ทะลุมิติไปเป็นแม่ม่ายสาวชาวสวน - บทที่ 458 ขับไล่
ตอนที่ 458 ขับไล่
คนเหล่านี้ล้วนตกตะลึงเมื่อเห็นเช่นนั้น
อนาจาร?
พวกเขายังไม่ได้แตะต้องนางแม้แต่ปลายเส้นผมด้วยซ้ำ!
“บัดซบ! ตราบใดที่เจ้ามีรูปลักษณ์เช่นนี้ แม้สุกรก็ยังไม่คิดล่อลวงเจ้า!” ชายคนหนึ่งถ่มน้ำลายออกมาอย่างไม่อาจควบคุม
ใบหน้าของแม่เถาถึงกับมืดมน นางจ้องมองชายผู้นั้นทันที
“ป้าสาม ข้าแนะนำให้ท่านเลิกตะโกนเสียที ชื่อเสียงที่ไม่ดีของท่านไม่เพียงแต่ส่งผลกระทบต่อเรา แต่ว่า…ลุงสามของข้าคงคิดดูถูกท่านเช่นกัน…” จางซิ่วเอ๋อกล่าวด้วยรอยยิ้ม
แม่เถารู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนี้ จากนั้นจึงเหลือบมองจางต้าเหอ นางจึงเห็นความเบื่อหน่ายที่ปรากฏออกมาบนใบหน้าของจางต้าเหอ
ตอนนี้เองที่นางตระหนักได้ถึงอะไรบางอย่าง และรีบลุกขึ้นจากพื้นทันที
จางต้าเหอหาเงินได้ตลอดทั้งปี แล้วเขาจะไม่มีคนอื่นได้อย่างไร?
สำหรับสิ่งเหล่านี้ หัวใจของนางเปรียบเสมือนกระจกเงา แต่เพื่อให้ชีวิตของนางอยู่อย่างสงบสุขต่อไป นางจึงแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นอะไรเลย
แม่เถาลุกขึ้นด้วยความเขินอาย นางจ้องมองจางซิ่วเอ๋อก่อนจะตะโกนว่า “วันนี้ เจ้าต้องเอาเงินมาให้ข้า!”
“ข้ากล่าวไปแล้ว ท่านต้องจ่ายมาให้ข้าก่อน แล้วจากนั้นข้าจึงจะจ่ายค่าจ้าง” จางซิ่วเอ๋อกล่าวอย่างหนักแน่น นางไม่คิดจะแสดงความปรานีใด ๆ
แม่เฒ่าจางปาดน้ำตา “ซิ่วเอ๋อ เรื่องนี้ไม่ง่ายสำหรับลุงสามและป้าสามของเจ้าเลย เจ้าลองไตร่ตรองดูเอาเถิด”
“ไม่ง่ายสำหรับพวกเขางั้นหรือ? ข้าคิดว่ามันยากสำหรับข้ามากกว่า! ท่านย่า เหตุใดท่านจึงไม่ให้เงินข้าด้วยล่ะ? ข้าก็ไม่มีเงินจะสร้างบ้านเช่นกัน” จางซิ่วเอ๋อแบมือใส่แม่เฒ่าจาง
แม่เฒ่าจางถ่มน้ำลาย “เป็นเจ้าที่ต้องจ่ายเงิน ยังคิดจะรับเงินจากข้าอยู่งั้นหรือ? เจ้าไร้ยางอายเพียงใดกัน?”
“หากข้าต้องการเงินจากท่านเป็นความไร้ยางอาย แล้วการที่ท่านต้องการเงินจากข้านั้นก็ไร้ยางอายเช่นกันใช่หรือไม่?” จางซิ่วเอ๋อถามกลับ
“ทุกท่าน โปรดช่วยข้าขับไล่คนเหล่านี้ออกไป และโปรดจดจำใบหน้าพวกเขาเอาไว้ให้ชัดเจน หากพวกเขากลับมาอีกในอนาคต จงอย่าได้ปรานี!” จางซิ่วเอ๋อเยาะเย้ย
“จางซิ่วเอ๋อ! เจ้าไม่เกรงว่าจะถูกลงโทษเพราะเป็นคนอกตัญญูหรือไร!” แม่เฒ่าจางกล่าวด้วยความโกรธ
จางซิ่วเอ๋อกลอกตาไปมาก่อนจะพูดว่า “ท่านย่า มีเหตุผลใดกันที่ข้าต้องกตัญญูต่อท่านอีก? ข้าไม่ใช่คนในตระกูลจางของท่านอีกต่อไปแล้ว หากท่านต้องการคนกตัญญูก็จงเดินไปหาหลานชายของท่านเถิด ไม่มีประโยชน์ที่จะวิ่งมาหาหลานสาวเช่นนี้!”
“เฮ้ ก็ทราบแล้วว่านางไม่ต้อนรับ แล้วเหตุใดจึงยังอยู่ตรงนี้?”
