ผมนี่แหละศิลปินพาร์ตไทม์ - ตอนที่ 135 มูลค่า

ตอนที่ 135 มูลค่า
โฆษณาตัวใหม่ของช็อกโกแลตหลานฝูดังเป็นพลุแตก

แทบไม่มีโฆษณาขนมขบเคี้ยวใดที่ได้รับความนิยมสูงขนาดนี้

ชาวเน็ตต่างรู้สึกว่าโฆษณานี้เต็มไปด้วยความสดใหม่

และคนที่รู้สึกเซอร์ไพรส์ที่สุดก็คงจะเป็นแฟนคลับของพระเอกหลานเสี่ยวเหยียน และนางเอกซูจื่อชู!

‘อ๊ากกกกก!’

‘ฉันรักโฆษณาช็อกโกแลตหลานฝูตัวนี้สุดหัวใจเลย ซูจื่อชูกับหลานเสี่ยวเหยียนหวานเวอร์มาก รีบฆ่าฉันเถอะจะได้เพิ่มสีสันให้พวกเขาสองคนหน่อย!!’

‘ฉันซื้อแล้วพอใจไหม!’

‘ก่อนหน้านี้ฉันยังกังวลว่าโฆษณานี้จะไม่แปลกใหม่ เพราะพล็อตโฆษณาแนวรักชายหญิงมันเกร่อไปแล้ว ไม่นึกเลยว่าผลลัพธ์สุดท้ายจะออกมาแบบนี้ ใครเป็นคนวางแผนโฆษณานี้กันนะ รีบมารับการคารวะของฉันเลย!’

‘ว้าว!’

‘โฆษณาที่จับคู่พระเอกนางเอกหน้าตาดีมีให้เห็นกันบ่อยอยู่แล้ว แต่โฆษณานี้กลับถ่ายทอดความหวานแบบละครไอดอลออกมาได้จริงๆ ทีมวางแผนนี่ไม่ธรรมดาเลย!’

‘เจอแล้ว’

‘ที่เว็บไซต์ทางการของหลานฝูสามารถตรวจสอบข้อมูลที่เกี่ยวข้องได้ ในช่องผู้วางแผนโฆษณานี้ ระบุไว้ว่าเป็นนักวางแผนจากคุนเผิง’

‘นักวางแผนคุนเผิง?’

‘ไม่มีระบุชื่อจริงเหรอ?’

‘คุนเผิง รู้สึกคุ้นๆ นะ’

‘ฉันเคยได้ยินเกี่ยวกับนักวางแผนจากคุนเผิงนะ คนนี้ถึงจะไม่เปิดเผยชื่อจริง แต่ผลงานเขาโหดมาก I Am a Singer ที่เป็นฝีมือเขา เป็นวาไรตี้ระดับปรากฏการณ์เมื่อต้นปีนี้เลยนะ แล้วยังมี ‘I Love Lyrics’ ของน่าเซินที่ฮิตมากๆ นั่นก็เป็นเขาที่วางแผนเหมือนกัน ไม่น่าเชื่อว่าโฆษณาของหลานฝูนี้ก็เป็นไอเดียของเขาด้วย!’

‘โหด!’

‘คนคนนี้สุดยอดไปเลย!’

‘คนที่ไม่ใช่มืออาชีพทางนี้ไม่ค่อยเข้าใจ การวางแผนพวกนี้มันใช้หลักการเดียวกันหมดเลยเหรอ รายการวาไรตี้กับโฆษณามันไม่เหมือนกันไม่ใช่เหรอ?’

ทุกคนต่างงุนงง

วางแผนวาไรตี้ก็คือวางแผน วางแผนโฆษณาก็คือวางแผน ฟังดูเผินๆ ก็เหมือนจะไม่ผิดอะไร แต่สองอย่างนี้มันเอามารวมกันได้จริงๆ เหรอ?

