บุพผาพิษแห่งหอเย่วเซียง - ตอนที่ #43 : จอกสุราที่ซ่อนพิษ
ค่ำคืนในเมืองหลวงยังคงสว่างไสวด้วยแสงโคมแดง
หอเยว่เซียงเต็มไปด้วยเสียงพิณและเสียงหัวเราะของแขกผู้มาเยือน
ใต้แสงโคมสลัว บุรุษผู้หนึ่งนั่งอยู่กลางโถงอย่างสงบนิ่ง
เซียวเหยียน
รัชทายาทแห่งแคว้น
แม้จะนั่งดื่มสุราเงียบ ๆ แต่รัศมีอำนาจรอบตัวทำให้ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้โดยพลการ
ในเวลาเดียวกัน
ตรงบันไดชั้นสอง
สองพี่น้องจากตระกูลหลินกำลังเดินลงมา
วันนี้พวกนางมาที่หอเยว่เซียงเพื่อรักษาแผลที่ใบหน้า
หลังจากทายาเสร็จ พวกนางกำลังจะกลับ
แต่ทันทีที่สายตาของหญิงสาวผู้พี่มองเห็นบุรุษที่นั่งอยู่ด้านล่าง
หัวใจของนางก็เต้นแรงขึ้นทันที
“รัชทายาท…”
นางพึมพำเบา ๆ
น้องสาวมองตามสายตา
“พี่หญิง เรารีบกลับเถอะ”
แต่หญิงสาวผู้พี่กลับส่ายหน้า
นางแอบหลงรักรัชทายาทมานาน
โอกาสเช่นนี้ไม่ได้เกิดขึ้นง่าย ๆ
ดวงตาของนางเป็นประกาย ก่อนจะหยิบขวดเล็ก ๆ ออกจากแขนเสื้อ
ภายในนั้นคือ ผงยาปลุกกำหนัด
ยาชนิดนี้เมื่อผสมกับสุรา
จะทำให้ผู้ดื่มเกิดอารมณ์ร้อนรุ่มยากควบคุม
น้องสาวตกใจ
“พี่หญิง ท่านจะทำอะไร”
หญิงสาวผู้พี่พูดเสียงต่ำ
“ข้าจะทำให้เขา…จำค่ำคืนนี้ไปตลอดชีวิต”
นางเรียก บ่าวรับใช้ยกสุรา เข้ามา
“เจ้า นำสุราจอกนี้ไปให้โต๊ะของรัชทายาท”
ระหว่างที่บ่าวรับใช้หันหลัง
นางก็โรยผงยาลงไปอย่างรวดเร็ว
ผงสีขาวละลายในสุราทันที
ราวกับไม่เคยมีสิ่งใดอยู่
ไม่นาน
จอกสุรานั้นก็ถูกยกไปวางตรงหน้าเซียวเหยียน
“ท่านชาย มีแขกฝากสุรามาให้ขอรับ”
เซียวเหยียนมองจอกสุรานั้นครู่หนึ่ง
ก่อนจะหยิบมันขึ้นมา
แต่ในขณะเดียวกัน
บนชั้นสองของหอ
หญิงสาวผู้หนึ่งกำลังมองเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่
หลินเซียงหลัว
เถ้าแก่เนี้ยผู้ลึกลับของหอเยว่เซียง
ดวงตาของนางเย็นเฉียบ
ตั้งแต่วินาทีที่ผงยาถูกโรยลงในสุรา
นางก็เห็นทุกอย่างแล้ว
“ช่างกล้าดีจริง…”
นางพึมพำเบา ๆ
ในหอของนาง
ไม่มีใครมีสิทธิ์เล่นแผนสกปรกเช่นนี้
นางหันไปสั่งสาวใช้ข้างกาย
“สลับจอกสุรานั้น”
สาวใช้รับคำทันที
ไม่นาน
จอกสุราบนโต๊ะของเซียวเหยียนก็ถูกเปลี่ยนโดยไม่มีใครสังเกต
เซียวเหยียนยกจอกขึ้นดื่มอย่างสงบนิ่ง
แต่สุราที่เขาดื่ม
กลับเป็นจอกธรรมดา
ส่วนจอกที่ถูกใส่ยา
ถูกส่งกลับไปยังโต๊ะด้านข้าง
ที่ซึ่งสองพี่น้องตระกูลหลินกำลังนั่งอยู่
บ่าวรับใช้วางจอกสุราลง
“คุณหนู สุราจากโต๊ะนั้น”
หญิงสาวผู้พี่เข้าใจทันที
นางคิดว่ารัชทายาทส่งสุรามาให้นางตอบรับ
หัวใจของนางเต้นแรง
นางยกจอกขึ้นดื่มโดยไม่ลังเล
ไม่นาน
ฤทธิ์ยาก็เริ่มออกฤทธิ์
ใบหน้าของนางแดงจัด
ลมหายใจร้อนระอุ
ร่างกายอ่อนแรงจนแทบยืนไม่อยู่
บ่าวรับใช้คนหนึ่งรีบเข้ามาพยุง
แต่ฤทธิ์ยากลับทำให้นางเสียอาการมากขึ้น
ทั้งสองเกือบล้มลงกอดกันกลางหอ
เสียงฮือฮาดังขึ้นทันที
ในจังหวะนั้นเอง
สายตาคมของบุรุษผู้หนึ่งก็หันมามอง
หลินเว่ย
เขานั่งอยู่ในหออยู่ก่อนแล้ว
ทันทีที่เห็นภาพตรงหน้า
สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที
“หยุด!”
เสียงของเขาดังลั่น
เขาพุ่งเข้าไปกระชากบ่าวรับใช้คนนั้นออกทันที
“ใครกล้าทำเรื่องน่าอับอายเช่นนี้กับน้องสาวข้า!”
บรรยากาศทั้งหอเงียบงัน
ไม่มีใครกล้าพูดอะไร
หลินเว่ยรีบพาน้องสาวออกจากที่นั่น
ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธและอับอาย
ส่วนเซียวเหยียนยังคงนั่งอยู่ที่เดิม
ดวงตาคมมองไปยังระเบียงชั้นสอง
ที่ซึ่งเถ้าแก่เนี้ยของหอกำลังยืนอยู่
แม้ผ้าคลุมหน้าจะปิดบังใบหน้าของนาง
YOU MAY ALSO LIKE
