ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ - ตอนที่ 2645 มังกรร้ายอันตราย
ถึงจะยังไม่ทันตรวจสอบสาเหตุที่แท้จริงได้อย่างชัดเจน แต่มันก็ต้องมีอันตรายแน่นอนอยู่แล้ว
แสงเย็นยะเยือกฉายวาบในดวงตาของโยวเยี่ยเสีย เขากล่าวว่า “ไปหาโยวเยี่ยอวู่ซวงก่อน หลังจากนั้นค่อยไปดูมันพร้อมกัน”
“ที่นั่นมีสมบัติอยู่ด้วย พวกเราจะต้องแบ่งให้โยวเยี่ยอวู่ซวงด้วยอย่างนั้นหรือ?” มีใครบางคนเอ่ยปากออกมา
“ในเมื่อมังกรร้ายที่อยู่ที่นั่นสามารถทำลายล้างคนทั้งหมดของน้องถัวได้ เช่นนั้นพวกเจ้าไม่รู้สึกหรือว่า มันก็น่าจะสามารถทำลายล้างคนทั้งหมดของเมืองอวู่ซวงได้ไม่ยากเช่นกัน พวก กเราสามารถยืมมือจากสิ่งนั้น เพื่อปลิดชีวิตของโยวเยี่ยอวู่ซวงได้! หากเป็นเช่นนี้แม้ว่าจะเป็นเสด็จพ่อก็ไม่สามารถโทษพวกเราได้มิใช่หรือ เป็นเขาที่โชคร้ายเองต่างหาก” โยวเยี่ยเส สียกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา
เจ้าเมืองถัวกล่าวว่า “ในแง่ของพลัง ไม่ว่าจะเป็นลูกน้องคนใดของโยวเยี่ยอวู่ซวง ล้วนสู้คนของข้าไม่ได้เลย หากพวกเขาต้องเผชิญหน้ากับมัน จะต้องตายอย่างแน่นอน!”
“เช่นนั้น ไปหาพวกเขากันเถอะ!”
ขนาดเขตชั้นในของป่าจะว่าใหญ่ก็ไม่ใหญ่ จะว่าเล็กก็ไม่เล็กเพียงนั้น และด้วยเหตุนี้พวกเขาทั้งเจ็ดกลุ่มจึงได้มาพบกันแล้ว
เดิมทีมู่เฉียนซีคิดว่าหากเผชิญหน้ากับโยวเยี่ยเสียอีกครั้งเขาจะต้องโกรธจนลงมือกับพวกเขา อย่างไรเสียแผนการของนางก็ทำให้พวกเขาต้องน่าสังเวชถึงเพียงนี้
นางประเมินความอดทนของโยวเยี่ยเสียต่ำเกินไป เพราะโยวเยี่ยเสียในเวลานี้จ้องมองพวกเขาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม ราวกับว่าไม่เคยมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นมาก่อนก็มิปาน
แต่ในทางกลับกันโยวเยี่ยอี้กลับจ้องมองนางและอาเล็กด้วยดวงตาที่ลุกโชน ซึ่งทำราวกับว่าอดใจที่จะฉีกพวกเขาออกเป็นชิ้น ๆ ไม่ไหวแล้วอย่างไรอย่างนั้น
สีหน้าของเขาซีดเผือดเป็นอย่างยิ่ง ซึ่งในฐานะที่นางเป็นนักปรุงยา จึงสามารถมองออกได้ว่าก่อนหน้านี้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส ไม่ว่าจะเป็นทั้งทางกายหรือทางจิตใจก็ตาม
สมควรแล้ว! มู่เฉียนซีคิดในใจ
โยวเยี่ยเสียกล่าวว่า “น้องอวู่ซวง ในที่สุดข้าก็หาเจ้าเจอเสียที ที่ป่าภูตวิญญาณปีศาจ น้องถัวได้ค้นพบบางอย่าง ซึ่งนั่นน่าจะเป็นสาเหตุที่ทำให้สัตว์ภูตวิญญาณของป่าภูตวิญญาณปีศ ศาจเกิดอาละวาด ไม่รู้ว่าเจ้าจะสนใจหรือไม่”
โยวเยี่ยอวู่ซวงกล่าวถามว่า “ไม่ทราบว่าที่นั่นมีอะไรอยู่อย่างนั้นหรือ”
“เรื่องนี้น้องถัวก็ยังไม่ทันได้ตรวจสอบให้แน่ใจ ทว่ากลับต้องเจอกับอันตรายเสียก่อน เพียงแต่มันสามารถกระตุ้นให้เกิดคลื่นอสูรเพื่อคุ้มครองตนเองได้ ฉะนั้นมันต้องไม่ใช่สิ่งมี ชีวิตธรรมดาแน่นอน” โยวเยี่ยเสียกล่าว
มู่อวู่ซวงมองไปทางมู่เฉียนซี และมู่เฉียนซีก็กล่าวว่า “อาเล็ก ข้าสนใจมันมาก เช่นนั้นพวกเขาไปลองดูกันเถอะ!”
