ปลุกอาชีพผู้อัญเชิญ: ฉันมีสูตรโกงซื้อทุกอย่างได้ในราคา 1 เหรียญทองแดง - บทที่ 53: อาจารย์ว่างเกินไป…
นักรบโครงกระดูกทั้งเก้าพุ่งเข้าไปกลางฝูงสุนัขปีศาจโลหิตภายในไม่กี่ก้าว
แต่ซูเฉินต้องการทดสอบความสามารถในการป้องกันของมอนสเตอร์ในเหวลึก
เขาจึงไม่ได้ใช้สกิลบัฟใดๆ กับพวกมัน
ทำให้ค่าพลังของนักรบโครงกระดูกด้อยกว่าสุนัขปีศาจโลหิตอย่างมาก
แม้ดาบจะคมกริบ แต่เมื่อฟันลงบนร่างสุนัขปีศาจโลหิต ก็ทำได้เพียงสร้างความเสียหายเล็กน้อยแค่หลักสิบเท่านั้น
อีกทั้งจำนวนของสุนัขปีศาจโลหิตก็มีมากกว่านักรบโครงกระดูก
ดังนั้น ภายในเวลาไม่ถึงสิบวินาที พลังชีวิตของนักรบโครงกระดูกทั้งเก้าก็หมดลง
มืออาชีพทั้งสี่ที่ถูกล้อมอยู่ถึงกับอึ้ง
อีกฝ่ายไม่ได้หันหลังหนีทันที แต่กลับเลือกยืนเผชิญหน้า?
พวกเขาเคยคิดว่าอีกฝ่ายต้องมีความสามารถบางอย่างที่แข็งแกร่ง
แต่ผลลัพธ์…
แค่นี้เองเหรอ?
อัศวินในทีมพูดขึ้นอีกครั้ง “รีบกลับไปที่ด่านหน้าเถอะ! ถ้าโดนล้อม คุณจะหนีไม่พ้น!”
นักธนูหญิงในทีมก็เตือนเซี่ยหลิงหยุนกับลั่วเสี่ยวหยู “รีบไปเถอะ มอนสเตอร์พวกนี้ไม่ใช่สิ่งที่พวกคุณรับมือได้”
“ไม่จำเป็นต้องเอาชีวิตมาทิ้งที่นี่ รีบหนีไปซะ!”
เซี่ยหลิงหยุนและลั่วเสี่ยวหยูไม่ขยับแม้แต่น้อย
พวกเธอมองมืออาชีพทั้งสี่ด้วยสายตาแปลกๆ
แม้ว่าคนทั้งสี่จะดูเหมือนถูกฝูงสุนัขปีศาจโลหิตล้อม และสถานการณ์ดูเหมือนจะอันตราย
แต่มีเพียงอัศวินคนเดียวที่ลงมือ และยังสามารถรับมือได้อย่างง่ายดาย
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ชั้นแรกของเหวลึกกำลังถูกใช้เป็นสนามสอบ
ตามหลักแล้วควรเคลียร์พื้นที่และจำกัดไม่ให้บุคคลที่ไม่ได้รับอนุญาตเข้ามา
ดูเหมือนตัวตนของมืออาชีพทั้งสี่คนนี้จะไม่ธรรมดาเลย…
แต่ซูเฉินไม่คิดจะเดา
เพราะเพียงแค่ใช้สกิลดวงตาแห่งการมองทะลุ เขาก็มองเห็นทุกอย่าง
ทั้งสี่คนเป็นอาจารย์จากมหาวิทยาลัย
สองคนในนั้นมาจากมหาวิทยาลัยต้าเซีย หนึ่งคนจากมหาวิทยาลัยชิงหัว และอีกหนึ่งจากมหาวิทยาลัยฟู่ตั้น
และพวกเขายังเป็นผู้คุมสอบด้วย
หน้าที่หลักคือกำจัดมอนสเตอร์ในดันเจี้ยนที่มีเลเวลสูงเกินกว่าผู้เข้าสอบ
หลังจากทำภารกิจเสร็จ พวกเขายังไปไหนไม่ได้ จึงค่อนข้างว่าง
ทั้งสี่จึงพนันกัน ซึ่งมันเกี่ยวกับ…
นักเรียนที่เห็นมอนสเตอร์ในเหวลึกเป็นครั้งแรก จะตกใจจนหนีกลับหรือไม่?
