บุพผาพิษแห่งหอเย่วเซียง - ตอนที่ #18 : เงาของคนที่ตายไปแล้ว
แสงจันทร์ยังคงสาดลงบนตรอกเงียบงัน
หลังจากหลินเซียงหลัวช่วยพันแผลให้เซียวเหยียน
ทั้งสองก็แยกจากกันเงียบ ๆ
แต่ในใจของรัชทายาท
กลับไม่สงบเลยแม้แต่น้อย
เซียวเหยียนยืนอยู่บนสะพานหิน
สายตาคมมองเงาของหญิงสาวที่เดินห่างออกไป
กลิ่นหอมอ่อน ๆ ยังคงติดอยู่ในอากาศ
ความทรงจำบางอย่างผุดขึ้นในหัว
“คุณหนูหลิน…”
เขาพึมพำเบา ๆ
หลายปีมาแล้ว
เด็กหญิงคนหนึ่งจากตระกูลหลิน
เคยมีกลิ่นหอมแปลกประหลาดเช่นนี้
แต่เด็กคนนั้น
ตายไปในเหตุไฟไหม้เมื่อสิบปีก่อน
เซียวเหยียนหรี่ตาลงเล็กน้อย
หรือว่า…
หญิงจากหอเยว่เซียงผู้นี้
จะเกี่ยวข้องกับตระกูลหลิน
ในขณะเดียวกัน
ภายในห้องลับของหอเยว่เซียง
ม่านสีดำยังคงปิดกั้นพื้นที่ด้านใน
หลินเซียงหลัวคุกเข่าอยู่หน้าโต๊ะไม้
ด้านหลังม่าน
เงาของชายลึกลับยืนอยู่นิ่ง
“วันนี้เจ้าพบใคร”
เสียงของเขาทุ้มต่ำ
และถูกดัดให้ผิดเพี้ยนเช่นเคย
หลินเซียงหลัวก้มศีรษะ
“รัชทายาทเพคะ”
ห้องทั้งห้องเงียบลงทันที
บรรยากาศเย็นเยียบอย่างประหลาด
ชายหลังม่านพูดช้า ๆ
“ข้าเคยเตือนเจ้าแล้ว”
“อย่าเข้าใกล้เขา”
หลินเซียงหลัวตอบเรียบ
“เป็นเพียงเรื่องบังเอิญเพคะ”
แต่เสียงหัวเราะเบา ๆ กลับดังขึ้น
“บังเอิญหรือ”
ชายลึกลับเงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนจะพูดต่อ
“จำไว้ให้ดี เซียงหลัว”
“รัชทายาทไม่ใช่คนที่เจ้าควรยุ่งเกี่ยว”
น้ำเสียงของเขาเย็นลงเล็กน้อย
“เกมที่เรากำลังเล่น…อันตรายกว่านั้นมาก”
หลินเซียงหลัวเงียบไป
ก่อนจะตอบเพียงสั้น ๆ
“เพคะ”
แต่ในใจของนาง
กลับเริ่มสับสนเล็กน้อย
อีกด้านหนึ่งของเมืองหลวง
ในจวนลับแห่งหนึ่ง
หลินเหว่ยนั่งอยู่ตรงหน้าโต๊ะไม้
ตรงข้ามเขา
คือชายในชุดดำ
คนสนิทของเจ้าของหอเยว่เซียง
หลินเหว่ยวางถ้วยสุราลง
เสียงกระทบโต๊ะดังเบา ๆ
“ข้าต้องการพบอ๋องเซียวจิ่น”
ชายชุดดำตอบเรียบ
“ท่านอ๋องกำลังรอท่านอยู่”
หลินเหว่ยยิ้มเย็น
“ดี”
เขาโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย
“ถึงเวลาจบเรื่องของรัชทายาทแล้ว”
ดวงตาของเขาเย็นเฉียบ
“เมื่อถึงงานล่าสัตว์ของราชสำนักเดือนหน้า…”
“เราจะล้อมสังหารเขา”
ชายชุดดำเงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนพยักหน้า
“ข้าจะนำข่าวไปแจ้งท่านอ๋อง”
หลินเหว่ยยกถ้วยสุราขึ้นอีกครั้ง
รอยยิ้มเย็นปรากฏบนใบหน้า
เมื่อรัชทายาทตาย
คดีการยักยอกเงินหลวงที่กำลังถูกสืบ
ก็จะหายไปพร้อมกัน
ในขณะเดียวกัน
ที่จวนรัชทายาท
เซียวเหยียนนั่งอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ
รายงานหลายฉบับวางเรียงอยู่ตรงหน้า
หนึ่งในนั้น
คือบันทึกเกี่ยวกับ
เหตุไฟไหม้ตระกูลหลินเมื่อสิบปีก่อน
เขามองกระดาษแผ่นนั้นเงียบ ๆ
ก่อนจะพูดเบา ๆ
“หานเฟิง”
ชายหนุ่มชุดดำก้าวออกมาจากเงามืด
“พ่ะย่ะค่ะ”
เซียวเหยียนวางกระดาษลง
ดวงตาคมลึกขึ้น
“ไปสืบเรื่องหนึ่งให้ข้า”
“หญิงจากหอเยว่เซียง”
“ข้าอยากรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับนาง”
เขาหยุดเล็กน้อย
ก่อนพูดช้า ๆ
“โดยเฉพาะ…”
“ว่าเกี่ยวข้องอะไรกับ คุณหนูหลินที่ตายไปแล้ว”
แสงตะเกียงสั่นไหวเบา ๆ
เกมที่ซ่อนอยู่ในเงามืด
กำลังเริ่มเคลื่อนไหว
ทีละก้าว
YOU MAY ALSO LIKE
