บันทึกตำนานราชันอหังการ [ 剑道第一仙 ] - ตอนที่ 1562: ช่วยเหลือตนเอง

ตอนที่ 1562: ช่วยเหลือตนเอง

ขณะที่คนทุกผู้กำลังตกตะลึง หัวหน้านักบวชอวิ๋นเฉียงก็กล่าวขึ้น

“ปล่อยบุตรสวรรค์ลัทธิข้าและคืนสายเลือดแท้กิเลนมา หาไม่ก็ตาย!!”

อำนาจร้ายกาจแห่งราชันเซียนทำให้โถงแห่งนี้สะท้านรุนแรง

คนทุกผู้เปลี่ยนสีหน้า

ขณะนี้ หัวหน้านักบวชอวิ๋นเฉียงเดือดดาล ดวงตาเปี่ยมด้วยจิตสังหาร เบื้องหลังเขาปรากฏอักขระสีเลือดอันสร้างจากกฎเกณฑ์ขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ขึ้น

ดุจตะวันแผดเผา หลอมสิ้นสรรพสิ่ง!

ชิงเวย ราชันเซียนซิงอวี้ และเฟิงเย่อวิ๋นล้วนเหมือนเผชิญศัตรูร้าย สีหน้าของพวกเขาเคร่งขรึม สัมผัสได้ถึงปราณคุกคามถึงชีวิตจากหัวหน้านักบวชอวิ๋นเฉียง!

ขณะเดียวกัน เซียวจวี้ ราชันเซียนเก้ากระเรียน ราชันเซียนอัคคียันต์และตัวตนทรงพลังอื่น ๆ ต่างก็เผยปราณคุกคามพร้อมโจมตี

ฉงฉีจับจ้องซูอี้ด้วยสายตาแค้นเคือง เค้นเสียงลอดไรฟัน “หากเจ้าฆ่าข้า ไม่เพียงเจ้า สำนักเบื้องหลังเจ้ายังไม่อาจหนีพ้น สหายและทุกผู้ที่เกี่ยวข้องจะถูกฆ่ามิละเว้น!”

ทุกสายตาจับจ้องที่ซูอี้

ทว่ากลับพบว่าซูอี้เก็บกลุ่มแสงเลือดแท้กิเลนไป ก่อนจะเหยียบย่ำลง

เปรี้ยง!

ร่างของฉงฉีแหลกสลาย วิญญาณป่นเป็นผง

สิ้นแล้วทั้งร่างและวิญญาณ

ง่ายดายเยี่ยงเหยียบมดบนพื้น

“ดูเหมือนว่าผู้เหลวแหลกทว่าเย่อหยิ่งล้นฟ้าแบบนี้ก็เป็นบุตรสวรรค์ได้ มิคาดเลยจริง ๆ”

ซูอี้ส่ายหน้าน้อย ๆ

คนทุกผู้ตัวสั่น

ขณะเดียวกัน อุปนิสัยของเขาก็เฉยชาเรื่อยเปื่อย ทำให้ผู้คนยิ่งตะลึงสะท้านในใจ

“ไร้ยางอาย!”

ดวงตาของหัวหน้านักบวชอวิ๋นเฉียงแดงก่ำ โจมตีอย่างเดือดดาลในทันใด

ตู้ม!

เขาเคลื่อนกายฟาดฝ่ามือใส่ซูอี้

ชิงเวย ราชันเซียนซิงอวี้ และเฟิงเย่อวิ๋นล้วนเปลี่ยนสีหน้า เข้าขวางโดยมิลังเล

ทว่าขณะเดียวกัน เซียวจวี้ ราชันเซียนเก้ากระเรียนและคนอื่น ๆ ก็เข้าขัดขวางพวกชิงเวย

กลุ่มราชันเซียนลงมือเช่นนี้ อำนาจจะน่าสะพรึงกลัวเพียงไร?

