ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ - ตอนที่ 2560 ลดทอนความเป็นมนุษย์
ถึงพวกเขาจะลงมือมาเป็นเวลานานแล้ว แต่ก็ไม่สามารถสัมผัสแม้แต่ชายเสื้อของมู่เฉียนซีได้เลย และสิ่งนี้ก็ทำให้เหล่าผู้คุมโกรธเคืองเป็นอย่างมาก
หลังจากนั้นผู้คุมที่มีความสามารถเทียบเท่าใต้เท้าระดับล่างผู้นั้นก็ได้ระเบิดพลังที่แข็งแกร่งออกมา และพุ่งทะยานไปทางมู่เฉียน
ปัง!
ผู้คนต่างก็คิดว่าแม่สาวน้อนผู้นั้นน่าจะต้องตายในทันทีอย่างแน่นอน
แต่ผลปรากฏว่ามู่เฉียนซีเพียงแค่ถูกโจมตีจนลอยกระเด็นออกไปเท่านั้น และอย่าว่าแต่ได้รับบาดเจ็บสาหัสเลย นางไม่มีแม้แต่เลือดสักหยดเลยด้วยซ้ำ
“เจ้า…” สีหน้าของผู้คุมเหล่านี้แสดงท่าทีที่เคร่งขรึมออกมาทันที ความสามารถทางกายภาพของแม่สาวน้อยผู้นี้เหนือกว่าที่พวกเขาจินตนาการเอาไว้มากมายนัก
หนึ่งในคนเหล่านั้นกล่าวขึ้นมาว่า “ตรวจสอบ! พวกมันเข้ามาในเรือนจำปีศาจแห่งความมืดตั้งแต่เมื่อไรกันแน่”
“ขอรับ!”
หลังจากนั้นพวกเขาก็ยังคงโจมตีมู่เฉียนซีต่อไป และผลลัพธ์ของการตรวจสอบก็ออกมาอย่างรวดเร็ว
ผู้คุมคนหนึ่งกล่าวขึ้นมาว่า “นายท่าน พวกเราไม่มีบันทึกรายละเอียดของสองคนนี้เลยขอรับ! พวกมันคือคนใหม่ที่เพิ่งเข้ามาในเมืองเมื่อไม่นานมานี้ ไม่ทราบระดับที่แน่ชัดขอรับ”
คนที่ถูกโยนเข้ามาในเรือนจำปีศาจแห่งความมืดทุกคนจะถูกแบ่งออกตามระดับความสามารถของคนผู้นั้นและความผิดที่เคยกระทำ และหลังจากนั้นก็จะถูกโยนไปยังบริเวณที่ใกล้ชานเมืองมากที่สุด
หากสามารถมีชีวิตจนเดินเข้าไปในเมืองได้ เช่นนั้นก็จะสามารถมีชีวิตที่มั่นคงได้ แต่หากไปไม่ถึง เช่นนั้นก็จะต้องตายอยู่ในป่าข้างนอกนั่น
เพียงแต่พวกเขาคิดไม่ถึงเลยว่าจะมีคนที่มีความสามารถทางกายภาพเช่นนี้ถูกโยนมาที่เมืองของเขาได้ นี่มันไม่ผิดปกติเกินไปหน่อยหรือ?
“จะต้องจับนางให้ได้!” ผู้นำของกลุ่มผู้คุมเหล่านี้กล่าวอย่างเย็นชา
ปัง ปัง ปัง!
