ทะลุมิติเป็นเศรษฐีนีรวยทรัพย์ พร้อมมิติลับในยุค 70 - ตอนที่ 50 เจียงตั่วจะเชื่อเธอหรือไม่
แม้เจียงตั่วจะคุ้นเคยกับการพูดจาตรงไปตรงมาของหมิงจูมานานแล้ว แต่เรื่องส่วนตัวเช่นนี้ที่เธอสามารถพูดออกมาอย่างเปิดเผย ทำให้เขาไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้ ใบหน้าจึงขึ้นสีแดงระเรื่อ
เขาไอขัดเล็กน้อย แสร้งทำเป็นเย็นชา หันหลังกลับไปเลื่อยไม้ต่อ เสียงทุ้มต่ำกล่าวว่า “ไม่จำเป็น”
หมิงจูเห็นท่าทางเขินอายของเขา ก็อดไม่ได้ที่จะแซวเขาเบาๆ “งั้นก็ได้ค่ะ ผู้กองเจียง ถ้าต้องการเมื่อไหร่ ยินดีเสมอนะคะ ภรรยาของคุณไม่ได้มีแค่มือ แต่ยังปากก็ยังดีด้วยนะ”
มือที่กำลังเลื่อยไม้ของเจียงตั่วชะงักไปชั่วขณะ เขาเกือบจะถูกผู้หญิงไร้ยางอายคนนี้ทำให้คลั่งตายอยู่แล้ว!
เขาหันกลับมาจ้องมองเธอ และถามอย่างจนใจว่า “ไม่ทำหน้าต่างแล้วเหรอ?”
“ทำค่ะ ทำค่ะ ทำตอนนี้เลย” เธอตอบพร้อมกับหยิบค้อนขึ้นมาอีกครั้ง
เมื่อนึกถึงหมิงจูที่เกือบจะทุบมือตัวเองเมื่อครู่ เจียงตั่วก็วางเครื่องมือลง และขอรับงานต่อจากเธอ “อยากจะตอกแบบไหน บอกมาได้เลย”
หมิงจูเงยหน้าเล็กๆ มองเขา ยิ้มสดใส และพูดด้วยอย่างหวานชื่น “ผู้กองเจียงนี่ดีจริงๆ เลย”
คำชมเชยที่กล่าวออกมาอย่างไม่ตั้งใจเช่นนี้ เจียงตั่วเคยชินแล้ว
ตลอดบ่ายนั้น ทั้งสองคนได้ทำหน้าต่างบานใหญ่ด้านหน้าหนึ่งบาน และหน้าต่างบานเล็กที่ผนังด้านหลังอีกสองบานจนเสร็จเรียบร้อย
เมื่อประกอบชิ้นงานเข้าด้วยกัน เจียงตั่วก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ปรากฏว่ามันกลับกลายเป็นหน้าต่างบานพับโบราณ
หน้าต่างลักษณะนี้พบเห็นได้ทั่วไปที่อาคารขนาดใหญ่ในเมืองหลวง แต่ในหมู่บ้านเสี่ยวจิ่งทั้งหมด… ไม่มีบ้านไหนที่มีเช่นนี้เลย
หมิงจู หญิงสาวที่ไม่เคยออกจากหมู่บ้านเสี่ยวจิ่งมาก่อน จะทำหน้าต่างแบบนี้ได้อย่างไร?
“หน้าต่างแบบนี้ ฉันไม่เคยเห็นในหมู่บ้านเสี่ยวจิ่งเลย”
หมิงจูชะงักไปชั่วขณะ คิดอย่างไรก็พูดไม่ออก การสังเกตของชายคนนี้ช่างน่าทึ่งจริงๆ!
“แล้วเคยเห็นจากที่อื่นไหมคะ? ฉันทำสวยไหม?” หมิงจูยิ้มมองเขา “ฉันเองก็ไม่เคยเห็นของจริง แต่เคยอ่านจากเรื่องซ้องกั๋ง [*] พานจินเหลียน [**] ปิดหน้าต่างจนไม้ไผ่ฟาดไปโดนซีเหมินชิ่ง [***] และนำไปสู่เรื่องราว… รักอาภัพ หน้าต่างในเนื้อเรื่องก็เป็นแบบนี้ไม่ใช่หรือคะ?”
เจียงตั่ว “…”
เธออ่านอะไรอยู่เนี่ย?
