บุพผาพิษแห่งหอเย่วเซียง - ตอนที่ #7 : ข่าวลือสะเทือนวังหลวง
หลังคืนเทศกาลโคมไฟ
เรื่องราวของหญิงลึกลับจาก หอเยว่เซียง
ก็แพร่กระจายไปทั่วเมืองหลวงราวกับสายลมฤดูใบไม้ผลิ
ผู้คนต่างเล่าขาน
ว่าคืนนั้นมีหญิงสาวผู้หนึ่งเล่นพิณใต้แสงโคมไฟ
เสียงดนตรีของนางสามารถเรียกฝูงผีเสื้อให้บินล้อมรอบ
กลีบดอกเหมยโปรยปรายราวกับหิมะ
และความงามของนาง
งดงามจนผู้คนลืมหายใจ
ข่าวเล่าลือยิ่งถูกพูดต่อ ยิ่งกลายเป็นตำนาน
ไม่นานนัก
ข่าวนั้นก็เดินทางเข้าสู่
พระราชวังหลวง
ภายในตำหนักของฮองเฮา
นางกำลังนั่งชมดอกโบตั๋นในสวนหลวง
สนมนางหนึ่งเอ่ยขึ้นเบา ๆ
“ฝ่าบาท ได้ยินหรือไม่เจ้าคะ”
“ว่ามีหญิงลึกลับจากหอเยว่เซียงเล่นพิณได้ราวกับเทพธิดา”
ฮองเฮาเลิกคิ้วเล็กน้อย
“ถึงกับเป็นเช่นนั้นหรือ”
ขันทีที่ยืนอยู่ข้าง ๆ รีบตอบ
“หม่อมฉันได้ยินว่าคืนนั้นผู้คนทั้งลานเงียบกริบเพื่อฟังเสียงพิณของนางพ่ะย่ะค่ะ”
ฮองเฮายิ้มบาง ๆ
“น่าสนใจ”
ในเวลาเดียวกัน
ฮ่องเต้ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ วางถ้วยชาแล้วหัวเราะเบา ๆ
“เมืองหลวงของเรามีหญิงงามมากมาย”
“แต่จะมีสักกี่คนที่ทำให้ผู้คนกล่าวขวัญถึงเพียงชั่วข้ามคืน”
ฮองเฮาหันไปมองฮ่องเต้
ก่อนเอ่ยขึ้นอย่างมีความคิด
“อีกไม่กี่วันจะถึงงาน ชมดอกไม้ฤดูใบไม้ผลิ ในวัง”
“หากเชิญนางมาเล่นพิณในงาน ก็คงน่าสนใจไม่น้อย”
ฮ่องเต้พยักหน้า
“ดี”
“ส่งราชโองการไปยังหอเยว่เซียง”
“เชิญหญิงผู้นั้นเข้าวัง”
ข่าวนี้แพร่กระจายออกจากวังอย่างรวดเร็ว
ทั่วทั้งเมืองหลวงต่างพูดถึง
งานชมดอกไม้ในวังหลวงปีนี้
จะมีการแสดงของหญิงลึกลับจากหอเยว่เซียง
และแน่นอนว่า
บรรดาตระกูลขุนนางต่างก็ได้รับคำเชิญเข้าร่วมงานเช่นกัน
หนึ่งในนั้นคือ
ตระกูลหลิน
ภายในเรือนใหญ่ของตระกูล
หญิงสาวสองคนกำลังนั่งสนทนากัน
หลินซูเหยา และ หลินซูเม่ย
พี่สาวต่างมารดาของหลินเซียงหลัว
สาวใช้รีบวิ่งเข้ามารายงาน
“คุณหนู! มีจดหมายเชิญจากวังหลวงเจ้าค่ะ!”
หลินซูเหยารับจดหมายมาอ่าน
ดวงตาของนางเป็นประกายทันที
“งานชมดอกไม้ในวังหลวง…”
หลิงซูเม่ยรีบถาม
“พี่หญิง มีอะไรหรือ”
หลินซูเหยายิ้มอย่างพอใจ
“ในงานนี้จะมีการแสดงดนตรี”
“ฮองเฮาทรงเชิญหญิงงามจากหลายตระกูลเข้าไปประชันกัน”
หลินซูเม่ยตาเป็นประกาย
“เช่นนั้น…พวกเราก็ต้องเข้าร่วม!”
หลินซูเหยาพยักหน้า
“แน่นอน”
“หากสามารถแสดงฝีมือในวังหลวงได้”
“ชื่อเสียงของพวกเราจะยิ่งสูงขึ้น”
แต่ทันใดนั้น
หลินซูเม่ยก็เอ่ยขึ้นอีก
“แต่ข้าได้ยินว่า…”
“หญิงจากหอเยว่เซียงก็จะไปแสดงด้วย”
หลินซูเหยาขมวดคิ้วเล็กน้อย
“คณิกาคนหนึ่งจะมาเทียบกับคุณหนูตระกูลใหญ่ได้อย่างไร”
นางยิ้มเย็น
“ก็ดีเหมือนกัน”
“ข้าอยากเห็นนักว่า หญิงลึกลับผู้นั้นจะเก่งจริงเพียงใด”
ในอีกด้านหนึ่งของเมือง
ภายในหอเยว่เซียง
หลินเซียงหลัวกำลังยืนมองจดหมายเชิญจากวังหลวง
แสงโคมไฟสะท้อนในดวงตาของนาง
สาวใช้ถามอย่างตื่นเต้น
“คุณหนู…เราจะเข้าไปในวังจริงหรือเจ้าคะ”
หลินเซียงหลัวเงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนจะยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย
“แน่นอน”
ดวงตาของนางลึกและเย็น
“ในเมื่อพวกเขาเชิญข้าเข้าไปเอง”
“ข้าก็จะเข้าไป”
“อย่างสง่างามที่สุด”
เพราะในงานนั้น
จะมีคนที่นางรอพบมานาน
ตระกูลหลิง
เกมการแก้แค้นของนาง
กำลังจะเริ่มขึ้น
ภายในกำแพงวังหลวง
YOU MAY ALSO LIKE
