ผมนี่แหละศิลปินพาร์ตไทม์ - ตอนที่ 102 ดอกไม้ไฟ!!!

ตอนที่ 102 ดอกไม้ไฟ!!!
ในฐานะนักร้องลำดับที่หกของค่ำคืนนี้ เซี่ยอวี่หลงเพิ่งก้าวขึ้นเวทีก็ได้รับเสียงปรบมือดังกึกก้องราวกับฟ้าร้อง

แต่ทันทีที่เขาเปิดเผยชื่อเพลงที่เลือกจะรร้อง เหล่าคนในวงการต่างก็ถึงกับตื่นตะลึง

แม้แต่ผู้ชมบางคนก็จำได้ในทันทีถึงระดับความยากแสนท้าทายของเพลงนี้!

“เพลงนี้เองเหรอ?”

“เพลงนี้มันทำไม?”

“แค่รู้ไว้ก็พอว่าเพลงนี้อยู่ในห้าอันดับแรกของเพลงป๊อปที่ยากที่สุดในฉินโจวเลยนะ ไม่ใช่ฉันพูดขึ้นมาเองนะ แต่เป็นการประเมินจากหนังสือเรียนดนตรีบางเล่มของทางการ เพลงนี้มีทั้งเทคนิคเบลแคนโต [1] และยังต้องมีการใส่ลูกเล่นแบบโคโลราตูรา [2] อีกด้วย แต่ฉันเองก็เพิ่งจะเคยได้ยินใครรร้องสดเพลงนี้ครั้งแรกเหมือนกัน”

“ขนาดนั้นเลยเหรอ?”

“ฉันเคยฟังคนรร้องมาก่อนนะ……”

“มีคนรร้องก็ไม่แปลกหรอก แต่ทุกเวอร์ชันที่นายเคยได้ยินส่วนใหญ่จะถูกตัดทอนทั้งนั้น ไม่ปรับคีย์ลง ก็เรียบเรียงใหม่ลดความยาก ตอนนี้ฉันอยากรู้นักว่าเซี่ยอวี่หลงจะกล้ารรร้องโดยไม่ลดความยากไหม”

มีผู้ชมในงานบางคนที่มีความรู้!

และการแสดงก็เริ่มต้นท่ามกลางเสียงอุทานตกใจของผู้คน!

ทันทีที่เซี่ยอวี่หลงเปล่งเสียงออกมา คนที่ฟังเป็นก็รู้ได้ว่าเขาไม่ได้ลดคีย์ แต่ใช้คีย์ดั้งเดิมของต้นฉบับเต็มๆ เลย

เบลแคนโต! เสียงเทเนอร์!

จริงๆ แล้วแนวนี้ไม่ถือว่าเป็นเพลงป๊อป แต่เซี่ยอวี่หลงใช้เสียงเบลแคนโตแค่ท่อนแรก

พอเข้าสู่ท่อนฮุกก็เปลี่ยนไปใช้การรร้องแบบป๊อป

ท่อนที่สอง ลูกเล่นเสียงโคโลราตูรามาแล้ว!

คนที่ไม่ค่อยได้ฟังลูกเล่นเสียงพวกนี้ถึงกับตะลึงทันที แต่สำหรับคนที่ฟังบ่อยก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใหม่อะไรนัก

ระดับการรร้องของเซี่ยอวี่หลงนับว่าอยู่ในระดับปานกลางเท่านั้น

แต่การผสมผสานเสียงป๊อป เสียงเบลแคนโต และลูกเล่นโคโลราตูรากลับทำได้อย่างลงตัว

การเรียบเรียงเพลงทั้งหมดโดดเด่นไปด้วยความหรูหรา!

บนโลกออนไลน์:

‘มีคำพูดว่าปู่ก็คือปู่ เซี่ยอวี่หลงก็คือรุ่นเก่าแบบนั้นแหละ สมัยรุ่งเรืองเขาเคยยืนอยู่แถวหน้าของวงการได้ไม่ใช่เพราะโชคช่วย เพลงนี้ลบภาพจำของทุกคนที่มีต่อเขาได้เลย!’

