นางร้ายใครว่ารักไม่เป็น - บทที่ 6 ยั่วยวน 

บทที่ 6 ยั่วยวน 

หลังจากที่นั่งคิดอยู่นานสุดท้ายคําตอบที่ดินทิราคิดได้ก็ไม่พ้นการ

นําบัตรเครดิตใบนี้ไปช็อปให้แหลก หญิงสาวมาที่ห้างสรรพสินค้าทันทีที่ คิดออก เธอเดินสํารวจดูว่ามีสิ่งไหนที่อยากได้บ้าง ทว่าทุกอย่างล้วนเป็น ของที่เธอมีอยู่แล้ว

แต่ยังไม่ย่อท้อ เธอหาสิ่งที่อยากได้แล้วใช้บัตรของเมธาวินรูด อ

มันมา ไม่เพียงแค่นั้นเธอยังเป็นมีเม

มีเมตตาซื้อเสื้อผ้าและของใช้ต่าง ๆ ให้ บอดี้การ์ดคนใหม่โดยใช้บัตรที่สามีให้มาเช่นเดิม ในเมื่อเขาอยากให้เธอ

ใช้นักเธอก็จะใช้แบบนี้แ

นี่แหละ

พลันเรียวขาหยุดชะงักที่หน้าร้านขายชุดนอนแบรนด์หรู เธอตวัด

สายตาไปมองบอดีการ์ดที่มีสายตาเลิ่กลั่กนิด ๆ เมื่อเห็นเธอหยุด มินทิรากระตุกยิ้ม เห็นแบบนี้ก็คงต้องเข้าไปซื้อสักหน่อย

ร่างบางกวาดสายตามองชุดนอนที่อยู่ภายในร้านก่อนจะสะดุดตา ในโซนเซ็กซี่ กระตุกยิ้มเล็กน้อยแล้วเดินไปหยิบชุดนอนเดรสลูกไม้สี ขาวขึ้นมาทาบตัวแล้วหันไปถามความเห็นจากนนท์ที่เป็นบอดีการ์ด

“คิดว่าพี่เมธาชอบสีไหนมากกว่ากัน” เธอทาบสีขาว สีชมพู และ

สีนําสลับกันไปมา

นนทเบียนใบหน้าแดง าหนีในทันทีที่ถูกถาม เขาหาตัวไม่ถูกเลย ที่ถูกถามแบบนี้ ของแบบนี้จะซื้อก็ควรมาซื้อกับเมธาวิน

“ผมไม่รู้ครับ”

“นายอยู่กับพี่เมธามานานแล้วไม่ใช่เหรอ ทําไมถึงไม่รู้ว่ารสนิยม

ของเขาเป็นยังไง”

“ผมไม่รู้จริง ๆ ครับนายหญิง” เขาตอบพร้อมพยายามหลบสาย ตาอีกทั้งยังหน้าแดงไม่หยุด

“เฮ้อ น่าเบื่อ แล้วนี่จะหน้าแดงทําไม ฉันไม่ได้ซื้อไปใส่ให้นายดู ซะหน่อย” มินทิราเบะปากมองบน ส่ายหน้าเหนื่อยหน่าย โยนชุดนอนสี

ดําใส่ร่างสูงเพื่อให้เขานําไปชําระเงินแล้วสะบัดผมเดินออกจากร้านไป

ใช้เวลาช็อปปิงอยู่นานหลุบสายตาลงมองนาฬิกาอีกทีก็พบว่าใกล้

ถึงเวลานัดทานมื้อเย็นกับทัศภูมิแล้ว โชคดีที่ห้างและร้านอาหารไม่ไกล มากนักจึงทําให้มินทรามาได้ทันเวลาพอดี ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นคนที่เอา แต่ใจ แต่เรื่องเวลานั้นเธอเป๊ะยิ่งกว่าใคร ๆ แน่นอน

“ไม่ต้องเข้าไป ยืนรอด้านนอกนี่แหละ” ขณะที่กําลังก้าวเท้าเข้า ไปในห้องอาหารเธอหันไปพูดกับบอดีการ์ดที่นํามาด้วย

“แต่ว่านายหญิงครับ….” เมธาวินสั่งมาว่าให้คอยจับตาดูมินทิรา ถ้าไม่ได้เข้าไปก็เท่ากับคลาดสายตาน่ะสิ แล้วยิ่งเป็นทัศภูมิด้วยแล้วยิ่ง

อันตราย

เปลือกตาบางปิดลงก่อนจะเปิดขึ้นอีกครั้งพร้อมกับเสียงถอนหาย

บ

ใจแรง ๆ มินทิรา ปาก ดวัดสายตาเรียบ ขึ้นมองร่างสูงอย่างไม่พอใจ

ๆ

“เขาเป็นพ่อฉันนะ ไม่ใช่คนอื่น ถ้ากลัวมากนักก็โทรไปรายงาน นายแกสิ” กระแทกเสียงอย่างไม่พอใจ และเมื่อก้าวเข้าไปด้านในประตู ก็ถูกปิดอย่างแรงจนนนท์สัมผัสได้เพียงลมวูบหนี่งที่กระทบหน้า

