ปลดล็อคระบบแพทย์มือใหม่ยอดอัจฉริยะ - บทที่ 426 แผนการของกลุ่มบริษัทโจว

บทที่ 426 แผนการของกลุ่มบริษัทโจว

ขณะนั้นเอง หลินหม่านชางก็มาที่นี่เพื่อรายงานฉินซานไห่เรื่องการส่งความช่วยเหลือไปยังพื้นที่ประสบภัย

ทั้งสามคนจึงนั่งลงพูดคุยกัน

“หมอหลิน สิ่งของที่เตรียมไว้เป็นอย่างไรบ้าง? เพียงพอต่อการลงพื้นที่ประสบภัยหรือไม่?”

“ท่านคณบดี จากการตรวจสอบคลังของเรา พบว่าวัสดุการแพทย์*[1] ที่ต้องใช้ยังไม่เพียงพอ หากเป็นการใช้งานปกติก็ยังพอมีอยู่บ้าง แต่ถ้าต้องใช้เพื่อช่วยเหลือพื้นที่ประสบภัยก็ยังถือว่าขาดแคลน”

วัสดุการแพทย์ในโรงพยาบาลมักมีจำนวนจำกัด หานชิงอวี่รู้เรื่องนี้ดีอยู่แล้ว ดังนั้นครั้งนี้เขาจึงมาพบฉินซานไห่เพื่อหาแนวทางแก้ไขปัญหานี้

“ท่านคณบดี ไม่ต้องกังวลไปครับ ผมมีวิธีแก้ไข”

“อ้อ? ลองบอกมาสิ”

“กลุ่มบริษัทหานจะบริจาคเงินห้าสิบล้านหยวน โดยสี่สิบล้านจะนำไปบริจาคให้กับพื้นที่ประสบภัย ส่วนที่เหลืออีกสิบล้านจะให้โรงพยาบาลนำไปซื้อวัสดุการแพทย์ จากนั้นโรงพยาบาลจะบริจาคในนามของโรงพยาบาลเอง วิธีนี้จะช่วยแก้ไขปัญหานี้ได้”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ฉินซานไห่ก็มีแววตาเปล่งประกายขึ้นมาทันที

นี่เป็นวิธีที่สมบูรณ์แบบ ไม่เพียงแต่จะแก้ไขปัญหาเรื่องวัสดุการแพทย์ได้เท่านั้น แต่ยังทำให้โรงพยาบาลได้รับชื่อเสียงที่ดีอีกด้วย

เป็นวิธีที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ หานชิงอวี่ไม่ทำให้เขาผิดหวังเลย

การปฏิสัมพันธ์กับผู้คนนั้นยอดเยี่ยม ที่สำคัญคือมีฝีมือไม่ธรรมดา คนแบบนี้คือบุคลากรที่โรงพยาบาลต้องการมากที่สุด

ฉินซานไห่ตบไหล่หานชิงอวี่ด้วยความพึงพอใจ

“ดีมาก เจ้าหนุ่มไฟแรง ไม่เพียงแค่มีฝีมือในการแพทย์ยอดเยี่ยม แต่ยังมีจิตใจที่ดีอีกด้วย ฉันคาดว่าเธอจะเดินไปได้ไกลกว่าพวกเราแน่นอน”

หานชิงอวี่ยิ้มและบอกว่านี่คือสิ่งที่เขาควรทำอยู่แล้ว

ขณะที่ทั้งสามกำลังคุยกัน โทรศัพท์ของฉินซานไห่ก็ดังขึ้น

เขาหยิบมันออกมาดู พบว่าเป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย

แต่ฉินซานไห่ก็ไม่ลังเลที่จะรับสาย เพราะมีไม่กี่คนที่มีเบอร์โทรของเขาและมักจะไม่ใช่สายก่อกวน แต่เป็นคนที่มีความเกี่ยวข้องกับทางโรงพยาบาล เขาจึงรับสายต่อหน้าหลินหม่านชางและหานชิงอวี่

“สวัสดีครับ ใครพูดสายครับ?”

