ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ - ตอนที่ 2815 ข้าไม่ใช่เทพ
ทั่วทั้งพระราชวังของเผ่าแห่งฝันล้วนกลายเป็นความว่างเปล่า มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ส่งข่าวไปสอบถามจอมราชาภูตว่าจะต้องจัดการกับปัญหานี้อย่างไร”
“ขอรับ!”
“ข้าจะลองไปดูที่ห้องตำราของเผ่าแห่งฝันเสียหน่อย ไม่รู้ว่าจะมีวิธีแก้ไขหรือไม่” และมู่เฉียนซีก็มุ่งหน้าไปที่ห้องตำราทันที
ความสามารถของเผ่าแห่งฝันที่ทำให้คนอื่นตกอยู่ในความฝันก็เป็นพลังวิจิตวิญญาณชนิดหนึ่งเช่นกัน และหากมู่เฉียนซีสามารถค้นพบแก่นแท้ของความสามารถพิเศษนี้ได้ บางทีอาจจะสามารถเข้าไปในฝันของเผ่าแห่งฝันได้ก็เป็นได้
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ผู้นำเผ่าของเผ่าแห่งฝันอยู่ที่ใด”
“เขากำลังหลับใหลอยู่ในตำหนักของเขาขอรับ”
ผู้นำเผ่าของเผ่าแห่งฝันคือหนุ่มน้อยที่มีผมสีเทา และกระเซอะกระเซิงคนหนึ่ง ใบหน้าที่ใหญ่เท่าฝ่ามือของเขา คล้ายกับองค์ชายน้อยที่กำลังหลับใหลอยู่ก็มิปาน
“ท่านเจ้าหอ!” มู่เฉียนซีต้องการที่จะเข้าไปในความฝัน นอกจากนี้ยังเป็นภายในฝันของผู้นำเผ่าแห่งฝันอีกด้วย ซึ่งนี่ก็ทำให้คนของหอหมอปีศาจอดที่จะเป็นกังวลไม่ได้จริง ๆ
“หรือไม่จะเปลี่ยนไปลองคนจากเผ่าแห่งฝันคนอื่นดีหรือไม่ หากเริ่มด้วยผู้นำเผ่าเลย มันน่าจะอันตรายเกินไปนะขอรับ” พวกเขากล่าวแนะนำ
มู่เฉียนซีกล่าวตอบว่า “แม้ว่าจะไม่ได้ผล แต่น่าจะไม่มีปัญหาใหญ่อะไรหรอก”
นั่นก็เป็นเพราะว่าพลังจิตวิญญาณของนางกับผู้นำของเผ่าแห่งฝันมีความแตกต่างกันเป็นอย่างมากนั่นเอง
เมื่อเข้าไปในความฝัน โลกแห่งความฝันนั้นค่อนข้างน่าสลดใจเป็นอย่างยิ่ง มันราวกับใต้นรกก็มิปาน ซึ่งความโหดร้ายนั้นก็อยู่ตรงหน้าของนางในตอนนี้
เจ้าพวกนี้อัปลักษณ์เป็นอย่างยิ่ง พวกมันกำลังกลืนกินพลังแห่งชีวิตของเผ่าแห่งฝัน อีกทั้งยังกำลังฉีกทึ้งและเคี้ยวเลือดเนื้อของพวกเขา
คนของเผ่าแห่งฝันกำลังหลบหนีไปทั่วทุกทิศทาง และทั่วทุกที่ก็เต็มไปด้วยกระดูกของคนในเผ่า
พวกเขาทั้งสิ้นหวัง ทั้งหวาดกลัว และไม่มีใครสามารถช่วยเหลือพวกเขาได้เลย
พวกเขาหวังเป็นอย่างยิ่งว่านี่เป็นเพียงแค่ฝันร้ายเท่านั้น แต่ว่าพวกเขาคือคนของเผ่าแห่งฝันจะเข้ามาในฝันทั้งที่ไม่รู้ตัวได้อย่างไร
