ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ - ตอนที่ 2824 ตัวน้อย
“ภูตเงา!” นี่คือประเภทของเผ่าภูตที่มีจำนวนไม่เกินสองหลักเท่านั้น มันมีความหายากเป็นอย่างยิ่ง และภูตตัวนี้ก็เป็นสิ่งที่ภูตร้ายแห่งความตายตั้งใจเตรียมเอาไว้เป็นเป็นพิเศษแน่นอน
มู่เฉียนซีเอาโล่ปีกทมิฬออกมาเพื่อขวางการโจมตีของภูตเงาเอาไว้
“ตายซะ!” พลังแห่งความมืดของอ้านได้กลืนกินภูตเงา และภูตเงานั้นก็หายไปอีกครั้ง
“อ้าน ดูเหมือนว่าจะมีคนที่สู้ได้มาถึงแล้ว!” มู่เฉียนซีกล่าว
“อ้านสามารถปกป้องเจ้านายได้ขอรับ”
ภูตเงาแห่งความมืดระเบิดพลังแห่งความตายออกมา นางกล่าวว่า “อย่าคิดว่าเจ้ามีมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพป้องกัน แล้วข้าจะทำอะไรเจ้าไม่ได้นะ”
จิตสังหารเดือดพล่าน และในตอนที่อ้านกำลังจะทำลายนางอีกครั้ง นางก็ถูกช่วยเอาไว้ได้ และผู้ที่ช่วยนางก็คือสัตว์ประหลาดเขาเดียวแห่งความมืดนั่นเอง
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ในที่สุดเจ้าก็ปรากฏตัวออกมาเสียที”
“หากข้าไม่ปรากฏตัวออกมา หรือว่าข้าจะต้องปล่อยให้เจ้าฆ่าคนของข้ากันล่ะ” สัตว์ประหลาดเขาเดียวแห่งความมืดเลิกคิ้วกล่าว
“อ้าน! กำจัดเขา” มู่เฉียนซีออกคำสั่ง
“นายท่านระวังด้วย!” อ้านยังไม่ลืมว่ายังมีภูตเงานั้นอยู่ด้วย
“ให้นางลองดูได้ ลองดูว่านางจะสามารถทำลายการป้องกันของข้าได้หรือไม่” มู่เฉียนซีกล่าว
ตูมม โครมม!
และสัตว์ประหลาดเขาเดียวก็เริ่มต่อสู้กับอ้านขึ้นมาอีกครั้ง
ถึงพวกเขาจะใช้พลังวิญญาณธาตุแห่งความมืดในการต่อสู้เหมือนกัน แต่อ้านกลับแข็งแกร่งกว่าเขามากมายนัก
แต่ทว่าสัตว์ประหลาดเขาเดียวแห่งความมืดมีการเตรียมการเอาไว้เรียบร้อยแล้ว และเป้าหมายของมันก็คือการตรึงชายผู้นี้เอาไว้ก็พอ
ตูมม!
มู่เฉียนซีเผชิญหน้ากับการโจมตีอันน่าสะพรึงกลัว และโล่ปีกทมิฬก็ต้านทานการโจมตีของนางเอาไว้ได้
“คิดไม่ถึงเลยว่ามหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพป้องกันพลังธาตุแห่งความมืดจะแข็งแกร่งขนาดนี้! ให้ตายเถอะ!” สีหน้าของภูตเงามืดมนมากขึ้นเรื่อย ๆ
“เลิกเปลืองแรงเปล่าเสียทีเถอะ! เจ้าทำลายมันไม่ได้หรอก” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างใจเย็น
“ข้าไม่เชื่อ!”
ภูตเงาจู่โจมมู่เฉียนซีอีกครั้ง และมู่เฉียนซีก็ปล่อยให้นางสิ้นเปลืองพลังอย่างเปล่าประโยชน์ต่อไป
นางถือเข็มยาไว้ที่ระหว่างปลายนิ้ว และเมื่อไหร่ที่สบโอกาสก็จะลงมือทันที
ฟิ้วว!
