ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ - ตอนที่ 2657 ต้องการให้มันขายตัวเอง
ครืนนนน!
สายฟ้าลงทัณฑ์ผ่าลงมาทั้งหมดสามครั้ง และหลังจากความผันผวนของพลังธาตุอัสนีหายไปแล้ว มู่เฉียนซีก็ยังคงยืนอยู่ตรงนั้น
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “นิรันดร์ อาเล็ก พวกท่านไม่ต้องเป็นห่วงแล้ว! ข้าไม่เป็นอะไร นอกจากนี้ข้ายังฟื้นฟูได้นิดหน่อยอีกด้วย”
หลังจากที่สายฟ้าพิฆาตพ้นผ่านไป ร่างของต้นภูตวิญญาณจันทราที่อยู่ไม่ไกล ก็ได้ถูกรังไหมที่ส่องแสงสีทองอร่ามขนาดใหญ่ห่อหุ้มเอาไว้ ซึ่งลำแสงนั้นก็เจิดจรัสเป็นอย่างยิ่ง
หลังจากที่ลำแสงนั้นหายไปแล้ว มังกรร้ายก็เห็นสาวน้อยที่สวมชุดกระโปรงสีทองคนหนึ่งเดินออกมา
สาวน้อยผู้นั้นดูเหมือนว่าจะมีอายุเพียงสิบสองสิบสามปีเท่านั้น รูปร่างหน้าตาของนางน่ารักและละเอียดอ่อนราวกับตุ๊กตาหยกก็มิปาน อีกทั้งนัยน์ตาสีทองคู่นั้นยังเต็มไปด้วยความเขลาและอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับโลกใบนี้เป็นอย่างยิ่งอีกด้วย
นางไม่รู้เลยว่าจะวางมือและเท้าของตนเองไว้ที่ใด และดูเหมือนว่านางจะไม่ค่อยคุ้นเคยกับร่างมนุษย์ของตนเองมากเท่าไรนัก
“กั๋วเอ๋อร์!” มังกรร้ายกล่าว
“หลงหลง!” นางใช้ขาเล็ก ๆ ของตนเอง พุ่งกระโจนใส่สิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ที่ดุร้าย
“หลงหลง ข้ากลายร่างแล้ว ข้ากลายร่างสำเร็จแล้ว…” ผลไม้น้อยกอดศรีษะของมังกรร้ายนั้นเอาไว้
นางได้รับการปกป้องจากหลงหลงมาโดยตลอด ซึ่งก็ไม่รู้ว่ามันผ่านมานานกี่พันปีแล้ว และในที่สุดตอนนี้นางก็ได้ทำความปรารถนาอันยาวนานของนางสำเร็จเสียที
“อื้ม!” มังกรร้ายพยักหน้าเล็กน้อย
ผลไม้น้อยมองไปทางมู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “ขอบคุณท่านมู่มาก และขอบคุณท่านหม้อวิญญาณนิรันดร์ที่ให้โอกาสเช่นนี้กับข้า มิเช่นนั้นข้าก็ไม่รู้ว่าจะต้องรอไปอีกนานแค่ไหน”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ข้าไม่ได้ช่วยเหลือเจ้าโดยไม่มีเงื่อนไขเสียหน่อย”
“ไม่ใช่ว่าต้องการผลของข้าอย่างนั้นหรือ ข้าไม่มีปัญหาเลยแม้แต่น้อย ท่านมู่ ข้าจะมอบให้ท่าน มอบให้ท่านทั้งหมดเลย! อย่างไรเสียข้าก็สามารถกลายร่างได้แล้ว ไม่จำเป็นต้องเก็บผลทั้งเก้าสิบเก้านี้ไว้อีกแล้วล่ะ” เจ้าผลไม้น้อยเด็ดผลทั้งหมดจนไม่เหลือแม้แต่ผลเดียวมอบไว้ตรงหน้านางอย่างใจกว้าง
“อยู่ตรงนี้ทั้งหมดแล้ว!” เจ้าผลไม้น้อยกล่าวด้วยรอยยิ้ม
มังกรร้ายจ้องมองไปทางเจ้าผลไม้น้อยอย่างผิดหวัง เจ้านี่แม้ว่าจะกลายร่างเป็นมนุษย์แล้วแต่ก็ยังคงซื่อสัตย์มากอยู่ดี อย่างไรเสียมันไม่คิดจะเหลือไว้ให้ตนเองบ้างเลยจริง ๆ สินะ!