กระทั่งมีชาวเน็ตที่เข้าใจวงการนี้โผล่มา

‘ผมขอบอกให้ชัดเลยนะ แม้ว่าการวางแผนวาไรตี้กับการวางแผนโฆษณาจะเรียกว่าการวางแผนเหมือนกัน แต่จริงๆ แล้วมันไม่ใช่เรื่องเดียวกันเลย ก็เหมือนกับนักร้องกับนักแสดงที่แม้จะเป็นดาราทั้งคู่ แต่ทั้งสองอย่างนี้ก็มีความแตกต่างกันโดยเนื้อแท้ เพราะฉะนั้นที่เป็นแบบนี้ได้ก็เพราะนักวางแผนคุนเผิงคนนี้เขารอบด้านสุดๆ เข้าใจทั้งการวางแผนวาไรตี้ และการวางแผนโฆษณาด้วย!’

‘เขาเป็นคนของคุนเผิงอินเวสต์เมนต์!’

‘คุนเผิงอินเวสต์เมนต์บริษัทนี้ ไม่ได้มีแค่นักวางแผนลึกลับคนนี้ ยังมีปู่เยโหวกับฉูฉือ ปู่เยโหวคือมือเขียนบทละคร ‘The Knockout’ ส่วนฉูฉือก็เป็นศิลปินนักร้องนักแต่งเพลงที่เจ๋งมาก ระดับที่แทบจะเทียบไป่ตี้ได้เลย!’

‘บริษัทนี้มันบ้าจริงๆ!’

ช่วงนี้คุนเผิงอินเวสต์เมนต์มีชื่อเสียงทั้งในวงการและบนโลกออนไลน์อยู่แล้ว ทุกคนจึงไม่ได้รู้สึกแปลกหน้ามากนัก

หลังจากกระแสนี้ พวกเขาต้องดังขึ้นกว่าเดิมแน่นอน!

ขณะเดียวกัน ในวงการบันเทิงฉินโจวก็มีคนจำนวนมากที่กำลังถกเถียงถึงโฆษณาช็อกโกแลตหลานฝูที่กำลังแพร่สะพัดบนโลกออนไลน์อย่างกว้างขวาง

“พวกคุณได้ดูโฆษณาตัวใหม่ของหลานฝูหรือยัง?”

“ดูแล้ว”

“โฆษณานี้เจ๋งมากจริงๆ การออกแบบทุกด้านยอดเยี่ยมมาก ซูจื่อชูกับหลานเสี่ยวเหยียนรับงานพรีเซนเตอร์ดีสุดๆ เลย!”

“โอ้โห!”

“ประเด็นมันไม่ใช่แค่นั้น พวกนายยังไม่รู้กันเหรอ? ฉันเพิ่งเข้าไปเช็กที่เว็บไซต์ทางการของหลานฝูมา โฆษณานี้เป็นผลงานการวางแผนจากคุนเผิง!”

“อะไรนะ?”

“นายว่าคุนเผิงเหรอ?”

“คุนเผิงที่ฉันรู้จักนั่นน่ะเหรอ?”

คนในวงการจำนวนมากถึงกับสมองค้าง ในหัวผุดความคิดขึ้นโดยอัตโนมัติว่า คุนเผิงอินเวสต์เมนต์ไม่ได้ทำรายการวาไรตี้หรอกหรือ?

อ้อ

เมื่อไม่นานมานี้ก็ทำละครโทรทัศน์

แล้วอยู่ดีๆ ตอนนี้ทำไมถึงโผล่มาวางแผนโฆษณาอีกละ แค่วงการวาไรตี้กับละครสองอย่างมันยังไม่พอให้พวกนายคุนเผิงโชว์ฝีมืออีกเหรอ!?

“เหอะๆ”

“ทำไมบริษัทนี้ยิ่งดูก็ยิ่งไม่เข้าใจ?”

“พวกเขาไปเอาไอเดียโฆษณามาจากไหนกัน!”