และเมื่อโอกาสมาถึง มู่เฉียนซีก็ลงมืออย่างที่คาดการณ์ไว้จริง ๆ
“ข้าคือภูตเงา ของเล่นเช่นนี้ทำอันตรายข้าไม่ได้หรอก” ภูตเงากล่าวอย่างดูถูก
เพล้ง!
เข็มยาแตกออก และยาน้ำสีขาวก็ติดอยู่บนร่างของภูตเงาโดยตรง
“เป็นเงาแล้วคิดว่าเก่งมากนักหรือ! แค่เอาเจ้าไปติดอยู่บนพื้น ถึงเจ้าจะสลัดออกไปอย่างไรก็สลัดไม่หลุดอยู่ดี” มุมปากของมู่เฉียนซีพลันแสยะยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย
“ฝันไปเถอะ!”
ตึงง!
นางดิ้นรนจนหลุดออกมาได้ในที่สุด
“ดูเหมือนว่าความเหนียวจะยังไม่พอสินะ ปรับอีกสักหน่อยก็แล้วกัน!” มู่เฉียนซีที่ซ่อนตัวอยู่หลังโล่ปีกทมิฬปรับปรุงยาน้ำอย่างสบายใจยิ่ง และท่าทางที่หยิ่งผยองเช่นนี้ก็ทำให้ภูตเงาต้องขบฟันด้วยความโกรธเลยทีเดียว
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!
หลังจากนั้นเข็มยาจำนวนนับไม่ถ้วนก็พุ่งจู่โจมออกไป
หลังจากที่พยายามเพียงชั่วพริบตาเดียว บนร่างของภูตเงาก็มียาสีขาวมากขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งมันก็ทำให้ภูตเงารู้สึกอึดอัดเป็นอย่างยิ่ง
และเมื่อนางไม่สามารถหลุดออกไปได้อย่างสมบูรณ์ มันก็ยิ่งทำให้นางโกรธเป็นอย่างมาก
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ดูเหมือนว่าแม้แต่แยกร่างนางก็ไม่สามารถทำได้แล้ว ซึ่งนี่ก็ทำให้นางโกรธเป็นฟืนเป็นไฟเลยทีเดียว
ตูมม โครมม!
ทันใดนั้นก็มีเสียงดังกึกก้องมาจากอีกด้านหนึ่ง และอ้านก็กำลังต่อสู้อยู่กับสัตว์ประหลาดเขาเดียวแห่งความมืด
ถึงคนของหอหมอปีศาจที่กำลังต่อสู้กับเจ้าพวกนั้นจะไม่ได้รับความเสียหายใด ๆ แต่พวกเขาก็ไม่สามารถรู้ผลแพ้ชนะได้อย่างรวดเร็วเช่นกัน
แม้ว่าความสามารถพิเศษของภูตเงาจะหายไปแล้ว แต่นางก็ยังคงโจมตีมู่เฉียนซีอย่างบ้าคลั่งอยู่ดี
และในเวลานี้ ก็มีร่างเงาสีเขียวเข้มปรากฏตัวขึ้นกลางท้องฟ้า
“คนงาม ในที่สุดข้าก็หาเจ้าเจอแล้ว! ข้าเอาของขวัญมามอบให้เจ้า รับไปสิ!”
ทันใดนั้นก็มีกล่องใสใบเล็กใบหนึ่งตกลงมาในมือของมู่เฉียนซี และทันทีที่มู่เฉียนซีเห็นมัน นี่…นี่คือตุ๊กตาจำลองอย่างนั้นหรือ?
มันคือตุ๊กตาจำลองรูปร่างมนุษย์ที่ทำด้วยไม้ ทั้งผมและเสื้อผ้าต่างก็อยู่ในตำแหน่งที่ดี ถึงจะสามารถมองโครงร่างคร่าว ๆ แล้วรู้ว่าคนผู้นี้เป็นใคร แต่ทว่าฝีมือก็ยังคงแย่อยู่เช่นเดิม
ปัง ปัง ปัง!
ภูตเงายังคงโจมตีมู่เฉียนซีต่อ แต่มู่เฉียนซีในตอนนี้กลับไม่มีอารมณ์จะมาสนใจนางเลยแม้แต่น้อย เพราะตุ๊กตาจำลองในมือของนาง มองดูแล้วช่างขัดตาจริง ๆ
ดังนั้นนางจึงลงมือด้วยตนเอง!
