นางร้ายใครว่ารักไม่เป็น - บทที่ 2 แต่งงานกันไหม

บทที่ 2 แต่งงานกันไหม

มินทิราหยุดยืนที่หน้าร้านอาหารหรูแห่งหนึ่ง ร่างบางระบายลม

หายใจออกมาเบา ๆ ก่อนจะก้าวเดินเข้าไปด้านในด้วยท่าทีมั่นใจ ภาย

ในร้านถูกตกแต่งอย่างหรูหราและมีความเป็นส่วนตัวโดยการแบ่งเป็น

ห้อง ๆ มีกำแพงบดบังอย่างมิดซิด

พนักงานหนุมหันมายิ้มเล็ก ๆ แล้วจัดการเปิดประตูให้หญิงสาว

“ไม่ต้องเข้าไป ฉันไปคนเดียวได้” มินทิรายกมือห้ามบอดี้การ์ด

ประจำตัวที่กำลังจะก้าวเดินเข้ามาในห้องพร้อม ๆ กับเธอ แต่พอได้ยิน

แบบนั้นก็หยุดชะงักแล้วยอมยืนรอที่หน้าห้องเงียบ ๆ

<

มินทิราจ้องมองแผ่นหลังกว้างที่นั่งตั้งตรงอยู่กลางห้อง ริมฝี

เดินไปทิ้งตัวลง

ปากเหยียดยิ้มเล็ก ๆ ก่อนจะก้าวเดินไปทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ที่อยู่ตรง

ข้ามกัน พลันตวัดสายตาขึ้นมาประชันกัน ทั้งคู่ต่างมองกันไปมาโดยที่

ไม่เริ่มพูดกันสักที

“นี่เราจะไม่เปิดปากพูดกันเลยใช่ไหม” เมธาวินเลิกคิ้วถามบ่ง

บอกว่าเริ่มหงุดหงิด

“พี่เป็นคนชวนมินมานี่ แล้วใครกันแน่ที่ควรชวนคุย” พูดด้วย

ใบมือขึ้นบวนับ

สรรพนามที่สนิทสนมพร้อมเลิกคิ้วแสยะยิ้ม หยิบมีดขึ้นมาหัน

ดขนมานน.