“บอกไปนายอาจไม่เชื่อ คนวางแผนโฆษณาช็อกโกแลตหลานฝู ความจริงคืออาจารย์นักวางแผนคุนเผิงคนนั้นอีกแล้ว!”

“หา!”

“เป็นไปได้ไง!”

“นี่มันนักวางแผนปีศาจอะไรเนี่ย!”

“หมายความว่าคุนเผิงกำลังจะรุกเข้าสู่วงการโฆษณาอย่างงั้นเหรอ?”

“ขอฉันทบทวนหน่อยนะ คุนเผิงทำวาไรตี้ ทำละคร ตอนนี้ยังมาทำโฆษณาอีก แล้วถ้าฉันจำไม่ผิด คุนเผิงเหมือนจะเซ็นสัญญากับฉูฉือ แล้วก็ตั้งบริษัทเพลงขึ้นมาด้วยใช่ไหม?”

หลายวงการเกินไปแล้วมั้ง!

นี่มันบริษัทอะไรกันแน่?

คำถามนี้ผุดขึ้นมาในหัวคนในวงการครั้งแล้วครั้งเล่า คุนเผิงทำให้ผู้คนงุนงงมาก สิ่งเดียวที่แน่นอนคือบริษัทที่พุ่งพรวดราวกับดาวหางแห่งนี้มีความลึกล้ำเกินคาด ลึกล้ำเกินหยั่งถึงเลยละ!

บริษัทช็อกโกแลตหลานฝู

“โฆษณาใหม่ของเราประสบความสำเร็จอย่างงดงาม ชาวเน็ตชื่นชมกันไม่ขาดสาย ที่สำคัญที่สุดคือยอดสั่งซื้อของเราเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล!”

“สินค้าตัวใหม่ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า!”

“นี่แหละคือเสน่ห์ของโฆษณาที่ดี!”

“ต่อให้ ‘If You Are The One’ รายการวาไรตี้นั่นจะไม่ได้สร้างกระแสอะไรมากมาย แต่ค่าสปอนเซอร์ของเราก็ไม่สูญเปล่า โฆษณาที่คุนเผิงแถมมาให้นี่สุดยอดเกินไปแล้ว สโลแกน ‘ดื่มด่ำความเนียนนุ่ม’ นี้มีมูลค่านับไม่ถ้วนเลยทีเดียว!”

“คุนเผิงนี่สุดยอดจริงๆ”

“แต่คนที่สุดยอดคือนักวางแผนโฆษณาของคุนเผิง!”

“ต่อไปเราต้องสานสัมพันธ์กับบริษัทนี้ให้ดี ห้ามขัดใจเด็ดขาด น่าจะยังมีโอกาสร่วมงานกันอีกแน่นอน”

“โฆษณานี้เด็ดจริงๆ!”

สำหรับบริษัทช็อกโกแลตหลานฝู คุณค่าที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโฆษณานี้ก็คือ ‘ดื่มด่ำความเนียนนุ่ม’ นี่แหละ

หลังจากนี้

โฆษณาทั้งหมดของช็อกโกแลตหลานฝูจะหมุนรอบคำว่า “เนียนนุ่ม” สองคำนี้ แล้วทำให้กลายเป็นจุดเด่นที่สุดของแบรนด์!

คนนอกดูเอาสนุก ส่วนคนในมองทะลุถึงแกน

คนของบริษัทช็อกโกแลตหลานฝูรู้ดีว่าหัวใจสำคัญของโฆษณานี้อยู่ตรงไหน!

แน่นอน วงการโฆษณาเข้าใจเรื่องนี้ลึกซึ้งยิ่งกว่า

เพราะโฆษณาของหลานฝูโด่งดังมาก วงการโฆษณาในฉินโจวก็เริ่มจับตามองกันอย่างกว้างขวาง ถึงขั้นเร่งวิเคราะห์กันอย่างฉับไว ขณะเดียวกันคนในวงการก็สืบหาต้นตอว่าโฆษณานี้เป็นผลงานจากบริษัทไหน สุดท้ายพอรู้ความจริง ทุกคนในวงการต่างก็หัวเราะไม่ได้ร้องไหไม่ออก โฆษณาที่ดีขนาดนี้กลับเป็นผลงานของนักวางแผนวาไรตี้คนหนึ่งเสียอย่างนั้น!