ช่างเรื่องการปรุงยาไปก่อน ตอนนี้มู่เฉียนซีกำลังทุ่มเทอย่างสุดหัวใจอยู่กับการหลอมอาวุธ จะไปสนใจภูตเงาอย่างมันทำไม นางขี้เกียจเกินกว่าจะรับมือด้วยซ้ำ
มุมปากของจื่อโยวกระตุกอย่างบ้าคลั่งเมื่อมองไปยังภูตเงาที่กำลังกระหืดกระหอบ หญิงสาวผู้นี้หน้าตาไม่เลวเลยทีเดียว แต่ถูกคนงามทำให้สิ่งของเสียหายไปแล้ว มันจึงไม่เข้าตาเขาเท่าไรนัก
เขาเองก็ไม่ได้คิดจะจัดการหญิงสาวผู้นี้ด้วยตนเอง เพราะนางกล้าลงมือโจมตีคนงาม เมื่อถึงเวลานั้นเยี่ยคงจัดการด้วยตนเองอยู่แล้ว ฉะนั้นเขาจึงไม่อยากแย่งงานของเยี่ย
หลังจากที่ถูกมู่เฉียนซีดัดแปลงใหม่อย่างจริงจัง มันก็มีความสมบูรณ์แบบมากยิ่งขึ้น ซึ่งตุ๊กตาจำลองจิ่วเยี่ยน้อยแสนน่ารักนี้ก็ทำให้มู่เฉียนซีรู้สึกประทับใจมากทีเดียว
ใบหน้าสีขาวหยกนั้นแดงระเรื่อขึ้นมาทันที มู่เฉียนซีรู้สึกว่ามันมหัศจรรย์มากเหลือเกิน
อย่างที่รู้กันว่าในยามปกติจิ่วเยี่ยนั้นจะแข็งแกร่ง และทรงพลังเป็นอย่างมาก แต่ทว่าตอนนี้นางสามารถยกเขาขึ้นมาได้ด้วยนิ้วเดียวเท่านั้น
“จิ่วเยี่ย เจ้านี่ช่างน่ารักจริง ๆ!” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม
ตูมม โครมม!
พลังแห่งความมืดของโล่ปีกทมิฬเริ่มถูกผลาญไป ซึ่งตอนนี้มันก็ถูกผลาญไปมากกว่าครึ่งแล้ว
เมื่อเผชิญหน้ากับคนที่ปล่อยจิตสังหารโจมตีมู่เฉียนซี จิ่วเยี่ยในตอนนี้ก็อยากที่จะกำจัดนางทิ้งทันที
ตุ๊กตาจำลองน้อยหายไปอย่างกะทันหัน ทันใดนั้นก็มีชายที่แข็งแกร่งราวกับเทพปีศาจก็มิปานคนหนึ่งปรากฏขึ้นมาเหนือมู่เฉียนซี และเวลานี้ภูตเงาก็รู้สึกว่าตนเองกำลังจะหายใจไม่ออกตายอยู่แล้ว
น่ากลัวมาก! แข็งแกร่งเหลือเกิน!
พลังแห่งความมืดของภูตเงาหายไปอย่างกะทันหัน และนางก็กลายเป็นสิ่งที่โปร่งแสงทันที
“ข้า…ข้าไม่อยากหายไป! ไม่อยาก!” เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายแค่ขยับมือเพียงเล็กน้อย ก็ทำให้นางตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ได้แล้ว
หลังจากที่จิ่วเยี่ยปรากฏตัว สัตว์ประหลาดเขาเดียวแห่งความมืดก็ตัวสั่นเทาขึ้นมาทันที และมันก็รู้สึกว่าชายผู้นั้นน่ากลัวยิ่งกว่าคนที่อยู่ตรงหน้ามันเสียอีก
คนเดียวก็พอแล้ว ยังจะมาอีกคนอีก มันจะแย่เกินไปแล้ว!
หนี!
