ทะลุมิติเป็นเศรษฐีนีรวยทรัพย์ พร้อมมิติลับในยุค 70 - ตอนที่ #68 : ตอนที่ 68 หมิงจู ไปกับฉันนะ
ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยคิดว่าการหย่าร้างในอนาคตเป็นเรื่องน่าใจหายอะไรเลย
แต่ตอนนี้…
กลับไม่อยากให้เขาไปเสียแล้ว
หมิงจูถามย้ำอีกครั้งว่า “ถ้าฉันถามว่าคุณจะไปเมื่อไหร่ คุณจะบอกไหมคะ”
“ตอนนี้ยังไม่แน่ชัด ถ้ามีข่าวคราวฉันจะแจ้งเธอเอง”
“แจ้งฉันทำไมคะ” นี่เขาจะให้เธอ นับถอยหลังวันที่จะถึงวันที่ต้องส่งเขาจากไปไกลแสนไกลอย่างนั้นหรือ?
เจียงตั่วบาดเจ็บที่ศีรษะ จึงไม่สะดวกที่จะหันมามองเธอ แต่เมื่อได้ยินน้ำเสียงปนความสงสัย เขาก็ถามกลับว่า “เธอจะไม่ไปกับฉันเหรอ”
หมิงจูดีดตัวลุกขึ้นนั่ง ดวงตาจับจ้องไปยังเจียงตั่ว สีหน้าประหลาดใจ!
“คะ…คุณจะพาฉันไปด้วยเหรอคะ”
“เธอคือภรรยาของฉัน”
น้ำเสียงที่แน่วแน่ของเจียงตั่ว ทำให้ความว้าวุ่นในใจของหมิงจูสงบลงทันที
ในอนาคต ไม่ว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองจะดำเนินไปถึงจุดไหน อย่างน้อยเจียงตั่วก็ไม่เคยคิดจะทิ้งเธอไป
เธอรู้สึกดีใจจริงๆ
แต่เมื่อนึกถึงปัญหาในความเป็นจริง เธอก็หันไปถามว่า “แต่…ฉันยังมีป้าอยู่นะคะ”
“หลังจากที่เราจัดแจงเรื่องทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เราจะรับป้ามาอยู่ด้วยกัน”
หัวใจของหมิงจูพองโตด้วยความตื้นตัน เขานึกถึงแม้กระทั่งป้าของเธอด้วย ดูเหมือนว่าเขาก็ไม่ได้แต่งงานกับเธอโดยไม่มีการเตรียมการใดๆ
เธอลุกจากเตียงมายืนข้างเตียงผู้ป่วยของเจียงตั่ว หลีกเลี่ยงบาดแผล โน้มตัวเข้าไปใกล้ ประคองใบหน้าของเขา แล้วพูดด้วยรอยยิ้มหวาน “คุณไม่กลัวหรือคะว่าคนในครอบครัวจะคัดค้านที่ภรรยาจากต่างเมืองของคุณพาป้าที่เป็นภาระกลับมาด้วย”
“เรื่องส่วนตัวของฉัน ฉันเป็นคนตัดสินใจเอง”
หมิงจูเบะปาก ‘ดีจังที่ไม่ใช่ลูกแหง่ติดแม่’ เธอยิ้มอย่างขี้เล่น “แล้วคุณไม่กลัวว่าฉันจะไม่ไปกับคุณเหรอคะ?”
เจียงตั่วย่อมเคยพิจารณาความเป็นไปได้ของสถานการณ์เช่นนี้
แม้เขาจะไม่มีสิทธิ์บังคับให้หมิงจูต้องไปกับเขา แต่…นอกจากหมิงชุนนีแล้ว หมิงจูก็ไม่มีห่วงอะไรกับที่นี่อีก
“ไปด้วยกันเถอะ”
หมิงจูมองสบดวงตาของเขาอย่างร้อนแรง เพียงแค่คำพูดที่ว่า ‘ไปด้วยกัน’ ก็ทำให้หัวใจของเธอเต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกปลอดภัยทันที!