พวกเขาไม่สามารถทำอันตรายมู่เฉียนซีได้ แต่เข็มยาที่อยู่ในมือของมู่เฉียนซีนั้น กลับสามารถทำอันตรายพวกเขาได้
เพียงแค่ถูกเข็มยานี้ข่วนไปบนผิวหนังเพียงเล็กน้อย สำหรับผู้คุมเหล่านี้แล้วมันก็อาจจะถึงแก่ชีวิตได้เลยทีเดียว “พิษ…ปรมาจารย์พิษ…”
แม้ว่าจะไม่สามารถใช้พลังวิญญาณได้ แต่ปรมาจารย์พิษก็ยังคงมีหนทางกลั่นยาพิษออกมาได้อยู่ดี แม้ว่าจะเป็นผู้คุมแต่ก็ยังคงหวาดกลัวปรมาจารย์พิษที่แข็งแกร่งมากอยู่ดี ดังนั้นโดยปกติแล้วปรมาจารย์พิษไม่มีทางถูกโยนมาใกล้เมืองของพวกเขาแน่นอน
มันต้องเป็นความผิดพลาดแน่ ถึงได้มีคนที่จัดการได้ยากมาเช่นนี้ แต่ไม่ว่าอย่างไรพวกเขาก็ไม่สามารถถอยได้แล้ว หากพวกเขาถอยแล้วความน่าเกรงขามของพวกเจ้าจะเหลืออะไรล่ะ
นอกจากนี้แม่สาวน้อยผู้นี้ยังกล้าใส่ร้ายป้ายสีท่านผู้คุมปีศาจแห่งความมืดอีกด้วย
ผู้คุมของเมืองนี้มีจำนวนไม่มากเท่าไรนัก นอกจากนี้ยังมาถูกมู่เฉียนซีวางยาพิษไปหลายคนอีก ดังนั้นคนจึงยิ่งไม่พอใช้กันไปใหญ่
ผู้นำของผู้คุมเมืองนี้กล่าวขึ้นมาว่า “พวกเจ้าก็เป็นคนในเมืองของพวกเราเช่นกัน คนผู้นี้ใส่ร้ายท่านเจ้าเรือนจำของพวกเรา อีกทั้งยังมาสร้างความวุ่นวายในเมืองอีกด้วย แม้ว่าพวกเจ้าจะมีความสามารถเพียงเล็กน้อย แต่ก็ต้องช่วยเหลือท่านเจ้าเรือนจำ! ฉะนั้นพวกเรามาลงมือพร้อมกันเถอะ!”
ทั้งความเร็วของนาง ทั้งการป้องกันของนาง ผู้คุมเหล่านี้ต่างก็รู้ดีว่าหากอาศัยเพียงแค่ความสามารถของพวกเขาคงไม่มีทางทำอะไรมู่เฉียนซีได้แน่ แต่ทว่าภายในเมืองแห่งนี้ มีคนจำนวนมากมายที่พวกเขาสามารถใช้ประโยชน์ได้
ด้วยเหตุนี้ผู้คุมจึงเตรียมจะใช้กำลังของทุกคนมาช่วยกันจับมู่เฉียนซีเอาไว้ให้ได้ เพราะอย่างไรเสียนักโทษเหล่านี้ก็ไม่มีทางปฏิเสธคำสั่งของพวกเขาได้อยู่แล้ว
และการเชื่อฟังคำสั่งของพวกเขา ก็ได้กลายเป็นความเคยชินอย่างหนึ่งไปแล้ว
และก็เป็นไปตามที่คาดไว้ คนทั่วทั้งเมืองเริ่มเคลื่อนไหวทันที พวกเขาต้องการจับสิ่งแปลกปลอมที่โผล่ขึ้นมาอย่างกะทันหัน พร้อมทั้งทำลายทิ้งไปเสีย!
คนจำนวนมากนี่มันช่างเป็นปัญหาจริง ๆ มู่เฉียนซีพุ่งไปถึงตรงหน้าของฝูเซิงพลางกล่าวว่า “พวกเราถอยกันก่อนเถอะ!”
“เอาสิ! พวกเรากลายเป็นศัตรูของคนทั้งเมืองไปแล้วหรือ? เจ้านายตัวน้อย” ฝูเซิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ดูแล้ว เหมือนจะเป็นแบบนั้นนะ”
เมืองนี้มีขนาดที่ใหญ่มาก เดิมทีแล้วการซ่อนตัวเป็นเรื่องที่ง่ายมากเรื่องหนึ่ง แต่เป็นเพราะว่าคนที่ตามหานางนั้นมีจำนวนมากเกินไป ไม่ว่าจะในตรอกซอกซอยหรือถนนสายหลักล้วนเต็มไปด้วยผู้คน ดังนั้นมู่เฉียนซีจึงไม่สามารถซ่อนตัวได้ง่ายนัก
ฝูเซิงกล่าวว่า “เจ้านายตัวน้อย พวกเราออกไปจากเมืองนี้ก่อนดีหรือไม่?”
“หากออกไปแล้ว! การจะกลับมาก็วุ่นวายเช่นกัน หาสถานที่ปักหลักกันก่อนเถอะ! แม้ว่าจะไม่สามารถฆ่าทุกคนที่อยู่ในเมืองนี้ได้ แต่ข้าว่าข้ามีวิธีอื่นแล้วล่ะ” มู่เฉียนซีกระซิบกระซาบ
“ตกลง!”
