ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง - บทที่ 491 การทำน้ำแข็งจากดินประสิว
บทที่ 491 การทำน้ำแข็งจากดินประสิว
ถังหมิงรุ่ยรู้ดีว่าเมล็ดข้าวโพดของสกุลโม่จะต้องขายให้กับทางการ เวลาที่เขาจะสร้างผลกำไรสูงมีเพียงปีเดียวเท่านั้น
แม้ว่าขนมปังข้าวโพดจะอร่อย แต่ก็เห็นได้ชัดว่าไม่สามารถทำกำไรได้สูงเท่ากับอาหารที่ทำจากข้าวโพดหวาน
เขามองไปที่เฮ่อจือหร่าน “พี่สะใภ้เก้ามีวิธีเก็บรักษาข้าวโพดให้สดใหม่หรือไม่?”
ในความทรงจำของถังหมิงรุ่ย พี่สะใภ้เก้าไม่เพียงแต่ฉลาดแต่ยังมีความรู้กว้างขวาง บางทีนางอาจจะคิดวิธีดี ๆ ในการเก็บรักษาข้าวโพดให้สดใหม่ได้
เมื่อถูกถังหมิงรุ่ยถามเช่นนี้ สิ่งแรกที่เฮ่อจือหร่านนึกถึงก็คือข้าวโพดหวานสามารถเก็บรักษาด้วยการแช่แข็งได้ในฤดูกาลนี้ การแช่แข็งอาหารมีเพียงวิธีเดียวคือการทำน้ำแข็ง
ในชาติก่อน การใช้ดินประสิวในการทำน้ำแข็งไม่ใช่ความลับอะไร เด็กหลายคนก็ทำการทดลองนี้ในชั้นเรียน
“ข้าวโพดหวาน สามารถเก็บรักษาด้วยการแช่แข็งได้”
ถังหมิงรุ่ย “…”
พี่สะใภ้เก้าสิ่งที่พูดมาก็เหมือนไม่ได้พูดอะไรเลย
สภาพอากาศเช่นนี้ แม้จะไม่ร้อนเท่าฤดูร้อน แต่จะไปหาน้ำแข็งจากที่ไหนได้เล่า?
เห็นได้ชัดว่าถังหมิงรุ่ยรู้สึกท้อแท้ “หากรู้เช่นนี้แต่แรก ข้าคงจะหาคนเก็บน้ำแข็งไว้บ้างตั้งแต่ฤดูหนาวปีที่แล้ว ตอนนี้คงเป็นไปไม่ได้แล้ว”
ในความเข้าใจของเขา น้ำแข็งที่ผู้คนใช้ในฤดูร้อนทั้งหมดล้วนเป็นน้ำแข็งที่เก็บรักษาไว้ตั้งแต่ฤดูหนาว
ถ้ำจำนวนมากมีอุณหภูมิต่ำมาก ผู้คนมักจะหาถ้ำเช่นนี้เพื่อเก็บรักษาน้ำแข็งในฤดูหนาว
อย่าว่าแต่การหาถ้ำที่เย็นเยือกเช่นนี้จะไม่ง่ายเลย แค่การขนย้ายน้ำแข็งก็เป็นงานใหญ่แล้ว ครอบครัวใหญ่หลายครอบครัวต้องจ้างคนงานจำนวนมากเพื่อทำงานนี้เช่นนี้
แค่นั้นยังไม่พอ แม้ว่าภายในถ้ำจะเย็นและชื้น แต่ก็ไม่ได้เย็นเท่ากับอุณหภูมิในฤดูหนาว การวางก้อนน้ำแข็งไว้ข้างในเพียงแค่ช่วยชะลอความเร็วในการละลายเท่านั้น
เมื่อถึงฤดูร้อนที่ต้องใช้น้ำแข็ง หากหักส่วนที่ละลายไปตามธรรมชาติออก เหลือครึ่งหนึ่งก็ถือว่าดีแล้ว
ด้วยเหตุนี้ น้ำแข็งในฤดูร้อนของราชวงศ์ต้าซุ่นจึงมีค่ามาก และมีคนน้อยมากที่สามารถใช้ได้
เฮ่อจือหร่านมองเห็นสีหน้าผิดหวังของถังหมิงรุ่ยอย่างชัดเจน
นางยิ้มพลางกล่าวว่า “น้องชายถังไม่ต้องกังวลเรื่องน้ำแข็ง เจ้าเพียงแค่หา สถานที่ที่ใหญ่หน่อย ยิ่งห้องใหญ่ยิ่งดี ให้เพียงพอสำหรับเก็บข้าวโพดหวานที่เจ้าจะใช้ก็พอ”
ถังหมิงรุ่ยรู้สึกงุนงงกับสิ่งที่ได้ยิน การหาสถานที่ที่ใหญ่ ๆ นั้นไม่ใช่ปัญหา บ้านที่ครอบครัวของเขาซื้อไว้นั้นมีลานกว้างใหญ่ และยังมีห้องว่างอีกหลายห้อง
เขาเพียงแต่ไม่เข้าใจว่าพี่สะใภ้เก้าต้องการทำอะไรกันแน่ หากตีความตามที่นางพูด พี่สะใภ้เก้าสามารถหาน้ำแข็งมาได้
“พี่สะใภ้เก้า ท่านหมายความว่าอย่างไร?”
