ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง - บทที่ 422 โชคดีที่ไม่ทำให้พวกท่านผิดหวัง

ขำสองข้างของพี่สี่ตอนนี้ฟื้นตัวจนเกือบเป็นปกติแล้ว แต่เพราะ
ได้รับบาดเจ็บอย่ำงหนัก จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะฟื้นตัวได้อย่ำงสมบูรณ์
ในทันที่
เขำสามารถยืนได้เป็นเวลานานแล้ว เพียงแต่เวลาเดินจะยังรู้สึก
ว่าขำทั้งสองข้างไม่มีแรง ต้องมีคนคอยพยุงถึงมั่นใจว่าจะไม่ล้ม
สาหรับเรื่องนี้ พี่สี่รู้สึกพอใจมาก เพราะเขำรู้ดีว่าร่างกายของ
ตัวเองเป็นอย่ำงไร อีกทั้งยังเชื่อในฝีมือวิชำแพทย์ของน้องสะใภ้เก้ำ
เขำเชื่อว่าหากพยายามฝึกฝนต่อไป สักวันหนึ่งเขำจะต้องฟื้นตัวได้
อย่ำงสมบูรณ์แน่นอน
แต่นับตั้งแต่โม่จงหยวนพำพี่น้องขึ้นเขำไปคิดค้นอาวุธ จิตใจ
ของเขำก็ไม่ค่อยดีนัก รู้สึกว่าร่างกายของตนฟื้นตัวช้ำเกินไป ไม่
สามารถช่วยแบ่งเบำภำระให้พี่น้องคนอื่นได้
วันนี้เขำให้ภรรยาพำมาที่นี่ ก็หวังว่าจะได้หาสิ่งที่ตนเองทำได้
บ้ำง แม้จะอันตรายก็ไม่หวั่นเกรง
แม้พี่ใหญ่ พี่รอง และพี่สามจะยังมีอาการเวียนหัวเล็กน้อย แต่ก็
ไม่ส่งผลต่อการเคลื่อนไหว ตราบใดที่ขยับร่างกายช้ำลงสักหน่อยก็
ไม่มีปัญหาแล้ว พวกเขำมาถึงบ้ำนของพ่อแม่ก่อนโม่ซิวเหยียน
ในห้องของโม่ฉิง บรรดำบุรุษสกุลโม่ต่ำงนั่งหลังตรงเป็นแถว ราว
กับกำลังหารือเรื่องศึกสงครามกับแม่ทัพใหญ่ที่ชายแดนอย่ำงจริงจัง

แม้โม่ฉิงจะดูซูบผอมลงไปบ้ำง แต่หลังจากกลับบ้ำนและได้รับ
การดูแลมาหลายวัน สภำพจิตใจก็ฟื้นคืนมาเกือบเป็นปกติ
บรรยากำศน่ำเกรงขำมนี้ยังคงทำให้ผู้คนรู้สึกหนาวสั่นเมื่อได้เห็น
โม่จงหยวนเหลือบมองบิดำก่อนจะเอ่ย “โชคดีที่ไม่ทำให้พวก
ท่านผิดหวัง พวกข้าสร้ำงอาวุธร้ำยแรงชนิดนั้นสาเร็จแล้ว อีกทั้งข้า
ยังได้เรียนรู้วิธีการทำอย่ำงละเอียดด้วย”
เขำเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วหันไปมองโม่ฉิงที่นั่งอยู่บนเตียง
“ท่านพ่อ ข้าคิดว่าตั้งแต่วันพรุ่งนี้เราสามารถเริ่มสร้ำงระเบิดได้
แล้ว”
โม่ฉิงพยักหน้ำเบำ ๆ “อืม คนที่คุกคำมสกุลโม่ของเราอาจ
ปรากฏตัวได้ทุกเมื่อ ยิ่งทำระเบิดออกมาได้เร็วเท่ำไหร่ก็จะยิ่งดี คำด
ว่าอีกราวยี่สิบกว่าวัน เจ้ำหกก็คงจะนาคนกลับมาจากหนานเจียงแล้ว
ถึงตอนนั้น พวกเราต้องรวมตัวกันให้เร็วที่สุด พร้อมรับมือกับทุก
สถำนการณ์ที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ”
“ขอรับ พรุ่งนี้พวกเราจะเริ่มลงมือ พยายามทำออกมาให้มากพอ
ก่อนที่น้องหกจะกลับมา” โม่จงหยวนตอบรับ
“จงหยวน แม้ว่าพี่สี่จะยังเคลื่อนไหวไม่ค่อยสะดวก แต่สองมือ
ของข้าฟื้นตัวเต็มที่แล้ว ข้าเองก็สามารถช่วยได้เช่นกัน”
เพื่อไม่ให้ถูกปฏิเสธ โม่ซิวเหยียนจึงจงใจโบกแขนไปมาสองสาม
ครั้งต่อหน้ำทุกคน