รัศมีเซียนเจิดจรัสสาดแสง กฎเกณฑ์ต่าง ๆ โหมกระหน่ำ สารพัดอำนาจทำลายล้างชวนขนลุกประเดประดัง ทำให้โถงหลักเมฆมงคลสะท้านสั่น

มิอาจทราบได้ว่ามีผู้แผดเสียงอย่างหวาดผวา หลบกันพัลวันมากเพียงไร

เหล่าเซียนแท้ขอบเขตสุญตานั้นต่างหลบเลี่ยงอย่างหวาดกลัว ถอยไปโดยเร็วที่สุด

ร่างของซูอี้วูบไหวในสุญญะ ปรากฏขึ้นตรงหน้าฟางหาน กล่าวเบา ๆ ด้วยแววตาลึกล้ำสุขุม “ดูสิ เรื่องสนุกเพิ่งเริ่มเท่านั้น”

หนังศีรษะของฟางหานชาวูบ เขาตะลึงงัน มิอาจกล่าววาจาใดได้เลย

ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็เป็นเพียงหนุ่มน้อยคนหนึ่ง การฝึกฝนอ่อนแอมาก แม้จะหัวรั้น แต่มีหรือจะเคยประสบเหตุการณ์เช่นนี้?

อันที่จริง มิใช่เพียงเขา กระเซียนแท้ขอบเขตสุญตาและเซียนขอบเขตจักรวาลทั้งหลายต่างลนลานหัวใจสะท้านสะเทือนมิต่างกัน

อำนาจราชันเซียน มีหรือจะธรรมดา?

ยิ่งมิต้องพูดถึงว่าในโถงหลักเมฆมงคลนี้มีราชันเซียนอยู่ถึงสิบกว่าคน!

เมื่อพวกเขาลงมือสุดกำลัง แค่ลูกหลงจากศึกนี้ก็ห่างไกลเกินกว่าตัวตนวิถีเซียนทั่วไปจะรับได้!

ผู้น้อยสิบกว่าคนถูกลูกหลงจากอำนาจราชันเซียนกวาดร่างตายตกทันที ร่างสลายวิญญาณกระจาย

โหดเหี้ยมไร้ปรานี ฆ่าได้กระทั่งคนของตัวเอง!

แน่นอน สถานการณ์เช่นนี้ก็เป็นเช่น ‘ประตูเมืองลุกเป็นไฟ มีหรือปลาในสระจะรอดตาย’

หากไม่ใช่เพราะซูอี้ปกป้องไว้ ฟางหานคงตายไปแล้ว

“ฆ่า!”

หัวหน้านักบวชอวิ๋นเฉียงเดือดดาล ทะลวงวงล้อมเข้าโจมตีซูอี้อย่างดุดันน่าสะพรึงกลัว

เฟิงเย่อวิ๋นและราชันเซียนซิงอวี้ล้วนถูกเซียวจวี้ ราชันเซียนเก้ากระเรียนและคนอื่น ๆ ตรึงไว้อย่างแน่นหนา มิอาจเข้าแทรกแซงได้แม้แต่น้อย

ในทางกลับกัน ชิงเวย ณ ขณะนี้เผยอำนาจเซียนทรงพลัง ร่างของนางเป็นเช่นคมมีดทะลวงวงล้อม ขวางตรงหน้าหัวหน้านักบวชอวิ๋นเฉียงในพริบตา

“ไสหัวไป!”

หัวหน้านักบวชอวิ๋นเฉียงแผดเสียงลั่น เพียงหนึ่งโบกมือ ลำแสงสีเลือดนับพันก็พรั่งพรูลงจากนภา

แม้ชิงเวยจะขัดขวางไว้สุดกำลัง นางก็ยังถูกโจมตีจนร่างเซ โลหิตหยาดหยดจากมุมปาก ใบหน้างดงามทรงเสน่ห์ซีดขาว

ซูอี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย

ความแข็งแกร่งของหัวหน้านักบวชอวิ๋นเฉียงเหนือความคาดหมายเดิมของเขา

แต่ก็แค่นั้นแหละ

ในเมื่อเขามาร่วมเทศกาลนี้ ซูอี้ย่อมเตรียมตัวมาก่อน

ทว่านี่ยังมิถึงกาลที่เขาจะโจมตี

“ไป!”

