ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง - บทที่ 41 โทรศัพท์มือถือ

เดิมทีจำงชิงก็รีบร้อนอยากทำนอาหารอร่อย ๆ ต่ออยู่แล้ว เมื่อ
เห็นเพื่อนร่วมงำนขออาสา เขำจึงส่งตัวหลี่โหรวเอ๋อร์ให้อีกฝ่ำยทันที่
“หลี่หู่ เจ้ำอย่ำทำผิดพลาดเหมือนเดิม คนเช่นนี้ต้องทำให้นางได้
ลิ้มรสความยากลาบำกบ้ำง”
หลี่หู่ยิ้มแป้นโบกมือไปมา “เจ้ำวางใจได้! ข้ารับรองว่าจะไม่ปล่อย
ให้นางหลุดมือไปแน่นอน”
จำงชิงหันกลับไป เตะสองพี่น้องตระกูลเหอแรง ๆ คนละที่
“ไสหัวไป ถ้ำกล้ำหาเรื่องมาให้อีก ระวังพวกเจ้ำจะถูกแส้ข้า
ลงโทษ”
พี่น้องตระกูลเหอยังคงมึนงงอยู่ หลี่โหรวเอ๋อร์มาเป็นพยานให้
พวกเขำแล้ว ย่อมทำให้เฮ่อจือหร่านอับอายขำยหน้ำ แต่ทำไมถึงจบ
ลงเช่นนี้ได้?
ไม่เพียงเฮ่อจือหร่านไม่เป็นอะไร แต่หลี่โหรวเอ๋อร์ที่ช่วยมาเป็น
พยานให้ กลับถูกลากตัวไปโบยอีกต่ำงหาก
พี่น้องทั้งสองถูกคนพยุงออกไปด้วยความสับสน ส่วนเฮ่อจือห
ร่านที่เห็นท่ำไม่ดีก็ขอตัวออกไป
นางกำลังเดินออกมาจากห้อง ก็เห็นหลี่หู่ลากหลี่โหรวเอ๋อร์ไปยัง
มุมห้อง

ส่วนพวกเขำจะทำอะไรกัน นั่นไม่ใช่เรื่องของนาง
นางเดินออกไปได้ไม่กี่ก้ำว ก็ได้ยินเสียงร้องโอดโอยของหลี่
โหรวเอ๋อร์
ชัดเจนมากว่าเป็นการแสร้งทำทั้งนั้น…
ทว่าเรื่องก็ไม่เกี่ยวกับตัวเอง นางขี้เกียจจะไปเปิดโปงพวกเขำ
ยิ่งไปกว่านั้น การไปเอาเรื่องกับเจ้ำหน้ำที่ด้วยเรื่องเล็กน้อย
เช่นนั้นย่อมไม่คุ้มค่ำ หากอยากให้หลี่โหรวเอ๋อร์เจ็บตัว นางยังมีวิธี
อีกมาก อย่ำงน้อยก็ครั้งนี้ด้วย
เมื่อกลับมาที่ห้องพักของสกุลโม่ พี่สะใภ้ทั้งหลายต่ำงเก็บกวาด
โต๊ะทำนข้าวไปเรียบร้อยแล้ว
พี่สะใภ้อีกสองสามคนไปต้มน้ำร้อนที่ห้องครัว เตรียมล้ำงหน้ำ
ล้ำงตำกันเล็กน้อย
พูดถึงเรื่องการล้ำงหน้ำ เฮ่อจือหร่านไม่ได้อยู่เฉย นางยกอ่ำงน้ำ
ร้อนมาให้โม่จิ่วเยี่ยล้ำงก่อน
เวลาที่ไม่มีผู้อื่นอยู่ด้วย โม่จิ่วเยี่ยเหมือนไม่ได้บาดเจ็บอะไร
แม้แต่เคลื่อนไหวก็ยังค่อนข้างคล่องแคล่ว
โม่จิ่วเยี่ยรับอ่ำงน้ำที่นางยกเข้ามาวางไว้บนพื้น แล้วเอ่ยถำม
“เมื่อครู่เกิดเรื่องอะไรขึ้น”