“ใช่แล้ว หากรู้ว่าจะถูกคนเหล่านี้ดูหมิ่นเช่นนี้ ข้าจะไม่ปล่อยให้พวกเขาได้ยืนอวดดีอยู่ตรงนี้ตั้งแต่แรก”
“ใช่แล้ว”
“ออกไปจากที่นี่ซะ มิฉะนั้นก็จงระวังว่าหินจะไปกระแทกเท้า!”
ทุกคนยังอยากทำงานต่อ เพราะได้รับอาหารดี ๆ และค่าจ้างก็ยังยุติธรรม หากแม่เฒ่าจางและคนอื่นเข้ามาสร้างปัญหาที่นี่ งานก็ไม่สามารถดำเนินต่อไปได้
ดังนั้นตอนนี้เหล่าชายร่างใหญ่ทั้งหมดจึงขับไล่ทั้งสามออกไปอย่างพร้อมเพรียง
ท้ายที่สุดแล้ว จางซิ่วเอ๋อก็มีพวกพ้องมากกว่า แม่เฒ่าจางและคนอื่น ๆ จึงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องรีบออกจากพื้นที่ด้วยความอับอาย
หลังจากกลับออกมา แม่เฒ่าจางก็ยังรู้สึกขุ่นเคืองใจ
นางเริ่มแพร่กระจายข่าวความอกตัญญูของจางซิ่วเอ๋อในหมู่บ้าน
แม้ว่าหลายคนจะไม่ชื่นชอบแม่ม่ายตัวน้อยอย่างเช่นจางซิ่วเอ๋อ แต่ก็มีหลายคนที่ไม่ชื่นชอบแม่เฒ่าจางเช่นกัน
สำหรับแม่เฒ่าหลิว แม่เฒ่าจางเปรียบกับไม้เบื่อไม้เมา
เรื่องที่แม่เฒ่าจางต้องการจะบีบคอน้องสาวของจางซิ่วเอ๋อจนตาย สิ่งที่แม่เฒ่าจางต้องการจะฉกฉวยเงินของหลานสาวอย่างไร้ยางอาย แม่เฒ่าหลิวได้แพร่กระจายข่าวเรื่องนี้ออกไปเป็นวงกว้างแล้ว
นอกจากนี้แม่เฒ่าซ่งที่กังวลว่าจะไม่เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้น ก็ยังไม่ชื่นชอบแม่เฒ่าจางเช่นกัน
ถึงตอนนี้ แม้บางคนจะคิดว่าจางซิ่วเอ๋อไม่ใช่คนกตัญญู แต่หลายคนก็ยังคิดว่าแม่เฒ่าจางควรได้รับผลการกระทำเช่นนี้ถูกต้องแล้ว
ไม่มีผู้ใดคิดอยากกตัญญูต่อใครก็ตามที่ทำตัวเลวทรามเช่นนี้!
จางซิ่วเอ๋อไม่เคยใช้คำพูดที่น่าเกลียดในหมู่บ้านเลย
ตราบใดที่คนในหมู่บ้านไม่เอนเอียงมากเกินไป หากวันหนึ่งคนในหมู่บ้านเลือกฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง วันนั้นนางอาจจะไม่สามารถอยู่ในหมู่บ้านนี้ต่อไปได้
อย่างไรก็ตาม สุดท้ายแล้วบ้านของจางซิ่วเอ๋อก็ค่อย ๆ ถูกสร้างขึ้นทีละน้อย
ผู้ใหญ่บ้านซ่งยังยุ่งอยู่กับการจัดสรรที่ดิน
ทุกครั้งที่มีการจัดสรรที่ดิน ภายในหมู่บ้านจะเกิดความโกลาหลยิ่ง
อย่างเช่น ใครได้รับที่ดินมากกว่า ที่ดินของใครดีกว่า มีคำถามมากมายเกิดขึ้น
ไร่นาเหล่านี้เป็นเส้นเลือดใหญ่หล่อเลี้ยงคนทั้งหมู่บ้าน ดังนั้นในเวลานี้ จิตใจของทุกคนจึงพุ่งเป้าไปบนที่ดิน จึงมีผู้คนน้อยนิดเท่านั้นที่ให้ความสนใจเรื่องของจางซิ่วเอ๋อ
บ้านของจางซิ่วเอ๋อสร้างเสร็จเร็วกว่าปกติ
โดยทั่วไปแล้ว เมื่อช่างฝีมือเริ่มทำงาน พวกเขาจะไม่ได้ใส่ใจหรือคิดพยายามมากนัก แต่คราวนี้ทุกอย่างผิดแปลกไป
จางซิ่วเอ๋อจ่ายค่าจ้างและเลี้ยงอาหารอย่างดี ทุกคนกินอิ่มในทุกมื้อ ดังนั้นพวกเขาจึงรู้สึกอับอายหากแสดงความเกียจคร้าน