ชิงเวยทุ่มสุดกำลังใช้เคล็ดวิชา เปล่งรัศมีเซียนเจิดจรัสเยี่ยงพายุ และขวางทางหน้าหัวหน้านักบวชอวิ๋นเฉียงได้อีกครั้ง

อำนาจร้ายกาจทำให้เซียนแท้ขอบเขตสุญตาบางผู้ในบริเวณใกล้เคียงมิอาจรับไหว ร่างของพวกเขาถูกบดขยี้แหลกท่ามกลางพายุ ตายลงอย่างอนาถทันที

“วอนตาย!!”

หัวหน้านักบวชอวิ๋นเฉียงตวาด สะบัดฟาดฝ่ามือแขนเสื้อพลิ้วไสว แสงสีเลือดร้ายกาจเคลื่อนคล้อยราวบรรพตศักดิ์สิทธิ์บดขยี้พายุเหนือนภาและฟาดเข้าใส่ร่างของชิงเวย

ร่างของชิงเวยกระเด็น เรือนผมยาวสยาย สีหน้าปรากฏความตะลึงอย่างช่วยมิได้ ไอ้แก่นี่ร้ายกาจนัก!

“เจ้าคุ้มกันเจ้าหนูนี่ ส่วนข้าจะจัดการไอ้แก่เอง”

ซูอี้ก้าวออกมา ดวงตาเผยประกายร้ายกาจ

ชิงเวยพยักหน้าอย่างละอายเล็กน้อย

“ตาย!”

หัวหน้านักบวชอวิ๋นเฉียงโจมตี กฎเกณฑ์ราชันเซียนถาโถม ยกมือขึ้นฟาดใส่ซูอี้

การโจมตีที่ดูส่ง ๆ นั้น แท้จริงบรรจุโทสะและจิตสังหารเกินประมาณ กระทั่งราชันเซียนคนอื่น ๆ ที่นี่ยังยากขัดขืน

ทว่าก่อนซูอี้จะทันเคลื่อนไหว ร่างเล็กเพรียวบางร่างหนึ่งพลันปรากฏขึ้นในโถง ยกมือขึ้นตบเบา ๆ

ตู้ม!

ฟากฟ้าเปี่ยมด้วยสีโลหิต

ก่อนหัวหน้านักบวชอวิ๋นเฉียงจะทันได้ไหวตัว เขาก็ถูกฟาดร่างกระเด็นไปชนผนังสุดโถง ค่ายกลวิถีเซียนสั่นสะท้านไปพร้อมกัน

ดวงตาหัวหน้านักบวชอวิ๋นเฉียงเห็นดวงดาราพร่างพราย แสนอึดอัดแทบกระอักเลือด ใบหน้าเฒ่าชราพลันแปรเปลี่ยน

ขณะเดียวกัน แรงกดดันถาโถมเยี่ยงคลื่นยักษ์เคลื่อนพิภพก็ปะทุจากร่างเล็กบาง กวาดไปทั่วโถง

เหล่าราชันเซียนซึ่งกำลังประชันอย่างดุเดือดในโถงราวถูกอสนีบาต ทุกผู้ล้วนหยุดมือตะลึงกับที่ หวาดผวาเสียจนมิกล้าลงมือบุ่มบ่าม

สังหรณ์บอกพวกเขาว่าหากขยับอีก จะประสบหายนะ!

เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง!

เสียงปะทุกึกก้องถี่รัวทั่วโถงหลัก

ตัวตนภายใต้ขอบเขตราชันเซียนจากลัทธิหมื่นวิญญาณ ไม่ว่าจะเป็นเซียนแท้ขอบเขตสุญตาหรือเซียนขอบเขตจักรวาลต่างถูกบดขยี้เยี่ยงผักหญ้าต้องลมหนาวแห่งสารทฤดู ถูกกดร่างร่วงลงคุกเข่าตาม ๆ กัน

ไร้ข้อยกเว้นใด ๆ

มีเพียงซูอี้ ชิงเวย และฟางหานซึ่งมิถูกกระทบใด ๆ

ทว่า เมื่อประจักษ์ต่อเหตุกะทันหันนี้ ชิงเวยก็อดอ้าปากค้างมิได้ นัยน์ตางามจับจ้องร่างเล็กซึ่งยืนอยู่มิห่างอย่างแสนประหลาดใจ

