ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ - ตอนที่ 2663 ขาดทุนจนแทบกระอักเลือด
วันนี้มีนักลงทุนรายใหญ่มาถึงสองคน นอกจากนี้พวกเขายังทำให้รายได้ที่เขาต้องหาทั้งปีลุล่วงได้ภายในพริบตาเดียวอีกด้วย แล้วจะไม่ให้เขาไม่มีความสุขได้อย่างไรกัน!
เนื่องจากว่าเป็นสินค้าที่ขุดออกมาใหม่ ๆ สด ๆ ร้อน ๆ จึงทำให้ราคาของมันค่อนข้างสูงมาก ซึ่งคนธรรมดาไม่กล้าที่จะลงมือเป็นแน่
มู่เฉียนซีเชื่อใจเจ้าผลไม้น้อยเป็นอย่างยิ่ง และนางก็เลือกหินก้อนนั้นโดยไม่พูดอะไรสักคำ
“ของชั้นที่สาม ข้าเลือกก้อนนี้ก็แล้วกัน!”
หากเลือกเยอะเกินไปอาจจะทำให้คนสงสัยเอาได้ เพียงเท่านี้ก็เป็นจำนวนเงินที่มากมายแล้ว
โยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นในเวลานี้รู้สึกอิจฉาริษยาเป็นอย่างยิ่ง! คิดไม่ถึงเลยว่าหอหมอปีศาจจะสามารถหาเงินได้มากถึงเพียงนี้ ถึงขนาดสามารถปล่อยให้หญิงสาวคนหนึ่งใช้เงินมากมายเพื่อซื้อแร่หินในราคาที่สูงลิ่วเช่นนี้ได้ โดยที่ไม่กะพริบตาเลยด้วยซ้ำ
โยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นกล่าวว่า “ข้าจะไปดูที่ชั้นหนึ่งสักหน่อย ข้าซื้อหินแร่ไปมากมายขนาดนั้น ตอนนี้น่าจะตัดออกมาเป็นมุกภูตวิญญาณพิเศษได้ไม่น้อยแล้วล่ะ!”
เจ้าผลไม้น้อยทำหน้าตาบูดบึ้งใส่เขาพลางกล่าวว่า “เจ้าโง่ เสียเงินไปโดยเปล่าประโยชน์เพราะทำตามคนอื่น ถึงตัดออกมาก็ไม่เจอแม้แต่ก้อนเดียว! เมื่อถึงเวลานั้นเขาต้องร้องไห้ออกมาแน่นอน!”
และก็เป็นไปตามที่คาดไว้ ในตอนที่มู่เฉียนซีลงมาถึงห้องโถงเปิดหินในชั้นที่หนึ่ง ก็ได้ยินโยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นคำรามออกมาอย่างเดือดดาลว่า “อะไรนะ ไม่มีเลยสักชิ้น! เจ้าจะบอกข้าว่ามันไม่มีเลยแม้แต่ชิ้นเดียวอย่างนั้นหรือ”
หัวหน้าพ่อบ้านเมืองฉื้ออวิ๋นกล่าวว่า “ฝ่าบาท เป็นความจริงที่ว่าหินแร่ทั้งหมดของชั้นที่หนึ่ง ไม่มีก้อนไหนที่ผ่าออกมาเป็นมุกภูตวิญญาณพิเศษเลยแม้แต่น้อย! หินแร่ที่มีมุกภูตวิญญาณพิเศษของชั้นที่หนึ่งนี้ คาดว่าจะมีเพียงแค่ที่แม่นางมู่ผ่าออกมาแค่สามก้อนนั้นเท่านั้น ฝ่าบาท คราวนี้พวกเราคิดผิดแล้วขอรับ!”
โยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นโมโหจนแทบจะกระอักออกมาเป็นเลือด แต่คนอื่น ๆ เหล่านั้นกลับมีความสุขเล็กน้อย
โชคดีที่ฝ่าบาทฉื้ออวิ๋นซื้อหินแร่ของชั้นที่หนึ่งไปทั้งหมดอย่างเอาแต่ใจ! มิเช่นนั้นหากพวกเขาเป็นคนซื้อ ก็ไม่รู้ว่าจะต้องขาดทุนไปมากมายแค่ไหน
โยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นจ้องเขม็งไปที่มู่เฉียนซีด้วยความโกรธ พลางกล่าวว่า “บัดซบเอ้ย! มู่เฉียนซี เจ้า…”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเฉยเมยว่า “เจ้าจะมาจ้องข้าทำไม เจ้าโชคร้ายที่ซื้อหินแร่ทั้งหมดไป แต่ผลสุดท้ายกลับผ่ามุกภูตวิญญาณพิเศษไม่ได้เลยแม้แต่ก้อนเดียว หรือว่าอยากจะมาโทษข้าอย่างนั้นหรือ?”
“นี่มันเป็นเพราะเจ้า!” เขาขบฟันกรอด
“อย่างน้อยเจ้าก็เป็นถึงเจ้าเมือง พูดอะไรก็ให้มันมีเหตุผลหน่อยเถอะ อย่าทำตัวเป็นเด็กไปหน่อยเลย”
โยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นแทบจะระเบิดออกมาด้วยความโกรธ แม้ว่าภายนอกของเขาจะเป็นเพียงหนุ่มน้อยคนหนึ่ง แต่ความจริงแล้วอายุของเขาแก่กว่าโยวเยี่ยอวู่ซวงมากนัก คิดไม่ถึงเลยว่านางเด็กแก่นแก้วผู้นี้จะมาบอกว่าเขาทำตัวเป็นเด็กไปได้
“เฮอะ! ข้าไม่เชื่อหรอกว่าหินแร่ที่เจ้าซื้อมาจากชั้นที่สองเหล่านั้นและที่ซื้อมาจากชั้นที่สามก้อนนั้นจะตัดแล้วมีของดีอะไรออกมา ไม่แน่ว่าเจ้าอาจจะขาดทุนจนน่าสังเวชยิ่งกว่าข้าก็เป็นได้” โยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นกล่าวอย่างไม่เต็มใจ
“วางใจเถอะ! ข้าไม่มีทางโชคร้ายเหมือนเจ้าแน่นอน!” มู่เฉียนซีกล่าวตอบ
ในเมื่อเงินของหอหมอปีศาจมาถึงแล้ว เช่นนั้นหินแร่เหล่านี้ถือว่าเป็นของมู่เฉียนซีแล้วเช่นกัน
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ผ่าหินเหล่านี้เถอะ! เหลือของชั้นที่สามไว้ผ่าเป็นอันสุดท้าย”
เมื่อเห็นว่ามีหินแร่จำนวนมากมายถูกเข็นมา ทุกคนต่างตะลึงงันด้วยความตกใจ “นี่คงจะเป็นหินแร่คุณภาพสูงของชั้นที่สองอย่างนั้นสินะ! คิดไม่ถึงเลยว่านางจะซื้อมามากมายขนาดนี้ในคราวเดียว”
“มันต้องเป็นเพราะโชคดีที่ผ่าแร่สามก้อนนั้นออกมาได้ นางจึงมีความมั่นใจมากเช่นนี้ ดังนั้นเมื่อไปชั้นที่สองจึงถลุงเงินไปอย่างไม่เสียดายเลยสักนิด หากผ่าออกมาไม่ได้เป็นของดีอะไร! แม้ว่าจะได้รับมุกภูตวิญญาณพิเศษทั้งสามเม็ดนั้นมาแล้ว แต่ก็ถือว่าขาดทุนมากอยู่ดี”
“ข้าเคยมาที่ตำหนักพั่วจูหลายครั้งแล้ว แต่นี่ก็เป็นครั้งแรกที่เห็นคนร่ำรวย และซื้อหินแร่ของชั้นที่สองมากมายในคราวเดียวขนาดนี้! ไม่รู้ว่าเมื่อผ่าออกมาจะได้อะไรบ้างหรือไม่”
