ทะลุมิติไปเป็นแม่ม่ายสาวชาวสวน - บทที่ 454 เสียดสี
ตอนที่ 454 เสียดสี
ขณะที่จางซิ่วเอ๋อคิดเรื่องนี้ซ้ำไปซ้ำมา จางชุนเถาก็เปิดประตูกลับเข้ามาแล้ว
จางซิ่วเอ๋อเงยหน้าขึ้นก่อนจะเหลือบมองอย่างไม่ตั้งใจนัก
เพียงครู่หนึ่งที่เห็น จางซิ่วเอ๋อก็ตกตะลึงเล็กน้อย เหตุใดดวงตาของจางชุนเถาจึงแดงก่ำเช่นนั้น?
“ชุนเถา เจ้าร้องไห้งั้นหรือ? ผู้ใดรังแกเจ้า?” จางซิ่วเอ๋อถามออกไปอย่างประหม่า
“พี่หญิง ข้าสบายดี” จางชุนเถาพยายามกลั้นน้ำตา
แต่ไม่ว่าจะมองอย่างไร ก็เห็นชัดเจนว่าจางชุนเถามีน้ำตาคลออยู่เต็มเบ้า
จางซิ่วเอ๋อจะอดทนนั่งดูได้อย่างไร
“ชุนเถา มาตรงนี้แล้วบอกกับข้า เกิดอะไรขึ้น?” จางซิ่วเอ๋อรู้สึกประหม่าและเป็นกังวลยิ่ง
“พี่หญิง ฮือ…” ในที่สุดจางชุนเถาก็อดกลั้นต่อไปไม่ไหว
“พวกเขาทั้งหมดบอกว่าไม่มีใครต้องการท่าน และท่านหมอเมิ่งก็ไม่ชื่นชอบท่าน” จางชุนเถากล่าวพร้อมกับสะอึกสะอื้น
เมื่อจางซิ่วเอ๋อได้ยินเช่นนี้ นางตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง นางไม่ได้คิดไปถึงผู้ใดเลยเพราะนางรู้ดีว่าคนที่จางชุนเถากล่าวถึงคือใคร
คงจะเป็นแม่เฒ่าจาง จางอวี่หมิน จางต้าเหอ และแม่เถา
จางซิ่วเอ๋อมองจางชุนเถาด้วยรอยยิ้ม “น้องสาวที่ดีของข้า อย่าร้องไห้เลย หากเจ้าร้องไห้เช่นนี้ ข้าก็อดไม่ได้ที่จะโศกเศร้าไปด้วย”
“เจ้าทราบหรือไม่ว่าการถอนหมั้นคราวนี้ไม่ใช่สิ่งที่ท่านหมอเมิ่งต้องการ แต่มันเป็นสิ่งที่ข้าต้องการ” จางซิ่วเอ๋อกล่าวต่อ
“คนพวกนั้นจะกล่าวอะไรก็ได้ เราก็เพียงใช้ชีวิตของเราให้ดี อีกไม่กี่วันบ้านใหม่ของเราจะถูกสร้างขึ้น และเมื่อถึงตอนนั้น แม้คนพวกนี้จะรู้สึกอิจฉาเรา แต่มันก็สายเกินไปแล ล้ว!” จางซิ่วเอ๋อกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“พี่หญิง ข้าทราบดี แต่ข้าไม่อาจไม่โกรธได้ พวกเขาน่ารังเกียจเกินไป!” จางชุนเถากล่าวด้วยความโศกเศร้า
จางซิ่วเอ๋อพยักหน้า นางเข้าใจสิ่งที่จางชุนเถาหมายถึงเป็นอย่างดี นางทราบว่าคนเหล่านั้นพูดจาได้น่าเกลียดมากเพียงใด
จางชุนเถาเป็นเพียงเด็กสาวตัวน้อย และในตอนนี้นางยังอ่อนไหวต่อคำพูดของคนเหล่านั้น
หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ย่อมพ่ายแพ้
แต่สำหรับนางแล้ว ไม่ว่าคนเหล่านั้นจะดุด่านางอย่างไร นางก็ไม่คิดให้ความสนใจใด ๆ และนางก็ไม่เคยรู้สึกเสียใจสักครั้ง
จางซิ่วเอ๋อกล่าวอย่างสบายใจ “ชุนเถา น้องสาวข้าจะต้องได้แต่งงานกับคนดีอย่างแน่นอน ในเวลานั้นคนเหล่านี้ย่อมหุบปากไปโดยสมบูรณ์”
จางชุนเถารู้สึกสบายใจขึ้นมา และตอนนี้นางก็รู้สึกดีขึ้นมาก
ไม่นานหลังจากนั้น สองพี่น้องก็เข้านอน
แต่เป็นเนี่ยหย่วนเฉียวที่ยังนอนไม่หลับ
ไม่กี่วันถัดมา
ทันทีที่จางซิ่วเอ๋อปรากฏตัว ทุกคนย่อมชี้นิ้วมาที่นางอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
จางซิ่วเอ๋อไม่รู้สึกเสียใจเลย แม้คนเหล่านี้จะชี้นิ้วมาสักกี่นิ้วก็ตาม มันจะไม่ส่งผลต่ออารมณ์ของนาง
จางซิ่วเอ๋อควรจะใช้ชีวิตอยู่อย่างไรในวันนี้?