นอกจากนี้คนที่จัดจ้างมายังเป็นคนที่ไว้ใจได้อีกด้วย
บ้านหลังนี้สร้างขึ้นเร็วกว่าที่จางซิ่วเอ๋อคิดเอาไว้หลายวัน
ประการแรก กำแพงหนาล้อมรอบบ้านของจางซิ่วเอ๋อ
คนในหมู่บ้านจำนวนมากใช้เพียงรั้วธรรมดาทั่วไป แต่จางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่าสิ่งนั้นยังไม่เพียงพอสำหรับนาง นางรู้สึกไม่สบายใจและไม่ปลอดภัย ดังนั้นนางจึงสร้างกำแพงบ้านขึ้นมาแทน
ในลานบ้าน มีห้องหลักสามห้องอยู่ด้านหน้า ห้องหนึ่งตรงกลางคือห้องโถงใช้รับแขก และห้องนอนสองห้องอยู่แนบข้าง
ข้างบ้านหลังใหญ่มีบ้านฝั่งตรงข้ามสองหลัง เรียกว่าบ้านรอง ต่างจากบ้านฟืนเตี้ยของคนทั่วไป มันสูงพอ ๆ กับบ้านหลังใหญ่แต่เล็กกว่านิดหน่อย
ทางทิศตะวันตก ใช้สำหรับเป็นห้องครัวเพื่อทำอาหาร และมีห้องเก็บฟืน มีอีกหนึ่งห้องอยู่ทางทิศตะวันออกใช้สำหรับเก็บของ หรือให้ผู้คนอาศัยได้
บ้านไม่ใหญ่มาก แต่บ้านหลังเท่านี้ในหมู่บ้านชิงสือนับว่าไม่เลวเลยทีเดียว
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ลานบ้านขนาดใหญ่ทำให้จางซิ่วเอ๋อรู้สึกพอใจกับมันมาก
จางซิ่วเอ๋อขอให้คนงานขุดส้วม แต่น่าเสียดายที่ไม่มีวิธีนำน้ำจากภูเขามาที่ส้วมแห่งนี้ได้
แต่ไม่ใช่ว่าไม่มีหนทาง แม้อยากจะทำเช่นนั้น แต่คงต้องใช้เงินจำนวนไม่น้อย
เงินของจางซิ่วเอ๋อลดลงเรื่อย ๆ ดังนั้นนางจึงไม่ค่อยเต็มใจที่จะทำนัก
นางจึงสร้างห้องส้วมไม้เท่านั้น
วางถุงหญ้าและขี้เถ้าเอาไว้ หลังจากใช้งานเสร็จก็เพียงใช้หญ้าคลุมและโรยขี้เถ้า เพียงเท่านี้ก็ดูสะอาด…แต่คงต้องล้างห้องน้ำให้บ่อยขึ้นสักหน่อย
นี่คือฝันร้ายของจางซิ่วเอ๋ออย่างแน่นอน
แต่ไม่มีทางที่จะอยู่ในหมู่บ้านแห่งนี้โดยหลีกเลี่ยงเรื่องเช่นนี้ได้
หลังจากรู้สึกหนักใจอยู่นาน สุดท้ายจางซิ่วเอ๋อจึงทำได้เพียงยอมรับ
นอกจากนี้ หลังจากสร้างบ้านเสร็จแล้ว จางซิ่วเอ๋อก็ได้รับความสนใจจากคนในหมู่บ้านมากมาย
บ้านหลังใหม่นี้ไม่สามารถย้ายเข้าได้ทันที ต้องรอให้ความชื้นภายในหายไปเสียก่อน จางซิ่วเอ๋อจึงลงกลอนประตูเอาไว้ และวางแผนที่จะย้ายสิ่งของทีละเล็กทีละน้อยภายในสองสามวัน
จางซิ่วเอ๋อมีบ้านเป็นของตัวเองแล้ว ดังนั้นนางจึงรู้สึกสบายใจมากขึ้น วันนี้ใบหน้าของนางประดับด้วยรอยยิ้มตลอดทั้งวัน
เมื่อเปรียบเทียบกับจางซิ่วเอ๋อแล้ว เนี่ยหย่วนเฉียวและเถี่ยเสวียนดูไม่มีความสุขแม้แต่น้อย
หลังจากจางซิ่วเอ๋อย้ายไปอยู่ในหมู่บ้าน แล้วพวกเขาจะทำอย่างไรต่อดี?
อย่างไรแล้วเขาก็ไม่อาจตามผู้อื่นเข้าหมู่บ้านโดยไม่ระวังตัวไม่ใช่เหรอ?
…………………………………………………………………………………………………………………….
สารจากผู้แปล
บ้านน้องเสร็จเรียบร้อยแล้ว ชีวิตคงดีขึ้นแล้วนะซิ่วเอ๋อ
ไหหม่า(海馬)
YOU MAY ALSO LIKE