หลังจากนั้นมู่เฉียนซีก็วิ่งเข้าไปในตรอกเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง และในเวลานี้ประตูไม้โทรม ๆ บานหนึ่งก็เปิดออก
มือเล็ก ๆ มือหนึ่งกวักเรียกมู่เฉียนซีพลางกล่าว “พี่สาว…ทางนี้…ทางนี้…”
มู่เฉียนซีผงะไปครู่หนึ่ง ที่นี่มีเด็กน้อยด้วยหรือ?
นางพุ่งเข้าไปข้างในนั้นกับฝูเซิง ซึ่งข้างในนี้ก็คับแคบเป็นอย่างมาก
หลังจากนั้นนางก็เห็นเด็กที่ขาดสารอาหารคนหนึ่ง เพราะในเมืองแห่งนี้ส่วนใหญ่แล้วล้วนเป็นผู้ใหญ่กันทั้งนั้น ฉะนั้นนี่จึงเป็นครั้งแรกที่นางได้เห็นเด็กน้อยโผล่มาเช่นนี้
“ที่นี่…”
แม้ว่าห้องนี้จะมีขนาดเล็ก แต่ภายในกลับมีความซับซ้อนเป็นอย่างมาก คิดไม่ถึงเลยว่ากลไกต่าง ๆ จะนำพวกเขาไปซ่อนอยู่ในศาลาลับแห่งหนึ่ง
หลังจากที่เข้าไปแล้ว มู่เฉียนซีก็ได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวที่อยู่ภายนอก
พวกเขาทำเพียงแค่ค้นหาไปรอบ ๆ อย่างรีบร้อน เมื่อไม่เห็นว่ามีใครก็จากไปอย่างรวดเร็ว
“อะไรนะ? ยังหาตัวไม่เจอหรือ! ที่นี่คืออาณาเขตของพวกเรา พวกเจ้าล้วนคุ้นเคยกับทุกซอกทุกมุมของที่นี่เป็นอย่างดี เหตุใดพวกเจ้าถึงหานางไม่เจอ ยังไม่ได้พยายามหาอย่างเต็มที่สินะ! แม้ว่าจะต้องพลิกแผ่นดิน ก็จะต้องหานางออกมาให้ได้” เหล่าผู้คุมกล่าวอย่างเกรี้ยวกราด
“ขอรับ!”
การค้นหาก็ยังคงดำเนินต่อไป ส่วนมู่เฉียนซีที่ตอนนี้อยู่ภายในสถานที่แคบ ๆ แห่งหนึ่ง ก็มองไปยังเด็กน้อยที่อยู่ตรงหน้าพลางกล่าวถามว่า “เจ้าช่วยพวกข้าทำไมหรือ?”
“เพราะคำพูดของเจ้า เหมือนกับคำพูดของท่านพ่อที่เคยพูดกับข้าก่อนหน้านี้ แต่หลังจากที่ความลับของท่านพ่อข้าถูกเปิดเผย พวกเขาบอกว่าท่านพ่อของข้าได้ทำให้ท่านผู้คุมปีศาจแห่งความมืดที่สร้างแดนสวรรค์ขึ้นมาต้องผิดหวัง ด้วยการคิดที่จะหนีออกไปของเขา ทำให้หลังจากนั้นเขาจึงถูกลงโทษ!” เด็กน้อยกล่าว
เนื่องจากว่าผู้คุมปีศาจแห่งความมืดต้องการที่จะสร้างให้ทั้งเรือนจำกลายเป็นสวรรค์ปลอม ๆ แน่นอนว่าไม่มีทางปฏิเสธให้คนแต่งงานและมีลูกกันอยู่แล้ว
สภาพแวดล้อมภายนอกของเรือนจำปีศาจแห่งความมืดนั้นดีมาก แต่กลับไม่ใช่สถานที่ที่เหมาะสมในการใช้ชีวิตเท่าไรนัก
แม้ว่าจะมีชายหญิงที่อยู่ด้วยกันจนมีลูก แต่อัตราการเอาชีวิตรอดของเด็กนั้นต่ำเป็นอย่างมาก
และมันก็ต่ำมากเสียจนทั่วทั้งเมืองแห่งนี้ มู่เฉียนซีเห็นเด็กเพียงแค่คนเดียวเท่านั้น นอกจากนี้ยังเป็นเด็กที่ขาดสารอาหารอีกด้วย
เด็กน้อยที่ขาดพ่อขาดแม่ ไม่ว่าจะเดินไปทางไหนก็ไม่เป็นที่สะดุดตาผู้คน มีชีวิตรอดจากการอาศัยขอทานจากผู้ใหญ่มาจนถึงตอนนี้ แต่เห็นได้ชัดว่าเขามีอาหารให้กินไม่เพียงพอ และยังขาดสารอาหารอีกด้วย