“ก็อย่างที่เจ้าคิดนั่นแหละ ข้าสามารถหาน้ำแข็งมาได้” เฮ่อจือหร่านไม่ได้ดูจริงจังนัก แต่น้ำเสียงของนางกลับให้ความรู้สึกที่ไม่อาจโต้แย้งได้อย่างประหลาด
ถังหมิงรุ่ยยิ่งรู้สึกว่าตนเองเชื่อนางโดยไม่มีเหตุผล เขาลุกขึ้นยืน
“ดีเลย! ข้าจะกลับไปจัดการหาห้องใหญ่ ๆ เดี๋ยวนี้เลย”
พูดจบ เขาก็เตรียมตัวจะจากไป แต่ถูกเฮ่อจือหร่านเรียกไว้
“น้องชายถังอย่าเพิ่งรีบร้อน ในเวลาสามวัน ก้อนน้ำแข็งของข้าก็จะทำเสร็จ ห้องว่างที่เจ้าเตรียมไว้นั้น ต้องใช้โคลนปิดผนังโดยรอบให้สนิท ยกเว้นประตู จำเป็นต้องทำให้อากาศไม่สามารถผ่านเข้าออกได้ มีเพียงวิธีนี้เท่านั้น ก้อนน้ำแข็งที่วางไว้ข้างในจึงจะไม่ละลายโดยง่าย”
สมัยโบราณไม่เหมือนสมัยปัจจุบัน ประตูห้องเย็นไม่สามารถทำให้ปิดสนิทได้ เฮ่อจือหร่านคิดว่าทำให้ห้องปิดสนิทให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ จากนี้ไปอากาศจะเย็นลงเรื่อย ๆ ก้อนน้ำแข็งที่ทำให้หนาขึ้นก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรมาก อย่างมากนางก็แค่จัดหาก้อนน้ำแข็งมาเพิ่มเพื่อเปลี่ยนเท่านั้นเอง
อย่างมากก็แค่ต้องทนอีกสามเดือน อุณหภูมิของซีเป่ยก็จะติดลบ ถึงตอนนั้นแม้ไม่มีน้ำแข็ง ข้าวโพดหวานก็สามารถเก็บรักษาไว้ได้
ถังหมิงรุ่ยไม่เข้าใจเหตุผลที่เฮ่อจือหร่านสั่งให้เขาปิดผนึกห้องด้วยโคลน แต่เขาก็เชื่อใจอีกฝ่ายโดยไม่มีเงื่อนไข
“พี่สะใภ้เก้าวางใจได้ ข้าจะไปจัดการทันที”
เมื่อถังหมิงรุ่ยจากไป โม่จิ่วเยี่ยก็ถามเฮ่อจือหร่านอย่างสงสัย
“หร่านหร่าน เจ้าจะไปหาก้อนน้ำแข็งจากที่ใดกัน”
เฮ่อจือหร่านไม่ได้ตอบในทันที แต่กลับจูงมือเขากลับเข้าห้อง จากนั้นก็เคลื่อนตัวเข้าสู่พื้นที่มิติ
ดินประสิวนั้นมีขายมากมายในเถาเป่าและราคาก็ถูกมากด้วย
เนื่องจากนางก็เพิ่งทำเป็นครั้งแรก จึงซื้อมาเพียงเล็กน้อยเพื่อทดลองเท่านั้น
นับตั้งแต่ได้เห็นเฮ่อจือหร่านคลอดบุตรด้วยตาตนเอง โม่จิ่วเยี่ยก็ยิ่งรู้สึกสงสารนางมากขึ้น แม้จะพ้นช่วงอยู่ไฟแล้ว เขาก็ไม่อยากให้นางต้องลำบากแม้แต่น้อย แม้แต่น้ำล้างเท้าทุกวันก็จะยกมาให้เฮ่อจือหร่านด้วยตัวเอง
เฮ่อจือหร่านก็เคยชินกับการดูแลของสามีแล้ว นับตั้งแต่คลอดบุตรจนถึงตอนนี้ นางก็อ้วนขึ้นเพราะการดูแลของโม่จิ่วเยี่ย
นางอ้วนขึ้นเล็กน้อย ไม่เพียงแต่ไม่ส่งผลกระทบต่อความงาม แต่ยังดูมีเสน่ห์ไปอีกแบบ
การทำน้ำแข็งด้วยดินประสิวไม่สามารถทำเสร็จได้ในเวลาอันสั้น ทั้งสองคนกังวลว่าอาจมีคนมาตามหาพวกเขา จึงนำดินประสิวออกจากพื้นที่มิติมาด้วย
พวกเขาหาอ่างไม้หลายใบที่มีขนาดแตกต่างกันมาไว้ในห้องของตน โม่จิ่วเยี่ยดำเนินการตามวิธีของเฮ่อจือหร่าน
