ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ - ตอนที่ 2658 ไม่คิดทอดทิ้งกัน
ครืนนน!
มีเสียงดังกึกก้องตกลงมาจากอากาศ และลำแสงสีเงินก็ปกคลุมร่างทั้งหมดของมังการร้ายเอาไว้ ซึ่งมังกรร้ายก็กรีดร้องออกมาราวกับจะขาดใจก็มิปาน
ท่ามกลางแสงของสายฟ้า มังกรร้ายรู้สึกว่าร่างกายของตนเองหดเล็กลง
มันเริ่มมีแขนขางอกออกมาเหมือนมนุษย์ ทั้งยังมีเส้นผมเหมือนมนุษย์ และมันก็ค่อย ๆ กลายร่างเป็นมนุษย์อย่างช้า ๆ
เมื่อลำแสงสีเงินหายไป ก็มีหนุ่มน้อยเคร่งขรึมที่ดูดื้อรั้นคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมาต่อหน้าผู้คน
เจ้าผลไม้น้อยตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง มันพุ่งตรงเข้าไปพลางกล่าวว่า “หลงหลง หลงหลงเจ้ากลายร่างแล้ว พวกเรากลายร่างได้แล้ว ช่างดีเหลือเกิน…”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ยินดีด้วยที่เจ้ากลายร่างได้สำเร็จ สัตว์เลี้ยงตัวน้อยของข้า!”
“ข้าบอกไปแล้วอย่างไรเล่าว่าอย่าเรียกข้าว่าสัตว์เลี้ยงตัวน้อย ข้าไม่ใช่เด็กเสียหน่อย” มังกรร้ายกล่าวพลางกอดเจ้าผลไม้น้อยเอาไว้
มาเรียกเขาว่าสัตว์เลี้ยงตัวน้อย นี่จะไม่ให้เกียรติเขาเลยหรืออย่างไร
“แต่เจ้าขายร่างกายของตนเองให้ข้าแล้วนะ! เจ้าไม่มีสิทธิ์พูดว่าไม่! จงเป็นสัตว์เลี้ยงตัวน้อยที่เชื่อฟังของข้าซะเถอะ! นอกจากนี้เจ้าผลไม้น้อยก็ยังสัญญาว่าจะขายตนเองให้ข้าแล้วเช่นกัน เช่นนั้นตอนนี้ข้าก็เป็นเจ้านายของนางด้วยเหมือนกัน” มู่เฉียนซีกล่าวกับมังกรร้าย
สีหน้าของมังกรร้ายมืดมนไปทันที และเสียงของเขาก็สูงขึ้นมาหลายส่วนเลยทีเดียว เขากล่าวว่า “เจ้าพูดว่าอะไรนะ”
“เจ้าต้นไม้โง่ ฉวยโอกาสตอนที่ข้ากลายร่าง ทำเรื่องโง่ ๆ อีกแล้วหรือ” มังกรร้ายกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์เป็นอย่างยิ่ง
“ฮือออออ! แต่ข้าแค่อยากอยู่ด้วยกันกับเจ้านี่นา!” เจ้าผลไม้น้อยกล่าวด้วยใบหน้าที่ไร้เดียงสา
นิรันดร์กล่าวว่า “ที่รัก ข้าทนดูคู่หนุ่มสาวตัวน้อยนี้ต่อไปไม่ไหวแล้วจริง ๆ หลังจากนี้ไปอย่าให้พวกเขามาปรากฏตัวอยู่ต่อหน้าข้าอีก ในเมื่อได้ผลภูตวิญญาณจันทรามาแล้ว ก็อย่าไปสนใจพวกเขาอีกเลย! พวกเราสองคนไปกลั่นยากันเถอะ!”
มู่เฉียนซีกล่าวพลางพยักหน้าเล็กน้อย “ตกลง!”