เพราะเป็นเพียงแค่เด็กน้อย กอปรกับที่พ่อแท้ ๆ สอนเขามาเป็นอย่างดี เขาจึงไม่ถูกวางยาพิษด้วยกลอุบายของผู้คุมปีศาจแห่งความมืดผู้นั้น
มนุษย์นั้นจะสามารถมีเพียงความสุข โดยปราศจากความเจ็บปวด ความโกรธ และความไม่พึงพอใจได้อย่างไร ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดผู้นั้นได้ลดทอนความเป็นมนุษย์ของพวกเขามากเกินไปแล้ว
แม่ของเด็กน้อยผู้นี้เป็นนักกลไกที่ยอดเยี่ยมมากคนหนึ่ง เพราะกลไกของนางได้เปลี่ยนห้องเล็ก ๆ ให้สามารถซ่อนคนได้ และมันก็กลายเป็นที่พักของมู่เฉียนซี
“พี่สาว ท่านอย่าเพิ่งออกไป! รอให้พวกเขาหาพวกท่านไม่เจอ และคิดว่าพวกท่านออกจากเมืองไปแล้วน่าจะปลอดภัยกว่า”
“ตกลง!” แม้ว่าที่นี่จะคับแคบมาก แต่มันก็เพียงพอให้พวกเขาเคลื่อนไหวได้บ้าง
มู่เฉียนซีหยิบหม้อยาออกมา จากนั้นนางก็เตรียมจะกลั่นยาน้ำชนิดหนึ่ง เพื่อมอบให้กับคนในเมืองแห่งนี้
ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดต้องการที่จะสร้างเรือนจำปีศาจแห่งความมืดในอุดมคติของตนเอง แต่นางไม่มีทางปล่อยให้เขาสมหวังอย่างแน่นอน!
เด็กน้อยคนนั้นออกไปแล้ว ทว่าก็ยังอยู่ภายในห้องของตนเองอยู่ แต่เขากลับต้องถูกปฏิบัติอย่างโหดร้าย
เพี๊ยะ เพี๊ยะ เพี๊ยะ!
“เจ้ามันเป็นไอ้เด็กเลว”
“ไอ้เด็กเลว!”
ทันใดนั้นก็มีหญิงวัยสี่สิบกว่าคนหนึ่ง ทั้งทุบทั้งตีเด็กน้อยผู้นั้น ซึ่งนี่ถือได้ว่าเป็นการกระทำที่โหดร้ายอย่างไม่อาจยอมรับได้
คนในเมืองแห่งนี้ต้องมีความสุขในทุก ๆ วัน หากไม่มีความสุขหรือมีเรื่องกังวลใจจนถูกคนอื่นค้นพบเข้า ก็จะต้องถูกผู้คุมลงโทษ และหลังจากนั้นก็จะถูกผู้คุมนำไปลงโทษในพื้นที่สาธารณะ
และเมื่อไรที่พวกเขาไม่มีความสุข พวกเขาสามารถใช้วิธีอื่นเพื่อระบายออกได้ ซึ่งนั่นก็คือการทรมานผู้อื่น ขอเพียงนางมีเป้าหมายที่อ่อนแอกว่า นางก็จะสามารถทรมานได้ตามต้องการ
แน่นอนว่า มีเพียงการลงโทษในที่สาธารณะเท่านั้นที่สามารถทำให้ถึงตายได้ ส่วนในพื้นที่ส่วนบุคคลสามารถทรมานได้เพียงปางตายเท่านั้น
นางเป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่ง จึงไม่มีพลังมากเท่าไรนัก และไม่มีความสามารถอะไรอีกด้วย ดังนั้นคนที่นางสามารถรังแกได้จึงมีเพียงแค่เด็กน้อยคนนี้เท่านั้น
ไม่ได้มีเพียงแค่นี้ เพราะคนที่มีความสามารถอ่อนแอส่วนใหญ่ในเมืองแห่งนี้ หากเมื่อไรที่อารมณ์ไม่ดี ก็แค่มาหาเจ้าเด็กน้อยผู้นี้เพื่อใช้เป็นที่ระบายอารมณ์
.
YOU MAY ALSO LIKE