“มินมาแล้วเหรอ”

มินทิราพยักหน้าตอบรับเบา ๆ พร้อมหย่อนกายลงนั่งบนเก้าอี้ฝั่ง ตรงข้ามของทัศภูมิ ปรายสายตาลงมองอาหารเบื้องหน้า มันถูกสั่งเอาไว้

เรียบร้อยแล้ว

“ทําไมอยู่ ๆ ถึงนัดมาทานข้าวล่ะคะ” เท่าที่จําได้พักหลังมานี่เธอ

และพ่อไม่ค่อยได้ร่วมโต๊ะอาหารกันสักเท่าไหร่นัก

“ก็เพราะคิดถึงลูกสาวน่ะสิ พึ่งย้ายเข้าไปอยู่บ้านเมธานี เป็นยังไง บ้างล่ะ สบายดีใช่ไหม เมธามันไม่ทําอะไรลูกใช่ไหม”

“ทําไมเขาต้องทําอะไรมินด้วยเหรอคะ หึ คุณพ่อก่อเรื่องจริง ๆ สินะคะ คิดไม่ผิดเลยจริง ๆ ” มุมปากยกยิ้ม หันไปทานอาหารแล้วส่าย หน้ายิ้มเบา ๆ อย่างไม่เข้าใจว่าคนตรงหน้านั้นทําไปเพื่ออะไร ทําไป ทําไม

“มันคือเรื่องธุรกิจมิน”

“แล้วเป็นไงล่ะคะ มันตกลงแต่งงานกับเขา แบบนี้คุณพ่อก็ปวด

หัวแย่น่ะสิ”

ลืมบอกไปว่านิสัยอย่างหนึ่งทีมินทิรา ก็คือการท่าทุกอย่างเพื่อ เรียกร้องความสนใจจากพ่อ แม้ว่าสิ่งที่ทํามันจะบ้าขนาดไหน แต่ถ้ามัน

ๆ

ทําให้พ่อหันมาสนใจเธอแทนการใช้เงินประโคมดูบ้างนั้นมันทําให้รู้สึกดี สุด ๆ อย่างน้อยก็พอละตัณหาจากการเอาผู้หญิงพวกนั้นได้นิด หน่อย ๆ ก็ยังดีเพราะเธอเกลียดและขยะแขยงมาจากภายในโดยไม่ต้อง มีใครมาสอน

“ทําไงได้ ก็มินอยากแต่งนี่”

ทัศภูมิระบายลมหายใจออกมาเบา ๆ แต่ก็ไม่เคยห้าม เพราะเขา มีมินทิราเป็นลูกสาวเพียงคนเดียว ถ้าจะพูดง่าย ๆ คือเขามีลูกยากหรือ แทบจะมีไม่ได้ด้วยซ้ํา ทว่าคนที่ชนะความยากมาได้ก็คือมินทิรา เขาถึง กลัวและไม่กล้าขัดใจ เพราะเคยเห็นฤทธิ์มาแล้วว่าถ้าขัดใจแล้ว ก

สาวคนนี้ถึงกับยอมฆ่าตัวตายเพื่อประชดเขา

ในขณะเดียวกันของเมธาวิน เขานั่งมองข้อความแจ้งเตือนยอด เงินผ่านหน้าจอโทรศัพท์แล้วยิ้มออกมา ยอดไม่ต่ํากว่าห้าล้าน มินทิรา

บอกว่าไม่ต้องการ ทว่าก็ใช้มันไปไม่น้อยเลยทีเดียว

มองชื่อบนหน้าจอเมื่อเห็นว่าเป็นชื่อของ

โทรศัพท์ในมือสั่นถี่ขึ้น มอง

ลูกน้องที่ส่งไปประกบมินทิราโทรมาเขาจึงกดรับ

“มีอะไร”

(นายหญิงเข้าไปทานข้าวกับคุณทัศภูมิโดยไม่ให้ผมเข้าไปครับ)

กลืนน้ําลายอึกใหญ่ ภายในหัวครุ่นคิดอย่างหนัก “ไม่เป็นไร ปล่อยไป สงสัยพ่อลูกจะคิดถึงกัน”

มินทิรากลับมาถึงบ้านในเวลาสามทุ่มนิด ๆ เพียงตวัดเรียวขาลง จากรถก็เห็นคนเป็นสามีในชุดลําลองยืนล้วงกระเป๋ายืนรอรับอยู่ที่หน้า

ประตู

ๆ

“แหม เป็นสามีที่น่ารักจริง ๆ นะคะ” ฉีกยิ้มเล็ก ๆ ทํานัยน์ตา เป็นประกายราวกับว่าตื่นเต้นจริง ๆ ที่เห็นเขายืนรอ