ผู้นำเผ่าของเผ่าแห่งฝันได้เห็นคนในเผ่าถูกฆ่าตายครั้งแล้วครั้งเล่า หลังจากนั้นก็กลับมาเกิดอีกครั้ง ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับถูกทรมานอย่างบ้าคลั่งอย่างไม่มีวันจบสิ้น
เขากำลังขดตัวอยู่ภายใต้กองฟาง และทั่วทั้งร่างของเขาก็ถูกย้อมไปด้วยเลือดสด ๆ
ในฐานะผู้นำเผ่า เขารู้ว่าตนเองต้องกล้าหาญ จำเป็นต้องแบกรับภาระในการปกป้องเผ่าแห่งฝัน แต่ทว่าเขาในตอนนี้ถูกทำให้เจ็บปวดทรมานจนแทบจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว
หากเขาตายไปอย่างสมบูรณ์! จะไม่ได้กลับมาเกิดใหม่ใช่หรือไม่
มู่เฉียนซีอยู่กลางอากาศ และได้เห็นฉากที่น่าสลดใจนี้ ความโหดร้ายของการนองเลือดครั้งนี้สามารถทำให้ผู้คนบ้าคลั่งได้เลยทีเดียว
นางค้นพบว่าผู้นำของเผ่าแห่งฝันมีความปรารถนาที่จะตาย และหากว่าเขายอมแพ้ที่จะมีชีวิต ก็เกรงว่าตัวเขาจะต้องตายไปจริง ๆ อย่างแน่นอน
และทันทีที่เขาตาย ก็คาดเดาได้ว่าเผ่าแห่งฝันทั้งหมดคงถึงคราวล่มสลายเป็นแน่
ลำแสงสีเขียวสว่างวาบขึ้นมาจากนั้นก็พุ่งทะยานไปยังสัตว์ประหลาดที่ดุร้ายตัวนั้น ซึ่งพวกมันก็เปลี่ยนไปเพราะพลังแห่งความตาย
คนจากเผ่าแห่งฝันเมื่ออยู่ในความฝันของตนเองจะไม่มีพลังในการต่อสู้เลยแม้แต่น้อย ซึ่งก็ทำให้ไม่สามารถทำอะไรพวกมันได้ พวกเขาจะทั้งไร้พลังและสิ้นหวัง แต่มู่เฉียนซีกลับมีสติอย่างครบถ้วนสมบูรณ์
ดังนั้นสัตว์ประหลาดเหล่านี้เมื่ออยู่ต่อหน้านาง จึงอ่อนแอเป็นอย่างมากนั่นเอง!
เมื่อผู้นำเผ่าของเผ่าแห่งฝันลืมตาขึ้น สภาพที่จนตรอกของเขานั้นก็เหมือนกับขอทานก็มิปาน ซึ่งเขาก็ดูไม่เหมือนผู้นำของเผ่าเผ่าหนึ่งเลยแม้แต่น้อย
“ท่าน…ท่านคือเทพที่มาช่วยเผ่าแห่งฝันของพวกเราอย่างนั้นหรือ ท่านเทพแห่งชีวิตมามอบความหวังให้แก่พวกเราอย่างนั้นสินะ” เขามองไปยังสาวน้อยผู้สูงศักดิ์ที่อยู่เบื้องหน้าด้วยความตื่นตะลึง
“เทพหรือ! ข้าไม่ใช่หรอก ข้ามาเพื่อทำข้อตกลงกับเจ้าเท่านั้น” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเรียบเฉย
“โฮกกกกก!” ในเวลานี้ สัตว์ประหลาดที่เหม็นเน่าจำนวนนับไม่ถ้วนได้พุ่งเข้ามาจู่โจมมู่เฉียนซี และพลังแห่งชีวิตก็ตรงเข้าไปโจมตีพวกมันทันที
“ทั้งหมดจงหายไปซะ!”
