บันทึกตำนานราชันอหังการ [ 剑道第一仙 ] - บทที่ 1977 ไล่ล่าสังหาร
บทที่ 1977 ไล่ล่าสังหาร
เส้นสีดำทะยานหาว แปรเปลี่ยนเป็นตาข่ายใหญ่สีดำอย่างเงียบเชียบ
สุญญะทั่วทิศอันมีซูอี้เป็นศูนย์กลางต่างถูกอำนาจร้ายแรงผนึกแน่น ตัวซูอี้เองก็ถูกสกัดกั้นร้ายแรง
ดุจถูกแช่แข็ง!
ร่างวิถี การฝึกฝน และจิตวิญญาณของเขาล้วนยากเกินขยับเคลื่อน
“ย๊าก!”
ไกลออกไป ชายชราร่างผอมตวาดเบาๆ
แล้วตาข่ายใหญ่สีดำก็คลุมทั่วร่างซูอี้ในพลัน
วูบ!
ตาข่ายใหญ่สีดำปลดปล่อยอำนาจประหลาดและหดตัวลงอย่างต่อเนื่อง บาดผิวกายซูอี้จนโลหิตไหลซิบเกินคณานับ เขาถูกรัดแน่นชนิดไม่อาจกระดิกตัว
ไม่ใช่ว่าซูอี้มิดิ้นรน แต่อำนาจของตาข่ายใหญ่สีดำนั้นร้ายกาจเกินไป มันต่อต้านและสกัดขวางอำนาจจากร่างเขาอย่างต่อเนื่อง!
เหตุกะทันหันนี้ทำให้ซูอี้อดเปลี่ยนสีหน้ามิได้
ตู้ม!
ซูอี้ใช้อำนาจวัฏสงสารออกมาอย่างไร้ลังเล เพียงหัวใจคำนึง ดาบเคียงประชิดพลันทะยานออก มันส่งแสงดาบฮุ่นตุ้นเจิดจรัสพร่างพราวออกกว้าง
ด้ายดำนับไม่ถ้วนถูกสะบั้น
ตาข่ายใหญ่สีดำเกิดรอยร้าวนับไม่ถ้วน!
เมื่อเห็นซูอี้จะออกมาได้ ชายชราร่างผอมในชุดผ้าก็ยิ้มบาง จากนั้นก็ขยับมือเล็กน้อย “จองจำ!”
สุญตาร้าวราน แสงสีดำพร่างพรมเยี่ยงรัตติกาลนิรันดร์ ควบแน่นเป็นกรงขังครอบซูอี้ไว้อย่างดุร้าย
ซูอี้ใช้ดาบเคียงประชิดขัดขืน ทว่าทุกครั้งที่เขาสะบั้นกรงขัง มันก็คืนสภาพเยี่ยงเก่าเพียงพริบตา
คล้ายชักมีดฟันวารี ทำอย่างไรมันก็ไม่อาจขาดจากกันได้
และกรงขังนี้ก็เปรียบเช่นธารวารีไร้สิ้นสุด กระทั่งสมบัติลับแห่งฮุ่นตุ้นอย่างดาบเคียงประชิดยังสะบั้นมิได้
น่าสะพรึงกลัวไร้กังขา!
“แม้เจ้าคนบาปจะลื่นไหวร้ายกาจ ก็ยังยากหลบหนีจาก ‘นรกไร้ช่องว่าง’ ที่ตาเฒ่าผู้นี้บรรจงเตรียมเพื่อเจ้าอยู่ดี!”
ชายชราร่างผอมในชุดผ้าปรากฏขึ้นข้างกรงขังในพริบตา ก่อนจะยกมือขึ้นกวัก “เก็บ!”
ตาเฒ่าผู้นี้ดูเรียบเรื่อยเฉื่อยชา ทว่าไร้ปราณี รวดเร็วเฉียบขาดถึงขีดสุด
นับแต่ปรากฏตัว เขาก็ควบคุมสถานการณ์ในมืออย่างรัดกุมเยี่ยงผู้เป็นนาย ทุกการกระทำสกัดจับซูอี้อย่างไร้ทางต้าน!