ส่วนมู่เฉียนซีเองก็เลือกที่จะเก็บมันมาทั้งหมดอย่างไม่เกรงใจเช่นกัน หลังจากนั้นมู่เฉียนซีก็กล่าวว่า “เจ้าผลไม้น้อยกลายร่างได้แล้ว ทั้งยังหน้าตาน่ารักขนาดนี้อีก เมื่อถึงเวลาที่นางได้ออกไปท่องโลกกว้าง ก็ไม่รู้ว่าเจ้าตัวน้อยนี่จะถูกคนอื่นล่อลวงไปหรือไม่ เจ้าคิดว่าอย่างไร เจ้ามังกรร้าย”
มังกรร้ายกล่าวพลางขบฟันแน่น “ข้าก็อยากจะรู้ว่าใครจะกล้าล่อลวงกั๋วเอ๋อร์ หากกล้า ข้าก็จะเป็นคนฉีกมันออกเป็นชิ้น ๆ เอง!”
ร่างของมังกรร้ายได้ระเบิดกลิ่นอายที่อันตรายมาก ๆ ออกมา เจ้าผลไม้น้อยจึงกล่าวว่า “หลงหลงอย่าโกรธไปเลย ข้าไม่มีทางถูกคนอื่นล่อลวงไปหรอก”
“แต่ว่า…แต่ว่าร่างของข้ายังคงเป็นสัตว์ร้าย มีหลายเรื่องที่ข้าไม่สามารถทำด้วยกันกับเจ้าได้” มังกรร้ายกล่าวอย่างผิดหวังเล็กน้อย
สัตว์ภูตวิญญาณในแดนวิญญาณ จะต้องถึงระดับราชันย์วิญญาณก่อนถึงจะสามารถกลายร่างได้ ซึ่งมันก็ยังขาดอีกเพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น
ถึงจะขาดอีกเพียงแค่เล็กน้อย แต่สำหรับสัตว์ร้ายแล้ว ยังต้องใช้เวลาอีกหลายพันปีกว่าจะสามารถบำเพ็ญขึ้นไปเป็นสัตว์ร้ายระดับสูงได้
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ความจริงแล้วที่ข้ามียาที่สามารถทำให้สัตว์ร้ายกลายร่างได้ เจ้าอยากจะลองดูสักหน่อยไหม”
มังกรร้ายผงะไปครู่หนึ่ง จากนั้นมันก็จ้องมองไปทางมู่เฉียนซีอย่างตื่นตกใจ
อย่างไรเสียนางก็สามารถกลั่นยาที่ทำให้กั๋วเอ๋อร์กลายร่างล่วงหน้าได้ แน่นอนว่านางย่อมสามารถกลั่นยาที่ทำให้มันกลายร่างได้เช่นกัน
“เงื่อนไขของเจ้าคืออะไร” มังกรร้ายกล่าวถาม
ไม่มีสิ่งใดที่ได้มาเปล่า ๆ ในโลกใบนี้หรอก ที่ผู้หญิงคนนี้ช่วยให้กั๋วเอ๋อร์กลายร่างได้ ก็เป็นเพราะต้องการผลทั้งหมดของพืชศักดิ์สิทธิ์ ผลที่ใช้เวลากว่าแสนปีในการผลิดอกออกผลและรวบรวมเอาไว้เหล่านั้น
แต่มันเป็นเพียงมังกรร้ายเป็นสัตว์ภูตวิญญาณธรรมดา และไม่มีสิ่งใดที่นางพอจะรีดไถได้เลย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ความสามารถของเจ้าก็ไม่เลวเช่นกัน เจ้ามาเป็นสัตว์เลี้ยงตัวน้อยของข้าดีหรือไม่”
“เจ้าต้องการให้ข้าขายตัวเองอย่างนั้นหรือ!” มังกรร้ายไม่มีทางยอม นี่เป็นการกักขังอิสระภาพของมัน และจะต้องถูกมนุษย์ควบคุมในอนาคตแน่นอน
เพราะในอนาคตของมันไม่ได้มีมันแค่เพียงตัวเดียว แต่ยังมีกั๋วเอ๋อร์ด้วย