อีกสามคนเดิมพันว่าหนี
มีเพียงอาจารย์จอมเวทจากมหาวิทยาลัยชิงหัวเท่านั้นที่เดิมพันว่าไม่หนี
อาจารย์คนนี้มีใบหน้าสวยสง่า บุคลิกดีเยี่ยม และออร่าดูสูงส่ง
เหมือนคุณหนูจากจากตระกูลผู้มั่งคั่งและสูงศักดิ์ในสมัยโบราณ
สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือรูปร่างของเธอที่โดดเด่น แม้จะสวมชุดจอมเวทก็ยังปิดไม่มิด
เธอเป็นสาวสวย “อกโต” ที่แม้แต่เหวินซินยังต้องยอมแพ้
ซูเฉินอดมองข้อมูลของเธอเพิ่มอีกนิดไม่ได้
แล้วก็พบว่าเธอเป็นอาจารย์ของเซี่ยหยุน ลูกพี่ลูกน้องของเซี่ยหลิงหยุน และยังเป็นอาจารย์ของเหวินซินด้วย
เมื่อถอนสายตากลับมา ซูเฉินก็รู้สึกพูดไม่ออกเล็กน้อย
อาจารย์พวกนี้ว่างเกินไปจริงๆ!
เขาไม่สนใจคำเตือนให้ถอยของอาจารย์ทัั้งสี่คนเลย สายตามองไปยังฝูงสุนัขปีศาจโลหิต
เพราะนักรบโครงกระดูกเป็นฝ่ายโจมตีก่อน ทำให้สุนัขปีศาจโลหิตบางส่วนถูกกระตุ้นค่าความเกลียดชัง หันมาสนใจทั้งสามคน แล้วพุ่งเข้าหาทั้งสามด้วยความเร็วสูง
ซูเฉินไม่รีบร้อน ตั้งวงเวทอัญเชิญนักรบโครงกระดูกขึ้นมาอีกครั้ง
เมื่อเห็นแบบนั้น อาจารย์ทั้งสี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย
ไม่มีใครเข้าใจว่าเขาทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร
ก็เพิ่งพิสูจน์ไปไม่ใช่เหรอ ว่านักรบโครงกระดูกสู้ไม่ได้
อัญเชิญออกมาอีกก็มีแต่เปลืองมานาเท่านั้น
และเหตุการณ์ก็เป็นไปตามที่พวกเขาคิด
หลังนักรบโครงกระดูกถูกอัญเชิญออกมา พวกมันก็พุ่งเข้าใส่สุนัขปีศาจโลหิตทันที
[ฝากติดตามเพจด้วยนะคะ Facebook Page: Rubybibi นิยายแปล]
“โฮ่งๆ!”
“โฮ่งๆ!”
สุนัขปีศาจโลหิตคำรามอย่างดุร้าย แล้วกัดไม่กี่ครั้งก็ทำให้พลังชีวิตของนักรบโครงกระดูกหมดลง
เมื่อเห็นแบบนั้น สีหน้าของอาจารย์จอมเวทก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เธอเตรียมใช้สกิลเพื่อช่วยทั้งสาม
แต่อาจารย์นักธนูหญิงจับมือเธอไว้ แล้วพูด “เดี๋ยวก่อน! ดูเหมือนพวกเขายังมีอะไรซ่อนอยู่”
ในฐานะนักธนู เธอสายตาดีมาก
และสังเกตเห็นได้ทันทีว่า แม้สุนัขปีศาจโลหิตจะใกล้ถึงตัวแล้ว แต่สีหน้าของซูเฉินยังคงสงบ
ความนิ่งแบบนี้ แปลว่าเขาต้องมีวิธีรับมือแน่นอน!
และก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ…
วินาทีถัดมา ซูเฉินยกมือขึ้น แล้วดีดนิ้ว
แปะ!
เขาพูดเบาๆ
“ระเบิด!”
จากศพของนักรบโครงกระดูกทั้งเก้าที่เพิ่งตายไป ก็มีแสงเจิดจ้าปะทุขึ้นทันที
ต่อจากนั้น…
บึ้ม!