ยามนี้ ซูอี้อดสัมผัสวิกฤติร้ายแรงมิได้
“เปิด!”
ดวงตาของชายหนุ่มดุจหุบเหว เขาตะโกนออกมาเสียงดัง
ตู้ม!
ดาบเคียงประชิดแผลงฤทธา วจีดาบร่ำระงมเช่นสายธาร ทุกการฟาดฟัน ทำให้ ‘นรกไร้ช่องว่าง’ นี้แหลกสลายจากกัน
ม่านตาของชายชราร่างผอมในชุดผ้าหดตัว เขาโบกมือเข้าต้าน
เปรี้ยง!!
ท่ามกลางเสียงปะทะสะเทือนภูมิ ร่างของชายชราร่างผอมในชุดผ้าสั่นสะท้านรุนแรง ส่งเสียงอู้อี้ออกมาเบาๆ
ซูอี้เองก็รับผลกระทบร้ายแรง ทว่าร่างของเขากระเด็นถอยรวดเร็วจากแรงปะทะ เขาเคลื่อนออกไปห่างหลายพันจั้งในทันที
จากนั้นชายหนุ่มพลันหันหลังจากไปโดยไร้ลังเล
เขาจำได้แล้วว่าเจ้าเฒ่าผู้นี้คือผู้เฒ่าเรืองวิญญาณ ตัวตนระดับจอมเทพผู้ถูกสตรีถือหอกจิ่งหงเรียกว่า ‘คนตกปลา’ !
ไอ้แก่นี่คือเทพผู้อยู่เบื้องหลังนครเซียนโฉลกเมฆา
เนิ่นนานก่อนมายังแดนเซียน ซูอี้ก็มีความแค้นกับคนตกปลาผู้นี้
จนเขาเข้ามายังแดนเซียน คนตกปลาเองก็ออกโองการสั่งนครเซียนโฉลกเมฆาให้ตามล่า และส่งทูตสวรรค์ ‘เฮยม่อ’ มาลงมือกับเขาด้วย!
มีหรือซูอี้จะลืมความแค้นยิ่งใหญ่เช่นนี้ลง?
ทว่าเขาไม่คิดเลยว่ายามตนพยายามเคลื่อนขอบเขต เจ้าเฒ่านี่จะโผล่มาโจมตีกะทันหัน!
แม้อีกฝ่ายจะเป็นอวตารจำนงอย่างเห็นได้ชัด แต่อำนาจต่อสู้น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ก็แข็งแกร่งกว่าอวตารจำนงของท่านเทพลั่วเหิงเป็นไหนๆ!
ดาบที่ผ่า ‘นรกไร้ช่องว่าง’ เมื่อกาลก่อนนั้นเต็มไปด้วยปราณดาบเก้าคุมขัง นั่นเพียงพอเอาชนะอวตารจำนงของท่านเทพลั่วเหิงลงได้แล้ว แต่กลับไม่อาจทำร้ายคนตกปลาได้!
ผู้ใดเหนือกว่าย่อมเห็นได้ชัดเจน
นี่ยังทำให้ซูอี้แน่ใจว่ามิอาจรับมือได้ตรงๆ!
“ว่าแล้วเชียว ไพ่ตายสูงสุดของคนบาปนี่คือดาบนั่น!”
ขณะซูอี้หนีจาก คนตกปลาก็เยื้องย่างเคลื่อนประชิดไล่ล่า
รัศมีบัญญัติเทพดำทมิฬพร่างพรมรอบกาย ดูไม่ต่างจากเดินทอดน่อง ทว่ากลับรวดเร็วน่าสะพรึงกลัว
กระชั้นเข้าหาซูอี้ตรงหน้าทีละน้อย!