ถึงแม้เขำจะออกไปข้างนอกไม่ได้ แต่เสียงเอะอะก็ไม่อาจเล็ดรอด
โสตประสาทของเขำไปได้
เฮ่อจือหร่านไม่ปิดบังอะไร นางเล่ำเรื่องที่ตนทุบตีพี่น้องตระกูล
เหอจนยับเยินกับเรื่องที่เผิงวั่งตัดสินคดีกันไปให้ฟังรอบหนึ่ง
โม่จิ่วเยี่ยกำหมัดแน่น
“รังแกคนเกินไปแล้วจริง ๆ”
แต่ในเมื่อเฮ่อจือหร่านเอาคืนพี่น้องตระกูลเหอไปแล้ว และหลี่
โหรวเอ๋อร์ที่เป็นพยานเท็จก็ไม่ได้รับผลดีอะไร นางจึงไม่ได้ใส่ใจอะไร
อีก
เห็นโม่จิ่วเยี่ยกำลังโกรธ เฮ่อจือหร่านเอ่ยปลอบเขำเบำ ๆ “ข้า
ไม่ได้เสียเปรียบอะไร ท่านไม่ต้องไปโกรธคนพวกนั้น”
โม่จิ่วเยี่ยไม่พูดอะไรอีก แต่สายตำยังดูเคร่งขรึม เขำเตรียมตัวไป
ล้ำงหน้ำ
เฮ่อจือหร่านรู้ว่าตอนนี้ไม่สะดวกจะอยู่ที่นี่ต่อ นางจึงเดินออกไป
และปิดประตูห้องให้เขำอย่ำงดี
โอกำสพักผ่อนเช่นนี้หายาก เฮ่อจือหร่านนั่งพักบนเก้ำอี้เล็ก ๆ
ในลานของโรงเตี๊ยม
ภายนอกเหมือนนางกำลังพักผ่อน แต่ความจริงจิตสานึกของ
นางได้เข้าไปในพื้นที่มิติแล้ว

นับตั้งแต่ได้สิ่งนี้มา นอกจากการนาสิ่งของเข้าเอา นางยังไม่ได้
ศึกษำเกี่ยวกับมันอย่ำงละเอียดสักครั้ง
เฮ่อจือหร่านจึงตั้งใจจะใช้โอกำสนี้ศึกษำดูให้ดี
หลังตรวจสอบไปแล้ว นางก็พบปัญหาข้อหนึ่ง
แม้ว่าพื้นที่นี้จะมีระบบฟื้นฟู แต่ก็เป็นเพียงการฟื้นฟูสิ่งของที่มีอยู่
เดิมในพื้นที่เท่านั้น
เงินห้ำตำลึงที่นางมอบให้กับเถ้ำแก่โรงเตี๊ยมไปเมื่อครู่ เวลาผ่าน
ไปหนึ่งชั่วยามแล้ว กลับยังไม่เห็นว่ามันจะมีจำนวนกลับมาเท่ำเดิม
ดังนั้น สิ่งของยุคโบราณที่นางเก็บมาในพื้นที่ไม่รองรับระบบการ
ฟื้นฟูนี้
นอกจากนี้ เฮ่อจือหร่านยังตรวจสอบอุปกรณ์ทำงการแพทย์และ
ยาที่มีอยู่เดิมในพื้นที่อีกครั้ง
หลังจากจัดระเบียบดีแล้ว นางก็พบโทรศัพท์มือถือเครื่องหนึ่งใน
มุมอับ
โทรศัพท์เครื่องนี้ไม่ได้แปลกใหม่สาหรับเฮ่อจือหร่าน เพราะเป็น
เครื่องที่นางเพิ่งเปลี่ยนไปใช้เมื่อไม่นานมานี้
เนื่องจากมีโทรศัพท์เครื่องใหม่ใช้แล้ว เครื่องเก่ำจึงถูกนางวางทิ้ง
ไว้ข้าง ๆ ในฐำนะสิ่งของที่ไม่ได้ใช้งำน
เฮ่อจือหร่านรีบใช้ความคิดเปิดโทรศัพท์มือถือขึ้น