พี่ใหญ่ พี่รอง พี่สามก็ต่ำงแสดงออกว่าตนเองสามารถช่วยได้
เช่นกัน
เนื่องจากการสร้ำงอาวุธชนิดนี้เป็นความลับ ไม่สามารถ
มอบหมายให้ผู้อื่นทำได้ พวกเขำพี่น้องจึงต้องพยายามเอาชนะ
สภำพร่างกายและพยายามมีส่วนร่วมให้มากที่สุด
โม่ชูหานที่เพิ่งเลิกงำนกลับมา พอได้ยินว่าทำระเบิดสาเร็จแล้ว
และในอนาคตจะต้องเร่งทำ เขำก็รู้สึกกระวนกระวายใจ
“พรุ่งนี้ข้าจะไปลาออกจากตำแหน่งที่ที่ว่าการ กลับมาช่วยที่
บ้ำน”
“ไม่ได้ พี่แปด การที่ท่านไปเป็นเจ้ำหน้ำที่ไม่ใช่เพื่อเงินเดือน
เพียงเล็กน้อย แต่เพื่อให้ครอบครัวของเรามีความปลอดภัยมากขึ้น”
โม่จิ่วเยี่ยคัดค้ำนเรื่องที่พี่แปดจะลาออกจากตำแหน่งหัวหน้ำ
เจ้ำหน้ำที่
ทุกวันที่เขำทำงำนในที่ว่าการ สาหรับพวกชำวบ้ำนแล้ว เขำก็
คือข้าราชการคนหนึ่ง
ตอนนี้สกุลโม่มีกิจการมากขึ้นเรื่อย ๆ หากพวกสุนัขจิ้งจอกคิด
จะทำร้ำยสกุลโม่ พวกมันก็ต้องคิดให้ดีเสียก่อนหากรู้ว่าคนในบ้ำนนี้
เป็นถึงหัวหน้ำเจ้ำหน้ำที่ของที่ว่าการ

แม้ว่าโม่จิ่วเยี่ยจะไม่กลัวพวกอันธพำลเหล่านั้นแต่ใครจะอยาก
ใช้ชีวิตที่มีแต่ปัญหา
หากมีโม่ชูหานเป็นหัวหน้ำเจ้ำหน้ำที่อยู่ อย่ำงน้อยก็สามารถ
สร้ำงความน่ำเกรงขำมได้
สิ่งสาคัญที่สุดคือโม่ชูหานออกลาดตระเวนในเมืองทุกวัน เขำจึง
รู้เรื่องต่ำง ๆ มากกว่า
หากเกิดอะไรขึ้น เขำก็สามารถรู้ได้เป็นคนแรก
ทันทีที่โม่จิ่วเยี่ยพูดจบ โม่ฉิงก็กล่าวต่อว่า “ถูกต้อง ชูหานไม่
ควรลาออก ที่บ้ำนมีพี่น้องของเจ้ำคอยช่วยงำนกันอยู่แล้ว ไม่
จำเป็นต้องให้เจ้ำลาออกมาช่วยหรอก”
โม่ชูหานเห็นพี่น้องยุ่งวุ่นวายทุกวัน เขำจึงอยากลาออกจาก
ตำแหน่งหัวหน้ำเจ้ำหน้ำที่กลับมาช่วยจริง ๆ
แต่จุดเด่นที่สุดของเขำคือการเชื่อฟัง โดยเฉพำะอย่ำงยิ่งหาก
เป็นน้องเก้ำและบิดำที่เอ่ยปำก แม้ว่าในใจจะไม่ยินยอม เขำก็ได้แต่
พยักหน้ำรับอย่ำงว่าง่ำย
“หากเป็นเช่นนั้น ก็เอาตำมที่ท่านพ่อกับน้องเก้ำพูดเถอะ”
พ่อลูกปรึกษำหารือกันสักพัก ตัดสินใจว่าพรุ่งนี้ทุกคนจะร่วมกัน
สร้ำงระเบิด
ซึ่งรวมไปถึงโม่ฉิงและโม่ซิวเหยียนด้วย

