ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง - บทที่ 461 ข้าจะต้องอดทนให้ได้

โดยสรุปแล้ว ความรู้สึกตึงเครียดในใจของเฮ่อฮูหยินได้สลายไป
อย่างสิ้นเชิง
นางเชื่อใจหมอต าแยผู้เลื่องชื่ออย่างไร้เหตุผลเช่นนี้
ตราบใดที่มีหมอต าแยยังอยู่ หร่านหร่านจะต้องคลอดได้อย่าง
ราบรื่นแน่นอน
สองแม่ลูกกลับมาที่ห้องของเฮ่อจือหร่าน เฮ่อซื่อหมิงกล่าวถึง
อาการของนางอีกครั้ง
“เมื่อครู่ข้าตรวจดูหร่านหร่านแล้ว หากไม่มีอะไรผิดพลาด นาง
น่าจะเริ่มเจ็บท้องคลอดช่วงเช้าวันพรุ่งนี้”
ได้ยินว่าจะเริ่มคลอด เฮ่อจือหร่านก็รู้สึกกังวลอยู่บ้าง
พี่ใหญ่เหมือนจะมีท่าทีสงบนิ่ง แต่ในฐานะที่นางก็เป็นหมอ ย่อมรู้
ดีว่าการคลอดทารกที่อยู่ในต าแหน่งผิดปกตินั้นต้องเผชิญกับความ
ยากล าบากมากเพียงใด
หรือว่าพี่ใหญ่เป็นเทพเจ้ากระนั้นหรือ?
แม้แต่การคลอดฝาแฝดที่อยู่ในต าแหน่งผิดปกติก็ยังสามารถท า
ให้นางคลอดได้อย่างราบรื่น?
ขณะที่เฮ่อจือหร่านก าลังสงสัย เฮ่อซื่อหมิงก็เอ่ยขึ้นอีกครั้ง

“ตามหลักแล้ว ระยะเวลาก่อนหร่านหร่านที่จะคลอดยังเหลืออีก
อย่างน้อยสามวัน แต่ว่าต าแหน่งของทารกในครรภ์นางจ าเป็นต้อง
ได้รับการแก้ไขทันที่ กระบวนการแก้ไขจะท าให้เจ็บปวดอยู่บ้าง และ
ยังอาจกระตุ้นให้นางคลอดก่อนก าหนดได้ด้วย”
ส าหรับความหมายที่ชัดเจนลึกซึ้งกว่านั้นเฮ่อซื่อหมิงไม่คิดจะ
อธิบายไปมากกว่านี้
จากการตรวจอาการเมื่อครู่ เขายืนยันได้ว่าเด็กในครรภ์ของ
น้องสาวอยู่ในต าแหน่งที่ไม่ถูกต้องและโชคดีที่เขามาถึงซีเป่ยได้
ทันเวลา
หากช้าไปกว่านี้ แม้อาจารย์หมอเทวดาจะมาเอง ก็คงไม่สามารถ
ช่วยอะไรได้
เฮ่อซื่อหมิงที่มีความมั่นใจเช่นนี้ก็เพราะอาจารย์หมอเทวดาได้
มอบต าราที่บันทึกวิธีการฝังเข็มอันน่าอัศจรรย์ไว้ให้เขา
เขาสามารถใช้การฝังเข็มร่วมกับการบีบนวดเพื่อปรับต าแหน่ง
ของทารกในครรภ์ได้
หากทารกในครรภ์อยู่ในต าแหน่งที่ถูกต้อง ส าหรับสตรีท้องที่ไม่
มีปัญหาสุขภาพก็แทบจะคลอดได้ง่าย
แม้แต่เฮ่อจือหร่านที่ตั้งครรภ์แฝดก็สามารถคลอดได้อย่างราบรื่น

สิ่งส าคัญที่สุดคือเขายังเรียนวิธีการฝังเข็มเพื่อช่วยให้คลอดจาก
ต ารามา ซึ่งจะช่วยลดระยะเวลาความเจ็บปวดของหญิงมีครรภ์ และ
ช่วยให้เด็กคลอดออกมาได้เร็วขึ้น
แม้เฮ่อจือหร่านจะไม่รู้วิธีการที่พี่ชายจะปรับต าแหน่งทารกใน
ครรภ์ได้อย่างแน่ชัด แต่ตามความเข้าใจของนาง มันก็คงไม่พ้น
วิธีการทางการแพทย์อย่างหนึ่ง
วิธีการนี้นางเคยได้ยินในชาติก่อน มันคือการปรับต าแหน่งของ
ทารกผ่านหน้าท้องของสตรีมีครรภ์
วิธีนี้แท้จริงแล้วเป็นความทรมานส าหรับหญิงตั้งครรภ์ แม้จะใช้
ค าว่าปวดร้าวก็ยังไม่มากเกินไป
ส าหรับเรื่องนี้ เฮ่อจือหร่านก็ไม่ได้ใส่ใจนัก
นางไม่ใช่คุณหนูผู้อ่อนแอเหมือนเจ้าของร่างเดิม เมื่อต้อง
เผชิญหน้ากับความเจ็บปวดที่อาจจะมาถึงในไม่ช้า นางไม่มีความ
หวาดกลัวแต่อย่างใด
แต่ส าหรับบางคนที่ได้ยินพี่ชายภรรยาบอกว่าการปรับต าแหน่ง
ของทารกอาจท าให้หร่านหร่านเจ็บปวด กลับท าให้โม่จิ่วเยี่ยรู้สึกไม่
สบายใจ
“พี่ชาย ไม่มีวิธีอื่นแล้วหรือ?”