‘โคตรเจ๋ง!’

‘เจ๋งสุดๆ!’

‘ถึงจะไม่เข้าใจการรร้องแบบเบลแคนโตเท่าไหร่ แต่การรร้องแบบผสมผสานของเขามันน่าทึ่งจริงๆ ฟังแล้วรู้สึกแปลกใหม่มาก อีกอย่างเพลงนี้ยากมากจริงๆ คนที่ไม่ได้ผ่านการฝึกฝนอย่างหนักไม่มีทางเอาอยู่แน่ๆ!’

‘โคตรสุดยอดไปเลย!’

‘แชมป์!’

‘เซี่ยอวี่หลงต้องได้แชมป์แล้ว เขาเอาทุกอย่างที่เรียนรู้มาทั้งชีวิตใส่ลงไปในเพลงนี้ แม้จะมีข้อเสียตรงที่มันดูหลากหลายเกินไปหน่อย แต่ข้อดีมีมากกว่าข้อเสียเยอะเลย!’

ชาวเน็ตอึ้งกันไปหมด! การแสดงของเซี่ยอวี่หลงในรอบนี้สร้างความตื่นตะลึงได้ยิ่งกว่ารอบที่เยว่ซานหลานเคยทำไว้เสียอีก

ก่อนหน้านี้ในอินเทอร์เน็ตเคยพูดกันว่าเซี่ยอวี่หลงเป็นเพชรเม็ดงามที่หล่นหายไปของวงการเพลง

ในสมัยนั้นเขาเคยมีความหวังจะพุ่งสู่ตำแหน่งราชาเพลงได้ แต่ตอนนี้อายุมากแล้วจึงไม่มีหวังอะไรอีก

แต่กลับกลายเป็นว่าตอนนี้ความสามารถของเขาแทบไม่ต่างจากราชาเพลงเลย!

ที่บ้านของหลินจือไป หลินซีถึงกับตัวชา!

รู้อยู่แล้วว่ารอบชิงชนะเลิศจะต้องดุเดือดแบบดาวอังคารชนบลูสตาร์แน่ๆ

แต่พอเห็นไม้ตายสุดท้ายของนักร้องแต่ละคนก็ยังทำให้เธอช็อกอยู่ดี

นี่เซี่ยอวี่หลงแอบเก็บเพลงที่ดีที่สุดของตัวเองไว้สุดท้ายจริงๆ!

“เสี่ยวเฮยจะชนะได้ไหม?” แม่ถามคำถามนี้อยู่ตลอด

ส่วนพ่อถามว่า “ทำไมจางซีหยางไม่พูดอะไรเลยละ?”

ตอนเซี่ยอวี่หลงรร้องเพลงนี้ ถ่ายทอดสดก็ตัดภาพไปที่สีหน้าของนักร้องแต่ละคนในห้องพักหลังเวทีตามลำดับ

ทุกคนต่างแสดงความชื่นชม ยกเว้นจางซีหยางเพียงคนเดียวที่ยังคงเงียบสนิท

เป็นความสงบที่ลึกสุดขั้ว จนไม่มีใครเดาได้เลยว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

“เขากำลังเตรียมตัว…”

หลินซีจ้องมองจางซีหยางในทีวี พลางรู้สึกได้ลางๆ ว่านี่คือการรวบรวมอารมณ์ทั้งหมดไว้เพื่อระเบิดมันบนเวทีในท้ายที่สุด

การแสดงของเซี่ยอวี่หลงยอดเยี่ยมมาก

แต่หลินซีก็ไม่สงสัยเลยว่าจางซีหยางจะควบคุมเพลงในระดับนี้ได้เหมือนกัน

เพราะในการแสดงของจางซีหยางทุกรอบที่ผ่านมา เขาเลือกแต่เพลงที่มีความยากสุดๆ ทั้งนั้น

และยังผสมผสานแนวเพลงหลายรูปแบบได้อย่างไร้ที่ติ

ในแง่หนึ่งก็เหมือนว่ารอบนี้เซี่ยอวี่หลงเลียนแบบวิธีการจัดการเพลงของจางซีหยางก่อนหน้านี้

ซึ่งเขาใช้วิธีนี้คว้าอันดับหนึ่งมาแล้วหลายครั้ง!