“แต่ก็เห็นได้ว่าวิถีเต๋าของเจ้ายังแข็งแกร่งไม่พอ เจ้ายังไม่ได้เป็นเทพ ย่อมมิอาจสำแดงอำนาจแท้จริงของดาบนั่นได้”
คนตกปลากล่าวเรื่อยเฉื่อย “เทียบกับอดีตชาติของเจ้าแล้ว… เฮ้อ อ่อนแอเกินไปจริงๆ!”
ซูอี้มิได้สนใจ
ยามเขาเคลื่อนกายหลบหนี ชายหนุ่มใช้อำนาจพฤกษาหมื่นภูมิอย่างเต็มกำลัง แต่ถึงเช่นนั้น คนตกปลาก็ยังกระชั้นเข้ามาทีละน้อย!
ซูอี้อดรู้สึกครั่นคร้ามมิได้
อวตารจำนงระดับจอมเทพนั้นร้ายกาจเกินไปจริงๆ
ไม่อาจคาคคิดได้เลยว่าหากร่างของของตัวตนเหล่านี้ปรากฏขึ้น จะน่าสะพรึงกลัวเพียงไร!
ทว่าซูอี้ก็ไม่ได้ลนลาน
เขาเผชิญหายนะชี้วัดเป็นตายร้ายกาจมามากมาย เหตุการณ์นี้หาสลักสำคัญไม่
“ข้าอยากเคลื่อนขอบเขต แต่จู่ๆโอกาสเคลื่อนขอบเขตก็หายไป นั่นฝีมือเจ้าหรือไม่?”
ซูอี้พลันกล่าวขึ้น
เขาจำได้ว่าเมื่อครู่โอกาสพิสูจน์วิถีปรากฏขึ้นแล้วแท้ๆ แต่จู่ๆ มันก็หายไป
จากนั้น คนตกปลาก็มาหาถึงที่!
จะเป็นเรื่องบังเอิญไปได้เช่นไร?
“แปลกจริง เจ้ายังมิได้ฟื้นความทรงจำในอดีตชาติหรือ? หาไม่ มีหรือเจ้าจะไม่รู้เรื่องแค่นี้?”
ดวงตาของคนตกปลาแปรเปลี่ยนประหลาด
วาจาของซูอี้ทำให้อีกฝ่ายอนุมานเบาะแสอันมีค่าได้!
“ใช่”
ซูอี้มิได้หลบเร้น และคำตอบของคนตกปลาก็ทำให้เขาตระหนักว่าการหายไปของโอกาสเคลื่อนขอบเขตเป็นฝีมือคนตกปลาจริงๆ!
“มิน่าเล่า”
คนตกปลาดูผ่อนคลายขึ้นอย่างสังเกตได้ กล่าวด้วยรอยยิ้ม “หากเป็นเจ้าในอดีตชาติ คงไม่ถามคำถามโง่ๆ เช่นนี้ออกมาแน่”
แล้วอีกฝ่ายก็โบกแขนเสื้ออย่างเย็นชา
ไหมดำเส้นหนึ่งทะลวงสุญตาหายไป
อึดใจต่อมา ไหมดำเส้นนั้นพลันปรากฏขึ้นตรงหน้าซูอี้ แปรเปลี่ยนเป็นบรรพตศักดิ์สิทธิ์สูงตระหง่านเชื่อมฟ้าจรดแดน
บนบรรพตศักดิ์สิทธิ์นั้นปรากฏเงาร่างดุจเทพขึ้นเต็มไปหมด อำนาจทรงพลังปรกนภา!
ม่านตาของซูอี้หดตัว ฟาดฟันดาบอย่างรุนแรง
มิอาจหันหลังกลับ
และมิอาจลังเล
หาไม่ คนตกปลาจะตามมาทัน!
ตู้ม!
ปราณดาบเปี่ยมพลังเต็มไปด้วยปราณดาบเก้าคุมขัง และจากการโจมตีด้วยดาบนี้ รอยร้าวโอฬารพลันปรากฏ ณ ใจกลางบรรพตทมิฬอันสูงใหญ่
เงาร่างดุจเทพนับไม่ถ้วนบนขุนเขาล้วนถูกกระทบสลายไปเช่นฟองคลื่น
แล้วซูอี้ก็ฉวยโอกาสนี้ผ่านบรรพตไปทันที
ไร้อันตรายใดๆ!