“ซ้องกั๋งเป็นเรื่องราวของวีรบุรุษแห่งเขาเหลียงซาน”
หมิงจูโบกมือ “ผู้หญิงคนไหนอ่านซ้องกั๋งเพื่อมิตรภาพของวีรบุรุษกันล่ะคะ? ยังไงหลังจากอ่านจบก็จำได้แค่เรื่องของอู่ซง พานจินเหลียน และซีเหมินชิ่ง หน้าต่างก็เป็นแบบเดียวกันเลยค่ะ แต่ไม่ต้องห่วงนะ พี่ไม่ใช่อู่ต้าหลาง และฉันก็จะไม่มีวันเปิดหน้าต่างชนใส่ผู้ชายคนอื่นแน่นอน”
บางครั้งเจียงตั่วก็อยากจะอุดปากเธอเสียจริง
หมิงจูไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้ต่อ เพราะยิ่งพูดมากยิ่งผิดพลาดมาก
เธอเดินมาที่ประตูห้องครัว แม้ฝนจะหยุดแล้ว แต่ก็ทิ้งโคลนเต็มลานบ้าน ทำให้เดินผ่านไปแล้วรองเท้าเปื้อนโคลน
หมิงจูรู้สึกหดหู่ ยุคนี้มีข้อเสียตรงนี้เอง
เธอหันกลับมาเห็นเจียงตั่วเดินตามมาด้วย ดวงตาของเธอก็เป็นประกายขึ้นมาทันที และพูดเสียงนุ่มนวลว่า “พี่ขา…”
เจียงตั่วขมวดคิ้ว “อย่าเรียกสุ่มสี่สุ่มห้า”
“ไม่สนหรอก” หมิงจูยิ้มกริ่มพร้อมกับกางแขนออกกว้าง “ลานบ้านสกปรก ฉันไม่อยากเดินเลย ช่วยอุ้มกลับหน่อยสิ”
เจียงตั่วมองท่าทางขี้เล่นของเธอขณะที่ยิ้มหวาน ก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากย่อตัวลง “ขึ้นมาสิ”
หมิงจูดึงเขาลงมา ยืนเขย่งเท้าโอบรอบคอ “ไม่ใช่พระถังซำจั๋งแบกภรรยาบนหลังนะ ฉันชอบให้อุ้มท่าเจ้าหญิงมากกว่าค่ะ อุ้มหน่อย~”
พูดจบเธอก็กระโดด และเจียงตั่วก็รับเธอไว้ด้วยสัญชาตญาณ
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาอุ้มเธอในท่าอุ้มเจ้าหญิง เธอเบามาก… เหมือนเด็กตัวเล็กๆ
เขาไม่กล้าสบตา เมื่ออุ้มเธอออกจากห้องครัว เขาก็ก้าวฉับๆ เข้าประตูบ้าน
หมิงชุนนีตื่นนอนแล้ว และกำลังเตรียมทำอาหารเย็นโดยใช้แป้งข้าวโพดอยู่ในห้องครัว เมื่อเห็นทั้งสองคนอุ้มกันเข้ามา เธอก็รีบวิ่งกลับเข้าไปในห้องของตัวเอง
เจียงตั่ววางหมิงจูลงอย่างกระอักกระอ่วน แล้วลดเสียงลง “ฉันจะไปติดหน้าต่าง”
หมิงจูมองแผ่นหลังที่รีบเดินหนีไปไวๆ ของชายหนุ่ม หัวเราะจนตัวงอ รู้สึกเหมือนตัวเองได้พบกับผู้ชายสุดยอดที่ไม่เหมือนใคร!
ฝนตกปรอยๆ มาสองวัน กลางคืนหมิงจูก็แช่ถั่วเหลืองยี่สิบชั่ง เดิมคิดว่าถ้าฝนยังตกต่อ เธอก็จะแอบเอาถั่วเหลืองไปเก็บไว้ในมิติ
แต่แล้วโชคดีก็มาถึง วันที่สามท้องฟ้าก็แจ่มใส
หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จ เจียงตั่วกับป้าก็ไปทำงาน หมิงจูอยู่บ้านทำเต้าหู้อยู่คนเดียว
ใช้ครัวใหม่ และเตาใหม่ ต้องบอกเลยว่าคล่องมือดีจริงๆ
ประมาณเที่ยง เต้าหู้ก็ทำจนเสร็จแล้ว
ต้นกุยช่ายที่ปลูกใหม่ในแปลงผักเล็กๆ ก็งอกขึ้นมาสูงเกือบเก้าเซนติเมตรแล้ว
หมิงจูคิดว่ากุยช่ายโตเร็ว จึงเด็ดมาหนึ่งกำใหญ่ๆ แล้วนำดอกกุยช่ายมาบด ตั้งใจว่าจะทำเต้าฮวยมาดื่ม
พอบดดอกกุยช่ายเสร็จ เสียงม้าเทียมรถก็ดัง ‘ฮี้’ ขึ้นที่หน้าประตู
หมิงจูที่สวมผ้ากันเปื้อนอยู่ออกมาดู เธอก็เห็นว่าหลิวเฉิงไฉมาแล้ว
เหมือนครั้งที่แล้ว หมิงจูให้หลิวเฉิงไฉเข้ามาในครัวเพื่อขนย้ายเต้าหู้เอง
หลังจากขนไปสองรอบ หลิวเฉิงไฉก็ยืนอยู่หน้าประตูห้องครัว แล้วนับเงินส่งให้หมิงจู
ขณะที่หมิงจูกำลังนับเงินอยู่ ทันใดนั้นก็มีเสียงแหลมๆ ที่เต็มไปด้วยความสะใจดังขึ้นจากข้างกำแพงข้างครัว…
“ดีนักนี่ หมิงจู แกแอบนอกใจพี่เจียง!”
