ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง - บทที่ 554 การจัดการก่อนออกรบ

เรื่องนี้โม่จิ่วเยี่ยไม่เห็นแย้งแต่อย่างใด
เพราะเขาอาศัยอยู่ในบ้านที่ทั้งสวยงามและใช้งานได้จริงจนเคย
ชินแล้ว แม้ว่าราชส านักจะมอบจวนให้เขา เขาก็คงจะไม่สนใจ
ดังนั้น การที่เขาจะสร้างจวนขึ้นที่ซีเป่ยจึงเป็นสิ่งจ าเป็นอย่างยิ่ง
เพราะวันหน้าเขาจะต้องรับผิดชอบกิจการทั้งหมดของซีเป่ย อีก
ทั้งยังจะมีขุนนางท้องถิ่นและบุคลากรอีกมากมายอยู่ใต้บังคับบัญชา
ของเขา
เมื่อการจัดการเขตปกครองเข้าสู่ภาวะปกติแล้ว บรรดาขุนนาง
เหล่านั้นก็จะต้องมารายงานเรื่องราวต่าง ๆ ภายในเขตปกครองให้เขา
ทราบทุกวัน คงไม่อาจปล่อยให้พวกเขาต้องเหน็ดเหนื่อยจากการ
เดินทางไปหมู่บ้านซีหลิ่งได้กระมัง?
การสร้างจวนอ๋องตะวันตก โม่จิ่วเยี่ยยอมรับว่าไม่เชี่ยวชาญเท่า
ความเห็นอันลึกซึ้งของภรรยา
ไม่ว่าจะเป็นการเลือกท าเลหรือรูปแบบกาก่อสร้าง สิ่งเหล่านี้
เฮ่อจือหร่านถนัดมากกว่า
อย่างไรก็ตาม การสร้างจวนอ๋องก็ไม่ได้เร่งรีบ ปล่อยให้ภรรยา
ค่อย ๆ พิจารณา วาดแบบให้เรียบร้อยและมอบให้หูชงมาท าก็พอ

โม่ฉิงเห็นโม่จิ่วเยี่ยจัดการทุกอย่างระเบียบเรียบร้อย และ
บุตรชายทั้งเก้าคนก็มีหน้าที่ของตัวเอง มีเพียงเขาชายแก่เท่านั้นที่
เหมือนจะถูกลืม
“จิ่วเยี่ย เจ้าคิดว่าพ่อควรท าอะไรบ้าง”
โม่จิ่วเยี่ยรู้ดีว่าบิดาจะถามแบบนี้
“ท่านพ่อ ท่านกับพี่สี่รับผิดชอบการสร้างระเบิดเถอะ ต้อง
รับประกันการสนับสนุนแนวหน้าให้ได้”
โม่จิ่วเยี่ยรู้จักนิสัยของบิดาดี หากไม่บอกว่าภารกิจนี้เร่งด่วนสัก
หน่อย บิดาคงจะคิดว่าเขาไม่อยากให้อีกฝ่ายมีส่วนร่วมมากนัก
คนสกุลโม่ทุกคนล้วนไม่เคยทะเลาะเบาะแว้งกันเพราะเรื่องการ
ท างานที่มากเกินไป แต่ละคนกลับอยากท างานให้มากขึ้นด้วยซ ้า
แน่นอนว่าเมื่อโม่ฉิงได้ยินโม่จิ่วเยี่ยให้ตนสร้างระเบิด เพื่อรับรอง
ปริมาณที่เพียงพอส าหรับใช้ในแนวหน้า เขาก็ไม่รู้สึกว่าตนเองถูก
ละเลยอีกต่อไป
“ดี เรื่องนี้ให้พ่อจัดการ รับรองว่าจะจัดหาให้ได้อย่างเพียงพอ”
โม่จิ่วเยี่ยจัดการทุกอย่างเสร็จแล้ว หลังจากแน่ใจว่าไม่มีอะไรตก
หล่น พี่น้องสกุลโม่ก็เริ่มระดมพลออกเดินทางในวันเดียวกัน
เฮ่อจือหร่านคิดไว้แล้วว่าเมื่อราชโองการมาถึง บุรุษสกุลโม่จะน า
กองก าลังออกสู่สนามรบทันที่