ทว่าคนตกปลาหาใส่ใจไม่ เขากล่าวขึ้นด้วยรอยยิ้ม “ยิ่งเจ้าใช้ดาบนั่น วิถีเต๋าของเจ้ายิ่งถูกริดรอน จะทนได้นานเพียงไรเชียว?”
“แล้วเจ้าเล่าดีกว่าหรือ เป็นเพียงอวตารจำนง อำนาจที่ใช้ย่อมมิอาจฟื้นคืน”
ซูอี้ตอบเรียบๆ โดยไม่เหลียวหลังมอง
คนตกปลาอดยิ้มขำมิได้ “งั้นรอดูกันว่าผู้ใดจะทนได้ถึงที่สุด!”
ว่าแล้ว เขาก็ยกมือซ้ายขึ้นขยี้ยันต์ลับชิ้นหนึ่ง
เปรี้ยง!!
เพลิงแสงสายหนึ่งโถมทะยาน
อึดใจต่อมา เงาร่างหอคอยอันเจิดจรัสพลันปรากฏเหนือศีรษะซูอี้ ถาโถมเข้าใส่อย่างดุดัน
ยามสถานการณ์คับขัน ดาบเคียงประชิดเหนือศีรษะซูอี้กู่ก้อง ใบดาบฟาดฟันสับขึ้น
ตู้ม!
สุญญะถิ่นนั้นพังทลาย
เงาหอคอยนั้นพังสลาย ทว่าอำนาจการโจมตีนั้นก็ยังน่าสะพรึงกลัว ทำให้ร่างของซูอี้ซวนเซร้ายแรง
คนตกปลาฉวยโอกาสนี้วูบไหวปรากฏขึ้นฉันพลัน สองมือเคลื่อนประสานและผลักไปบนอากาศ
“ห้าม!”
ไหมดำสารพันสอดประสานเรืองรองเป็นลวดลายลับวิถีเทพอันร้ายกาจลึกลับ มันคืบคลานล้อมกายซูอี้เยี่ยงคลุมสวรรค์
เรื่องน่าสะพรึงกลัวสูงสุดคือยามเคล็ดวิชานี้แหวกเวหา มันสะบั้นแยกสุญตากักขังเป้าหมายไว้ภายใน ตัดขาดจากวิถีสวรรค์ หกสัมผัสรับรู้มืดบอดโดยสมบูรณ์
ตรงหน้ามีเพียงอนธการ
มิอาจสัมผัสสิ่งใด!
วาทะลั่วเทียนตูกล่าวไว้ ไม่ว่าจะเป็นเทพระดับใด ยามส่งอวตารจำนงสู่แดนเซียน อำนาจของอีกฝ่ายจะถูกกดไว้เหลือเพียงเทพชั้นล่าง
ทว่าอวตารจำนงของตัวตนระดับจอมเทพนั้นย่อมร้ายกาจเป็นที่สุด
พวกเขาบรรลุเคล็ดวิชาร้ายแรงอัศจรรย์สารพัด แม้เทพชั้นล่างตัวจริงจะอยู่ตรงหน้าก็ล้วนเทียบกันไม่ได้!
คนตกปลาก็เป็นเช่นนั้น
ความแข็งแกร่งของอวตารจำนงของอีกฝ่ายไม่ได้แตกต่างจากท่านเทพลั่วเหิงมากนัก ทว่าอำนาจเทพและเคล็ดพลังกฎเกณฑ์ของเขาร้ายกาจเกินไป ท่านเทพลั่วเหิงมิอาจเทียบชั้นติด
“เปิด!”