ด้วยแรงระเบิดเป็นวงกลมโดยที่มีมู่เฉียนซีเป็นจุดศูนย์กลาง ทำให้สัตว์ร้ายที่อยู่บริเวณโดยรอบหายไปจนหมดสิ้น
“ช่วยข้าหรือ?” ผู้นำเผ่าแห่งฝันตะลึงงันไปทันที
มู่เฉียนซีได้บอกสถานการณ์ของพวกเขาให้ฟัง “ที่แท้ก่อนหน้านี้เจ้าเป็นคนส่งคนมาช่วยพวกเรานี่เอง แต่พวกเรากลับเกเร คิดไม่ถึงเลยว่าจะถูกภูตร้ายแห่งความตายทำให้ถูกขังอยู่ในความฝันของตนเองเช่นนี้”
“วิธีการของพวกมันอยู่เหนือจินตนาการของพวกเจ้า และการที่ติดกับดักนี้ ก็พูดได้แค่เพียงว่าเพราะพวกเจ้าประมาทเกินไป! เจ้าจะรับปากข้อเสนอของข้าหรือไม่ เจ้าแค่มอบแผนที่สุสานของจักรพรรดิภูตที่เผ่าของพวกเจ้าปกป้องอยู่ให้ข้า ข้าก็จะช่วยเจ้าออกไปเอง” มู่เฉียนซีกล่าว
“ตอนนี้คนในเผ่าของข้าราวกับตกอยู่ในขุมนรกแล้ว ไม่ว่าสิ่งที่เจ้าต้องการจะเป็นแผนที่หรือชีวิตของข้า ข้าก็ล้วนมอบให้เจ้าได้ทั้งสิ้น”
“ดี! เช่นนั้นก็เป็นอันตกลง!”
ในเมื่อมีการช่วยเหลือจากมู่เฉียนซี พวกเขาจึงสามารถจัดการสัตว์ประหลาดที่อยู่ในความฝันเหล่านี้ได้เสียที และเมื่อช่วยเหลือคนของเผ่าแห่งฝันได้สำเร็จ มันก็ทำให้คนของเผ่าแห่งฝันเหล่านั้นสามารถพักหายใจหายคอได้บ้าง
หลังจากนั้นไม่นาน มู่เฉียนซีก็ค้นพบว่ามีบางอย่างที่ผิดปกติ
เพราะแม้ว่าจะฆ่าสัตว์ประหลาดไปมากมายแล้ว แต่สัตว์ประหลาดเหล่านั้นก็ยังฟื้นคืนชีพกลับมาด้วยสภาพที่สมบูรณ์ อย่างไม่มีที่สิ้นสุดอยู่ดี
“นายท่าน ควรทำเช่นไรดี หรือว่ามันจะทำอะไรไม่ได้เลยอย่างนั้นหรือ หากฆ่ามันไม่หมด ข้าก็ไม่สามารถออกไปได้” ผู้นำเผ่าแห่งฝันทั้งกังวลและลังเล
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ฆ่ามันต่อไป!”
ในที่สุดนางก็สามารถยืนยันเรื่องหนึ่งได้ “ที่นี่คือโลกในความฝันของเจ้า มีเพียงเจ้าเท่านั้นที่สามารถทำลายสัตว์ประหลาดเหล่านี้ได้”
“แต่ว่าข้าไม่มีพลังเลยนี่นา! ข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกมันเลย”
“ความฝันของเจ้า เจ้าก็ต้องสามารถทำได้ตามต้องการสิ เจ้าลองสร้างความฝันของตัวเองดูสิ ตัวอย่างเช่น มีพลังแห่งชีวิตเหมือนกันกับข้าเช่นนี้” ร่าาเงาสีม่างพุ่งทะยานออกไป จากนั้นมู่เฉียนซีก็ลงมือโจมตีอีกครั้ง
ตูมม โครมม!
ทันทีที่ลงมือ สัตว์ประหลาดเหล่านั้นก็ถูกต้อนจนต้องจนตรอก และถูกมู่เฉียนซีทำลายไปจนหมดสิ้น
ใช่แล้ว! เขาปรารถนาที่จะได้ครอบครองพลังเช่นนี้ หากมีพลังเช่นนี้ละก็ คนในเผ่าของเขาก็จะไม่ต้องทุกข์ทรมานอีกแล้ว
แต่ทว่ากลับมีม่านพลังสีดำคอยขัดขวางอยู่ชั้นหนึ่ง จนเขาไม่สามารถสร้างฝันนี้ได้สำเร็จ
ล้มเหลว! ล้มเหลว! ล้มเหลวอีกแล้ว!