นื้อสเต๊กชั้นดี นำเข้าปากแล้วเคี้ยวคำเล็ก ๆ โดยที่ใบหน้ายังคงเปื้อน

อยยิ้มกวนประสาท

เมธาวินขบกรามแน่น สงครามมันเริ่มขึ้นตั้งแต่ยังไม่แต่งงาน

ด้วยซ้ำ แต่ชายหนุมไม่สน เขามองการกระทำพวกนั้นแล้วยิมออกมา

าวกับว่าไม่ได้หงุดหงิดเลยสักนิด เพราะถ้าแสดงออกไปแบบนั้น

รพดรับเลยใช้ไหม” เมตารินเลิกลี้

“นี่เราจะไม่เปิดปากพูดกันเลยใช่ไหม” เมธาวินเลิกคิวถามบ่ง

บอกว่าเริ่มหงุดหงิ

“พี่เป็นคนชวนมินมานี่ แล้วใครกันแน่ที่ควรชวนคุย” พูดด้วย

สรรพนามที่สนิทสนมพร้อมเลิกคิ้วแสยะยิ้ม หยิบมีดขึ้นมาหัน

เนื้อสเต๊กชั้นดี นำเข้าปากแล้วเคี๋ยวคำเล็ก ๆ โดยที่ใบหน้ายังคงเปือน

รอยยิ้มกวนประสาท

เมธาวินขบกรามแน่น สงครามมันเริ่มขึ้นตั้งแต่ยังไม่แต่งงาน

ด้วยซ้ำ แต่ชายหนุมไม่สน เขามองการกระทำพวกนั้นแล้วยิ้มออกม

ราวกับว่าไม่ได้หงุดหงิดเลยสักนิด เพราะถ้าแสดงออกไปแบบนั้น

มินทิราจะยิ่งชอบใจ

“แต่งงานกันไหม?” เขาพูดออกไปอย่างไม่อ้อมด้อม เพราะคิด

ว่าคนอย่างมินทิราคงไม่ชอบอะไรอ้อมด้อม

“หี ชัดเจนดีนะ แต่งงานเหรอ ทำไมถึงอยากแต่งงานกับมินล่ะ

เราแทบจะไม่ชอบหน้ากันอยู่แล้วนี้ ไม่ชอบมาตั้งแต่เด็ก” ริมฝีปากบาง

เหยียดยิ้ม หรี่สายตามองใบหน้าหล่อที่กำลังจ้องมองมาที่เธอด้วยท่า

ทางทีกำลังคิดหน้า

“มีเหตุผลอยู่แล้ว แต่คงไม่ได้แต่งเพราะว่าตกหลุมรักแน่นอน”

ไปอย่างหน้ก

เสียงทุมตอบกลับไปอย่างหนักแน่น

“ก็ไม่คิดว่าพี่จะตกหลุมรักใครอยู่แล้ว เพลย์บอยซะขนาด

แต่งเพราะธุรกิจน่ะสิ บริษัทพ่อมินคงสร้างปัญหาให้พี่ไม่น้อยเลยใช่ไหม

จ่ะ ถึงได้วิ่งแจ้นมาขอแต่งงานกันแบบนี้ นอกจากจะรักใครไม่เป็นแล้ว

ยังไม่มีความโรแมนติกอีก”

เมธาวินซะงักไปครูหนึ่ง ผู้หญิงคนนี้ไม่ว่าจะผ่านไปอีกกี่ปีก็ยัง

างยั่วประสาทคนอื่นได้เก่งเหมือนเดิมเลย น่าสนใจจริง ๆ เลย

“จะบอกอะไรให้ฟังนะ มินเป็นคนที่เอาแต่ใจตัวเองมาก ๆ อยาก

ได้อะไรก็ได้ อยากจะทำอะไรก็จะทำ ไม่มีใครห้ามมินได้ ไม่เว้นแม้

กระทั่งคุณพ่อ ถ้าคิดว่าทนเรื่องพวกนั้นได้ก็จะแต่งงานด้วย”

ริมฝีปากบางเหยียดยิ้ม จ้องตาเมธาวิน คิ้วเข้มเลิกสูง เรียวนิ้ว

เคาะลงบนโต๊ะ ยกแก้วไวน์ขึนกระตกดื่ม ก่อนจะหยัดกายลุกเดินไป

ยืนอยู่ตรงหน้ามินทิราแล้วนั่งลงที่ขอบโต๊ะแล้วหลุบสายตาลงมองใบ

หน้าสวย

“แค่นี้เองเหรอ นึกว่าจะยากกว่านี้ซะอีก ถ้ายอมรับได้แล้วจะ

แต่งงานจริง ๆ ใช่ไหม” เชิดคางมนขึ้น พอได้ลองคุยด้วยอย่างจริงจัง

เขาก็เริ่มสนใจผู้หญิงคนนี้แล้วล่ะสิ อยากรู้จังว่าฤทธิ์จะเยอะสักแค่ไหน

กันเซียว

“แน่นอน” มินทิราตอบน้ำเสียงหนักแน่นพร้อมปัดเรียวนิ้วของ

ชายหนุ่มออกให้พ้นหน้า

“โอเค รับได้ งั้นเดือนหน้าแต่งงานกันเลยไหมล่ะ”

“รีบไม่ใช่เหรอ เร็วที่สุดเลยก็ได้” ทั้งสองเค้นเสียงหัวเราะออก

มาเบา

“ก็ดี แต่เราไม่เจอหน้ากันจริง ๆ จัง ๆ มาหลายปีแล้วนะ อยู่ ๆ

ก็มาขอแต่งงานแบบนี้ ไม่ตกใจหน่อยเหรอ ไม่กลัวว่าพิจะไปทำอะไร

ริษัทพ่อเธอหรือไง”