ตอนที่บุรุษสกุลโม่ออกรบในอดีต นางไม่ได้อยู่ด้วย การแพ้ชนะ
ในสนามรบและการรักษาชีวิตของพวกเขาขึ้นอยู่กับความสามารถที่
แท้จริงของตนเอง แต่ตอนนี้มันต่างออกไป นางอยู่ที่นี่แล้ว นางจะไม่
ยอมให้คนสกุลโม่ตกอยู่ในอันตรายอีก
ด้วยเหตุนี้ ตั้งแต่วันที่สองหลังจากกลับมาถึงซีเป่ย นางจึงซื้อเสื้อ
เกราะกันกระสุนจ านวนมากจากร้านค้าเถาเป่า
เสื้อเกราะกันกระสุนเป็นอุปกรณ์ช่วยชีวิตที่ดีที่สุด ไม่ว่าจะเป็นพี่
น้องสกุลโม่หรือเหล่าทหาร ทุกคนจะได้รับไปคนละหนึ่งชุด
เฮ่อจือหร่านยังมอบกล้องส่องทางไกลขนาดเล็กให้พี่ห้าอีกอัน
เพื่อให้เขาสามารถสังเกตการณ์ศัตรูได้สะดวกในพื้นที่หนานเจียง
นอกจากนี้ พวกยาสลบ ยาถอนพิษ และผงก ามะถันแดงก็เป็นสิ่ง
ที่ขาดไม่ได้ โดยเฉพาะชาวหนานเจียงที่มักใช้วิชากู่และพิษ การมียา
เหล่านี้ติดตัวไว้ก็สามารถรับประกันความปลอดภัยได้
สรุปแล้ว สิ่งใดก็ตามที่เฮ่อจือหร่านคิดออก นางก็เตรียมไว้ให้
พร้อมส าหรับคนในครอบครัวที่จะออกเดินทางทั้งหมด
อย่างไรก็ตาม ที่มาของสิ่งของบางอย่างนางก็ไม่จ าเป็นต้อง
อธิบาย ทั้งหมดนั้นโม่จิ่วเยี่ยเป็นคนจัดการ
พี่น้องสกุลโม่รู้สึกซาบซึ้งใจนัก เมื่อก่อนตอนพวกเขาออกรบ ไม่
เคยมีของช่วยชีวิตมากมายขนาดนี้ เห็นได้ชัดว่าน้องเก้ากับ
น้องสะใภ้ให้ความส าคัญกับพวกเขามาก

พี่น้องทุกคนรู้ดีว่าสิ่งเหล่านี้มีค่ามาก ทั่วทั้งราชวงศ์ต้าซุ่นคงมี
เพียงพวกน้องเก้าเท่านั้นที่หามาได้
ด้วยของช่วยชีวิตมากมายนี้ รวมถึงกองก าลังที่มีอาวุธทรงพลัง
อย่างระเบิด พวกเขาคงได้รับชัยชนะท่วมท้นในการออกรบครั้งนี้
ทว่าพี่น้องสกุลโม่มักจะรักษาสภาพจิตใจได้ดีเสมอ และไม่
ประมาทเพียงเพราะมีสิ่งของที่คนอื่นไม่มี
หลังจัดสรรก าลังคนเสร็จสิ้น พี่น้องสกุลโม่พากันเตรียมตัวออก
เดินทาง
ยังไม่ทันที่พวกเขาจะออกจากหมู่บ้าน เหล่าขุนนางส่วนใหญ่ใน
เขตซีเป่ยก็ราวกับนัดหมายกันไว้ มายืนเรียงแถวยาวเหยียดถึง
หมู่บ้านซีหลิ่ง
ที่ว่าแถวยาวเหยียดนั้น ความจริงแล้วจ านวนขุนนางมีจ ากัด แต่
ในขบวนของพวกเขามีคนหามหีบใหญ่มากกว่าจ านวนขุนนางหลาย
เท่า
ชาวบ้านในหมู่บ้านซีหลิ่งได้เห็นเรื่องน่าตื่นตาตื่นใจในช่วงไม่กี่
วันที่ผ่านมา
เริ่มจากขันทีจากวังหลวงที่ขี่ม้าตัวใหญ่มาหาสกุลโม่ บอกว่ามา
ส่งราชโองการจากองค์จักรพรรดิ

ต่อมาก็มีทหารจ านวนมากปรากฏตัวขึ้นที่สกุลโม่อย่างกะทันหัน
พวกเขาไม่ได้เข้ามาจากปากทางเข้าหมู่บ้านเลย หรือว่าพวกเขา
ร่อนลงมาจากฟ้า?
พวกเขายังไม่ทันหายตกใจจากเรื่องเหล่านี้ วันนี้ก็มีขุนนาง
มากมายมาอีก ทั้งหมดมุ่งหน้าไปทางเชิงเขา
เมื่อมองดูหีบใหญ่ที่ถูกคนหามมา เห็นได้ชัดว่าใส่ของขวัญ
มากมายหลายอย่าง
หรือว่าสกุลโม่จะรุ่งเรืองแล้ว?
ขุนนางทั้งหลายต่างเข้าแถวมาส่งของขวัญ…
ชาวบ้านอยากไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นกับสกุลโม่กันแน่ แต่พวกเขา
ไม่กล้าเข้าไปใกล้พวกเจ้าหน้าที่มากเกินไป จึงได้แต่รอให้กลุ่มคน
เหล่านั้นเดินห่างออกไปก่อนแล้วค่อย ๆ ลองเดินไปทางเชิงเขา
โชคดีที่บริเวณที่สกุลโม่อาศัยอยู่นั้นค่อนข้างกว้างขวาง แม้พวก
เขาจะอยู่ห่างออกไปบ้างก็ยังสามารถมองเห็นได้ชัดเจน
ในต้าซุ่น ซีเป่ยเป็นภูมิภาคที่มีพื้นที่กว้างใหญ่แต่ประชากรเบา
บาง เนื่องจากมีจ านวนคนน้อย จึงมีการจัดตั้งเพียงหนึ่งเมืองมณฑล
เท่านั้น โดยมีเมืองรอบนอกนับไม่ถ้วน และเมืองอวิ่นก็เป็นเพียงหนึ่ง
ในนั้น