เขาทรุดลงไปนั่งอยู่บนพื้นแล้วกล่าวอย่างหดหู่ว่า “ไม่ได้ ข้าทำไม่ได้! นี่เป็นถึงพลังแห่งชีวิตเลยนะ! ข้าไม่สามารถควบคุมได้หรอก ข้ามันไร้ประโยชน์ ข้าเป็นเพียงผู้นำเผ่าที่ไร้ความสามารถ แม้แต่จะปกป้องคนของตัวเองยังทำไม่ได้เลย”
“เจ้าต้องการจะยอมแพ้แล้วอย่างนั้นหรือ เจ้ารู้ใช่หรือไม่ว่าหากเจ้ายอมแพ้มันจะหมายความว่าอย่างไร สิบสองเผ่าภูตหลักจะไม่มีเผ่าแห่งฝันอีกต่อไป และแดนภูตก็จะไม่มีเผ่าแห่งฝันอีก พวกเจ้าจะต้องตายอยู่ในความฝัน เกาะแห่งฝันของพวกเจ้า ก็จะต้องถูกเผ่าภูตอื่นเข้ามายึดครอง…”
“ไม่ต้องพูดแล้ว! ไม่ต้อง ข้าไม่อยากฟัง!” และผู้นำเผ่าแห่งฝันก็กุมศรีษะของตนเองเอาไว้
“หากเจ้าขี้ขลาด และไม่กล้าเผชิญหน้า ในที่สุดเจ้าก็จะต้องทิ้งความหวังเดียวของเจ้าไป”
เขาผงะไปเล็กน้อย และจ้องมองไปที่สาวน้อยตรงหน้าที่เจิดจรัสดุจดวงดาราก็มิปาน ความหวังเดียว เขาอยากที่จะคว้ามันมาให้ได้จริง ๆ
“ข้าจะทำมันต่อไป และให้โอกาสเจ้าอีกสักสองสามครั้ง หากว่าล้มเหลวอีกละก็ ข้าก็จะออกไป! อย่างไรเสียข้าก็เข้ามาในฝันนานมากเกินไปแล้ว ซึ่งมันก็ง่ายต่อการถูกขังอยู่ในนี้ ข้ามาเพื่อทำข้อตกลงกับเจ้าเท่านั้น ไม่ได้มาเพื่อถูกฝังไปพร้อมกับเจ้า”
ตูมม โครมมมม!
หลังจากนั้นนางก็ต่อสู้อย่างดุเดือดอีกครั้ง แต่สุดท้ายผู้นำเผ่าแห่งฝันก็ไม่สามารถทำได้ ซึ่งมันก็ทำให้เขาสั่นสะท้านไปทั้งตัวเลยทีเดียว
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็คงต้องไปแล้ว ข้าต้องออกไปจากความฝันของเจ้า” มู่เฉียนซีกำลังจะพุ่งทะยานออกไป
“ไม่! อย่าไป! ข้า…ข้าสามารถทำได้” ผู้นำเผ่ามองไปยังแผ่นหลังของนางด้วยความร้อนรนเป็นอย่างยิ่ง เมื่อถุกบีบจนถึงขีดสุด เขาก็สามารถทะลวงผ่านอุปสรรคออกมาได้อย่างง่ายดาย
แกร่ก!
ลำแสงสีเขียวอ่อนระเบิดออกมาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด และได้ปกคลุมทั่วทั้งโลกแห่งความฝันเอาไว้ เพราะเป็นฝันของตนเอง ทุกสิ่งทุกอย่างจึงสามารถเป็นไปได้
เมื่อผู้นำเผ่าของเผ่าแห่งฝันถูกปกคลุมด้วยพลังแห่งชีวิต บนใบหน้าของเขาก็เผยความประหลาดใจออกมา “ข้า…ข้าทำได้แล้ว! ข้าทำได้แล้วจริง ๆ”
“ใช่แล้ว! เจ้าทำได้แล้ว ดูเหมือนว่าต้องบีบบังคับตนเองถึงจะทำได้สินะ ตื่นเถอะ! เจ้าจะต้องไปปลุกคนในเผ่าของเจ้าให้ตื่นอีก” ก่อนที่มู่เฉียนซีจะออกไปจากโลกแห่งความฝันของเขา ก็ได้ทิ้งประโยคนี้เอาไว้
หลังจากที่มู่เฉียนซีออกมา นางก็มีอาการปวดศรีษะเล็กน้อย ส่วนอย่างอื่นยังคงรู้สึกดีอยู่
“เจ้านาย!” อ้านยืนอยู่ข้างหลังของมู่เฉียนซี และดวงตาที่นิ่งสงบคู่นั้นของเขาก็ฉายแววเป็นกังวลออกมา
“อ้านวางใจเถอะ! ข้าจัดการเรียบร้อยแล้ว” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม
.
.
YOU MAY ALSO LIKE