ยามถูกกักขังนั้น ภัยมรณะคุกคามกระตุ้นจนผิวกายซูอี้เจ็บแสบ เขาระเบิดอำนาจเยี่ยงหม้อเดือดโดยไร้ลังเล ใช้กำลังทั้งหมดโคจรอำนาจดาบเก้าคุมขัง
ดาบเคียงประชิดกู่ก้องร้องรับ แสงดาบสาดส่องบ้าคลั่งรุนแรง
เปรี้ยง!!
โลกหล้าอันมืดดำที่เกิดจากไหมทมิฬนับไม่ถ้วนถูกฟาดฟันรุนแรง แหลกร้าวเป็นหลุมรูในทันที
ปราณดาบน่าสะพรึงกลัวกวาดผ่าน บีบบีงคับให้คนตกปลาถอยไป
สีหน้าของอีกฝ่ายย่ำแย่ ไม่คิดรอให้ซูอี้ตั้งหลัก เจ้าตัวพลันยกมือขึ้นตบอย่างรุนแรง
เปรี้ยง!
ซูอี้และดาบปลิวกระเด็น เขากระอักเลือดออกมา!
แผ่นหลังของชายหนุ่มมีรอยฝ่ามือยุบยวบ
ผิวกายแหลกร้าว กล้ามเนื้อและกระดูกแตกหัก โลหิตทะลักไหล
ทว่าเขาหาสนใจไม่ ชายหนุ่มเร่งใช้อำนาจฝ่ามือนี้เคลื่อนหนีไปเป็นหมื่นๆ จั้งในพริบตา
คนตกปลาขมวดคิ้ว
เดิมทีเขาแน่ใจว่าจะปราบซูอี้ได้แน่ แต่มิคาดเลยว่าคนบาปผู้ยังไม่ฟื้นความทรงจำอดีตชาติจะทนทายาดเพียงนี้
อีกฝ่ายเป็นเพียงผู้ฝึกตนระดับแกนรวมศูนย์ผู้หนึ่ง ทว่าอำนาจต่อสู้กลับเทียบได้กับเทพชั้นล่าง!
โดยเฉพาะอำนาจดาบวิถีเล่มนั้น ร้ายกาจรุนแรงอย่างยิ่ง ช่วยสลายหายนะสังหารไปหลายต่อหลายหน
ผิดจากการคาดเดาตัดสินเดิมของคนตกปลาโดยสิ้นเชิง
ทว่าเจ้าตัวก็ยิ้มเยาะทันใด “เจ้าจะรอดไปได้นานเพียงไรเชียว?!”
เขาเยื้องย่างไล่ตาม
ทั้งสองไล่ล่าสังหาร พวกเขาล้วนรวดเร็ว ระหว่างทาง คนตกปลาโจมตีหลายต่อหลายหน แต่ละครั้งล้วนเป็นวิชาปลิดชีพร้ายกาจ ทว่าซูอี้กลับรอดอย่างฉิวเฉียดทุกคราไป
รอยยิ้มค่อยๆ จางหายไปจากใบหน้าคนตกปลา
ไม่คิดเลยว่าซูอี้จะรับมือยากเพียงนี้ แม้อวตารจำนงของเขาจะลงมือเองก็ตามที!
“ยิ่งกาลผ่านยิ่งมากตัวแปร และหากไอ้แก่ผู้อื่นมา ต่างคนคงล้วนคิดสังหารคนบาปนี่ด้วยตนเอง”
คนตกปลาดูยากเข้าใจ
เขาไม่ใช่จอมเทพผู้เดียวที่มายังสมรภูมิแห่งยุคสมัยในครานี้
เขาแน่ใจว่ายามเกิดการไล่ล่าสังหาร เจ้าเฒ่าผู้อื่นต้องสังเกตเห็นและเคลื่อนไหวกันอยู่!
ซูอี้นั้นไม่น่ากังวล
ทว่าเจ้าเฒ่าผู้อื่นนั้นรับมือไม่ง่ายเลย!
หากเกิดการรบพุ่งประชัน ก็ยากจะบอกได้ว่าผู้ใดกำชัย!
คนตกปลารู้สึกเร่งรีบร้อนใจขึ้นมา
YOU MAY ALSO LIKE