เมธาวินปรายสายตามองข้าวของที่ถูกยกเข้าไปด้านในเท่าไหร่ก็

ไม่หมดสักที

“ยังมีที่ไม่มาส่งอีกนะ” คนตัวเล็กพูด

“เมียพี่นี่ใช้เงินเก่งจังเลยนะ” แสร้งยิ้มขึ้นมากวนประสาทกัน ชีวิตเขาตั้งแต่มีมินทิราเข้ามามันช่างน่าตื่นเต้นมากขึ้นทุกวัน

กน

“แน่นอนอยู่แล้ว มีของพี่ด้วยนะ”

“เหรอ? อะไรล่ะ” เมธาวินเดินเข้าไปประชิดร่างเล็กแล้วสบตา

มินทรายกยิ้ม เรียวนิ้วเคาะลงบนอกแกร่ง

“ไว้อาบนํ้าเสร็จเดี๋ยวเอามาให้ดู

มาเฟียหนุ่มพยักหน้ายิ้มอย่างเข้าใจ ร่างบางส่งสายตาพราวเสน่ห์

กลับมาก่อนจะเดินนําขึ้นห้องนอนไป เมื่อไปถึงเมธาวินก็นั่งรอที่

โซฟาปลายเตียงอย่างตื่นเต้น พลางคิดว่าวันนี้มินทิราจะมาไม้ไหน

แกร๊ก

ชายหนุ่มลอบกลืนน้ําลาย มองเรือนร่างบางที่อยู่ในชุดนอนสีดําที่

มีลายลูกไม้อยู่ตรงช่วงท้องดูแล้วชวนใจเต้นกว่าเมื่อวานเสียอีก คนตัว เล็กกระตุกยิ้ม เดินเข้ามาใกล้ ๆ แล้วค่อย ๆ หย่อนกายนั่งคร่อมบนตัก

แกร่ง

“นี่น่ะเหรอของพี่”

มือบางประคองใบหน้าหล่อเอาไว้ให้สบตานิ่ง ๆ แม้มินทิราจะไม่ เคยทําอะไรแบบนี้แต่ก็พอศึกษามาบ้างว่าถ้ายั่วบ่อย ๆ แล้วไม่ให้นี่ ผู้

ชายจะยิ่งโหยหา เธอจึงอยากลองดู

เมธาวินที่เห็นคนตัวเล็กนิ่งราวกับคิดอะไรอยู่จึงใช้จังหวะนั้น ประกบจูบ จนดวงตากลมโตเบิกกว้างทว่าก็ยังคงให้ความร่วมมือเป็น อย่างดี เสียงดูดแลกสัมผัสที่เร่าร้อนดังขึ้นเป็นจังหวะ แม้อยู่ในห้องที่

เย็นเฉียบทว่าร่างกายทั้งสองกลับร้อนรุ่ม

เสียงดูดจูบดังขึ้นท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสงัด เรียวลิ้นร้อนที่

ตวัดแลกกันไปมาทําให้ภายในท้องของมินทิราวูบหวิวแปลก ๆ ส่วน

เมธาวินที่โดนปลุกสัญชาตญาณดิบเถื่อนก็เริ่มทนไม่ไหว วางมือลงบน

ไหล่มนหวังจะเกี่ยวสายชุดนอนนั้นออกแล้วจัดการคนตรงหน้าสักที ทว่า

ก็ต้องชะงักเมื่อโดนร่างเล็กผละจูบออก

“พี่จะไม่ได้สิ่งที่ต้องการในวันนี้หรอกค่ะ” แสยะยิ้มพราวเสน่ห์

นิด ๆ แล้วเคลื่อนตัวลงจากตึกแกร่ง

มาเฟียหนุ่มปรายสายตามองหญิงสาวที่มาปลุกอารมณ์แต่กลับ เดินไปทิ้งตัวนอนอย่างสบายใจ เมธาวินเม้มปากแน่น ถอนหายใจออก เบา ๆ ไม่ว่ากําลังจะปั่นหัวหรือกําลังทําให้เขาโหยหาเรือนร่างพวกนั้น ไม่ว่าจะอะไร แต่หลังจากนี้เขาจะทบต้นทบดอกแน่

ปรายตามองคนตัวเล็กอีกครั้ง ร่างแกร่งยังคงร้อนรุ่มเมธาวินจึง

ผุดลุกขึ้นเดินเข้าห้องน้ําไปเพื่อจัดการตัวเอง ความจริงเขาสามารถ บังคับให้มินทิรา ตอนนี้เลยก็ได้เพราะกําลังก็มากกว่า อีกทั้งนี่ยังเป็น บ้านเขา แต่พอดีเขาไม่ได้มีรสนิยมมีเซ็กซ์กับคนที่ไม่ได้เต็มใจจึงไม่ทํา

********