แต่เหมือนว่ารุ่ยเซียงจะพึงพอใจที่จางซิ่วเอ๋อเป็นเช่นนี้ นางตรงเข้ามาและหยุดยั้งจางซิ่วเอ๋อเอาไว้
“ข้าว่านะจางซิ่วเอ๋อ ท่านหมอเมิ่งทราบหรือไม่ว่าเจ้าสวมหมวกสีเขียวแก่เขา? สุดท้ายเขาก็ไม่ต้องการเจ้า” รุ่ยเซียงกล่าวพร้อมกับปิดปากหัวเราะ ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน
หลังจากโต้เถียงกับรุ่ยเซียงในวันนั้น จางซิ่วเอ๋อก็รู้สึกหมดอารมณ์กับรุ่ยเซียงโดยสมบูรณ์ และนางก็ไม่ต้องการจะรักษามิตรภาพจอมปลอมนี้ไว้
จางซิ่วเอ๋อกล่าวเยาะเย้ยกลับ “ข้าคิดว่าเจ้าคงจะรักษาตัวเองจนแผลต่าง ๆ หายดีแล้ว หากเจ้าเข้ามายุ่งเรื่องของข้าอีก ก็อย่ากล่าวโทษที่ข้าทำตัวหยาบคาย”
“ฮึ่ม เจ้าจะหยิ่งทะนงไปได้สักเท่าใดเชียว? ใครกันที่ไม่ทราบว่าเจ้าลอบคบชู้กับสามีของจวี๋ฮวาเมื่อเร็ว ๆ นี้? หากข้าบอกเรื่องนี้แก่จวี๋ฮวา นางย่อมวิ่งมากระชากใบหน้าเจ้าแน่นอน น!” รุ่ยเซียงกล่าวอย่างภูมิใจและคิดว่าตนเองสามารถจัดการกับจางซิ่วเอ๋อได้
บังเอิญที่ขณะนั้นจวี๋ฮวาเดินผ่านมาและได้ยินถ้อยคำเหล่านี้
นางหัวเราะออกมา
รุ่ยเซียงมองจวี๋ฮวาพร้อมกล่าวอย่างสนิทสนมทันที “โอ้ ท่านอยู่ที่นี่งั้นหรือ ข้ามีเรื่องอยากกล่าวกับท่านพอดี ท่านคงไม่ทราบว่าจางซิ่วเอ๋อและสามีของท่านถูกกล่าวถึงอย่างไรใ ในหมู่บ้านนี้…พวกเราทุกคนทราบดีว่าจางซิ่วเอ๋อกับท่านมีสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ทว่าอย่าได้ดูหมิ่นสถานะแม่ม่ายของนางและอย่าคิดวางใจคบหานาง ท่านจงมีหูตาที่ไวและมองดูให้ดี อย่ารอให้สามีของท่านถูกนางปล้นฉกชิงไปก่อนแล้วจึงมาเสียใจภายหลัง”
คำพูดของรุ่ยเซียงเต็มไปด้วยการยั่วยุ
จวี๋ฮวามองจางซิ่วเอ๋อ
จางซิ่วเอ๋อพยักหน้าเล็กน้อย ทั้งสองจึงเข้าใจกันโดยสมบูรณ์ นั่นหมายความว่านางสามารถพูดกล่าวถึงเรื่องสร้างบ้านได้
อย่างไรก็ใกล้จะถึงเวลาแล้ว เมื่ออากาศอุ่นขึ้น พวกเขาจะเริ่มงานกันทันที
ไม่ช้าก็เร็วทุกคนย่อมได้รับรู้ และไม่มีสิ่งใดต้องปิดบัง
จวี๋ฮวามองรุ่ยเซียงอย่างเย็นชาก่อนจะกล่าวว่า “ข้าไม่ต้องการให้เจ้ากังวลเกี่ยวกับเรื่องที่ข้าจะฉีกใบหน้าของจางซิ่วเอ๋อ ตอนนี้ข้าอยากจะฉีกปากของเจ้าเสียมากกว่า!”
“ไม่จำเป็นต้องยอมรับในตอนนี้ ทุกคนในหมู่บ้านเห็นว่าจางซิ่วเอ๋อและสามีของท่านเข้าออกหมู่บ้านด้วยกัน!” รุ่ยเซียงกล่าวต่อ
“นั่นก็เพราะว่าสามีของข้ากำลังจะสร้างบ้านให้จางซิ่วเอ๋อ! นั่นคือสิ่งที่เขาต้องทำ!” จวี๋ฮวามองรุ่ยเซียงอย่างดูหมิ่น
เหตุใดสตรีผู้นี้จึงกล่าววาจาน่าเกลียดนัก?