เสียงระเบิดดังสนั่น พร้อมแรงลมมหาศาล
ควันดำหนาทึบผสมเปลวไฟ กลืนกินสุนัขปีศาจโลหิตทั้งหมด
-19999!
-199
-199
-199
-19999!
-30000
…
ตัวเลขความเสียหายสีแดงลอยออกมาจากควัน
ซูเฉินก็ได้รับการแจ้งเตือนอย่างรวดเร็ว
[ติ๊ง! คุณสังหารมอนสเตอร์ระดับทั่วไป สุนัขปีศาจโลหิต เลเวล 25 จำนวน 7 ตัว ได้รับค่าประสบการณ์ 1.12 ล้าน, เขี้ยวสุนัขปีศาจโลหิต x7, หนังสุนัขปีศาจโลหิต x7, และแต้มต้าเซีย +21]
นอกจากเขาแล้ว สองสาวที่ยืนดูอยู่ก็ได้รับค่าประสบการณ์จำนวนมากเช่นกัน
เมื่อควันจางลง อาจารย์ทั้งสี่เงยหน้ามอง ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง
สุนัขปีศาจโลหิตที่พุ่งเข้าไปทั้งหมดตายเรียบ ไม่มีเหลือแม้แต่ตัวเดียว
แต่ซูเฉินยังไม่หยุด เขาอัญเชิญนักรบโครงกระดูกอีกชุดหนึ่ง แล้วสั่งให้บุกใส่สุนัขปีศาจโลหิตที่เหลือ
ภาพเดิมเกิดขึ้นอีกครั้ง
ครั้งนี้ การระเบิดเกิดขึ้นใกล้กับอาจารย์ทั้งสี่มาก
แรงลมและควันทำให้พวกเขารู้ตัวว่านี่คือความจริง ไม่ใช่ฝัน
การฆ่าสุนัขปีศาจโลหิตมันน่าตกใจขนาดนั้นเลยเหรอ?
จริงๆ ก็ไม่…
แค่พวกเขาคนใดคนหนึ่งก็สามารถฆ่าเป็นร้อยตัวได้ง่ายๆ
แต่ประเด็นคือ เลเวลของพวกเขากับเลเวลของซูเฉินมันต่างกันแค่ไหน?
นักเรียนที่เพิ่งเข้าสอบและมาเหวลึกครั้งแรกกลับมีพลังขนาดนี้ มันเหลือเชื่อจริงๆ!
ในตอนนั้น จู่ๆ อาจารย์อัศวินก็ยกโล่ แล้วเดินเข้าไปในรัศมีของระเบิดด้วยตัวเอง
สองวินาทีต่อมา…
เขาวิ่งออกมาจากควัน พร้อมตบเปลวไฟบนตัวอย่างลนลาน “เฮ้ยๆ นี่มันไฟแบบไหนเนี่ย?”
“ทำไมดับไม่ได้?”
ตัวเลขความเสียหายที่ขึ้นเหนือหัวเขาไม่ได้สูงมาก พลังชีวิตแทบไม่ขยับ
แต่เปลวไฟที่ติดอยู่ตรงเป้ากางเกงลุกไหม้อย่างรุนแรง ไม่ว่าจะทำยังไงมันก็ไม่ดับ
ความเสียหายไม่แรง แต่ความอับอายรุนแรงมาก…
ทุกคนที่เฝ้าดูอยู่ต่างก็กลั้นหัวเราะจนหน้าแดง
กลั้นได้สองวินาที…
เซี่ยหลิงหยุน ลั่วเสี่ยวหยู และอาจารย์อีกสามคน ก็หัวเราะออกมาอย่างไม่เกรงใจ
ซูเฉินยิ้มเล็กน้อย แล้วพูดเตือน “ไม่ต้องห่วง ไฟจะดับเองในสิบวินาที”
หลังจากได้ยินเช่นนั้น อาจารย์อัศวินหยุดพยายาม แล้วยืนรอสิบวินาทีด้วยสีหน้าหดหู่
เมื่อไฟดับ เขาก็ถอนหายใจโล่งอก
และในเวลาเดียวกัน สุนัขปีศาจโลหิตที่เหลือก็ตายไปหมดแล้ว
อาจารย์อัศวินปัดฝุ่นออกจากตัว แล้วยกมือทักทายซูเฉินอย่างจริงจัง
“พวกเราเป็นทีมสำรวจที่เพิ่งกลับมาจากชั้นที่สองของเหวลึก”
“สภาพไม่ค่อยดี ไม่เลยคิดว่าจะมาเจอฝูงสุนัขปีศาจโลหิตพวกนี้”
“ขอบคุณที่ช่วยชีวิต พวกเราจะไม่มีวันลืมบุญคุณนี้!”