ที่จริงแล้วการทำน้ำแข็งด้วยดินประสิวไม่ได้ยากอะไร หลังจากทำตามวิธีที่เฮ่อจือหร่านบอกไว้ ไม่นานโม่จิ่วเยี่ยก็พบความตื่นเต้นว่ามีน้ำแข็งบาง ๆ เกาะอยู่บนผิวน้ำในอ่างไม้ใบเล็ก
เขาพูดอย่างตื่นเต้นว่า “หร่านหร่าน เจ้ามาดูเร็ว พวกเราทำสำเร็จแล้ว”
เฮ่อจือหร่านรู้ว่าหากใช้วิธีถูกต้อง ย่อมสำเร็จแน่นอน
ถึงกระนั้นนางก็ยังรู้สึกตื่นเต้นมาก เพราะนี่เป็นครั้งแรกในสองชาติภพที่นางได้ใช้วิธีนี้ในการทำน้ำแข็ง
“ท่านพี่ พอถึงตอนกลางคืน ข้าคาดว่าน้ำในอ่างนี้จะกลายเป็นก้อนน้ำแข็งทั้งหมดแล้ว”
“หร่านหร่าน เจ้าอาจไม่รู้ว่าในฤดูกาลนี้ การมีก้อนน้ำแข็งขนาดใหญ่เท่านี้จะทำให้คนอื่นอิจฉาแค่ไหน”
ตั้งแต่เด็ก เขาเป็นสหายเรียนหนังสือของหนานฉี
ในวังหลวง เขาได้เห็นกับตาตนเองว่านางสนมสองคนของจักรพรรดิซุ่นอู่ทะเลาะวิวาทกันเพราะก้อนน้ำแข็งที่ไม่ได้ใหญ่มากนัก
แม้ว่าในวังหลวงจะมีคนรับผิดชอบเก็บรักษาก้อนน้ำแข็งโดยเฉพาะ แต่นั่นก็ต้องใช้กำลังคนและทรัพยากรมากมาย
น้ำแข็งที่สามารถเก็บรักษาไว้จนถึงฤดูร้อนโดยไม่ละลายนั้นมีน้อยมาก ดังนั้นแม้แต่ในวังหลวงเอง น้ำแข็งในฤดูร้อนก็ยังเป็นของหายากยิ่ง
อีกทั้งยังถูกสงวนไว้ใช้สำหรับจักรพรรดิซุ่นอู่ พระพันปี จักรพรรดินีและนางสนมชั้นสูงเพียงไม่กี่คนเท่านั้น
สิ่งล้ำค่าเช่นนี้ หร่านหร่านของเขาสามารถผลิตออกมาได้ด้วยวิธีง่าย ๆ เช่นนี้ ทำให้เขาประหลาดใจมาก
แรกเริ่มเขายังคิดว่าเฮ่อจือหร่านเพียงแค่อยากลองดูด้วยความสนใจชั่วครู่ ไม่คิดว่าจะสำเร็จได้ง่ายดายเช่นนี้
เคยกล่าวไว้แล้วว่า เฮ่อจือหร่านไม่ได้มีพรสวรรค์ในการค้าขายแต่อย่างใด ที่นางสามารถหาเงินได้ในยุคโบราณนี้ ล้วนเป็นเพราะความรู้จากชาติก่อนทั้งสิ้น
วันนี้หากไม่ใช่เพราะคิดหาวิธีช่วยถังหมิงรุ่ยเก็บรักษาข้าวโพดหวาน นางก็คงไม่นึกถึงวิธีทำน้ำแข็งด้วยดินประสิว
“ดูเหมือนว่าสกุลโม่จะมีช่องทางทำเงินเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งทาง”
“หากหร่านหร่านคิดวิธีทำน้ำแข็งนี้ได้เร็วกว่านี้ ทันฤดูร้อนคงจะทำเงินได้มากมาย แต่ตอนนี้ก็ยังไม่สายเกินไป ขอเพียงพวกเราไม่เปิดเผยวิธีทำน้ำแข็งนี้ออกไป มันก็จะเป็นวิธีทำเงินได้ตลอดไป”
ตอนนี้พูดถึงเรื่องทำกิจการหาเงิน โม่จิ่วเยี่ยก็สามารถพูดได้อย่างคล่องแคล่ว
อาจกล่าวได้ว่า ทั้งสองคนนี้ล้วนเป็นเพราะการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมในการดำรงชีวิต ทำให้หัวคิดการค้าค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นโดยไม่รู้ตัว
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเฮ่อจือหร่าน ในสมองของนางได้เกิดความคิดมากมายในการใช้น้ำแข็งเพื่อหาเงิน
YOU MAY ALSO LIKE