“คุณคือคณบดีฉินใช่ไหมครับ? ผมเป็นผู้รับผิดชอบของกลุ่มบริษัทโจว ได้ยินว่าโรงพยาบาลของคุณจะช่วยเหลือพื้นที่ประสบภัย กลุ่มบริษัทโจวจึงตั้งใจจะบริจาควัสดุการแพทย์ มูลค่าสิบสองล้านหยวนให้กับโรงพยาบาลเมืองจินที่กำลังจะไปยังพื้นที่ประสบภัย”

“ถ้าคณบดีฉินไม่ขัดข้อง สามารถจัดคนมาติดต่อกับผมได้เลย ทางเราจะจัดส่งวัสดุไปในบ่ายวันนี้ครับ”

ยามนี้เหมือนมีโชคลาภกำลังหล่นทับหัวฉินซานไห่

เดิมทีโรงพยาบาลกำลังขาดแคลนวัสดุทางการแพทย์เนื่องจากต้องส่งไปช่วยเหลือพื้นที่ประสบภัย การมีคนบริจาคเข้ามาก็ถือเป็นเรื่องดี

แต่ฉินซานไห่กลับพบปัญหาหนึ่ง

“คุณบอกว่าคุณมาจากกลุ่มบริษัทโจว? กลุ่มบริษัทโจวไหนครับ?”

ปลายสายตอบกลับมาว่า “ตระกูลโจวจากปักกิ่ง คณบดีฉินน่าจะคุ้นเคยกับเราอยู่แล้ว ก่อนหน้านี้เราเคยร่วมมือกันมาก่อน โรงพยาบาลของคุณก็เคยได้รับวัสดุจากบริษัทของเรา เรื่องคุณภาพนั้นมั่นใจได้แน่นอน”

ตระกูลโจวเป็นศัตรูตัวฉกาจของหานชิงอวี่ ฉินซานไห่รู้เรื่องนี้ดี

เขาขมวดคิ้วทันที รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

นี่เขารู้สึกดีใจเร็วเกินไปหรือเปล่า?

กลุ่มบริษัทโจวอยู่ไกลถึงปักกิ่ง ที่นั่นก็มีโรงพยาบาลที่กำลังช่วยเหลือพื้นที่ประสบภัยหลายแห่ง ถ้าพวกเขาต้องการช่วยจริง ๆ ก็ควรบริจาคให้โรงพยาบาลที่นั่นก่อน ไม่ควรจะข้ามมาถึงโรงพยาบาลเมืองจิน

เรื่องที่ผิดปกติมักมีอะไรซ่อนอยู่

อย่างไรก็ตาม เพราะอีกฝ่ายมาในเชิงดี ฉินซานไห่จึงไม่อยากทำให้กลุ่มบริษัทโจวไม่พอใจ

เขาจึงไม่ปฏิเสธตรง ๆ แต่หาข้ออ้างปฏิเสธไปก่อน

“ต้องขอโทษทีครับ ตอนนี้ผมกำลังยุ่งอยู่ กำลังประชุม เดี๋ยวผมจะติดต่อกลับไปนะครับ”

พูดจบเขาก็วางสายไปทันที

ขณะที่ฉินซานไห่คุยโทรศัพท์ แม้จะไม่ได้เปิดลำโพงเสียงดัง แต่เนื่องจากภายในห้องนี้เงียบมาก เสียงจากปลายสายจึงดังพอที่หานชิงอวี่จะได้ยินชัดเจน

เขาเองก็สงสัยในเจตนาของกลุ่มบริษัทโจว แน่นอนว่าฝ่ายนั้นต้องมีแผนร้ายแอบแฝง

หลังวางสาย ฉินซานไห่ก็หันมาถามความเห็นหานชิงอวี่

“เมื่อกี้ได้ยินแล้วใช่ไหม กลุ่มบริษัทโจวจะบริจาควัสดุให้โรงพยาบาลเรา คิดว่าเราควรรับไหม?”

ไม่ว่าจะอย่างไร หานชิงอวี่ก็ถือว่าเป็นคนของเขา การตัดสินใจใด ๆ ก็ตามย่อมต้องคำนึงถึงความเห็นของหานชิงอวี่ด้วย

หากวัสดุทางการแพทย์ชุดนี้จะกระทบหานชิงอวี่ ฉินซานไห่ย่อมปฏิเสธโดยไม่ลังเล

“ผมไม่คิดว่ามีปัญหาอะไร เพราะวัสดุเหล่านี้ไม่ได้มอบให้ผมโดยตรง และถ้าเขาจะบริจาคให้โรงพยาบาล เราก็รับไว้เถอะครับ”

“แต่จากที่ผมรู้จักพวกเขา ปกติแล้วพวกเขาไม่ใจดีขนาดนี้ ต้องมีอะไรบางอย่างซ่อนอยู่แน่ เพียงแต่ตอนนี้เรายังไม่เห็นก็เท่านั้น”

ฉินซานไห่พยักหน้าเห็นด้วย เรื่องนี้ต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ ไม่ควรรับคำเชิญทันที