หร่านหร่านของเขาต้องทนทรมานมามากแล้วตอนมาอยู่กับเขา
น่าเสียดายที่เรื่องเช่นนี้ไม่อาจแทนที่กันได้ ไม่อย่างนั้นเขาคงรับภาระ
ทั้งหมดนี้ไปโดยไม่ต้องพูดอะไร
เฮ่อซื่อหมิงเพียงส่ายหน้าให้เขา จากนั้นก็หันไปมองเฮ่อจือหร่าน
“หร่านหร่าน พี่ชายหวังว่าเจ้าจะอดทนเพื่อลูกในท้องและตัวเจ้า
เอง ขอเพียงสามารถทนได้ พี่ชายรับรองว่าทุกอย่างจะดีขึ้น”
เขาเข้าใจน้องสาวของตัวเองดี นางถูกบิดามารดาประคบประ
หงมมาตั้งแต่เล็ก ไม่เคยให้นางต้องล าบากแม้แต่น้อย
ความเจ็บปวดจากการปรับต าแหน่งทารกนั้น ไม่ใช่สิ่งที่คน
ธรรมดาจะทนรับได้
หากไม่ใช่เพื่อความปลอดภัยของน้องสาวและหลานชายหรือ
หลานสาวทั้งสอง เขาในฐานะพี่ชายก็ไม่อยากจะลงมือ
พอได้ฟังค าเตือนของพี่ใหญ่ เฮ่อจือหร่านก็ดูสงบนิ่ง
“พี่ใหญ่ ท่านวางใจเถอะ ข้าจะต้องอดทนให้ได้แน่นอน”
เฮ่อซื่อหมิงไม่เชื่อค าพูดนี้เลย แต่ถึงแม้นางจะทนไม่ไหวก็ต้อง
ยอมรับมันเท่านั้น เพราะเมื่อเทียบกับความทุกข์ทรมานนี้แล้ว ชีวิต
คนยังส าคัญกว่า
“ดี เรื่องนี้ไม่ควรรอช้า พวกเราเริ่มกันตอนนี้เลย”
พูดจบ เขาก็กวาดตามองรอบห้อง

“น้องเขยอยู่ที่นี่ ส่วนคนที่เหลือออกไปรออยู่ข้างนอกเถอะ
ขอรับ”
ข่าวการมาของเฮ่อซื่อหมิง พวกพี่ชายสกุลโม่ได้วิ่งไปแจ้งที่เรือน
ของบิดามารดาแล้ว
ฮูหยินผู้เฒ่าเรียกสะใภ้ใหญ่ที่อยู่ใกล้มากที่สุดให้มาด้วย
พอนางมาถึง ก็เห็นโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อซื่อหมิงยืนอยู่ซ้ายขวาเตรียม
ปิดประตูห้อง อีกทั้งยังเห็นเฮ่อฮูหยินที่มีสีหน้าเป็นกังวลอย่างยิ่ง
เมื่อครู่บุตรชายไปแจ้งข่าวนาง ก็เพียงบอกว่าคุณชายใหญ่เฮ่อ
มาเยือน แต่ไม่ได้บอกอะไรอื่นเพิ่มเติม ดังนั้นฮูหยินผู้เฒ่าจึงยังไม่รู้ว่า
เฮ่อซื่อหมิงคือหมอต าแยผู้เลื่องชื่อ
นางเห็นสีหน้าของทุกคนดูไม่ชอบมาพากลจึงดึงตัวเฮ่อฮูหยินมา
ถาม
“แม่สะใภ้ หรือว่าหร่านหร่านจะคลอดแล้วหรือ?”
แต่นี่ดูจะไม่เหมือน ชายหนุ่มสองคนปิดประตูห้อง หมอต าแยก็
ไม่ได้เข้าไป เป็นไปไม่ได้ที่เฮ่อจือหร่านจะคลอด แต่นอกจากนี้นางก็
เดาไม่ออกว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ตอนนี้ในห้องไม่มีเสียงอะไรเลย เฮ่อฮูหยินเห็นแม่เขยถามจึงเล่า
ตัวตนของบุตรชายว่าเป็นหมอต าแยและต าแหน่งของเด็กในครรภ์
ผิดปกติ เฮ่อซื่อหมิงจึงก าลังเตรียมช่วยนางปรับต าแหน่งทารก

