแจ้งเจ้านาย นายท่านใหญ่เถียนกับเถียนฮวนสองพ่อลูกนำเถียนจิ้นอานออกมารับด้วยตนเอง

“เซี่ยซิ่วไฉ ลู่เหนียงจื่อ พวกเจ้ามาแล้ว เชิญเข้ามาๆ”

ย่อมมีคนไปจัดการเรื่องการจอดรถม้าแทน

นายท่านใหญ่เถียนเชิญเซี่ยอวิ๋นจิ่นเข้าไปด้านในอย่างเกรงอกเกรงใจ เถียนฮวนเองก็ทักทายลู่เจียวกับเจ้าหนูน้อยทั้งสี่

“เด็กน้อยที่น่ารัก พวกเจ้ามาได้เสียที ระยะนี้น้าเถียนคิดถึงพวกเจ้ามาก เหตุใดพวกเจ้าไม่มาเล่นกับน้าเถียน”