มือเล็กหยิบแก้วไวน์ขึ้นมากระดกดื่มพร้อมผุดลุกขึ้นยืนเพื่อให้

ใบหน้าอยู่ในระดับเดียวกัน นัยน์ตาทั้งสองดวงสบประสาน ตวัดเรียว

แขนขึ้นคล้องคอแกร่ง ริมฝีปากคลี่รอยยิมจาง ๆ อย่างมีเสน่ห์

“ไม่ตกใจหรอก ยังไงซะก็แต่งกันเพื่อธุรกิจอยู่แล้ว อีกอย่าง

มินก็อยากแต่งงานอยู่แล้ว อยากรู้ว่าชีวิตหลังแต่งงานจะสนุกขนาด

ไหน แต่ที่ผ่านมาพวกผู้ชายที่เห็นนิสัยจริง ๆ ของมีนก็ไม่กล้ามาสูหน้

ครั้งที่สองแล้ว ก

เป็นครั้งที่สองแล้ว กระจอกชะมัด”

รั้งคอแกร่งเข้ามาใกล้ พูดเสียงแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วย

ความเซ็กซี่ชวนใจเต้นแรงที่ข้าง ๆ หูของเมธาวิน

“แต่พี่บอกว่ารับได้แล้วยังมองมินด้วยสายตาที่อยากควบคุมจะ

แย่อีก ก็เลยคิดว่าแต่งกับพี่ก็น่าจะสนุกดีเหมือนกันนะ หลงรักเลยละ”

มือบางสอดเข้าไปในเสื้อสูทแล้วลูบแผงอกอย่างแผ่วเบา

“และอีกอย่างพี่หล่อและรวยที่สุดในบรรดาผู้ชายพวกนั้น หี เป็น

ไงล่ะ น่าสนุกดีใช่ไหมล่ะคะ” เธอพละร่างหนาออก กรีดกรายเรียวนิ้ว

ลงบนสันกรามเด่นชัด

ไหม?

“ชีวิตมันก็แค่เกมบทหนึ่ง เราก็ต้องหาอะไรที่ท้าทายกันหน่อย

หัวใจแกร่งเต้นระรัวอย่างตื่นเต้น มองร่างบางที่ทำหน้าจะโน้ม

ลงมาจูบ เขาเลือกที่จะเบือนหน้าหนี และเป็นไปตามคาดมินทิราก็เบือน

หน้าหนีเช่นกัน

ใบหน้าหล่อกระตุกยิม เรียวแขนกระชับเอวคอดมาแนบตัว จ้อง

ตากลับไปอย่างรูทัน

“ลูกไม้ตื้น ๆ แบบนี้อย่ามาใช้กับพี่เลย ไม่หลงกลหรอก ไฮ้

แต่งน่ะแต่งแน่ แต่เกมที่มินอยากเล่นรับรองว่าพี่จะทำให้สนุกสุด ๆ

สนุกจนแทบร้องขอชีวิตเลยล่ะ” บีบเอวบางแน่น

ไม่ว่ามินทิราคิดจะทำอะไรอยู่ เมธาวินไม่มีวันยอมปล่อยให้ทำ

ย่แล้วว่าการจะ

แน่ เพราะเขารูอยู่แล้วว่าการจะปรองดองกับตระกูลที่กำลังตั้งตนเป็น

ศัตรูคงไม่ง่ายแน่ และที่สำคัญเรื่องพวกนี้ทัศภูมิอาจจะสั่งมาก็ได้ใครจะ

รู้

แต่ไม่ว่าจะเป็นแบบไหนเขาก็จะแต่งงานกับมินทิราอยู่ดี เพราะ

มันได้ทั้งประโยชน์และความท้าทายที่ไม่เคยเจอมาก่อน

“จะรอนะคะ”

“ไม่เกินอาทิตย์นี้พ่อพี่จะเข้าไปคุยแน่”

********