น่ำเสียดำยที่มันไม่มีแบตเตอรี่แล้ว
ทว่าเครื่องชำร์จของนางก็ยังอยู่
เมื่อเสียบโทรศัพท์เข้ากับเครื่องชำร์จ สิ่งที่น่ำยินดีคือในพื้นที่มิติ
ยังมีไฟฟ้ำ ซึ่งทำให้เฮ่อจือหร่านสติไม่อยู่กับเนื้อตัวอีกครั้ง
ในห้องมีไฟฟ้ำเช่นนี้ นางก็สามารถทำอะไรได้หลายอย่ำง
โดยเฉพำะอุปกรณ์ทำงการแพทย์ที่ทันสมัยเหล่านั้น หากไม่มี
ไฟฟ้ำก็เป็นเพียงของตกแต่ง
อย่ำงไรก็ตำม ตอนนี้ความสนใจทั้งหมดของนางอยู่ที่
โทรศัพท์มือถือเครื่องนี้
หากเปิดเครื่องและสามารถติดต่อกับคนรู้จักเก่ำ ๆ และ
มอบหมายงำนบำงอย่ำงให้ได้ก็ดี
หลังจากผ่านไปสองสามนาที่ ในที่สุดนางก็กดปุ่มเปิดเครื่อง
หน้ำจอโทรศัพท์สว่างวาบขึ้น
แต่กลับไม่ปรากฏภำพที่เฮ่อจือหร่านคุ้นเคย
ภำพพื้นหลังโทรศัพท์เดิมเป็นรูปนางในชุดทหาร แต่ตอนนี้กลับ
เป็นภำพวาดทิวทัศน์แบบนามธรรม
แอปพลิเคชันทั้งหมดก็หายไป เหลือเพียงแอปพลิเคชันช้อปปิ้ง
อย่ำงเถำเป่ำเท่านั้น

แอปสาหรับช้อปปิ้งนี้สาหรับเฮ่อจือหร่านแล้วค่อนข้างคุ้นเคย
นางเคยใช้ตอนช้อปปิ้งออนไลน์ในชำติก่อนเป็นประจำ
เฮ่อจือหร่านไม่ได้รีบเปิดเข้าแอปเถำเป่ำ แต่กลับพลิกหน้ำจอ
โทรศัพท์ไปมา นางรู้สึกว่าโทรศัพท์ใช้มานานจึงอาจจะค้ำงนิดหน่อย
แต่แอปพลิเคชันพวกนั้นก็ควรจะยังอยู่
แต่หลังจากนางพลิกไปมาหลายครั้ง ก็ยืนยันได้แล้วว่าใน
โทรศัพท์ไม่มีแอปอื่นจริง ๆ
แม้แต่ฟังก์ชันของโทรศัพท์และแอปข้อความที่มากับเครื่องก็
หายไปไม่เหลือร่องรอย
นอกจากจะทำให้เฮ่อจือหร่านงุนงง นางยังลองเชื่อมต่อไวไฟเดิม
ของห้องดู
ไวไฟเชื่อมต่อสาเร็จอย่ำงรวดเร็ว สิ่งนี้ทำให้เฮ่อจือหร่านมองเห็น
ความหวังอีกครั้ง
นางคิดว่าเมื่อเชื่อมต่อไวไฟได้แล้ว จะสามารถไปที่ตลาดแอป
พลิเคชันบนมือถือเพื่อดำวน์โหลดแอปอื่น ๆ ได้
แต่ผลที่ได้กลับน่ำผิดหวัง เพราะตลาดแอปพลิเคชันบนมือถือไม่
มีอยู่เลย
เฮ่อจือหร่านต้องยอมรับชะตำกรรม เหมือนว่ามือถือเครื่องนี้จะ
ตั้งใจทำแบบนี้กับนาง