และวันนี้ เซี่ยอวี่หลงมีความเป็นจางซีหยางอยู่หน่อยๆ

แต่จางซีหยางกลับดูเปลี่ยนไปไม่เหมือนตัวเอง

หลินซีก็ไม่อาจบอกได้ว่านี่เป็นเรื่องดีหรือเปล่า แต่เธอก็ยังคงเชื่อมั่นในจางซีหยาง

เพราะเวทีนี้ไม่ใช่ว่าใครรร้องเพลงที่ยากกว่าก็จะชนะ

ถ้าวัดกันแค่ความยากละก็ เพลงที่ซุนกู้รร้องก็ใช่จะง่ายเสียเมื่อไหร่?

สิ่งที่หลินซีคิดก็ตรงกับความเห็นของคนในวงการเช่นกัน

หลายคนฟังออกว่า การแสดงของเซี่ยอวี่หลงรอบนี้มีกลิ่นอายแบบเดียวกับจางซีหยางก่อนหน้านี้!

“นี่มันสุดยอดจริงๆ”

“เซี่ยอวี่หลงกลายเป็นจางซีหยางไปแล้ว นี่มันคือสูตรสำเร็จที่จางซีหยางเคยใช้คว้าชัยมาก่อน แต่จางซีหยางกลับดูไม่ค่อยเหมือนตัวเองซะงั้น?”

“สถานการณ์นี้มันแปลกชอบกลจริงๆ”

“ฉันตกใจมากที่เซี่ยอวี่หลงเลือกเพลงนี้ แต่ถ้าเป็นจางซีหยางเลือก ฉันจะไม่แปลกใจเลย แต่จางซีหยางดันไม่เลือก”

“เยว่ซานหลานยังพูดเลยว่า เพลงที่เซี่ยอวี่หลงเลือกและวิธีที่เขาแสดงในรอบนี้ มีกลิ่นอายของจางซีหยางอย่างชัดเจน”

“เหล่าเซี่ยคงคว้าแชมป์แล้วละ”

ดูจากปฏิกิริยาของผู้ชมในห้องส่งก็เห็นได้ชัดเลยว่า

หลังจากเซี่ยอวี่หลงรร้องจบ เสียงปรบมือก็ดังกระหึ่มทั่วทั้งฮอลล์ กระแสตอบรับดีกว่าหลายคนก่อนหน้านั้นมาก!

เซี่ยอวี่หลงรร้องจบ ก็โค้งคำนับก่อนเดินออกจากเวที

ท่ามกลางเสียงปรบมือที่ดังต่อเนื่องไม่หยุด สองพิธีกรได้เดินขึ้นมาบนเวที

หนึ่งในพิธีกรพูดขึ้นว่า

“ช่างเป็นการแสดงที่น่าทึ่งจริงๆ นะครับ นี่แหละคุณภาพระดับท็อปที่มีเฉพาะในรอบชิงชนะเลิศของ ‘I Am a Singer’ แต่ละเพลงที่ได้ฟังทำเอาผมใจเต้นแรงเหมือนกับผู้ชมทุกคนในวันนี้เลยครับ”

พิธีกรอีกคนกล่าวว่า

“หลังจากที่พวกเราได้ชมการแสดงที่ยอดเยี่ยมของอาจารย์เซี่ยอวี่หลงแล้ว

ต่อไปก็ขอเชิญนักร้องคนสุดท้ายของเราในค่ำคืนนี้

เชื่อว่าผมไม่ต้องแนะนำ ทุกคนก็น่าจะรู้กันอยู่แล้วว่าเขาคือใคร ใช่ไหมครับ?”