จำนวนของหินแร่ที่มู่เฉียนซีซื้อมาจากชั้นที่สองนั้นน่าตกใจมากจริง ๆ มีผู้คนมากมายเข้ามามุงดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น และอยากดูว่าสุดท้ายแล้วผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร
สำหรับลูกค้ารายใหญ่อย่างมู่เฉียนซี ตำหนักพั่วจูได้เชิญช่างเปิดหินที่มีทั้งหมดมา และให้พวกเขาเปิดหินไปพร้อมกัน ซึ่งวิธีนี้จะทำให้รู้ได้โดยเร็วว่าข้างในหินมีมุกภูตวิญญาณพิเศษอยู่บ้างหรือไม่
ก้อนแรก ไม่มี! แต่ทว่าก้อนนี้เป็นก้อนที่ราคาไม่ต่ำเลย คิดไม่ถึงเลยว่าจะไม่มี ซึ่งนี่ก็ทำให้ผู้คนต่างเบิกตากว้างด้วยความตกใจ
เดิมทีโยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นคิดว่าตนเองจะได้เห็นท่าทางโกรธเกรี้ยวของมู่เฉียนซี แต่ทว่ามันกลับไม่มีเลยแม้แต่น้อย
มู่เฉียนซียังคงมีท่าทางที่สงบนิ่ง และทำราวกับว่าคนที่ขาดทุนเป็นจำนวนเงินมหาศาลนั้นไม่ใช่นางก็มิปาน
โยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นบ่นพึมพำอยู่ในใจ นางเด็กแก่นแก้วผู้นี้คงจะกำลังเสแสร้งสินะ! ข้าจะคอยดูว่าเจ้าจะเสแสร้งไปได้นานแค่ไหน
ก้อนแรกไม่มี ก้อนที่สองไม่มี และก้อนที่สามก็ไม่มี ซึ่งในช่วงเวลาที่ผ่านไปนั้น มู่เฉียนซีก็ได้เสียเงินไปมากมายอย่างไม่อาจประมาณได้
มู่เฉียนซีนิ่งสงบเป็นอย่างมาก เพราะนางเชื่อว่าเงินที่ตำหนักพั่วจูกินเข้าไป กำลังจะต้องคายออกมาในไม่ช้านี้แล้ว
เพราะนางเลือกหินแร่ตามพื้นที่ ฉะนั้นจึงเป็นเรื่องปกติที่หินแร่บางส่วนจะไม่มีมุกภูตวิญญาณพิเศษ แต่แน่นอนว่าหินแร่ที่มีมุกภูตวิญญาณพิเศษอยู่ด้วยนั้นมีจำนวนมากกว่าอยู่แล้ว
“ออกมา! ออกมาแล้ว ช่างมีพลังวิญญาณที่เต็มเปี่ยมจริง ๆ!”
“พระเจ้า! เม็ดมันใหญ่มากเลย!”
“……”
ช่างเปิดหินรู้สึกเหลือเชื่อเล็กน้อย ที่สามารถเปิดมุกภูตวิญญาณพิเศษเม็ดใหญ่ขนาดนี้ออกมาได้
ในที่สุดเขาก็นำมุกภูตวิญญาณพิเศษที่มีขนาดใหญ่เท่ากับหัวเด็กทารกก็มิปานออกมาได้แล้ว
ตำหนักพั่วจูเองก็ไม่ได้เปิดมุกภูตวิญญาณที่มีขนาดใหญ่เช่นนี้มานานแล้วเช่นกัน ซึ่งมันก็ทำให้หัวใจของผู้ดูแลในเวลานี้ราวกับมีเลือดหยดออกมาก็มิปาน เพราะมูลค่าของมุกภูตวิญญาณเม็ดนี้ก็เพียงพอกับราคาหินแร่ในชั้นที่สองที่แม่นางมู่ซื้อไปก่อนหน้านี้แล้ว
ขอเพียงใช้หินก้อนนี้เพียงก้อนเดียว มู่เฉียนซีก็สามารถคืนทุนได้แล้ว ซึ่งนี่ก็ทำให้ดวงตาของโยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นที่ขาดทุนจนกระอักเลือดออกมาต้องลุกโชนไปด้วยความอิจฉา
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เปิดอีก!”