วันนี้ผู้ที่มาเยือนสกุลโม่ล้วนเป็นขุนนางที่ดูแลพื้นที่ใกล้เคียงกับ
เมืองอวิ่น ส่วนคนที่อยู่ไกลออกไป คาดว่าคงต้องใช้เวลาเดินทางมา
ที่นี่หนึ่งถึงสองวัน
ความจริงแล้วโม่จิ่วเยี่ยไม่รู้ว่าการที่ขุนนางเหล่านี้ได้รับข่าวเร็ว
เป็นเพราะหนานอวี่ทั้งสิ้น
หนานอวี่ละเอียดรอบคอบ เมื่อคนส่งราชโองการออกจากเมือง
หลวง เขาก็จัดการให้คนสิบกว่าคนรับผิดชอบส่งต่อราชโองการด้วย
วาจาไปยังที่ว่าการต่าง ๆ ในซีเป่ยอีกครั้ง
ด้วยเหตุนี้ ข่าวที่โม่จิ่วเยี่ยได้รับต าแหน่งเป็นอ๋องตะวันตกและ
ราชส านักได้มอบซีเป่ยให้เป็นเขตปกครองของเขาจึงแพร่กระจายไป
อย่างรวดเร็ว
เมิ่งไห่หนิงเป็นคนของสกุลโม่ครึ่งหนึ่ง เขาจึงไม่เข้าร่วมกับกลุ่ม
ขุนนางที่มาส่งของขวัญเหล่านี้
ท่านเจ้าเมืองไม่รู้ว่าได้รับข่าวมาจากที่ไหน แต่รู้ว่าเมิ่งไห่หนิง
เป็นลูกเขยของสกุลโม่
เรื่องเช่นนี้เขาจัดการพานายอ าเภอคนอื่น ๆ ไปด้วยกัน แต่ไม่
กล้าไปเรียกเมิ่งไห่หนิง นึกถึงครั้งก่อนที่เมิ่งไห่หนิงขอความ
ช่วยเหลือจากเขาในการซื้อเมล็ดพันธุ์ให้ผลผลิตสูง เขาก็ปฏิเสธไป
ตามตรง บอกว่าเมืองไม่มีเงินทอง

ตอนนี้โม่จิ่วเยี่ยได้เป็นอ๋องตะวันตกแล้ว เมิ่งไห่หนิงจะต้องหยิบ
ยกขึ้นมาพูดแน่ เมื่อถึงเวลานั้นหากอ๋องตะวันตกโกรธขึ้นมา เขาคง
จะต้องรับกรรมอย่างหนัก
คิดถึงเรื่องเหล่านี้ ท่านเจ้าเมืองก็เหงื่อเย็นผุดซึมไปทั้งตัว
ด้วยความจนใจ เขาจึงได้แต่เรียกนายอ าเภอในละแวกใกล้เคียง
มาด้วยหลายคน พร้อมกับเตรียมของขวัญแล้วมาที่หมู่บ้านซีหลิ่ง
เพื่อสร้างความประทับใจที่ดีให้กับท่านอ๋องเสียก่อน ด้วยวิธีนี้เมื่อเมิ่ง
ไห่หนิงกล่าวโทษเขา ท่านอ๋องก็อาจจะผ่อนปรนให้เขาบ้าง
น่าเสียดายที่ด้วยนิสัยของโม่จิ่วเยี่ยแล้ว แผนการอันแยบยลของ
ท่านเจ้าเมืองคงจะต้องล้มเหลวอย่างไม่ต้องสงสัย
ท่านเจ้าเมืองผู้นี้ โม่จิ่วเยี่ยคุ้นเคย ตอนที่ชายหนุ่มจัดการกับ
พวกตระกูลเซวียที่โรงเตี๊ยมจิงเซียนโหลวในเมืองมณฑลนั้น เคยพบ
อีกฝ่ายมาครั้งหนึ่งแล้ว
เพียงแต่ตอนนั้นท่านเจ้าเมืองมีท่าทียโสโอหัง ไม่เคยชายตามอง
โม่จิ่วเยี่ยด้วยซ ้า จนท าให้เขาไม่มีความประทับใจใด ๆ ต่อโม่จิ่วเยี่ย
เลย
ยามนี้โม่จิ่วเยี่ยสวมชุดเกราะที่คนน าสารเอามาให้เรียบร้อยแล้ว
ชุดเกราะของขุนพลต้าซุ่นนั้นมีความพิถีพิถันมาก ต าแหน่งของ
เกราะป้องกันอกสามารถบ่งบอกถึงระดับของขุนพลได้