พูดจบ พิธีกรทั้งสองคนก็ยื่นไมโครโฟนไปทางผู้ชม

เสียงดังสนั่นก็ระเบิดออกมาจากที่นั่งผู้ชมในทันที

ทุกเสียงเต็มไปด้วยความคาดหวังอย่างแรงกล้า หลายคนถึงกับตั้งตารอเขาตั้งแต่เข้ามาในฮอลล์แล้ว

“จางซีหยาง!”

“จางซีหยาง!”

“จางซีหยาง!”

นี่ก็คือพลังของนักร้องที่ดังที่สุดใน ‘I Am a Singer’

ไม่ว่าผู้เชี่ยวชาญจะวิจารณ์แง่ลบอย่างไรก็ไม่อาจเปลี่ยนความจริงที่ว่าจางซีหยางเป็นผู้ที่ได้รับความนิยมสูงสุดได้เลย

“ทุกคนต้อนรับกันอย่างล้นหลามเลยทีเดียวนะครับ”

พิธีกรฝั่งซ้ายกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า

“ก่อนการแข่งขัน ทุกคนคงรู้กันแล้วว่า เพลงที่อาจารย์จางซีหยางจะรร้องนั้น

เป็นเพลงใหม่ที่ประพันธ์เนื้อร้องและทำนองโดยอาจารย์ไปตี้

ดูเหมือนจะมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์มากมายบนโลกออนไลน์ด้วยใช่ไหมครับ?”

พิธีกรฝั่งขวากล่าวว่า

“โบราณว่าไว้ให้ผลงานเป็นตัวพิสูจน์ การตอบโต้ที่ดีที่สุดต่อข้อกังขาทั้งหลายก็คือผลงานของเรานี่เอง

ต่อไปขอเชิญพวกเราทุกคนปรบมือดังๆ ต้อนรับนักร้องคนสุดท้ายของค่ำคืนนี้ จางซีหยาง!”

แปะๆๆ! เสียงปรบมือดังกึกก้องเป็นระลอก!

ที่ห้องเตรียมตัวหลังเวที จางซีหยางที่กำลังหลับตาพักจิตใจอยู่ลืมตาขึ้นทันที

สายตาคู่นั้นคล้ายมีประกายบางอย่างที่สะกดคนได้อย่างน่าประหลาด

ผู้จัดการที่อยู่ข้างๆ อดไม่ได้ที่จะรู้สึกทั้งประหม่าและตื่นเต้นไปพร้อมกัน

“ถึงคิวคุณแล้วครับ!”

จางซีหยางพยักหน้าเล็กน้อย ยังคงไม่แสดงสีหน้ามากนัก

ขณะเดินผ่านทางเดินไปยังเวที กล้องของทีมถ่ายทำก็จับภาพเขาตลอด

หน้าจอโทรทัศน์ บนโลกออนไลน์:

‘จางซีหยางคืนนี้ดูมีออร่าน่าเกรงขามแบบอธิบายไม่ถูกเลย เมื่อกี้ตอนที่เขาลืมตา ฉันตกใจสะดุ้งเลย!’

‘แววตาอย่างกับคมมีด!’

‘ใครทำให้จางซีหยางโกรธเหรอ?’

‘คงเป็นเพราะคำพูดของพวกผู้เชี่ยวชาญในเน็ตที่ทำให้จางซีหยางไม่สบอารมณ์ละมั้ง ใครจะไปดีใจได้ การแข่งยังไม่เริ่มก็โดนวิจารณ์ซะยับแล้ว?’

‘จางซีหยางสู้ๆ!’

‘สั่งสอนผู้เชี่ยวชาญพวกนั้นเลย!’

‘ถึงเพลงของไปตี้จะเป็นแนวโทนต่ำเสียงเบา แต่ฉันคิดว่าจางซีหยางสามารถรร้องออกมาให้ต่างจากคนทั่วไปได้ ความสามารถของเขาน่ะมันชัดอยู่แล้ว!’