เหตุผลที่อยากจะไปดู อย่างแรกคืออยากจะไปดูว่าโยวเยี่ยเสียมีกลอุบายอะไร อย่างที่สองคืออยากจะไปดูว่ามันมีสมบัติอะไรกันแน่
มู่อวู่ซวงกล่าวว่า “ตกลง! เช่นนั้นก็ไปด้วยกันเถอะ!”
พวกเขาต่างมองไปยังมู่อวู่ซวงด้วยความตกใจ ถึงมู่อวู่ซวงผู้นี้จะตามใจหลานสาวของตนเองเป็นอย่างมาก แต่ก็คิดไม่ถึงเลยว่าแม้แต่เรื่องใหญ่เช่นนี้ยังกล้าให้เด็กน้อยตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง งเป็นคนตัดสินใจ นี่มันช่างไม่สมเหตุสมผล และไร้ความคิดสิ้นดี
และพวกเขาก็รู้สึกเหลือเชื่อมาก ที่คนของเมืองอวู่ซวงเหล่านั้นคุ้นเคยกับมันแล้ว
พวกเขาเชื่อในการตัดสินใจของฝ่าบาทน้อยเฉียนซี เพราะอย่างไรเสียฝ่าบาทน้อยก็ถือว่าเป็นดาวนำโชคอยู่แล้ว
เมื่อคนของเมืองหลักทั้งเจ็ดรวมตัวกันแล้ว พวกเขาก็มุ่งตรงไปยังใจกลางป่าภูตวิญญาณปีศาจ โดยมีเจ้าเมืองของเมืองถัวเป็นผู้นำทาง
มีคนกล่าวว่า “ใจกลางป่าภูตวิญญาณปีศาจมีทะเลสาบภูตวิญญาณจันทราอยู่แห่งหนึ่ง ก่อนหน้านี้พวกเราก็เคยมาที่นี่แล้ว แต่ก็ไม่พบอะไรเป็นพิเศษ!”
“บางทีสิ่งพิเศษจะเกิดขึ้นเมื่อถึงเวลาที่กำหนดเอาไว้เท่านั้นก็เป็นได้”
ในตอนที่พวกเขากำลังเข้าไปใกล้ทะเลสาบภูตวิญญาณจันทรามากขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่ทำให้หายใจไม่ออกอย่างกะทันหัน
กลิ่นอายนี้ได้กระตุ้นจิตวิญญาณของผู้คน ซึ่งมันก็ทำให้รู้สึกได้ถึงความสุข เศร้า สิ้นหวังหรือไม่ก็ความภาคภูมิใจ…
“ข้าคือผู้ชาย! ข้าคือผู้ชาย!” โยวเยี่ยอี้ร้องคำรามด้วยความโกรธเคือง
“ข้าจะกลายเป็นเจ้าผู้ครองแดนวิญญาณ” นั่นก็คือความคิดที่ทะเยอทะยานของโยวเยี่ยเสีย และมันก็ทำให้ทุกคนตกอยู่ในความสับสนวุ่นวาย
มู่อวู่ซวงเองก็เหม่อลอยไปเล็กน้อยเช่นกัน “ซีเอ๋อร์ พี่ใหญ่ พี่สะใภ้ พี่รอง ท่านพ่อท่านแม่ ชิงเฉิน…”
ความปรารถนาที่อยู่ลึกที่สุดภายในก้นบึ้งจิตใจของเจ้าคืออะไร ขอเพียงมีสิ่งที่ปรารถนา ก็จะไม่สามารถหลุดพ้นออกไปจากการกักขังทางจิตวิญญาณนี้ได้
มู่เฉียนซีรู้ว่า อาเล็กจะต้องปรารถนาให้ครอบครัวกลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน เหมือนในตอนแรกอย่างแน่นอน