นับตั้งแต่เจอเจ้าสัตว์เลี้ยงตัวน้อยและเจ้าผลไม้น้อย มู่เฉียนซีก็รู้สึกเหมือนว่าตนเองจะอิจฉาคู่รักคู่นี้ไม่น้อยเลย
นางเพิ่งจะแยกทางกับจิ่วเยี่ยไปได้ไม่นานเท่าไรเอง เจ้าตัวน้อยทั้งสองนี่จะทำเกินไปหน่อยแล้ว
คงอยู่เคียงคู่กันนับพันปี มิคิดแยกจากกัน! ความสัมพันธ์ของเจ้าตัวน้อยทั้งสองนี้ช่างน่าประทับใจจริง ๆ
นิรันดร์กลั่นยาชนิดต่าง ๆ ออกมาให้มู่เฉียนซี ซึ่งก็เป็นยาที่ใช้ผลของต้นภูตวิญญาณจันทรามาเป็นวัตถุดิบทั้งสิ้น
เขากลั่นยาออกมากองใหญ่ และมู่เฉียนซีก็สามารถนำมันมากินได้ราวกับขนมรสผลไม้อย่างไรอย่างนั้นเลย
นิรันดร์กล่าวว่า “หลังจากที่ที่รักกินของเหล่านี้เสร็จแล้ว ก็น่าจะฟื้นฟูได้สูงสุดถึงเจ็ดส่วนแล้วล่ะ”
มู่เฉียนซีไม่เพียงแต่หาพืชศักดิ์สิทธิ์อย่างผลภูตวิญญาณจันทราเจอเท่านั้น ในเวลาเดียวกันนั้นจิ่วเยี่ยเองก็ส่งสมุนไพรวิญญาณมาให้ไม่น้อยเช่นกัน
เขาไม่สนว่ามันจะมีประโยชน์ต่อมู่เฉียนซีหรือไม่ ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ต้องการส่งสมุนไพรวิญญาณที่ล้ำค่าทั้งหมดมาให้นาง มีบางครั้งที่คนมาส่งเป็นจื่อโยว และบางครั้งก็เป็นพวกของฝูเซิง
จื่อโยวกล่าวว่า “คนงาม เมี่ยเทียนกำลังทำงานล่วงเวลาเพื่อสร้างชุดเกราะออกมาโดยเร็วที่สุด และหลังจากที่มันเสร็จสมบูรณ์เยี่ยก็จะมาหาเจ้า เจ้าไม่ต้องคิดถึงเขามากเกินไปหรอกนะ!”
นิรันดร์กล่าวอย่างเย็นชาว่า “ยิ่งสร้างช้าเท่าไรก็ยิ่งดี หากเร่งรีบเกินไปและเกิดความผิดพลาดขึ้นมาจนทำให้ที่รักต้องบาดเจ็บ ข้าก็ไม่รังเกียจที่จะไปเตะเจ้าโง่หวงจิ่วเยี่ยนั่นหรอกนะ”
“คราวที่แล้วไม่ใช่ว่ามันดีมากหรอกหรือ มันจะต้องไม่เกิดปัญหาอะไรอย่างแน่นอน” จื่อโยวกล่าวด้วยรอยยิ้ม
มู่อวู่ซวงได้ส่งจดหมายออกไปหลายฉบับติดต่อกัน ซึ่งใจความในจดหมายก็คือเรื่องที่เมืองเสียแพ้พนัน และให้พวกเขารีบทำตามสัญญาที่จะให้หอหมอปีศาจเข้าไปในพื้นที่ได้
โยวเยี่ยเสียที่หมดหนทาง ก็ทำได้เพียงยอมรับปากเท่านั้น
ปล่อยให้หอหมอปีศาจเข้ามาในเมืองเสียของเขาแล้วอย่างไร สุดท้ายแล้วเมืองเสียก็เป็นอาณาเขตของเขาอยู่ดี!
เมื่อถึงเวลานั้นเขาจะเล่นกลอุบายอะไร แน่นอนว่าโยวเยี่ยอวู่ซวงที่อยู่ไกลถึงเมืองอวู่ซวง ย่อมไม่กล้าที่จะยื่นมือเข้ามายุ่งไกลขนาดนั้นอยู่แล้ว
แม้ว่าหอหมอปีศาจของเมืองอวู่ซวงจะได้เงินเป็นกอบเป็นกำทุกวัน แต่เขาจะทำให้หอหมอปีศาจในเมืองเสียขาดทุนอย่างย่อยยับ และคอยดูว่าพวกเขาจะทำเช่นไรต่อไป
ในเมื่อเจ้าเมืองเป็นผู้อนุญาต หอหมอปีศาจของเมืองเสียจึงเปิดกิจการได้อย่างราบรื่น
สำหรับกลอุบายที่เจ้าเมืองของเมืองเสียจะทำในอนาคต มู่เฉียนซีตัดสินใจว่าจะใช้กลยุทธ์ ทหารมาใช้ขุนพลต้าน น้ำมาใช้ดินต้าน
“เจ้าสัตว์เลี้ยงตัวน้อย เจ้าต้องจับตาดูฝั่งเจ้าเมืองเสียเอาไว้ อย่าปล่อยให้แผนการชั่วร้ายของโยวเยี่ยเสียประสบความสำเร็จได้เชียวล่ะ” เพื่อที่จะให้ทุกอย่างเป็นไปได้อย่างราบรื่น มู่เฉียนซีจึงได้ส่งนายพลคนหนึ่งของตนเองออกไป