แต่มันไม่อยากที่จะถูกขังเอาไว้เช่นนี้ มันยอมที่จะไม่กลายร่าง และอยู่เป็นเพื่อนกั๋วเอ๋อร์ในสภาพสัตว์ดีกว่า
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เจ้าจะตื่นเต้นขนาดนั้นไปทำไมกัน ข้าไม่ได้ให้เจ้าขายตัวเองตลอดไปเสียหน่อย คิดว่าข้าใจร้ายขนาดนั้นเลยหรืออย่างไร”
“เดิมทีเจ้าก็ใจร้ายมากอยู่แล้ว! หากไม่ได้ต้องการให้ข้าขายตนเองตลอดไปแล้วละก็ เช่นนั้นเจ้าคิดจะให้ข้าขายนานแค่ไหนกันล่ะ” มังกรร้ายกล่าวถาม
“เอิ่มมม! เพราะข้าไม่มีพลังวิญญาณ สัตว์พันธสัญญาทั้งสามตัวของข้าจึงต้องจำศีลไป ข้าต้องการให้เจ้าเป็นสัตว์เลี้ยงของข้าไปจนกว่าสัตว์พันธสัญญาทั้งสามตัวของข้าจะตื่นขึ้นมาก็พอ เป็นอย่างไร” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
“คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะมีสัตว์พันธสัญญาถึงสามตัว เช่นนั้นก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเลยที่ข้าจะไม่ต้องขายตัวเองตลอดไป ข้าตกลงรับปากเจ้า!” อย่างไรเสียมันก็ไม่ต้องถูกกักขังอิสระภาพไปตลอดชีวิต และเพื่อที่จะได้อยู่เป็นเพื่อนกั๋วเอ๋อร์ในร่างมนุษย์ มังกรร้ายจึงยอมรับมัน!
ความจริงแล้วมันได้ถูกมู่เฉียนซีหลอกอย่างสมบูรณ์ เพราะเวลาที่มู่เฉียนซีกล่าวถึงนั้นมันไม่แน่นอนเลย
ต้นกำเนิดสามโลกาจะไปหาเจอง่าย ๆ ขนาดนั้นได้อย่างไร และถึงจะหาเจอก็ยังไม่รู้ว่าจะให้ผลลัพธ์เช่นไรอีกด้วย หากมู่เฉียนซีไม่สามารถฟื้นฟูได้ วันที่สิ้นสุดการขายตัวของมัน ก็ยาวนานอย่างไม่มีที่สิ้นสุดเช่นกัน
มังกรร้ายไม่รู้ถึงเหตุผลที่มู่เฉียนซีต้องสูญเสียพลังวิญญาณว่าทั้งหมดนั้นเป็นเพราะอะไร หากรู้ว่ามันเป็นการลงทัณฑ์ของสวรรค์แล้วละก็ คาดว่ามันจะต้องพิจารณาอย่างรอบคอบกว่านี้อีกหน่อยแน่นอน
มังกรร้ายกล่าวว่า “เช่นนั้นก็มอบยาให้ข้าได้แล้วใช่หรือไม่!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “การควบคุมทางร่างกายของเจ้าแตกต่างจากพืชศักดิ์สิทธิ์ เพราะจิตสังหารในร่างกายของเจ้าแข็งแกร่งกว่ามาก ดังนั้นการกลายร่างของเจ้าจึงจะเจ็บปวดยิ่งกว่าเจ้าผลไม้น้อยหลายร้อยเท่านัก เจ้าต้องเตรียมตัวรับความทรมานให้ดี ๆ ล่ะ!”
“หลายร้อยเท่าอย่างนั้นหรือ ข้าไม่ได้อ่อนแอและกลัวเจ็บเหมือนเจ้าต้นไม้โง่นี่เสียหน่อย ข้าสามารถผ่านไปได้อยู่แล้ว” ถึงจะต้องเผชิญความเจ็บปวดหลายร้อยเท่า มันก็ไม่สามารถขัดขวางการก้าวเดินของมังกรร้ายได้ หลังจากนั้นมันก็กลืนยาลงไปโดยไม่กระพริบตาเลยด้วยซ้ำ!