มู่เฉียนซีกำหมัดแน่น พวกเขาต้องทำให้ความปรารถนานี้เป็นจริงได้แน่
รอหลังจากที่นางฟื้นฟูความแข็งแกร่ง นางจะกลับไปหาท่านพ่อที่แดนซวนเทียนอีกครั้ง
นางมีทั้งเบาะแสและช่องทางของข่าวกรองแล้ว ขอเพียงท่านพ่อไม่ได้ซ่อนอยู่ในภูเขาป่าทึบที่ห่างไกล นางจะต้องสามารถหาเขาเจอได้อย่างแน่นอน
การโจมตีทางจิตวิญญาณเช่นนี้ ไม่มีผลต่อมู่เฉียนซีเลยแม้แต่น้อย นอกจากนี้มู่เฉียนซียังคงมีสติที่ชัดเจนดีอีกด้วย
ในเวลานี้ ร่างของสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ตัวหนึ่งได้ปรากฏออกมา มันมีดวงตาสีแดงคู่หนึ่งที่ใหญ่ราวกับระฆังก็มิปาน จิตสังหารที่แผ่กระจายออกมาทั่วทั้งตัวของมันนั้นเต็มไปด้วยความ กระหายเลือด นี่มันคือมังกรร้าย!
มู่เฉียนซีรู้ว่า หากปล่อยให้พวกเขาตกอยู่ในความฝันที่งดงามของตนเองต่อไป หลังจากนี้พวกเขาจะต้องตกอยู่ในอันตรายอย่างแน่นอน
พลังจิตวิญญาณของมู่เฉียนซีแผ่กระจายออกมา จากนั้นก็มีวงแหวนปรากฏขึ้นโดยที่มีนางเป็นศูนย์กลาง ซึ่งมันก็ได้ขัดขวางการโจมตีทางจิตวิญญาณนั้นเอาไว้
ทันใดนั้นทุกคนก็กลับมามีสติอีกครั้ง “เมื่อครู่นี้เกิดอะไรขึ้นกับพวกเรากันแน่”
“เมื่อครู่…”
เมื่อมีสติกลับคืนมา ความทรงจำทั้งหมดก็หายไปจนสิ้น และในตอนที่พวกเขาเห็นสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ตัวนั้น นัยน์ตาของพวกเขาก็หดตัวลงทันที
“สัตว์ภูตวิญญาณนั่นคือมังกรร้ายนี่!”
“เตรียมตัวจัดการมังกรร้าย เร็วเข้า!”
พวกเขาบอกแล้วว่าจะจัดการมังกรร้ายด้วยกัน แต่ผลปรากฏว่าทันทีที่โยวเยี่ยเสียคำรามออกมา พวกเขาก็ล่าถอยไปอย่างรวดเร็ว นอกจากนี้เจ้าเมืองถัวยังกล่าวว่า ขอเพียงหลังจากนี้ถอยห่าง งออกไปจากระยะที่กำหนด มังกรร้ายตัวนี้ก็จะไม่โจมตีพวกเขาอีก
เพราะพวกเขาวางแผนเอาไว้แล้ว จึงสามารถล่าถอยได้สำเร็จ แต่เนื่องจากว่ามู่อวู่ซวงช้าไปก้าวหนึ่ง ดังนั้นพวกเขาจึงถูกมังกรร้ายตัวนั้นโจมตี
“เจ้าพวกนั้น!” คนของเมืองอวู่ซวงจ้องมองไปยังคนของเมืองเสียด้วยความเดือดดาล
เจ้าพวกคนเมืองเสียหนีไปทั้งอย่างนี้เลยหรือ ช่างต่ำช้าไร้ยางอายเหลือเกิน!