เขาเคยมีประสบการณ์กับกลุ่มบริษัทโจวมาก่อน และรู้ว่าคนของตระกูลโจวมักทำอะไรตามใจตัวเอง ไม่ค่อยคำนึงถึงผู้อื่น

ในสถานการณ์เช่นนี้ การรับของจากพวกเขาโดยไม่ตรวจสอบอาจจะทำให้เกิดปัญหาตามมาได้ ถ้าวัสดุทางการแพทย์มีปัญหา ความรับผิดชอบจะตกอยู่ที่เขาเอง

มันจะส่งผลกระทบอย่างมากต่อชื่อเสียงของโรงพยาบาล ดังนั้นเพื่อความปลอดภัย ก็ควรปฏิเสธการบริจาคจากพวกเขาจะดีกว่า

ฉินซานไห่ต้องรับผิดชอบในการควบคุมคุณภาพของวัสดุทางการแพทย์ที่ส่งไปยังพื้นที่ประสบภัย ถ้าอีกฝ่ายแอบใส่สิ่งที่ไม่เหมาะสมลงไปและเขาตรวจไม่พบ เรื่องราวที่แพร่ออกไปจะไม่มีใครรับผิดชอบได้

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีสื่อมากมายคอยจับตามองพื้นที่ประสบภัยอยู่ แม้แต่เรื่องเล็กน้อยก็ไม่อาจรอดพ้นไปจากสายตาของคนเหล่านั้น

อีกด้านหนึ่ง

โจวเวยวางโทรศัพท์ลงด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

“ไอ้ฉินซานไห่นี่มันไม่รู้บุญคุณจริง ๆ เราตั้งใจบริจาควัสดุทางการแพทย์ให้ขนาดนี้ มันยังกล้ามาเลือกที่รักมักที่ชังอีก”

“รู้อย่างนี้เราไม่น่าใช้ชื่อกลุ่มบริษัทโจวในการบริจาคเลย น่าจะหาบริษัทเล็ก ๆ มาบริจาคแทน จะได้ไม่เป็นที่สังเกต”

โจวซื่อสยงที่อยู่ข้าง ๆ ก็บ่นขึ้นมาบ้าง “ใครจะคิดว่าฉินซานไห่จะระมัดระวังขนาดนี้ แค่ได้ยินชื่อบริษัทของเราก็ลังเลแล้ว”

“ฉันเดาว่าต้องเป็นเพราะหานชิงอวี่แน่ ๆ หมอนั่นคงไปพูดอะไรไม่ดีกับฉินซานไห่เกี่ยวกับเรื่องของเรา ไม่อย่างนั้นเรื่องคงไม่เป็นแบบนี้”

“แล้วตอนนี้จะเอายังไง? จะบริจาคต่อไหม? ฉินซานไห่อาจจะไม่รับน้ำใจของเรา ถึงแม้ว่าเขาจะบอกว่าจะพิจารณา แต่ดูท่าทางแล้วน่าจะไม่มีผลลัพธ์ที่ดีหรอก”

ทั้งสองจมอยู่ในความคิด

“ช่างมันเถอะ เรื่องวัสดุการแพทย์ค่อยว่ากันอีกที ถึงอย่างไรเราก็ได้บริจาคเงินตรงไปยังพื้นที่ประสบภัยในนามของโรงพยาบาลเมืองจินแล้ว ไม่ว่าจะอย่างไร เราต้องทำให้หานชิงอวี่อยู่ใต้เงาเราให้ได้!”

“การลงมือก่อนย่อมได้เปรียบ ถ้าเราสร้างสถานการณ์ได้สำเร็จ ไม่ว่าฉินซานไห่จะยอมรับหรือไม่ ถ้าไม่ยอมรับก็แค่ให้คืนเงินมา”

โจวซื่อสยงได้เตรียมการล่วงหน้าไว้แล้ว เรื่องวัสดุการแพทย์เป็นเพียงส่วนหนึ่งในแผนการใหญ่ของพวกเขาเท่านั้น

[1] วัสดุการแพทย์ (Medical supplies) คือวัสดุและอุปกรณ์ต่าง ๆ ที่ใช้ในกระบวนการรักษาพยาบาลและการดูแลสุขภาพ รวมถึงอุปกรณ์ที่จำเป็นต่อการดูแลผู้ป่วยและการปฏิบัติงานทางการแพทย์ โดยปกติจะแบ่งออกเป็นหมวดหมู่หลัก ๆ ได้แก่ ยา อุปกรณ์ทางการแพทย์ อุปกรณ์สิ้นเปลือง อุปกรณ์ผ่าตัด และอุปกรณ์ทำแผล