ใบหน้าของหญิงสาวดูอ่อนเยาว์ สวมอาภรณ์สามัญชน เรือนผมนุ่มยาวดุจเส้นไหมสยายยุ่ง รูปลักษณ์ของนางเหมือนเช่นหญิงสาววัยสิบห้าสิบหก

จุดสะดุดตาที่สุดคือนางมีนัยน์ตาสีทองหม่น เย็นชาไร้อารมณ์ ยังทำให้ปราณบนร่างดูยิ่งใหญ่เหนือสรรพชีวิต

สายตาของซูอี้หยุดลงที่เท้าของหญิงสาว

ณ ข้อเท้าบางกระจ่างใสทั้งสอง ตรวนสีเลือดหนาราวหัวแม่มือพันธนาการนางอยู่!

‘ว่าแล้วเชียว ผู้ที่ลอบมองทุกการเคลื่อนไหวของข้าอยู่คือมังกรตนนี้’

ซูอี้กล่าวในใจ

วันก่อน เฟิงเย่อวิ๋น เจ้าของหมู่ตึกไร้จำกัดเป็นฝ่ายมาขอขมาเขาถึงที่ และทิ้งโอสถเซียนขอบเขตศักดิ์สิทธิ์อันล้ำค่าไว้

เมื่อเขาเข้าโจมตีช่วยเหลือฟางหานออกมาจากการถูกค้าเป็นทาส องครักษ์มังกรดำก็ออกมาขอขมาต่อหน้าสาธารณะ

และวันนี้ เฟิงเย่อวิ๋น ราชันเซียนซิงอวี้กระทั่งยอมฉีกหน้ากับลัทธิหมื่นวิญญาณอย่างเฉียบขาด

ทั้งหมดนี้ทำให้ซูอี้ตระหนักแล้วว่ามีผู้ลอบมองทุกการกระทำของเขาอยู่ในตลาดมังกรดำนี้

ซูอี้ยังคิดเล็กน้อยขณะเผชิญหน้ากับลัทธิหมื่นวิญญาณในวันนี้ด้วยว่า หากเขาลองสร้างเรื่องใหญ่โต ตนจะบีบให้ราชันวิถีมังกรแดงซึ่งลอบมองอยู่เผยตัวตนออกมาได้หรือไม่

และราชันวิถีมังกรแดงก็ปรากฏขึ้นจริง ๆ

ทว่าสิ่งเดียวที่ซูอี้มิคาดคือ ตัวตนลึกลับไร้ผู้ใดกล้าตรวจสอบที่มาจะเป็น… สตรี!

และเมื่อเห็นตรวนสีเลือดที่ข้อเท้าของหญิงสาว ซูอี้ก็พอตระหนักแล้วว่าเหตุใดราชันวิถีมังกรแดงจึง ‘ใส่ใจ’ เขานัก

‘ไอ้แก่นั่น เกรงว่าคงทำนายเรื่องนี้ไว้แล้ว’

ซูอี้พึมพำในใจ

……

บรรยากาศในโถงเงียบสนิท

ทุกผู้มองไปยังหญิงสาวผู้จู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้นอย่างน่าหวาดผวา สั่นสะท้านทั้งใจกาย

มหาเซียนผู้หนึ่ง!!

ไม่น่าเล่า นางจึงกดดันคนทุกผู้ ปราบกลุ่มยอดฝีมือได้ทันทีที่ปรากฏกาย!

ทั้งราชันเซียนซิงอวี้และเฟิงเย่อวิ๋นต่างโล่งใจ ก้าวออกมาคำนับตาม ๆ กัน

“คารวะใต้เท้าราชันวิถี!”

ตู้ม!

คนทุกผู้ในโถงหนังหัวชาวาบ

สมญาเช่นนี้ทำให้พวกเขาล้วนตระหนักว่าผู้มาเป็นใคร

มิมีผู้ใดคาดว่าเจ้าของตลาดมังกรดำผู้เป็นที่เลื่องลือในความลึกลับจะมีโฉมหน้าดุจเด็กสาว!