พวกของโยวเยี่ยเสียในเวลานี้ยืนอยู่ในพื้นที่ที่ปลอดภัย โยวเยี่ยเสียที่อยู่ไกลออกไปกล่าวขึ้นมาว่า “น้องอวู่ซวง ในบรรดาพี่น้องทั้งหมดของพวกเราเจ้ามีความสามารถที่อ่อนแอที่สุด ด ฉะนั้นควรต่อสู้แบบเอาเป็นเอาตายให้มาก เพื่อที่จะทำให้เจ้ามีประสบการณ์มากขึ้น เนื่องจากข้าเป็นพี่ชายที่เอาใจใส่น้องชายมากคนหนึ่ง ข้าจึงทำทั้งหมดนี่เพราะเห็นแก่อนาคตของเจ้า”
ระดับของมังกรร้ายนั้นเทียบเท่ากับราชันย์วิญญาณ ฉะนั้นมันไม่ใช่การเผชิญหน้าเพื่อหาประสบการณ์ แต่เป็นการรนหาที่ตายมากกว่า
ทุกคนต่างรีบร้อนอัญเชิญสัตว์พันธสัญญาของพวกเขาก่อนหน้านี้ออกมา อย่างน้อยมันก็ยังพอสกัดกั้นเอาไว้ได้!
ตูมมม โครมมม!
ในตอนที่มีสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นมาต่อหน้าต่อตาของพวกเขา โยวเยี่ยเสียก็ตะลึงงันไปทันที “เหตุใดลูกน้องของโยวเยี่ยอวู่ซวงถึงได้มีสัตว์ภูตวิญญาณมากมายเช่นนี้ นอกจากนี้ยังมี ความสามารถที่แข็งแกร่งอีกด้วย! ข้อมูลก่อนหน้านี้ไม่เห็นมีรายงานเลยว่าคนของเขาทุกคนผูกพันธสัญญากับสัตว์ภูตวิญญาณ!”
“เรียนฝ่าบาท พวกเขาไม่มีขอรับ! เหมือนว่าพวกเขาจะเพิ่งผูกพันธสัญญาได้เมื่อไม่นานมานี้เองขอรับ”
“เพิ่งผูกพันธสัญญาได้เมื่อไม่นานมานี้หรือ!” โยวเยี่ยเสียผงะไปทันที
“หรือกล่าวได้ว่า ภายในกลุ่มของโยวเยี่ยอวู่ซวงมีผู้ฝึกสัตว์อยู่ด้วย! โยวเยี่ยอวู่ซวงช่างโชคดีจริง ๆ! ไม่มีเพียงแต่สนิทกับหอหมอปีศาจได้เท่านั้น คิดไม่ถึงเลยว่าจะตีสนิทกับผู้ฝึ กสัตว์ได้อีกด้วย! มีผู้ฝึกสัตว์แล้วอย่างไร ท้ายที่สุดเขาก็ต้องตายอยู่ในป่าภูตวิญญาณปีศาจแห่งนี้อยู่ดี” โยวเยี่ยเสียกล่าวอย่างชั่วร้าย
ตูมมม โครมมม!
มีเสียงระเบิดดังกึกก้องออกมา เนื่องจากความสามารถของทั้งสองฝ่ายต่างกันมากเกินไป มันจึงทำให้คนของเมืองอวู่ซวงเหล่านั้นตกอยู่ในอันตราย
โยวเยี่ยเสียกล่าวอย่างภาคภูมิใจว่า “โยวเยี่ยอวู่ซวงได้ตายแน่ ตายอย่างไม่ต้องสงสัยเลย!”
มังกรร้ายตัวนั้นพุ่งเข้ามาเพื่อฉีกร่างของมู่อวู่ซวงเป็นชิ้น ๆ แต่ทันใดนั้น มู่เฉียนซีก็ได้ใช้พลังแห่งกาลเวลา ทำให้เวลาหยุดชะงักลง
หลังจากที่ควบคุมพลังแห่งกาลเวลาแล้ว กระบวนท่าที่อาถิงสามารถใช้ได้ นางก็ใช้ได้เช่นกัน!
การหยุดเวลานั้นกินแรงของนางมากทีเดียว แต่เวลากำลังจะกลับมาเป็นปกติ ทว่านางก็ยังต้องช่วยทุกคน ซึ่งเวลาในตอนนี้ไม่เพียงพอ!