แม้ฮูหยินผู้เฒ่าจะเป็นคนใจเย็นแค่ไหน แต่เมื่อได้รู้เรื่องมากมาย
ในคราวเดียว ก็ต้องใช้เวลากลั่นกรองพอสมควร
โดยเฉพาะเมื่อแม่สะใภ้บอกว่า ลูกของเฮ่อจือหร่านอยู่ใน
ต าแหน่งผิดปกติ เรื่องนี้ท าเอาหัวใจนางแทบหลุดออกมาทางล าคอ
ไม่ทันได้ซักถามรายละเอียดเกี่ยวกับตัวตนของเฮ่อซื่อหมิง นาง
ก็รีบคว้ามือของเฮ่อฮูหยินด้วยความสั่นเทา
“แม่สะใภ้ ท่านบอกว่าทารกในครรภ์ของหร่านหร่านต าแหน่ง
ผิดปกติ แล้วเหตุใดหมอต าแยจึงไม่สังเกตเห็น”
ไม่ใช่ว่านางไม่เชื่อเฮ่อซื่อหมิง แต่การที่ทารกต าแหน่งผิดปกติ
นั้นไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเฮ่อจือหร่านที่ตั้งครรภ์แฝด
นี่เป็นเรื่องที่อาจเป็นอันตรายถึงชีวิตได้ทุกเมื่อ
นางเพียงหวังว่าเฮ่อซื่อหมิงจะตรวจผิดพลาด และสะใภ้ของนาง
จะไม่มีปัญหาเรื่องนี้
แต่ค าพูดของเฮ่อฮูหยินกลับราวกับสาดน ้าเย็นใส่ศีรษะนาง
“ข้าเชื่อว่าแม่เขยคงเคยได้ยินชื่อเสียงของหมอเทวดาที่รักษา
โรคสตรีมาบ้าง ทุกคนในเมืองหลวงต่างรู้ดีว่าไม่ว่าจะเป็นโรคสตรี
พวกเราหรือแม้แต่การคลอดที่ยาก เพียงแค่เขาลงมือรักษาก็ไม่มีโรค
ใดที่รักษาไม่หาย ข้าไม่ได้ก าลังอวดโอ้ลูกชายตัวเอง แต่หมอเทวดา
จะตรวจผิดพลาดได้อย่างไร”

พูดถึงตรงนี้เฮ่อฮูหยินก็หยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับน ้าตาที่ก าลัง
จะไหลออกมา แล้วมองไปทางประตูห้องของเฮ่อจือหร่านด้วยความ
กังวล
ฮูหยินผู้เฒ่าเพิ่งจากเมืองหลวงมาได้เพียงหนึ่งปี นางย่อมรู้เรื่อง
หมอต าแยผู้เลื่องชื่อ
เมื่อครู่นี้เพราะความเป็นห่วงจนสับสน นางจึงไม่อยากเชื่อว่าเฮ่อ
ซื่อหมิงคือหมอต าแยคนนั้น
แต่คนที่มีสติอยู่แล้ว ย่อมไม่อาจปล่อยให้ความกังวลท าให้ตามืด
บอดได้นาน
“แม่สะใภ้ ในเมื่อคุณชายใหญ่เฮ่อเป็นหมอต าแยคนนั้น ความ
ปลอดภัยของหร่านหร่านก็มีหลักประกันแล้ว”
เฮ่อฮูหยินพยักหน้า “ใช่แล้ว จื่อหมิงรีบควบม้ามา ก็เพื่อ
ช่วยชีวิตน้องสาวของเขานั่นแหละ”
น ้าตาของนางคลอเบ้าตลอดเวลา ส่วนใหญ่เป็นเพราะบุตรสาวที่
ต้องทนทุกข์ทรมาน นางในฐานะมารดารู้สึกปวดใจ แต่ก็ไม่สามารถ
รับความทุกข์แทนนางได้
ฮูหยินผู้เฒ่าทั้งสองปลอบประโลมกันอยู่ในลานบ้าน ส่วนภายใน
ห้องเฮ่อซื่อหมิงน าเข็มเงินออกมา ปักลงบนจุดฝังเข็มหลายจุดรอบ
ท้องของเฮ่อจือหร่าน

โม่จิ่วเยี่ยยืนอยู่ข้างเตียง จับมือเฮ่อจือหร่านไว้ ด้วยความตื่นเต้น
จนหน้าผากเม็ดเหงื่อผุดพราย
ผ่านไปประมาณหนึ่งก้านธูป เฮ่อซื่อหมิงถอนเข็มเงินออก แล้ว
สั่งโม่จิ่วเยี่ยว่า
“น้องเขย เจ้าไปหยิบผ้าปูเตียงที่บางกว่านี้มาให้ข้าหน่อย”
โม่จิ่วเยี่ยไม่รู้ว่าเขาต้องการจะท าอะไร แต่ก็รีบท าตามค าสั่งอย่าง
ว่องไว