“อยู่เฉย ๆ”

หญิงสาวยืนนิ่ง ใบหน้าเยาว์วัยเปี่ยมอำนาจยิ่งใหญ่เฉยเมย

ราชันเซียนซิงอวี้และเฟิงเย่อวิ๋นล้วนถอยไปข้าง ๆ

หญิงสาวกล่าวด้วยน้ำเสียงสุขุม “ตลาดมังกรดำเป็นถิ่นข้า สิ่งที่ข้าจะทำ ไฉนต้องอธิบาย?”

หัวหน้านักบวชอวิ๋นเฉียงหัวใจร่วงวูบ “หมายความว่าท่านยอมเป็นปรปักษ์กับลัทธิหมื่นวิญญาณของข้าเพื่อช่วยเหลือเจ้าหนุ่มนั่นหรือ?”

บรรยากาศอึดอัดกดดัน ยากหายใจทั่วท้อง

หญิงสาวกล่าวแก้ต่างอย่างจริงจัง “ผิดแล้ว ข้ามาที่นี่เพียงเพราะช่วยเหลือตนเองเท่านั้น ดังนั้น…”

ดวงตาสีทองหม่นของนางกวาดมองไปรอบ ๆ “วันนี้ที่นี่ พวกเจ้าทั้งหมดสมควรตาย”

วาจานั้นไหลรื่นแผ่วเบา ทว่ากลับเป็นเช่นวายุยะเยือกเสียดแทงพัดผ่านโถง ทำให้เหล่ายอดฝีมือจากลัทธิหมื่นวิญญาณสั่นสะท้าน

พวกเขาในวันนี้มาประชุมชื่นมื่นยิ่ง

ใครเล่าจะคิดว่าจะมาเผชิญหายนะเข่นฆ่า?

ก่อนหัวหน้านักบวชอวิ๋นเฉียงจะทันได้เอ่ยวาจา ราชันเซียนเก้ากระเรียนก็เอ่ยเสียงสั่นขึ้นก่อน “ผู้อาวุโส ตาเฒ่าผู้น้อยเพิ่งรับปากเข้าร่วมลัทธิหมื่นวิญญาณวันนี้ ยังไม่เป็นคนของลัทธิหมื่นวิญญาณอย่างเต็มตัว ยามนี้ ตาเฒ่าผู้น้อยไร้สิ้นหนทางแล้ว จากนี้ไป ข้าจะชดใช้ความผิดอย่างรวดร้าว เปลี่ยนใจกลับตัว หวังว่าผู้อาวุโสจะให้โอกาสเมตตาผู้น้อยด้วย!”

กล่าวจบ เขาก็โค้งหัวคำนับ สีหน้าวิงวอน

เขามีเรือนผมหงอกขาว เฒ่าชราเป็นราชันเซียนผู้หนึ่งในโลกเซียน

ทว่ายามนี้ เมื่อเผชิญหน้าราชันวิถีมังกรแดงซึ่งดูเหมือนหญิงสาววัยสิบห้าสิบหก เขากลับหวาดผวาจากใจ ต้องลดตัวลงจนถึงขีดสุด

ชั่วขณะนั้น หัวหน้านักบวชอวิ๋นเฉียง เซียวจวี้และคนอื่น ๆ ล้วนเดือดดาล

ทว่านั่นหาใช่จุดจบไม่

เมื่อราชันเซียนเก้ากระเรียนก้มหัวโอนอ่อน ราชันเซียนอัคคียันต์และราชันเซียนอีกสี่ตนซึ่งเพิ่งได้รางวัลจากการเข้าลัทธิหมื่นวิญญาณไปหมาด ๆ ล้วนอ้าปากก้มหัวสยบแก่ราชันวิถีมังกรแดง แสดงความสิโรราบตาม ๆ กัน!

ชั่วขณะนั้น คนทุกผู้ล้วนผงะอึ้ง

ยามมรสุมพิรุณคะนอง หัวเมืองเปลี่ยนธงราชัน

เป็นเช่นคำนี้ทุกประการ!