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต อย่างน้อยตอนนี้ เธอก็เต็มใจจะใช้ชีวิตอยู่กับเขาไม่ว่าจะที่ไหนก็ตาม
หมิงจูพยักหน้าอย่างจริงจัง “ได้ค่ะ ฉันจะไปกับคุณ”
ทั้งสองอยู่ใกล้กันมาก ใต้แสงจันทร์ ในดวงตาของทั้งคู่มีเพียงภาพของกันและกัน เจียงตั่วมองความร้อนแรงในดวงตาของหมิงจู หัวใจก็ไหวหวั่น เขาอยาก…จูบเธอขึ้นมา
อาจเป็นเพราะแสงจันทร์ในคืนนี้ช่างเงียบสงบและงดงามเหลือเกิน จึงทำให้คนเราตกอยู่ในห้วงแห่งความลุ่มหลงได้ง่ายดายเช่นนี้
แน่นอนว่าเจียงตั่วเพียงแค่คิด แต่หมิงจูลงมือทำก่อนแล้ว
เธอก้มลงจูบที่ริมฝีปากของเขาเบาๆ พร้อมกับยิ้มอ่อนโยน “ประทับตราจองไว้ก่อนนะคะ”
“อืม”
เธอดูต่างไปจากเดิมนิดหน่อย ก่อนหน้านี้แม้จะชอบหยอกล้อเขาเสมอ แต่ส่วนใหญ่เป็นเพียงการหยอกล้อด้วยคำพูด
แต่หลังจากที่เขาฟื้นขึ้นมาครั้งนี้ เธอก็แสดงความใกล้ชิดด้วยภาษากายมากขึ้น
บอกไม่ได้ว่าเป็นเรื่องดีหรือไม่ดี เจียงตั่วรู้แค่ว่า เขาชอบความรู้สึกแบบนี้มาก
เจียงตั่วพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลเพียงสามวันเท่านั้น
เนื่องจากบาดแผลฟื้นตัวดี ไม่มีอาการติดเชื้อ และแผลที่หลังก็หายเร็ว เขาขอกลับไปพักฟื้นที่บ้าน หมิงจูก็ตอบตกลง
ถึงอย่างไร เรื่องที่พยาบาลทำได้ เธอก็ทำได้ทั้งหมด
กลับบ้านไปทั้งสองคนก็สามารถพักผ่อนได้เต็มที่ แถมยังเตรียมอาหารบำรุงให้เขาง่ายขึ้นด้วย
ก่อนทำเรื่องออกจากโรงพยาบาล หมิงจูแวะไปที่สหกรณ์ร้านค้าโดยเฉพาะ แจ้งหลิวเฉิงไฉเรื่องที่จะส่งเต้าหู้รอบต่อไปได้ในวันพรุ่งนี้ และยังใช้คูปองอาหารที่เจียงตั่วให้มาแลกแป้งสาลีละเอียดอีกจำนวนมาก
เพื่อไม่ให้เจียงตั่วถูกเบียดจนกระทบกระเทือนบาดแผลบนรถโดยสาร เฉียวปินจึงจ้างรถม้ามาโดยเฉพาะ
พอเข้าช่วงเที่ยง ทั้งสามก็กลับมาถึงหมู่บ้านเสี่ยวจิ่ง
หมิงจูจงใจให้รถม้าผ่านหน้าหมู่บ้าน เพื่อประกาศให้ทุกคนรู้…
เจียงตั่วกลับมาแล้ว และเขาไม่ได้ทิ้งเธอ!
ครั้งนี้จะตบหน้าพวกที่รอสมน้ำหน้าเธอให้สาสม!
รถม้าเพิ่งกลับมาถึงหน้าบ้าน หมิงจูก็ได้ยินเสียงสะอื้นไห้ จึงยื่นหน้าออกมาดู เห็นหมิงชุนนีกำลังนั่งร้องไห้อยู่ที่ลานบ้าน โดยมีเจียงชุ่ยหลันกำลังนั่งยองๆ อยู่เคียงข้าง พลางพูดอะไรบางอย่างด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
เมื่อได้ยินเสียงรถม้า ทั้งสองก็มองมาทางเดียวกัน หมิงชุนนีสะดุ้งตื่นกลัว ส่วนเจียงชุ่ยหลันก็ลุกขึ้นทันที
หมิงจูเห็นสีหน้าของทั้งสองดูไม่ค่อยดีนัก จึงรีบเข้าไปในลานบ้านและเอ่ยถาม “ป้าคะ ป้าเป็นอะไรไป”
“จูจู…” เจียงชุ่ยหลันหันกลับมามองหมิงชุนนีอย่างลำบากใจ ถอนหายใจเฮือกใหญ่ “ไท่สุ้ยหายไปแล้ว…”
“หายไปเหรอคะ”
เจียงชุ่ยหลันอธิบายว่า “เมื่อกี้เรากำลังทำงานอยู่ที่ทุ่งนา แล้วได้ยินหลายคนพูดว่าหมิงเยี่ยนเก็บไท่สุ้ยได้ก้อนหนึ่งจากใต้ต้นไม้บ้านเธอ หลายคนจึงมาที่บ้านนี้ ฉันก็แวะมาดูด้วย ถึงได้พบว่าไท่สุ้ยที่หล่อนเก็บได้มีขนาดใกล้เคียงกับไท่สุ้ยในโอ่งที่บ้านของเธอ”
“ฉันรู้สึกว่าไม่ถูกต้อง เลยรีบพาชุนนีกลับมาดู ปรากฏว่า… ไท่สุ้ยในโอ่งหายไปจริงๆ! คงเป็นหมิงเยี่ยนคนไร้ยางอายคนนั้นแน่ๆ ที่มาขโมยไปตอนที่เธอกับป้าไม่อยู่บ้าน”
ปกติแล้วเจียงชุ่ยหลันไม่เคยด่าใครเลย แต่ตอนนี้กลับอารมณ์ขุ่นมัวโกรธแค้น เห็นได้ชัดว่าเรื่องนี้มันสุดจะทน!