คนวางแผนวาไรตี้?

ก็เป็นคนนอกวงการไม่ใช่เหรอ?

แต่ดันเป็นคนนอกที่สร้างโฆษณาแบบนี้ขึ้นมาได้ วงการโฆษณาถึงกับพูดไม่ออกกันหมด สรุปว่าเป็นโชคหรือเป็นฝีมือกันแน่?

ระหว่างที่ทุกฝ่ายกำลังวิพากษ์วิจารณ์กัน หลินจือไปกลับนอนหลับอย่างสบายใจ ส่วนใหญ่แล้วเขามักจะใช้ชีวิตแบบสุขภาพดีเข้านอนหัวค่ำตื่นแต่เช้า

วันรุ่งขึ้น

หลินจือไปตื่นขึ้นมา ได้ยินเสียง ‘ติ้งต่อง’ ดังขึ้น

เสียงระบบแจ้งว่า “ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับแต้มทักษะ*1”

หลินจือไปดีอกดีใจอย่างยิ่ง

ทำโฆษณาก็ได้แต้มทักษะด้วยงั้นเหรอ?

หลินจือไปจึงรีบเข้าอินเทอร์เน็ตไปดู เป็นไปตามคาด โฆษณาใหม่ของช็อกโกแลตหลานฝูประสบความสำเร็จอย่างสูง ดูท่าการก่อตั้งคุนเผิงอินเวสต์เมนต์จะเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องแล้ว เพราะเมื่อคุนเผิงทำผลงานได้ดี ระบบก็มักจะให้แต้มทักษะเป็นรางวัล

เจียงเฉิงโทรมา

“เมื่อคืนโฆษณาของเราดังเปรี้ยงเลยครับ ตอนนี้แพร่ไปทั่วเน็ตแล้ว ผลคือเช้านี้หลานฝูส่งช็อกโกแลตมาให้ผมทั้งกล่องเลยครับ”

เจียงเฉิงตื่นเต้นมาก

หลินจือไปกล่าวว่า “มีแบรนด์อื่นติดต่อมาหาพี่สินะ”

เจียงเฉิงตอบทันที “ติดต่อเข้ามาเยอะมากครับ แต่ส่วนใหญ่จะเป็นแบรนด์รองๆ เจ้านายสนใจจะรับไหมครับ?”

“ยังไม่เอาดีกว่าครับ”

หลินจือไปอธิบายว่า “ไม่ใช่ว่าพิจารณาแบรนด์รองไม่ได้ แต่ควรรับทำโฆษณาให้แบรนด์ชั้นนำก่อนจะดีกว่า”

เพราะแบรนด์ชั้นนำจ่ายมากกว่า

แม้ว่าตอนนี้ชื่อเสียงที่หลินจือไปสะสมไว้จะพอให้เขาสั่งทำผลงานต่างๆ ได้ตามใจ แต่เขาก็ยังประหยัดในสิ่งที่ประหยัดได้ พยายามใช้ทรัพยากรที่ดีที่สุดในจุดที่จำเป็นจริงๆ เท่านั้น

“ได้เลยครับ”

เจียงเฉิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม “โฆษณาของหลานฝูออกมาแล้ว อีกไม่นาน ‘If You Are The One’ ก็จะออกอากาศ ตอนนั้นเราจะได้รายได้อีกก้อนใหญ่ วันนี้ผมเริ่มเปิดรับสมัครพนักงานชุดใหญ่อย่างเป็นทางการแล้ว มีคนมาสมัครเยอะมากครับ”

“พี่กะจะรับกี่คนละครับ?”