‘แต่ยังไงจางซีหยางก็ดูแปลกไปนะ’

‘ตอนนี้ฉันเริ่มเป็นห่วงสภาพจิตใจเขาแล้วสิ’

‘เมื่อก่อนจางซีหยางก็มักจะยิ้มแย้มตลอด อย่างน้อยก็ยังดูเป็นมิตรกับคนรอบข้าง แต่วันนี้เขากลับดูเหมือนปิดตัวเองอยู่ในโลกส่วนตัวเลย’

ทุกคนต่างดูออก แต่ผู้ชมในฮอลล์ไม่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นหลังเวที จึงไม่รู้เลยว่าวันนี้จางซีหยางอยู่ในบรรยากาศกดดัน

พอเขาขึ้นเวที ทุกคนก็พากันปรบมือเสียงดังด้วยความตื่นเต้น

กลางเวที แสงไฟรวมตัวส่องลงมา จางซีหยางกวาดตามองไปรอบฮอลล์

ขณะถือไมโครโฟนอยู่ในมือ ตอนที่หลายคนคิดว่าเขาจะพูดอะไรบางอย่าง

เขากลับพูดเพียงแค่สามคำอย่างเรียบง่ายว่า

“ดอกไม้ไฟ”

พูดจบ จางซีหยางก็พยักหน้าให้วงดนตรีสด เป็นสัญญาณให้เริ่มได้

จนกระทั่งเสียงอินโทรดังขึ้น หน้าจอและจอใหญ่ด้านหลังเวทีก็ปรากฏข้อความข้อมูลเพลงขึ้นมา

ทุกคนถึงได้รู้ว่า ‘ดอกไม้ไฟ’ ที่จางซีหยางเพิ่งกล่าวไปเมื่อครู่นั้นคือชื่อเพลงที่เขาจะรร้อง

ชื่อเพลง: ดอกไม้ไฟ

เนื้อร้อง: ไปตี้

ทำนอง: ไปตี้

เรียบเรียง: ไปตี้

ขับรร้อง: จางซีหยาง

แสงไฟส่องสะท้อนดวงตาของจางซีหยางเปล่งประกายแวววาว

ส่วนหลินจือไปที่นั่งอยู่ในที่นั่งผู้ชมก็มองไปยังเวทีไม่ละสายตา

ฟังเสียงอินโทรเพลงที่ค่อยๆ เปลี่ยนจากนุ่มนวลเป็นจังหวะกลองที่เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ

ตึกๆๆๆๆๆ เหมือนกำลังเคาะลงบนหัวใจ

สีหน้าของผู้ชมดูแปลกใจเล็กน้อย ผู้ชมทางโทรทัศน์ก็ตะลึงไปเช่นกัน

ส่วนคนในวงการถึงกับสะดุ้งในใจ สไตล์การเรียบเรียงเพลงนี้ดูเหมือนจะแตกต่างจากผลงานก่อนๆ ของไปตี้

ในแนวเพลงของไปตี้ ทำไมถึงได้มีจังหวะกลองที่ดังยาวแบบนี้ในอินโทรได้… แปลกๆ

แสงไฟเคลื่อนไหวไปมา จางซีหยางเงยหน้าขึ้นเบาๆ น้ำเสียงทรงพลังแต่แฝงด้วยความแหบพร่าเล็กน้อย

เนื้อรร้องของท่อนหลักปรากฏขึ้นบนจอใหญ่ และดังกระหึ่มก้องไปทั้งฮอลล์และบ้านของผู้ชมทางทีวี

“นี่คือการแสดงที่ไร้บทสรุป

รวมความไร้สาระและความบ้าคลั่ง

เหมือนเด็กคนหนึ่งที่เปี่ยมด้วยความโศกเศร้า

เงียบงัน หลับใหลบนพื้นดิน”

เนื้อรร้องท่อนนี้ดูเหมือนไม่ได้ชี้ชัดถึงอะไรโดยตรง หากแต่ราวกับสื่อความหมายบางอย่าง

การแสดงที่ไร้บทสรุป รวมความไร้สาระและความบ้าคลั่ง?