ตอนนี้สองพ่อลูกอาจกล่าวได้ว่าเป็นเพื่อนร่วมชะตำกรรม แม้ว่า
ทั้งคู่จะเคลื่อนไหวลาบำก แต่ก็ไม่อยากพลาดโอกำสที่จะได้ช่วยใน
ครั้งนี้
หลังจากที่ทั้งสองคนขอร้องซ้ำแล้วซ้ำเล่ำ กระบอกไม้ไผ่ที่ใช้ทำ
ระเบิดจึงถูกมอบให้พวกเขำ เรื่องเช่นนี้ไม่ได้ยากเย็นนัก แค่ต้องใช้
เวลาสักหน่อย
วันรุ่งขึ้น พี่ห้ำก็พำพี่น้องขึ้นเขำไปทำดินปืน
ส่วนกระบอกไม้ไผ่ที่ใช้ในการทำนั้น ไม้ไผ่ในพื้นที่มิติของเฮ่อจื
อหร่านที่ปลูกไว้ให้ข้าวปั้นน้อยขยายพันธุ์รวดเร็วมาก มีมากมายจน
เรียกว่าล้นหลามเลยทีเดียว
แน่นอนว่า การที่ข้าวปั้นน้อยสามารถปรากฏตัวที่นี่ได้ ก็
หมายความว่าบริเวณใกล้เคียงก็มีต้นไผ่ด้วย
โม่จิ่วเยี่ยเคยไปตรวจสอบแล้ว พบว่ามีป่ำไผ่ที่ไม่ค่อยใหญ่นักอยู่
จริง ๆ ทำให้ไผ่ที่เติบโตที่นี่เล็กกว่าต้นไผ่ในภำคใต้มาก
การทำระเบิดต้องใช้กระบอกไม้ไผ่ที่มีความหนาเท่ำกันทั้งบน
และล่ำง ยิ่งสม ่ำเสมอเท่ำไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น
กระบอกไม้ไผ่ที่ได้มาตรฐำนเช่นนี้ หาได้ยากในป่ำไผ่นั้น
โม่จิ่วเยี่ยพำเฮ่อจือหร่านออกไปข้างนอก โดยอ้ำงว่าไปเดินเล่น
แล้วนาไม้ไผ่ที่ตัดเตรียมไว้ในพื้นที่มิติไปกองไว้ที่มุมหนึ่งของป่ำไผ่

เช่นเคย เขำส่งเฮ่อจือหร่านกลับบ้ำนอย่ำงปลอดภัย จากนั้นจึง
เรียกคนมาช่วยกันขนไม้ไผ่กลับไป
ตอนนี้โม่ฉิงและโม่ซิวเหยียนก็มีงำนให้ทำเสียที่ โม่จิ่วเยี่ยนาคน
ขนไม้ไผ่กลับมา ทั้งสองคนนั่งตัดแบ่งไม้ไผ่อยู่ใต้ซุ้มองุ่น
โม่ซิวเหยียนจับไม้ไผ่ท่อนหนึ่งที่ถูกตัดแล้ว ทำท่ำเหมือนกำลังจะ
ขว้ำง
โม่ฉิงเห็นบุตรชายทำเช่นนั้น จึงถำมเขำว่า “ทำไมหรือเจ้ำสี่?
เจ้ำอยากเข้าร่วมกองกำลังหรือ”
โม่ซิวเหยียนส่ำยหัว “ขำของข้าที่เช่นนี้ คงเข้าร่วมไม่ได้ใน
ระยะเวลาอันสั้น ข้าเพียงรู้สึกว่ากระบอกไม้ไผ่นี้เบำเกินไป คงขว้ำง
ไปได้ไม่ไกลนัก”
โม่ฉิงลูบเคราสีขำวแซมดำของเขำพลางเห็นด้วย “เจ้ำมาก็พูดมี
เหตุผล ลูกธนูที่พวกเราใช้ในค่ำยทหารนั้น เพื่อเพิ่มระยะยิงแล้ว พวก
เราจึงเพิ่มเหล็กบำงส่วนที่หัวลูกธนู ด้วยวิธีนี้ถึงทำให้ยิงได้ไกลขึ้น”
“ท่านพ่อ ข้าก็หมายความเช่นนั้น ท่านว่าถ้ำเราเพิ่มเหล็ก
บำงส่วนที่ด้านนอกของกระบอกไม้ไผ่ด้วย มันจะให้ผลเหมือนกับลูก
ธนูหรือไม่?”
ขณะพ่อลูกกำลังสนทนากันอยู่ โม่จิ่วเยี่ยก็อุ้มมัดไม้ไผ่กองใหญ่
เดินเข้ามาในลานบ้ำน

“น้องเก้ำ เจ้ำมาได้เวลาพอดี ข้ากับท่านพ่อกำลังพูดคุยกัน ว่า
ถ้ำหุ้มกระบอกไม้ไผ่ด้วยแผ่นเหล็กชั้นหนึ่ง จะช่วยเพิ่มระยะการขว้ำง
ระเบิดได้”
พอพูดถึงแผ่นเหล็ก โม่จิ่วเยี่ยก็นึกถึงระเบิดมือในพื้นที่มิติของ
ภรรยา
ด้านนอกของระเบิดมือเป็นเหล็ก และมีน้ำหนักมากกว่าระเบิดที่
พวกเขำทำจากกระบอกไม้ไผ่หลายเท่ำ
ไม่เพียงเท่านั้น หลังจากระเบิดมือระเบิดแล้ว มันยังพ่นลูกเหล็ก
เล็ก ๆ ออกมานับไม่ถ้วนด้วย ลูกเหล็กเหล่านั้นอาศัยแรงผลักจาก
การระเบิด ทำให้มันคมกว่าดำบและกระบี่อีกเสีย