“รับสามสิบคนก่อนดีไหมครับ?”

“ได้ครับ”

หลักๆ ถ้ารับคนมากเกินไปในทีเดียวจะทำให้มีทั้งคนดีคนไม่ดีปะปนกันได้ รับสักสามสิบคนก่อนก็น่าจะพอแล้ว อย่างมากค่อยรับเพิ่มทีหลังก็ได้

หลังจากวางสาย

หลินจือไปเดินลงไปที่ชั้นล่าง เห็นพี่ชายกับพี่สาว วันนี้เป็นวันหยุดของบริษัท ทั้งสองคนกำลังนั่งกินช็อกโกแลตกันอยู่ในลานบ้าน ซึ่งก็คือของแบรนด์หลานฝูนั่นเอง

“เนียนนุ่มขนาดนั้นเลยเหรอ?”

พี่สาวเคี้ยวไปพลางเลียนแบบบทโฆษณาของนางเอกไปพลาง จากนั้นก็หัวเราะอย่างขำขัน “ก็เนียนนุ่มดีนะ”

“กินไหม?”

พอเห็นหลินจือไป พี่ชายก็โยนหลานฝูให้ซองหนึ่ง “ช็อกโกแลตนีรสชาติใช้ได้เลยนะ”

หลินจือไปแกะหอกินไปคำหนึ่ง ใช้ได้ แต่เขาไม่ได้สนใจของหวานเท่าไหร่

เวลานี้

พี่ชายพูดขึ้นอีกว่า “ได้ดูโฆษณาของหลานฝูเมื่อคืนแล้วใช่ไหม เป็นผลงานใหม่ของทีมวางแผนจากคุนเผิง ตอนนี้ฉันยิ่งนับถือนักวางแผนจากคุนเผิงคนนี้มากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว”

“ดูแล้วครับ”

หลินจือไปกล่าว “ยอดเยี่ยมทีเดียว”

หลินซีหัวเราะ “ไม่ใช่แค่ยอดเยี่ยมนะ มีข่าวมาเมื่อเช้าว่าหลินกงเองก็อยากให้คุนเผิงทำโฆษณาให้เหมือนกัน”

“หลินกง?”

หลินจือไปดวงตามีประกายวาบผ่าน

หลินเซิ่งเทียนกล่าว “แบรนด์ขนมของเสินฮว่าของเรามีสองสามรายการที่หลินกงเป็นคนดูแล เหมือนจะเป็นหมากฝรั่งกับพวกเครื่องดื่มอะไรนี่แหละ”

หลินจือไปกะพริบตาปริบๆ

พี่สาวแค่นเสียง “ฉันได้ยินว่าตอนนี้หลินกงพยายามจะเกาะสายของคุนเผิงอินเวสต์เมนต์ให้ได้ น้องเทียนนายสนิทกับเจียงเฉิงตัวแทนของคุนเผิงไม่ใช่เหรอ ลองไปใส่ไฟหลินกงดูหน่อยสิ”

“ง่ายขนาดนั้นที่ไหนเล่า”

หลินเซิ่งเทียนยิ้มเจื่อน “ตอนนี้คุนเผิงกำลังมาแรงสุดๆ ผมแค่เคยร่วมงานกับพวกเขาในรายการวาไรตี้รายการเดียวเอง จริงๆ ไม่ใช่แค่หลินกงหรอกนะ เท่าที่รู้คนรุ่นสามของเสินฮว่ากรุ๊ปทุกคนต่างก็กำลังพยายามติดต่อกับตัวแทนเจียงเพื่อหาทางร่วมงานทั้งนั้น”

หลินซีถอนหายใจ

เธอเป็นกังวลกับเรื่องนี้มาก “ถ้าพวกหลินกงได้เกาะขบวนรถของคุนเผิงอินเวสต์เมนต์แล้วละก็ ครอบครัวเราคงลำบากแน่ น้องเทียน นายต้องหาทางสนิทสนมกับตัวแทนเจียงให้มากกว่านี้นะ”