เหมือนกำลังพูดถึงการแข่งขัน แต่ก็ดูเหมือนไม่ใช่แค่การแข่งขัน

สีหน้าผู้ชมเต็มไปด้วยความแปลกใจและตื่นเต้น นี่เป็นเพลงใหม่ของไปตี้หรือ?

แนวเพลงเหมือนจะต่างจากผลงานก่อนหน้านี้ของไปตี้ทั้งหมด

ไม่มีการขับรร้องเบาๆ ที่เป็นซิกเนเจอร์

เพลงทั้งเพลงเผยอารมณ์ที่เข้มข้นตั้งแต่ประโยคแรก ให้บรรยากาศที่เร้าใจสุดๆ!

ขณะเดียวกันทางหน้าจอโทรทัศน์ เหล่าชาวเน็ตและคนในวงการต่างก็พากันตกตะลึง

แนวเพลงนี้ดูเหมือนจะมีกลิ่นอายของเพลงร็อกอยู่ด้วย? ร็อก!?

ไปตี้ก็ทำแนวนี้เป็นด้วยเหรอ?

ขณะที่ทุกคนกำลังเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและสงสัย เสียงของจางซีหยางก็พุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง

เป็นความพุ่งสูงแม้จะฉับพลันแต่กลับพอเหมาะพอดี

เป็นเสียงที่เปี่ยมไปด้วยอารมณ์คำราม แต่ก็ยังควบคุมพลังได้อย่างสมบูรณ์แบบ

“ตอนนี้ฉัน! รู้สึกเหนื่อยล้าแล้ว! เหนื่อยจนเหมือน… ดอกไม้ป่าที่ถูกลมพัดหัก!”

การเปลี่ยนผ่านจากท่อนหลักไปท่อนฮุกนั้นเหนือความคาดหมายโดยสิ้นเชิง

เมื่อจางซีหยางจู่ๆ ก็รร้องว่า ‘ตอนนี้ฉัน!’ ขึ้นมา

ทำให้ผู้ชมรู้สึกราวกับอยู่กลางแดดเปรี้ยงในหน้าร้อน แล้วจู่ๆ ก็ถูกน้ำเย็นจัดรดหัวจนสะดุ้ง หนาววาบไปทั้งตัว ขนลุกซู่จากแขนลามไปทั่วร่าง!

เสียงฉาบ! เบส! คีย์บอร์ดซินธ์! กลองชุด!

เครื่องดนตรีที่เป็นเอกลักษณ์ของเพลงร็อกหลายชิ้นถูกนำมาใช้ทั้งหมด

เสียงเหล่านี้ผสานกันแต่กลับไม่อาจกลบเสียงสูงของจางซีหยางได้

เขาใช้เสียงที่สมบูรณ์แบบครอบคลุมทั้งเพลง และทำให้ผู้ชมทั้งในฮอลล์และทางบ้านถึงกับอึ้งไปตามกัน!

อืม! เป็นร็อกจริงๆ! ร็อกของแท้เลย!

ถ้าบอกว่าเพลงของเซี่ยอวี่หลงเมื่อครู่คือเล่นให้ซับซ้อนที่สุดเท่าที่จะทำได้

เช่นนั้นจางซีหยางก็คือเล่นให้บริสุทธิ์ตรงไปตรงมาที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

ร็อกที่สะอาดชัดเจนเปี่ยมด้วยพลังและจุดยืน ราวกับอารมณ์ทั้งหมดของเขาได้ถูกปลดปล่อยบนเวทีนี้!

สายลมอาจหักดอกไม้ป่าได้! พวกคุณมีสิทธิ์ตั้งคำถามกับฉันได้!

แต่พวกคุณไม่ควรเอาความคลั่งไคล้และความบ้าคลั่งไปโยนให้ไปตี้

นี่คือการตัดสินใจของฉันเอง ไม่มีใครบังคับ และไม่ต้องให้ใครมารับผิดชอบแทน! ฉันรับผิดชอบได้!