“โฮกกกก!” มังกรร้ายพุ่งทะยานออกไปไกล และในเวลานี้ก็มีเสียงร้องคำรามดังกึกก้องไปทั่ว ซึ่งมันก็รู้สึกราวกับว่ากำลังถูกเปลวเพลิงจำนวนนับไม่ถ้วนแผดเผาไปทั่วทั้งร่างกายของมัน
ถึงจะอยู่ในความเจ็บปวดที่แสนสาหัส แต่สิ่งที่มังกรร้ายคิดก็คือ โชคดีที่ตอนเจ้าต้นไม้โง่กลายร่างเป็นมนุษย์เจ็บปวดน้อยกว่านี้ถึงร้อยเท่า มิเช่นนั้นเจ้าโง่นั่นจะไปทนได้อย่างไร
“ฮืออออ!” เมื่อเห็นว่ามังกรร้ายเจ็บปวดถึงเพียงนี้ น้ำตาของเจ้าผลไม้น้อยก็ไหลไม่หยุด
นางกล่าวอย่างสะอื้นไห้ว่า “เจ้านาย ไม่มีหนทางช่วยหลงหลงเลยหรือ พอเห็นหลงหลงต้องเจ็บปวดขนาดนั้นแล้วข้ารู้สึกทรมานเหลือเกิน!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เจ้าก็เรียกข้าว่าเจ้านายอย่างนั้นหรือ”
“ใช่แล้ว! ในเมื่อท่านต้องเป็นเจ้านายของหลงหลง ก็ถือว่าเป็นเจ้านายของข้าเช่นกัน อย่างไรเสียข้าก็ต้องอยู่ด้วยกันกับหลงหลง ไม่สามารถแยกจากกันได้อยู่แล้ว!” เจ้าผลไม้น้อยกล่าว
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกอย่างรุนแรง “เจ้าผลไม้น้อย วิธีการยอมรับเจ้านายเช่นนี้ของเจ้า คาดว่าต่อให้เจ้ามังกรร้ายจะต้องเจ็บปวดจนตายไป ก็คงต้องฟื้นขึ้นมาเพื่อโกรธเจ้าแน่นอน”
“หลงหลงไม่มีทางเป็นอะไรแน่!”
“มันต้องไม่เป็นอะไรแน่นอนอยู่แล้ว ไม่ง่ายเลยกว่าเจ้าจะสามารถกลายร่างเป็นมนุษย์ได้ นอกจากนี้ยังน่ารักมากอีกด้วย! มันมีเหตุผลที่ต้องมีชีวิตอยู่ ดังนั้นไม่ว่าอย่างไรก็ไม่มีทางที่จะล้มเหลวได้หรอก” มู่เฉียนซีกล่าวพลางทอดมองไปยังมังกรร้ายที่กำลังทุกข์ทรมานตัวนั้น
สุดท้ายแล้วมันก็เป็นไปตามที่มู่เฉียนซีคาดเดาเอาไว้ ซึ่งมังกรร้ายก็สามารถผ่านด่านความทุกข์ทรมานนี้ไปได้สำเร็จ
มีเมฆดำปกคลุมไปทั่วทั้งท้องฟ้า และสายฟ้าลงทัณฑ์ก็ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง ซึ่งมันก็ทำให้เจ้าผลไม้น้อยใจเต้นเร็วด้วยความตื่นกลัว
“สายฟ้าลงทัณฑ์อีกแล้ว!”
สายฟ้าลงทัณฑ์ของนางก่อนหน้านี้ถูกมู่เฉียนซีสกัดกั้นเอาไว้ให้ แน่นอนว่ามันจึงไม่รู้ถึงความเสี่ยงที่อยู่ภายในนั้นอยู่แล้ว
แต่ในตอนนี้ที่มันได้เห็นสายฟ้าลงทัณฑ์อีกครั้ง และสัมผัสได้ถึงแรงกดดันนั้น มันก็อดที่จะตื่นตระหนกด้วยความหวาดกลัวไม่ได้
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “สายฟ้าลงทัณฑ์นี้ไม่ได้รุนแรงไปกว่าของพืชศักดิ์สิทธิ์หรอก ซึ่งมันไม่ค่อยช่วยสร้างความแข็งแกร่งให้ร่างกายข้ามากเท่าไรนัก ฉะนั้นปล่อยให้มันสกัดกั้นด้วยตนเองก็แล้วกัน อย่างไรเสียผิวหนังที่หยาบกร้านของมันก็ต้องสกัดกั้นเอาไว้ได้อยู่แล้ว และมันก็มีเพียงรอบเดียวเท่านั้นแหละ!”
.
YOU MAY ALSO LIKE