หลังจากที่เปิดออกมาแล้ว มันก็มีมุกภูตวิญญาณพิเศษถูกเปิดออกมาอย่างต่อเนื่องอีกหลายเม็ด
และทุกเม็ดก็มีขนาดที่ไม่เล็กอีกด้วย แม้แต่อันที่เล็กที่สุดยังมีขนาดใหญ่เท่ากับกำปั้นของชายหนุ่มเลยทีเดียว
สายตาของผู้คนจ้องมองไปยังมู่เฉียนซีด้วยความร้อนแรง มันจะต้องทำให้นางร่ำรวยอย่างฉับพลันแน่นอน! พวกเขาแทบทนรอให้มู่เฉียนซีพูดออกมาไม่ไหวอยู่แล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นคนที่โชคดีราวกับพลิกฟ้าเช่นนี้
การที่คนเช่นนี้มาเล่นเดิมพันที่ตำหนักพั่วจู จะต้องกลายเป็นคนที่ร่ำรวยภายในชั่วข้ามคืนอย่างไม่ต้องสงสัย!
หลังจากนั้น แม้ว่าจะมีแร่หินที่เปิดออกมาแล้วไม่มีอะไรอยู่เลยก็ตาม แต่แน่นอนว่ามู่เฉียนซีก็ได้กำไรอย่างมาหาศาลไปแล้วอย่างไม่ต้องสงสัยเลย
หลังหินแร่จากชั้นที่สองถูกเปิดเรียบร้อย เมื่อพวกเขามองไปยังกองมุกภูตวิญญาณพิเศษกองนั้นที่เต็มไปด้วยแรงดึงดูด พวกเขาก็แทบทนที่จะพุ่งทะยานเข้าไปครอบครองมาเป็นของตนเองไม่ไหวอยู่แล้ว
แต่ทว่าที่นี่คือตำหนักพั่วจู แม้ว่าความโลภที่อยู่ภายในจิตใจของพวกเขาจะเติบโตมากเพียงใดก็ตาม แต่ก็ต้องทำตามกฏของตำหนักพั่วจูอยู่ดี ดังนั้นพวกเขาจึงไม่กล้าหุนหันพลันแล่น มิเช่นนั้นจะต้องมีจุดจบที่ไม่ดีเป็นแน่
ภายในใจของผู้ดูแลของตำหนักพั่วจูในเวลานี้ย่ำแย่เล็กน้อย แม่นางน้อยผู้นี้จะโชคดีเกินไปแล้ว นี่เท่ากับว่านางได้ย้ายเอาของดี ๆ ในชั้นที่สองของตำหนักพั่วจูไปทั้งหมดเลยมิใช่หรือ
เดิมทีพวกเขาคิดว่าครั้งนี้ตำหนักพั่วจูคงจะได้กำไรมหาศาลเป็นแน่ แต่พวกเขากลับคิดไม่ถึงเลยว่าจะขาดทุนอย่างย่อยยับขนาดนี้!
แต่ทว่า ยังมีหินแร่จากชั้นที่สามอยู่อีกก้อนหนึ่ง หากหินของชั้นที่สามก้อนนั้นเปิดออกมาแล้วไม่มีอะไรละก็ ตำหนักพั่วจูของพวกเขาก็ยังถือว่ามีกำไรมหาศาลอยู่ดี
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ไปเอาหินแร่ของชั้นที่สามก้อนนั้นมาเถอะ!”
ฝูงชนต่างรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก “คิดไม่ถึงว่ายังมีหินแร่จากชั้นที่สามอีกด้วย เพราะหินแร่จากชั้นที่สามมีราคาที่แพงมาก จึงทำให้ไม่มีคนกล้าซื้อมานานแล้ว”
“ใช่แล้ว! การกระทำของแม่นางน้อยผู้นี้ช่างบ้าบิ่นจริง ๆ!”
โยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นที่ดวงตาแดงก่ำไปด้วยความอิจฉาในเวลานี้ เมื่อได้ยินว่ากำลังจะเปิดหินแร่ของชั้นที่สาม เขาก็กำหมัดแน่นแล้วกล่าวว่า “ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะยังโชคดีต่อไปได้อีก! เกรงว่าโชคดีของเจ้าน่าจะใช้หมดไปตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว ฉะนั้นข้าขอเดิมพันว่า เมื่อผ่าก้อนนี้ออกมาจะต้องไม่มีอะไรอยู่เลยแน่นอน”