จางซีหยางที่เงียบหายจากวงการหลายปีจนหล่อหลอมจิตใจที่สงบนิ่งตามวิถี

กลับถูกเสียงวิจารณ์ที่พาดพิงถึงไปตี้พังทลายความสงบนั้นลงจนหมดสิ้น

เขาเป็นคนใจดีแต่ไม่ได้แปลว่าโกรธไม่เป็น ไปตี้คือเส้นต่ำสุดที่เขาขีดไว้

บางเรื่องปล่อยผ่านได้ ยกเว้นเรื่องนี้ที่ยอมไม่ได้

“เพราะฉะนั้นฉัน! กำลังจะเปลี่ยนไป!!”

ตอนนี้จางซีหยางกำลังโกรธ เสียงสูงของเขาถูกลากยาว ยาว และยาวออกไปอีก ด้วยลมหายใจที่ทรงพลัง

การสั่นสะเทือนจากทรวงอกที่หนักแน่น แรงเสียดสีในลำคอจนเกิดเสียงแหบเล็กน้อย

แต่ละเม็ดเสียงยังคงคมชัด ดวงตาของเขาราวกับมีเปลวไฟ

เป็นเพลิงพิโรธที่ไม่ใช่แค่ความพิโรธ แต่เป็นเปลวเพลิงที่ลุกโชนจนไม่อาจดับได้

“กลายเป็นเหมือน… ก้อนพลุเพลิงที่พุ่งทะยานลุกไหม้อย่างร้อนแรง!”

แม้จางซีหยางจะชอบคำพูดที่ว่า ‘ความดีงามสูงสุดดังสายน้ำ’

แต่เวลานี้กลับเปล่งประกายดังเปลวไฟบนเวที และใช้เปลวไฟนี้จุดชนวนให้ทั้งฮอลล์ลุกเป็นเพลิงตามไปด้วย!

อะไรคือการแสดงสด? การแสดงสดคือความไม่แน่นอน เต็มไปด้วยอารมณ์และความคาดไม่ถึง

จางซีหยางไม่ได้รร้องตามเมโลดี้เป๊ะๆ แต่อารมณ์ของเขารุนแรงยิ่งกว่าเวอร์ชันต้นฉบับของไปตี้

ถ้าเวอร์ชันต้นฉบับคือเปลวไฟ เขาก็ราดน้ำมันลงไปอีก แล้วเปลี่ยนตัวเองเป็นเปลวไฟที่ลุกโชน!

“บ้าไปแล้ว!”

“นี่คือจางซีหยาง!?”

“นี่คือเพลงใหม่ของไปตี้!?”

“นี่ไม่ใช่จางซีหยางที่ฉันคุ้นเคยแน่ๆ และก็ไม่ใช่ไปตี้ที่ฉันรู้จักด้วย เพลงร็อกที่ระเบิดอารมณ์แบบนี้มันสุดยอดเกินไปแล้ว!”

“อา จาง!”

“ไฟลุกเลยเว้ย!”

“ให้ผู้เชี่ยวชาญพวกนั้นไสหัวไปให้หมดเลย ใครว่าไปตี้แต่งได้แต่เพลงช้าๆ เบาๆ เพลงร็อกเพลงนี้ไร้เทียมทานจริงๆ!”

“ระเบิดมันคือยังไงรู้ไหม? นี่แหละเรียกว่าระเบิดของจริง!”

“เพลงที่แต่งโดยไปตี้ การแสดงสดโดยจางซีหยาง นี่มันคู่หูเทพเจ้าอะไรเนี่ย ใครเจอรอบนี้เป็นต้องดับ!”

“ปล่อยพลังเต็มที่!”

“เพราะฉะนั้นฉันกำลังจะเปลี่ยนไป!”

“จางซีหยางเปลี่ยนไป ไปตี้ก็เปลี่ยนไป ใครจะไปนึกว่าเพลงนี้จะแตกต่างขนาดนี้ แล้วใครจะคาดคิดว่าจางซีหยางวันนี้จะรร้องด้วยความโกรธที่ลุกเป็นไฟขนาดนี้!”