หมิงจูเงยหน้าขึ้นก็เห็นหมิงเสี่ยวเจี๋ย เธอตามมาพร้อมกับคนจำนวนมากที่มาร่วมวงมุงดูเรื่องสนุก
หมิงเสี่ยวเจี๋ยหันไปพูดกับทุกคนอย่างโกรธเคือง “พวกคุณดูสิ ฉันบอกแล้วว่าสามวันก่อนเห็นหมิงจูแอบนอกใจ พวกคุณก็ไม่เชื่อกัน ตอนนี้เห็นกับตาแล้วใช่ไหม ทั้งสองคนถูกจับได้คาหนังคาเขาเลย!”
หลิวเฉิงไฉฟังตอนแรกก็ยังงงงวย แต่ตอนนี้ก็พอจะรู้แล้วว่านี่เป็นการใส่ร้ายว่าเขากับหมิงจู… ทำเรื่องผิดศีลธรรม
ข้อกล่าวหาร้ายแรงขนาดนี้เขาคงรับไม่ไหว เขาเดินออกจากประตูบ้านหมิงจูแล้วอธิบายว่า “แม่หนูน้อย เธอเข้าใจผิดแล้ว ฉัน…”
เขายังพูดไม่ทันจบดี หมิงเสี่ยวเจี๋ยก็เห็นหมิงเหลียนฮวาที่หอบแฮกกลับมา หลังจากที่วิ่งไปเรียกเจียงตั่วที่กำลังทำงานอยู่ที่คันนา
เพราะตอนที่เธอไปเรียกคน เธอตะโกนเสียงดังลั่นออกมาว่า “ผู้กองเจียง หมิงจูแอบนอกใจคุณที่บ้าน ถูกจับได้คาหนังคาเขาแล้ว รีบกลับไปดูเถอะ!”
ดังนั้นตอนนี้ไม่เพียงแต่เจียงตั่วจะกลับมา คนที่ทำงานอยู่บนคันนาก็ตามมากันเยอะแยะ
ทันใดนั้น หน้าประตูบ้านหมิงจูก็มีคนยืนล้อมสามชั้น สี่ชั้น เป็นกลุ่มคนจำนวนมาก!
หมิงเสี่ยวเจี๋ยผลักหลิวเฉิงไฉออกไป แล้วเดินไปข้างๆ เจียงตั่ว พูดอย่างหัวเสียว่า “พี่เจียง ฉันเคยบอกพี่แล้วว่าผู้หญิงอย่างหมิงจูแต่งงานด้วยไม่ได้ หล่อนหน้าไม่อาย แถมยังไปยั่วยวนผู้ชายทุกที่ พี่ไม่เชื่อคำเตือนของฉัน ดูสิ ไม่เว้นแม้แต่ชายแก่ขนาดนี้!”
“ครั้งนี้ฉันช่วยพี่จับได้คาหนังคาเขาแล้ว พี่รีบหย่ากับหล่อนเถอะ พวกเราจะช่วยพี่ส่งตัวหล่อนไปโรงพักเอง เป็นพยานให้พี่ว่าผู้หญิงคนนี้ทำผิดฐานผิดประเวณี ต้องรับโทษ!”
หมิงจูเลิกคิ้ว หมิงเสี่ยวเจี๋ยพยายามใช้คำพูดใส่ร้ายและฆ่าเธออย่างนั้นหรือ
แต่การใช้กลอุบายจิ๊บจ๊อยแบบนี้มาจัดการกับเธอ ดูจะเป็นเรื่องที่…
ดูถูกเธอเกินไปหน่อยไหม?
พูดตามตรง การตอบโต้กลยุทธ์ไร้สมองแบบนี้ เธอแทบไม่อยากจะลงมือเลยด้วยซ้ำ
แต่ถึงอย่างนั้น…
เธอก็ยังหันไปมองเจียงตั่ว เพราะต้องการเห็นท่าทีของเขา
เมื่อครู่เขารีบวิ่งมาพร้อมกับกลุ่มคนจำนวนมาก เขาจะเชื่อเรื่องไร้สาระของคนพวกนี้หรือไม่?
เชิงอรรถ
[*] ซ้องกั๋ง ชื่อในภาษาจีนกลางคือ สุ่ยหูจ้วน หรือที่คนไทยรู้จักกันดีในชื่อ วีรบุรุษเขาเหลียงซาน จัดเป็นหนึ่งในสี่สุดยอดวรรณกรรมจีน
[**] พานจินเหลียน คือภรรยาของอู่ต้าหลางที่แอบลักลอบคบชู้กับซีเหมินชิ่ง
[***] ซีเหมินชิ่ง คือพ่อค้าที่ไร้ศีลธรรมและเจ้าชู้ ผู้นำพาพานจินเหลียนฆาตกรรมสามี (อู่ต้าหลาง) ในนวนิยายสุ่ยหูจ้วน
YOU MAY ALSO LIKE
![ราชันเทพสงคราม[唐寅在异界]](https://novel-lucky.com/wp-content/uploads/2022/08/novel_5525_cover-75x106.jpg)