หมิงชุนนีก้มหน้าชิดอก รู้สึกผิดอย่างที่สุด “จูจู ขอโทษนะ ป้าไม่มีประโยชน์เลย ดูแลบ้านไม่ได้”
เจียงตั่วและเฉียวปินที่เดินตามเข้ามาได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้วแน่น เฉียวปินยิ่งโกรธแทบคลั่ง “หมิงเยี่ยนนี่ใจกล้ามากเกินไปแล้ว!”
มีเพียงหมิงจูเท่านั้นที่สีหน้าเรียบเฉย
เธอเดินมาข้างหน้าหมิงชุนนี ย่อตัวลงเช็ดน้ำตาให้ แล้วพูดปลอบโยนว่า “ป้าอย่าร้องเลยค่ะ ไท่สุ้ยที่บ้านเราไม่ได้หายไปไหนหรอก”
ทุกคนในที่นั้นต่างตกตะลึงไปชั่วขณะ
หมิงจูยิ้มกว้าง “ของสำคัญขนาดนั้น หนูจะทิ้งไว้ในโอ่งเฉยๆ ได้ยังไงกัน? ซ่อนเอาไว้ตั้งนานแล้วค่ะ รอหน่อยนะ…”
พูดจบ เธอก็ลุกขึ้นแล้วเดินเข้าห้องนอน ตัดไท่สุ้ยก้อนหนึ่งที่มีขนาดใกล้เคียงกับก้อนเดิมออกมาจากมิติ แล้วโบกให้ทุกคนดู “นี่ไง ไท่สุ้ยของบ้านเราอยู่นี่แล้ว!”
หมิงชุนนีลุกขึ้นพรวดพราด รีบวิ่งไปหาหมิงจูเพื่อขอมาดู จากนั้นก็จับมือของเจียงชุ่ยหลันอย่างตื่นเต้น “พี่สะใภ้ ไม่ได้หายไป มันไม่ได้หายไป!”
เจียงชุ่ยหลันก็พยักหน้าด้วยความยินดี “ใช่ ใช่ ใช่ ดีจังเลยนะ เมื่อกี้ฉันคิดว่าหมิงเยี่ยนมาขโมยไปซะอีก ทำเอาฉันตกใจหมดเลย! งั้นก็หมายความว่า… ไท่สุ้ยของหมิงเยี่ยนไม่ได้ขโมยมาจากบ้านเธอจริงๆ สินะ”
หมิงจูเลิกคิ้ว “คนเราก็แค่โชคดี อาจจะเจอไท่สุ้ยจริงๆ ก็ได้ ช่างเธอเถอะค่ะ อย่างน้อยไท่สุ้ยของเรายังอยู่ก็พอ!”
“ใช่ ใช่ ใช่” เจียงชุ่ยหลันถอนหายใจโล่งอก จากนั้นก็เปลี่ยนเรื่องถามไถ่ถึงอาการของเจียงตั่ว
หมิงจูคุยกับเจียงชุ่ยหลันสั้นๆ แล้วให้เจียงชุ่ยหลันมาตักน้ำกลับไปแช่ถั่วหลังเลิกงาน เพื่อจะได้ส่งของในวันพรุ่งนี้
เจียงชุ่ยหลันรับคำแล้วก็กลับไปทำงานต่อ
หลังจากที่ทุกคนออกไปหมดแล้ว สายตาหมิงจูเย็นเยียบลง แต่ไม่นานเธอก็นึกอะไรบางอย่างได้ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
เจียงตั่วสังเกตเห็นมุมปากที่ยกขึ้นเล็กน้อยของหญิงสาว เขาก็พอจะเดาได้ว่าเธอกำลังจะทำอะไร
ไท่สุ้ยในโอ่งหายไปจริงๆ และไท่สุ้ยที่หมิงจูเพิ่งนำออกมาเป็นชิ้นใหม่ คนอื่นมองไม่ออก แต่เขามองออก
หมิงเยี่ยนช่างใจกล้า หากกล้ามาขโมยของถึงที่ขนาดนี้ ก็ต้องชดใช้…
YOU MAY ALSO LIKE
![ท่านเทพกลับมาเป็นคุณพ่อ[神尊归来当奶爸]](https://novel-lucky.com/wp-content/uploads/2022/08/novel_5526_cover-75x106.jpg)