“คนผู้นั้นน่ะหรือ! ได้สิ ข้าไม่มีทางปล่อยให้แผนการของพวกเขาประสบความสำเร็จแน่นอน” มังกรร้ายดีใจที่ได้มีโอกาสจัดการคนของของโยวเยี่ยเสีย
ตอนแรกเจ้าพวกนี้เกือบฆ่ามันได้แล้ว ฉะนั้นมันจึงมีความแค้นต่อคนเหล่านี้เป็นอย่างยิ่ง
การกลายร่างในครั้งนี้ และการที่ต้องเผชิญหน้ากับสายฟ้าพิฆาต ทำให้ความสามารถของมันยกระดับขึ้นมาไม่น้อย และตอนนี้มันก็มีพลังต่อสู้อยู่ในระดับราชันย์วิญญาณแล้ว
“หลงหลง ข้าจะไปด้วยกันกับเจ้า หลายวันมานี้เจ้าเที่ยวเล่นเป็นเพื่อนข้าทั่วทุกที่ในเมืองอวู่ซวงแล้ว ตอนนี้ข้าอยากไปที่เมืองอื่นบ้าง!” เจ้าผลไม้น้อยกล่าว
“เจ้าต้นไม้โง่ ที่นั่นคือฐานที่มั่นของศัตรู เจ้าไปก็ไม่มีอะไรสนุกหรอก”
“ข้าสามารถช่วยเจ้าต่อสู้กับคนเลวได้นะ! ข้าอยากจะช่วยเจ้า นอกจากนี้ข้าก็เก่งกว่าเจ้าด้วย! ฉะนั้นเจ้าเอาข้าไปด้วยเถอะ!” เจ้าผลไม้น้อยกล่าว
เมื่อพูดถึงความเก่งกาจ เจ้าผลไม้น้อยในตอนนี้เก่งกว่ามังกรร้ายแล้ว
อย่าได้ดูถูกพืชศักดิ์สิทธิ์หลังจากที่มันกลายร่างแล้ว เพราะการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ได้ทำให้มังกรร้ายที่ปกป้องมันมาตลอดต้องหดหู่ใจเล็กน้อย คิดไม่ถึงเลยว่าคนที่มันต้องการปกป้องจะแข็งแกร่งกว่ามันเสียแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เจ้าผลไม้น้อย หากเจ้าไปช่วยเขาน่าจะยิ่งทรมานเป็นแน่! เพราะเจ้ามีการโจมตีทางจิตวิญญาณ บวกกับพลังในการต่อสู้ที่แข็งแกร่งของเจ้าสัตว์เลี้ยงตัวน้อย ข้าก็อยากจะรู้เหมือนกันว่า เมื่อถึงเวลานั้น ในเมืองเสียจะมีใครกล้ามาสร้างปัญหาให้หอหมอปีศาจของข้าได้อีก”
“อื้อ ๆ!” เจ้าผลไม้น้อยกล่าว
มู่เฉียนซีก็คิดไม่ถึงเหมือนกันว่า อาวุธสังหารทั้งสองคนที่นางส่งออกไปเผื่อไว้ก่อนนั้น สุดท้ายแล้วดูเหมือนว่ามันจะไม่มีประโยชน์เท่าไรนัก
ซึ่งนั่นก็เป็นเพราะว่าโยวเยี่ยเสียไม่ลงมือ ส่วนเรื่องที่ว่าเพราะเหตุใดโยวเยี่ยเสียถึงเปลี่ยนใจไม่ลงมือนั้นก็เป็นเรื่องที่ไม่อาจรู้ได้
และเหตุผลนั่นก็เป็นเพราะว่าองค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณของแดนวิญญาณได้แสดงท่าทีออกมาโดยตรง ด้วยการบอกว่าแดนวิญญาณนั้นจำเป็นต้องมีหอหมอปีศาจนั่นเอง
เพราะการมีอยู่ของหอหมอปีศาจ ทำให้ยาลูกกลอนในแดนวิญญาณไม่ขาดแคลนอีกต่อไป และทำให้คนแดนวิญญาณส่วนใหญ่สามารถซื้อยาลูกกลอนได้ ทั้งยังสามารถยกระดับความแข็งแกร่งของทุกคนในแดนวิญญาณได้อีกด้วย
และสิ่งที่องค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณทำไปทั้งหมดนี้ ก็ทำให้ทุกคนรู้สึกเหลือเชื่อเป็นอย่างยิ่ง แม้แต่เจ้าเมืองใหญ่ต่าง ๆ ก็ประหลาดใจมากเช่นกัน
“คิดไม่ถึงเลยว่าเสด็จพ่อจะสนับสนุนหอหมอปีศาจ เสด็จพ่อไม่เคยถามเรื่องนี้มาก่อนเลยมิใช่หรือ”
“ผู้ที่อยู่เบื้องหลังหอหมอปีศาจเป็นใครกันแน่! โยวเยี่ยอวู่ซวงมีความเกี่ยวข้องกับมันมาก่อน ช่างโชคดีเหลือเกิน! หรือเขาจะรู้แต่แรกว่าเสด็จพ่อจะสนับสนุนหอหมอปีศาจอย่างนั้นหรือ!”
