บุพผาพิษแห่งหอเย่วเซียง - ตอนที่ #12 : เงามืดหลังม่าน
ค่ำคืนในเมืองหลวงเงียบสงบ
โคมไฟสีแดงของ หอเยว่เซียง ส่องแสงสลัวท่ามกลางหมอกบาง
เสียงดนตรีและเสียงหัวเราะของแขกในหอคณิกายังคงดังแผ่ว ๆ
แต่ในชั้นบนสุดของหอ
กลับเงียบงันราวกับอีกโลกหนึ่ง
หลินเซียงหลัวเดินผ่านระเบียงไม้ยาว
ผ้าคลุมสีขาวยังคงปิดใบหน้าของนาง
หลังจากกลับมาจากวังหลวง
ข่าวลือเกี่ยวกับ “หญิงพิณแห่งหอเยว่เซียง” ก็แพร่กระจายไปทั่วเมือง
ทันใดนั้น
สาวใช้รีบเดินเข้ามาคำนับ
“คุณหนู…มีคนมาฝากคำเชิญ”
หลินเซียงหลัวหยุดเดิน
“ผู้ใด”
สาวใช้ลังเลเล็กน้อยก่อนตอบ
“คนจากจวนรัชทายาท”
ดวงตาของหลินเซียงหลัวนิ่งลง
สาวใช้ยื่นป้ายหยกเล็ก ๆ ให้นาง
“เขาบอกว่า…องค์รัชทายาทต้องการพบคุณหนูที่นี่ ในอีกสองวัน”
หลินเซียงหลัวรับป้ายหยกมา
ยังไม่ทันพูดอะไร
สาวใช้อีกคนก็รีบเข้ามา
“คุณหนู!”
“จวนอ๋องเซียวจิ่นก็ส่งคนมาฝากคำเชิญเช่นกัน”
หลินเซียงหลัวเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย
ดวงตาภายใต้ผ้าคลุมสั่นไหวเพียงชั่วครู่
ทั้งสองคน
ต่างก็ต้องการพบ
หญิงจากหอเยว่เซียง
ในเวลาเดียวกัน
ขณะนั้นเอง
เสียงระฆังเล็ก ๆ ก็ดังขึ้นจากชั้นบนสุดของหอ
ติ๊ง…
หลินเซียงหลัวชะงัก
นางรู้ดีว่าเสียงนั้นหมายถึงอะไร
เจ้าของหอ
เรียกพบนาง
หญิงสาวรีบเดินขึ้นบันไดไม้ไปยังห้องลับ
เมื่อเปิดประตูเข้าไป
ม่านสีดำก็ปิดกั้นพื้นที่ด้านในไว้
แสงตะเกียงสลัว ๆ ส่องผ่านผืนผ้า
เงาของบุรุษผู้หนึ่งปรากฏอยู่ด้านหลัง
เช่นเคย
หลินเซียงหลัวไม่เคยเห็นใบหน้าของเขา
นางคุกเข่าลงอย่างเคารพ
“ท่านอาจารย์”
เสียงบุรุษดังออกมาจากหลังม่าน
ทุ้มต่ำ
แต่แปลกประหลาด
เหมือนถูกบิดเบือนด้วยวิชาอะไรบางอย่าง
“วันนี้ในวัง…เจ้าทำได้ดี”
หลินเซียงหลัวก้มศีรษะ
“ขอบคุณท่านอาจารย์ที่สั่งสอน”
ชายหลังม่านเงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนจะเอ่ยช้า ๆ
“ได้ยินว่า…รัชทายาทส่งคนมาหาเจ้าแล้ว”
หลินเซียงหลัวชะงักเล็กน้อย
“จ้าวคะ”
เสียงบุรุษหัวเราะเบา ๆ
“จำไว้ให้ดี”
“จงอยู่ห่างจากรัชทายาทให้มากที่สุด”
หลินเซียงหลัวเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย
“เหตุใดหรือจ้าวคะ”
ชายหลังม่านเงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนจะเอ่ยช้า ๆ
“เพราะคนที่เจ้าควรเข้าใกล้…ไม่ใช่เขา”
“แต่คือ อ๋องเซียวจิ่น”
คำพูดนั้นทำให้หลินเซียงหลัวขมวดคิ้ว
“ท่านอ๋อง?”
เสียงของชายลึกลับเย็นลง
“คดีที่รัชทายาทกำลังสืบอยู่…”
“เกี่ยวข้องกับอ๋อง”
หลินเซียงหลัวนิ่งไป
บุรุษหลังม่านกล่าวต่อ
“ตระกูลหลิน…และอ๋องเซียวจิ่น”
“กำลังร่วมมือกันในบางเรื่อง”
“และข้า…เป็นเพียงตัวกลางที่ติดต่อระหว่างพวกเขา”
คำพูดนั้นทำให้ดวงตาของหลินเซียงหลัวหรี่ลง
ตระกูลหลิน…
ครอบครัวของนาง
กำลังร่วมมือกับอ๋อง
เพื่อทำอะไรบางอย่าง
ชายลึกลับพูดต่อช้า ๆ
“แผนของพวกเขา…”
“คือกำจัดรัชทายาท”
ลมกลางคืนพัดผ่านหน้าต่าง
เปลวไฟในตะเกียงสั่นไหว
หลินเซียงหลัวเงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนจะถามเสียงเบา
“แล้วข้าควรทำอย่างไร”
เงาของชายหลังม่านขยับเล็กน้อย
“เข้าใกล้อ๋อง”
“ทำให้เขาเชื่อใจเจ้า”
“ทุกความลับที่เขามี…ข้าต้องรู้”
หลินเซียงหลัวก้มศีรษะลง
“จ้าวคะ”
แต่ในใจของนาง
ความคิดกลับซับซ้อนยิ่งนัก
ตระกูลหลิน
อ๋อง
และรัชทายาท
ทุกคนกำลังเล่นเกมอันตราย
และตัวนาง
กำลังอยู่ตรงกลางของกระดานหมากนี้
ในขณะที่ด้านหลังม่าน
ชายลึกลับยืนมองเงาของหญิงสาว
รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้า
YOU MAY ALSO LIKE