…
จุดประสงค์ของพวกเขาไม่ได้มาเพื่อกำจัดมอนสเตอร์เพียงอย่างเดียว
แต่ยังมาเพื่อคัดเลือกอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์ และรับเป็นศิษย์ล่วงหน้า
ในมหาวิทยาลัย นักเรียนแบ่งเป็นสามระดับ
นักเรียนทั่วไป นักเรียนลงทะเบียน และนักเรียนของอาจารย์
นักเรียนทั่วไปต้องพึ่งตัวเองเป็นหลัก
หากโชคดีก็อาจได้คำแนะนำพิเศษของอาจารย์บ้าง
แต่นักเรียนของอาจารย์สามารถอยู่ข้างกายอาจารย์ตลอดเวลา
ถามคำถามได้ทุกเมื่อ จะเรียกว่าเป็นศิษย์ส่วนตัวก็ได้
แน่นอนว่าถ้าปั้นศิษย์เก่งๆ ได้ อาจารย์ก็ได้ผลตอบแทนมหาศาล
ดังนั้น ไม่ใช่แค่อาจารย์เลือกนักเรียน แต่นักเรียนก็เลือกอาจารย์เช่นกัน
เหตุผลที่พวกเขายอมมารับภารกิจคุ้มกัน ก็เพราะผลประโยชน์นี้
พลังของเด็กหนุ่มตรงหน้าไม่ต้องพูดถึง
เขาคือระดับท็อปของผู้เข้าสอบปีนี้แน่นอน
ทั้งสี่จึงคิดเหมือนกันว่าอยากติดตามดูเขาต่อไป
อาจารย์อัศวินเลยเลือกปกปิดตัวตน
แต่เขาไม่รู้เลยว่าซูเฉินมองทะลุพวกเขาหมดแล้ว
ซูเฉินรับคำขอบคุณ แล้วพูดพร้อมรอยยิ้ม “จะตอบแทนแค่คำพูดงั้นเหรอ ไม่มีของจริงหน่อยเหรอ?”
“อืม… ไม่ต้องมากหรอก เอาแค่เซ็ตระดับเทพก็พอ”
“ถ้าไม่มี งั้นอุปกรณ์ระดับตำนานก็ได้ ผมไม่เรื่องมากหรอก…”
อาจารย์ทั้งสี่อ้าปากค้าง
เปิดปากมาก็อาวุธระดับเทพกับระดับตำนาน
นี่เรียกว่า “ไม่เรื่องมาก” เหรอ?
เหมือนกลัวว่าเขาจะขอหนักกว่านี้…
อาจารย์อัศวินรีบพูด “พวกเราอยู่ในชั้นแรกของเหวลึกมาหลายปี คุ้นเคยพื้นที่ดีมาก”
“ไม่ทราบว่าคุณจะไปที่ไหน…”
“ถ้าอยู่ในชั้นแรก พวกเราสามารถนำทางให้ ถือเป็นการตอบแทน แบบนี้เป็นยังไง?”
ซูเฉินยักไหล่ “งั้นก็ฝากด้วยแล้วกัน”
หยางกังบอกแค่ทิศทางคร่าวๆ ของดันเจี้ยน
ตามหลักแล้ว การหาประตูดันเจี้ยนก็เป็นส่วนหนึ่งของการทดสอบ ซึ่งปกติต้องใช้เวลาพอสมควร
แต่ในเมื่ออาจารย์ทั้งสี่เสนอตัวช่วยโกง ซูเฉินก็ไม่มีเหตุผลจะปฏิเสธ
อาจารย์ทั้งสี่จึงเข้าร่วมทีม
หลังจากจัดทีมใหม่ ทั้งเจ็ดคนก็ออกเดินทางต่อไป
……………
YOU MAY ALSO LIKE