เมื่อมันรู้สึกได้ถึงสถานการณ์ที่ผิดปกติ สัตว์ประหลาดเขาเดียวแห่งความมืดก็ตัดสินใจหนีทันที
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “จิ่วเยี่ย เจ้าหมอนั่นหนีไปได้หลายครั้งแล้ว ขวางเขาเอาไว้!”
“อื้ม!” จิ่วเยี่ยพยักหน้าเล็กน้อย
ม่านพลังแห่งความมืดขวางทางหนีของสัตว์ประหลาดเขาเดียวแห่งความมืดเอาไว้ เดิมทีพลังธาตุแห่งความมืดนั้นทำให้มันรู้สึกสบายอยู่เสมอ
แต่ทว่าพลังแห่งความมืดที่คนผู้นี้ปลดปล่อยออกมา กลับทำให้มันรู้สึกกลัวว่าจะกลายเป็นเพียงแค่เถ้าถ่านเท่านั้น
ตูมมม!
แขนขาของมันเต็มไปด้วยเลือดที่ไหลออกมา ในที่สุดก็ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นร่างเดิม และบาดแผลก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้นไปอีก
“อ้าน! ขังเขาเอาไว้ก่อน”
“ขอรับ! นายท่าน!”
สัตว์ประหลาดเขาเดียวแห่งความมืดนี้ถูกขังเอาไว้ในหอคอยนิรันดร์ ภูตเงาตายไปแล้ว ส่วนสัตว์ประหลาดเขาเดียวแห่งความมืดก็ถูกจับไป ฉะนั้นการจัดการกองกำลังที่เหลืออยู่จึงเป็นเรื่องที่ง่ายดายมาก
เมื่อศัตรูทั้งหมดถูกจับไปแล้ว จิ่วเยี่ยก็ยืนอยู่ข้างกายมู่เฉียนซีอย่างเงียบ ๆ
เขามองไปยังมู่เฉียนซีที่กำลังวุ่นวายอยุ่กับการสั่งลูกน้องทำงานต่าง ๆ และเขาที่ไม่พูดไม่จาก็ดูเหมือนจะถูกคนผู้นี้ไม่สนใจ ซึ่งมันก็ทำให้สีหน้าของจิ่วเยี่ยเย็นชาขึ้นมาทันที
แววตาของเขากวาดไปที่จื่อโยวที่ไม่เกี่ยวข้องพลางกล่าวว่า “เจ้ายังอยู่ที่นี่ทำไม เรื่องของแดนนรกจัดการเสร็จแล้วหรืออย่างไร หากพวกเราเข้ามาวุ่นวายเรื่องของแดนภูต แดนเทพน่าจะสังเกตเห็นแล้ว เจ้าไปจัดการเรื่องนี้เถอะ”
แดนเทพคิดมาเสมอว่าเผ่าภูตของแดนภูตเป็นเพียงของเล่นที่อยู่ในกำมือเท่านั้น แต่ตอนนี้แดนภูตเกิดเรื่องวุ่นวายเช่นนี้ขึ้น แดนเทพไม่มีทางไม่สังเกตเห็นเรื่องนี้อยู่แล้ว
จื่อโยวรู้สึกว่าไฟกำลังลุกโชนอย่างรุนแรง เขาถูกบีบบังคับอย่างไม่เกรงใจเลยแม้แต่น้อยอีกแล้ว
ให้ตายเถอะ!
“จิ่วเยี่ย!” มู่เฉียนซีจ้องมองไปที่จิ่วเยี่ย
“เจ้ากลับไปเป็นตุ๊กตาจำลองเถอะ! ข้ายังดูมันไม่พอเลย” มู่เฉียนซีกล่าวพลางคลี่ยิ้มจนตาหยี
เมื่อพบกันอีกครั้ง กอดก็ยังไม่ได้กอด จูบก็ยังไม่ได้จูบ คิดไม่ถึงเลยว่าซีจะตกหลุมรักสภาพตัวน้อยของเขา ซึ่งมันก็ทำให้ใบหน้าของจิ่วเยี่ยที่อยู่ภายใต้หน้ากากนั้นแข็งทื่อไปทันที
.
.
YOU MAY ALSO LIKE