หลังจากหมดหวัง เฮ่อจือหร่านก็ทำใจและเปิดเข้าแอปเถำเป่ำ
เมื่อเปิดเถำเป่ำก็ยังคงเป็นหน้ำจอที่คุ้นเคยเหมือนเดิม ไม่มีอะไร
พิเศษ
นางสุ่มเลือกซื้อยางรัดผมราคำไม่กี่หยวน และหน้ำจอชำระเงินก็
ปรากฏขึ้นทันทีบนหน้ำจอ
ขณะเดียวกัน เฮ่อจือหร่านยังสังเกตเห็นว่าที่อยู่เพื่อจัดส่งกลับ
เปลี่ยนเป็นราชวงศ์ต้ำซุ่น…
เห็นได้ชัดว่าการทะลุมิติมาของนางอาจถูกวางแผนไว้ล่วงหน้ำ
แล้ว
แต่ไม่รู้ว่าเทพเจ้ำองค์ใดว่างงำนมากขนาดนั้น ถึงได้ส่งนางมา
ที่นี่เพื่อให้ทนทุกข์ทรมาน
บำงทีสวรรค์อาจเห็นใจในความดีความชอบของโม่จิ่วเยี่ย จึงไม่
อยากให้เขำตำยระหว่างทำงถูกเนรเทศ และอยากให้เขำมีโอกำสรอด
ชีวิต
นอกเหนือจากนี้ เฮ่อจือหร่านก็นึกเหตุผลอื่นที่เหมาะสมกว่านี้ไม่
ออก
ไม่ว่าอย่ำงไร เฮ่อจือหร่านก็ลองกดชำระเงิน
ด้านล่ำงแสดงวิธีการชำระเงิน

เมื่อเห็นว่ายังมียอดคงเหลือหนึ่งพันสามร้อยหยวนในอาลีเพย์*
[1] เฮ่อจือหร่านจึงเลือกชำระผ่านมันโดยตรง
เพียงการจ่ำยเงินสาเร็จ พริบตำนั้น ก็มียางรัดผมปรากฏขึ้น
ตรงหน้ำนาง
เฮ่อจือหร่านดีใจเหลือเกิน แม้โทรศัพท์มือถือจะไม่สามารถ
ติดต่อกับโลกภายนอกได้ แต่การมีระบบช้อปปิ้งที่สะดวกสบำยเช่นนี้
สาหรับนางแล้วถือเป็นความช่วยเหลือที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเลยทีเดียว
หลังเห็นว่าซื้อยางรัดผมสาเร็จแล้ว จึงลองเลือกซื้อขนมมาอีก
หนึ่งห่อ คราวนี้นางตั้งใจจะลองดูว่าตนเองสามารถใช้บัตรเครดิต
จ่ำยเงินได้หรือไม่
ผลปรากฏว่า การดำเนินการครั้งนี้ทำให้รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย
บนหน้ำจอแสดงบอกว่านางยังไม่ได้ผูกบัตรเครดิตไว้
นี่มันไม่ยุติธรรมเลย ถึงแม้ชำติก่อนนางจะมีเงินเก็บไม่มาก แต่
คนที่ช้อปปิ้งบ่อย ๆ อย่ำงนาง จะเป็นไปได้ยังไงที่ไม่ผูกบัตรเครดิตไว้
บนเถำเป่ำ
ยิ่งไปกว่านั้น การเติมเงินในอาลีเพย์ก็ต้องใช้บัตรเครดิตด้วย
แสดงว่า ในชำติก่อนเมื่อนางตำยไป บัตรเครดิตก็ถูกอายัดหรือ
ยกเลิกไปแล้ว

หลังจากยืนยันว่าไม่สามารถใช้บัตรเครดิตจ่ำยเงินได้ เฮ่อจือห
ร่านก็ตระหนักถึงคุณค่ำของเงินหนึ่งพันสามร้อยหยวนในอาลีเพย์
ทันที่
[1] อาลีเพย์ : แพลตฟอร์มการชำเงินออนไลน์ที่รวบรวมทุกการ
ใช้จ่ำยไว้ในแอปเดียว อาทิ โอนเงิน เติมเงินโทรศัพท์ สแกน QR
Code ชำระค่ำสินค้ำ