นางและซิ่วเอ๋อไม่ได้รู้จักกันเพียงแค่วันสองวัน ดังนั้นนางจึงทราบดีว่านิสัยของจางซิ่วเอ๋อเป็นเช่นไร
ไม่ใช่ว่านางดูถูกสามีของตนเอง
แต่เพราะจางซิ่วเอ๋อมีความสามารถมาก นางจึงสามารถสร้างบ้านด้วยตนเองได้ แล้วนางจะมาสนใจบุรุษที่แต่งงานแล้วเพื่ออะไรกัน?
เมื่อจางซิ่วเอ๋อย้ายบ้านใหม่แล้ว ไม่ต้องกล่าวถึงการแต่งงาน แม้แต่การรับเลี้ยงบุตรก็ยังไม่ใช่เรื่องยาก
ชื่อเสียงไม่ดีแล้วอย่างไร สิ่งที่สำคัญกว่าชื่อเสียงคือเงิน
หากมีเงิน ทุกอย่างจะดีเอง
เดิมทีรุ่ยเซียงต้องการจะยั่วยุจางซิ่วเอ๋อ ทว่าตอนนี้นางกลับตื่นตระหนกเมื่อได้ยินจวี๋ฮวากล่าวเช่นนั้น
“อะไรนะ? จางซิ่วเอ๋อกำลังจะสร้างบ้าน?” รุ่ยเซียงแทบไม่เชื่อหูตัวเอง
“อะไรนะ? เจ้าอิจฉางั้นหรือหากมีคนจะสร้างบ้าน?” จวี๋ฮวาอดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ยรุ่ยเซียง
นางไม่ได้รู้สึกดีต่อรุ่ยเซียงมากนัก ทั้งวันนี้รุ่ยเซียงก็มาหานางและกล่าวเรื่องที่ผิดเพี้ยน นางจึงรู้สึกรำคาญไม่น้อย
รุ่ยเซียงกล่าวอย่างโกรธเคือง “ข้าจะไปอิจฉาอะไรกัน? นางก็แค่ขายตัวจนมีเงิน! มันจะมีอะไรน่าภูมิใจนัก!”
จางซิ่วเอ๋อกลอกตาไปมาเมื่อได้ยินเช่นนี้ “เจ้าไม่ต้องสนใจว่าข้าจะหาเงินอย่างไร แต่สิ่งที่ข้ารู้เกี่ยวกับเจ้าคือต่อให้ติดตามสามีเจ้าไปขายตัว เจ้าก็ไม่มีทางได้เงิน!!”
รุ่ยเซียงรู้สึกอับอายเล็กน้อยเมื่อจางซิ่วเอ๋อกล่าวเช่นนี้
รุ่ยเซียงอยากจะด่าตอบโต้บางในเวลานี้ แต่เรื่องที่จางซิ่วเอ๋อจะสร้างบ้านใหม่กำลังก่อกวนจิตใจของนางอยู่
แม้จางซิ่วเอ๋อจะถูกถอนหมั้น แต่จางซิ่วเอ๋อก็มีที่ทางของตนเองเช่นกัน
ในเรื่องนี้นางไม่สามารถเปรียบเทียบกับจางซิ่วเอ๋อได้เลย และนางก็ถูกจางซิ่วเอ๋อทิ้งห่างโดยไม่เห็นฝุ่น
ในที่สุดรุ่ยเซียงก็ต้องพ่ายแพ้ไปอย่างงุนงง
นางไม่ทราบว่ามันเป็นความขุ่นเคืองหรือความอิจฉา จางซิ่วเอ๋อไม่อาจเทียบเท่ากับนางได้เลย แต่เหตุใดจึงมีชีวิตที่ดีกว่าเช่นนี้?
ไม่ต้องกล่าวถึงอารมณ์ที่ซับซ้อนของรุ่ยเซียง
ไม่นานสิ่งนี้ก็เกิดขึ้น และทุกคนในหมู่บ้านจึงรับรู้ว่าจางซิ่วเอ๋อกำลังจะสร้างบ้าน
ในคราวแรกบางคนคิดว่าจางซิ่วเอ๋อเพียงกล่าวโป้ปด เช่นนี้จึงไปที่บ้านของผู้ใหญ่บ้านซ่งเพื่อสอบถาม
และผู้ใหญ่บ้านซ่งก็ให้ให้คำตอบที่เป็นความจริงกับทุกคน
ขณะนี้เองที่ทุกคนในหมู่บ้านเริ่มแตกตื่น
…………………………………………………………………………………………………………………….
สารจากผู้แปล
เอาเรื่องสร้างบ้านฟาดหัวทุกคนที่เคยว่าร้ายให้แบะไปเลยจ้า ไงล่ะหาว่าเป็นแม่ม่ายไปยั่วคนนั้นคนนี้ มีปัญญาสร้างบ้านได้อย่างน้องไหม
ไหหม่า(海馬)
YOU MAY ALSO LIKE