ฮอลล์ระเบิดจริงๆ แล้ว! ผู้ชมแถวหน้าลุกขึ้นยืนพร้อมกัน!

ผู้ชมจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ลุกขึ้นยืน!

จางซีหยางดูเหมือนจะสงบลงเล็กน้อย แต่ไม่มีใครแน่ใจว่าเขากำลังกลั่นอารมณ์ปะทุที่รุนแรงยิ่งขึ้นอีกหรือเปล่า

เสียงของเขายังคงสูงกังวาน

“มองดูผู้คนตรงหน้าหยัดยิ้มหยิ่งทระนง

หัวใจพลุ่งพล่านราวคลื่นซัดสาด

เต้นอิสระกลางทุ่งร้างกว้างใหญ่

สัมผัสความรุ่งโรจน์ที่ดิบเถื่อนและแตกสลาย

ตอนนี้ฉัน! เริ่มมึนเมาแล้ว! มึนเมาดังพิราบป่าหาไม่เจอทิศทาง!”

ในช่วงที่รุ่งโรจน์เคยมีผู้คนมากมายโห่รร้องชื่นชมเขา

ความสับสนในอดีต ความเงียบเหงาที่ยาวนานหลายปี

การได้พบไปตี้ปลุกให้เขาตื่นและเข้าใจ ทุกอย่างล้วนผุดขึ้นตรงหน้า

จางซีหยางเพิ่งตระหนักว่าแท้จริงแล้วเขามึนเมามานานหลายปี

ตอนนี้เขามองผู้ชมทุกคนด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป เขาได้กลายเป็นจางซีหยางคนใหม่แล้ว

“เพราะฉะนั้นฉัน! กำลังเปลี่ยนไป! กลายเป็นพลุเพลิงที่ระเบิดออกอย่างร้อนแรง!!”

นกพิราบป่าหลงทางได้พบเส้นทางของมันแล้ว

ความรุ่งโรจน์ในอดีตแม้จะพังทลายกลายเป็นซากปรักหักพัง

แต่จางซีหยางจะใช้ซากพังเหล่านั้นเป็นฐานสร้างอนาคตของเขาขึ้นใหม่ แต่ไม่ใช่เพื่อตัวเขาเท่านั้น!

ร้อนแรง! ระเบิด! โกรธเกี้ยว! คำราม!

นี่เป็นครั้งแรกที่จางซีหยางปลดปล่อยอารมณ์ทั้งหมดออกมาด้วยท่าทีและวิธีที่ดิบเถื่อนรุนแรงเช่นนี้!

ขณะที่ฟังเพลงก่อนหน้านี้ เขาไม่พูดอะไรเลย

เพราะถ้อยคำนับหมื่นในใจเขาได้รวมตัวกันอยู่ในเพลงนี้หมดแล้ว

เหมือนพลุเพลิงที่ระเบิดออกอย่างร้อนแรง!

ผู้ชมได้ยินแล้ว! ทั้งฮอลล์ลุกขึ้นยืน!

ทุกคนต่างตกอยู่ในมนตร์สะกด จางซีหยางมองผู้ชมที่กรีดรร้องอย่างบ้าคลั่ง

ราวกับได้เห็นดอกไม้ไฟที่งดงามตระการตาบนฟากฟ้า

[1] เบลแคนโต (Bel Canto): เป็นภาษาอิตาลี แปลตรงๆ คือ Beautiful Singing หรือ การรร้องที่สวยงาม โดยจะใช้การเรียงร้อยต่อเสียงท่อนต่างๆ มีความเชื่อมต่อกัน เสียงที่รร้องนั้นต้องมีความกลมกล่อม นุ่มนวล ไม่มากหรือน้อยเกินไป ไม่ทึบหรือยานเกินไป และใช้เทคนิคการควบคุมลมหายใจอย่างถูกต้องเหมาะสม

[2] โคโลราตูรา (Coloratura): เป็นลูกเล่นที่มีจังหวะเร็วและมีการสั่นเสียง ทำให้การรร้องมีความตื่นเต้นและเข้มข้นมากขึ้น