“เขาคงไม่สนใจผมแล้วละมั้ง…”

หลินเซิ่งเทียนกล่าว เขารู้ดีว่าตอนนี้เจียงเฉิงฮอตขนาดไหนในวงการ

หลินจือไปยิ้ม “พี่นะคิดมากเกินไปแล้ว ไม่นานมานี้ผมไปงานเลี้ยงกับเพื่อนแล้วเจอกับตัวแทนเจียง พอเขารู้ว่าผมเป็นน้องชายแท้ๆ ของพี่ เขาก็สุภาพกับผมมากเลยนะ ยังคุยกับผมส่วนตัวอยู่ตั้งนานแน่ะ จะว่าไปคนเรามักจะมี ความรู้สึกพิเศษกับคนที่ทำให้ตัวเองได้มีครั้งแรกนะ เพราะพี่เป็นคนจัด I Am a Singer ที่เป็นเหมือนกระสุนดอกแรกที่คุนเผิงยิงออกมาในวงการนี้ เพราะงั้นสำหรับตัวแทนเจียง พี่ก็คงเป็นคนสำคัญมากจริงๆ นั่นแหละ”

“จริงเหรอ?”

หลินเซิ่งเทียนดูจะไม่ค่อยแน่ใจ

หลินซีถามอย่างประหลาดใจ “นายได้คุยส่วนตัวกับตัวแทนเจียงเหรอ?”

หลินจือไปพยักหน้า “สุดท้ายพวกเรายังแอดเฟยซิ่นเป็นเพื่อนกัน แล้วก็แลกเบอร์มือถือกันด้วยนะ นั่นก็เพราะเขาเห็นแก่หน้าพี่ถึงไดยอมคุยกับผมไม่ใช่เหรอ?”

“อย่างนั้นเหรอ?”

หลินเซิ่งเทียนดูสับสนเล็กน้อย

หลินจือไปว่า “ถ้าไม่เชื่อพี่ก็ลองส่งข้อความนัดเขาไปกินข้าวเย็นวันนี้สิ!”

หลินเซิ่งเทียนลังเล “จะดีเหรอ?”

หลินจือไปกล่าว “ลองดูสิ”

หลินซีคาดเดา “ที่เจียงเฉิงทำดีกับเสี่ยวเฮย อาจเป็นเพราะเขารู้อยู่แล้วว่าเสี่ยวเฮยก็คือไป่ตี้ ยังไงซะความลับนี้ก็มีคนรู้กันเยอะแล้ว คนระดับตัวแทนเจียงจะรู้ก็ไม่แปลก…”

“นั่นสิ”

หลินเซิ่งเทียนพูดขึ้นทันที “ผมก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน”

หลินจือไปทำหน้าซื่อ “แต่ตอนที่เขาคุยกับผม เขาเอาแต่พูดถึงพี่ตลอดเลยนะ”

“งั้นนายก็ลองดู?”

หลินซีมองหลินเซิ่งเทียนอย่างลังเล บางทีอาจเป็นอย่างที่หลินจือไปบอก ว่าจริงๆ แล้วเจียงเฉิงชอบหลินเซิ่งเทียนมากกว่า?

“ลองดูเถอะ!”

หลินจือไปคอยยุอยู่ข้างๆ

หลินเซิ่งเทียนกัดฟันหยิบโทรศัพท์ออกมา

“ลองก็เตรียมเจ็บเลย!”

เขาเปิดบัญชีเฟยชิ่นของเจียงเฉิงขึ้นมา

หลินเซิ่งเทียนพิมพ์แล้วลบ พิมพ์แล้วลบอยู่นาน ในที่สุดก็ส่งข้อความไปว่า “คืนนี้ถ้าตัวแทนเจียงมีเวลาว่าง มากินข้าวด้วยกันไหมครับ?”

‘ได้สิครับ’ เจียงเฉิงตอบกลับมาทันที