“ไม่รู้ว่าหากดึงหอหมอปีศาจมาเป็นพวกตอนนี้จะทันหรือไม่ ข้ามีลางสังหรณ์ว่า เมื่อไรที่หอหมอปีศาจพัฒนาขึ้นอย่างสมบูรณ์ มันจะต้องมีอิทธิพลมากอย่างแน่นอน และเกรงว่าจะกลายเป็นหนึ่งในกองกำลังอันทรงพลังที่ช่วยให้แย่งตำแหน่งเจ้าครองแดนวิญญาณได้อีกด้วย”
จากเมืองหลักที่ปฏิเสธการสร้างหอหมอปีศาจในตอนแรก มาถึงตอนนี้แต่ละเมืองหลักล้วนส่งคนมาที่เมืองอวู่ซวง เพื่อแจ้งว่าพวกเขายินดีให้หอหมอปีศาจเปิดสาขาที่เมืองของพวกเขาได้ และพวกเขายังให้การสนับสนุนเป็นอย่างยิ่งอีกด้วย
สำหรับผลลัพธ์เช่นนี้ มู่เฉียนซีย่อมพอใจมากแน่นอนอยู่แล้ว นางกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ยอดเยี่ยมเลย!”
เหตุผลที่องค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณทำเช่นนี้ ประการแรกคือเป็นเพราะจิ่วเยี่ย เนื่องจากว่าเขาต้องการที่จะเป็นพันธมิตรกับจิ่วเยี่ยนั่นเอง!
ส่วนประการที่สองก็เป็นเพราะยาลูกกลอนของหอหมอปีศาจทำให้ผู้แข็งแกร่งในแดนวิญญาณของพวกเขาเพิ่มมากขึ้น ซึ่งมันสามารถยกระดับความสามารถโดยรวมได้
หากแดนวิญญาณแข็งแกร่ง เขาก็จะมีกองกำลังที่แข็งแกร่งมากขึ้นจนสามารถจัดการกับแดนเทพได้ มิใช่หรือ
ด้วยเหตุผลสองประการขั้นต้น เขาจึงจำเป็นต้องประกาศออกไปอย่างเปิดเผย ว่าเขาต้องการที่จะสนับสนุนหอหมอปีศาจ จะได้ไม่มีผู้ใดสามารถขัดขวางการพัฒนาของหอหมอปีศาจได้
โยวเยี่ยเสียที่เดิมทีได้วางแผนร้ายจะโจมตีหอหมอปีศาจ แต่เพราะการสนับสนุนขององค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณ ทำให้ทุกอย่างเสียเปล่า
เขาไม่เพียงแต่ไม่สามารถลงมือกับหอหมอปีศาจได้เท่านั้น แต่ยังต้องสนับสนุนอย่างเต็มที่อีกด้วย ซึ่งมันก็ทำให้เขาโมโหจนช้ำในไปหมดแล้ว
ถึงหอหมอปีศาจเปิดกิจการในแดนวิญญาณได้ไม่นาน แต่มันกลับเจริญรุ่งเรืองไปอย่างรวดเร็วมาก
และในตอนนี้งานประชุมครั้งใหญ่ของแดนวิญญาณก็กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว ซึ่งมันก็เป็นการประชุมอันศักดิ์สิทธิ์ของเขตแดนทั้งสิบแปดเขตแดน
ในฐานะที่มู่อวู่ซวงเป็นเจ้าเมืองของเขตแดนอวู่ซวงที่เป็นหนึ่งในสิบแปดเขตแดน แน่นอนว่าเขาจะต้องไปเข้าร่วมการประชุมศักดิ์สิทธิ์กับเขตแดนทั้งสิบแปดแน่นอนอยู่แล้ว
ส่วนเรื่องการต่อสู้ระหว่างองค์ชายของแต่ละเขตแดน ถือได้ว่าเป็นความท้าทายใหม่สำหรับมู่อวู่ซวงเช่นกัน